LOGIN“อย่าหลบ…ข้าจะไม่หยุด จนกว่าเจ้า…จะร้องขอให้ข้าอย่าหยุด”
“อ๊ะ อ๊า... พอแล้วเพคะ”
“ข้าจะทำให้เจ้ารู้… ว่าการเป็นของข้า ไม่ใช่เพียงถวายกาย แต่ต้องถวายใจ… ถวายลมหายใจ... แม้กระทั่งเสียงครางหวานๆ ของเจ้าข้าก็ไม่ยอมให้ผู้อื่นได้ยินเด็ดขาด”
“อึ่กก... อื้ออ...”
“ยังกล้าต่อต้านข้างั้นหรือ” ปลายนิ้วหยาบไล้ผ่านแผ่นหลังเนียน เปลือกตาของหลินหลินปิดลงอย่างอ่อนแรง ใบหน้าแดงระเรื่อ ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยคล้ายยอมรับ
“ฝ่าบาท…” เสียงเธอแผ่วเบาเหมือนลมใต้ม่าน “พระองค์… โปรดอ่อนโยน…”
หลงเทียนอี้ยิ้มเจ้าเล่ห์ เอื้อมมือดึงม่านลงปิด พร้อมเอ่ยเสียงต่ำที่สะท้อนทั่วห้องบรรทม “คืนนี้… ข้าจะเผาเจ้าด้วยไฟของข้าเอง เทพธิดาสวาทของต้าหยาง”
ร่างบอบบางหอบหายใจแรงขึ้นเมื่อเห็นท่อนเอ็นอวบใหญ่ หัวบากบานค่อยๆ สอดใส่เข้าไปในกลีบร่องฉ่ำเยิ้ม เธอครางเร่าๆ จนกระทั่งพระองค์กระแทกอัดจนหัวหยักบานแทรกผ่านกลีบเนื้อ
สวบบบ!!
“อ๊า... ค เข้าไปปี้แล้ว”
ท้องฟ้าเบื้องบนก่อเมฆตั้งเค้า เหล่าปวงประชาต่างยินดีเพราะเป็นสัญญาณเริ่มต้นการเพาะปลูก หลงเทียนอี้จึงถวายเครื่องบัตรพลีด้วยการขึ้นขย่มเทพธิดา อ้อนวอนให้เธอดลบันดาลความเจริญรุ่งเรือง
“ข้าจะสอบความหฤหรรษ์ให้เจ้าถึงขีดสุดทุกวัน จงประทานความอุดมสมบูรณ์ให้แคว้นต้าหยางของข้า”
แท่งมังกรสีชมพูเข้มตอกลึกหายเข้าไปในร่องจนมิดด้าม น้ำกระฉอก สีหน้าของหลินหลินเสียวซ่าน แต่พยายามเม้มริมฝีปากกลั้นเสียงไว้
“ใจแข็งนัก” จากนั้นร่างกำยำอัดแช่นิ่งๆ ครู่หนึ่งแล้วถอยออก ก่อนจะกระเด้าเมามันส์ โยกควงเป็นวงกลม
“ร้องดังๆ!! ยิ่งร้องดังก็ยิ่งแสดงให้สวรรค์รู้ว่าเจ้ามีความสุข”
ตับๆๆๆๆๆๆ
“อื้อ อ๊า... อ๊า... สะ...เสียว”
“ตอดดุ้นข้าตุบๆ เลยนะ เจ้าอาจต่อต้านข้า…แต่ร่างกายเจ้ารู้ดีว่าควรตอบข้ายังไง…ทุกครั้งที่ข้าสอดลึกลงไป... แบบนี้”
“อ๊า... อ๊าๆๆ”
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“ซี้ดดด อา... อา...”
เสียงร้องครางแผ่วเบาของเธอยังคงดังลอดออกมาจากแท่นบูชา วันแล้ววันเล่าที่เธอถูกชำเราด้วยแท่งมังกรร้อนแรง แรงขับดันมหาศาลขับโยกอยู่ในร่องเสียวแฉะๆ สอดใส่เข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า
“แอ่นสะโพกอีกนิดสิ ข้าจะปี้ให้น้ำแตกเลย”
“อึ่กก... เพคะ”
“อ๊า... โอ้วว” ร่างบอบบางนอนหงายบนแท่นบูชา สองขาพาดบนบ่าแกร่ง ทรงดันให้เข่าของเธอให้ยกลอยบี้ติดนม ร่องแบะอ้ารับความเสียวซาบซ่าน รูเสียวกำลังโดนแท่งลึงค์ลำเขื่องตอกถี่ๆ กลีบสาวแบะอ้า ปลิ้นเข้าปลิ้นออก
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“อร๊างงง.. โอยย ซี้ดดด”
“โอ้ววๆๆ จะแตกแล้ว จะแตกแล้ว อา... น้ำแตกใส่หอยเทพธิดา”
ร่างบางเกร็งเสียวจนกระตุกสั่น ตอดรัดตุบๆรีดน้ำเชื้อที่ระบายใส่รูตอดเด้ง ร่างกำยำขยับเย่อซ้ำอีกสองสามครั้งก่อนจะถอนท่อนเนื้อออก มันฉ่ำวาวเยิ้มด้วยน้ำสวาท หลินหลินนอนหอบหายใจสะท้าน ยิ่งเล่นเสียวก็ยิ่งเสพติด อยากให้พระองค์ทำพิธีอีกแล้ว
“ซี้ดด อา.. ซี้ดดดด เสียวจังเลย”
“วันนี้เจ้าเป็นของข้า…พรุ่งนี้ก็เป็นของข้า และทุกวันหลังจากนี้…เจ้าจะไม่มีแม้แต่แรงจะลุกไปไหน”
*-------------
“อะ... อูยย อ๊าๆๆๆ”
ยิ่งขย่มเทพธิดาก็เหมือนยิ่งเกิดเรื่องมงคล ท่อนเนื้อแข็งเครียดกระแทกใส่รูตอดแน่นไม่ยั้ง น้ำหวานแฉะกระฉอก เสียวสะท้านจนวังหลวงร้อนระอุ หลินหลินยืนพิงหน้าต่าง ขาข้างหนึ่งยกขึ้นสูงแหกอ้ารับแท่งมังกรแข็งๆ สาวเข้าสาวออก อัดบดโยกซ้ายโยกขวา เสียดสีอวัยวะกันสนุก ยิ่งเด้าก็ยิ่งมันส์
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“อูยย ซี้ดด อาๆๆ น้ำ อ๊ะ อร๊างง...”
หลินหลินครางกระเส่า แอ่นรูรักให้เขากระทุ้งกระแทก กลีบสาวบวมแดงจากการรับศึกหนักแทบไม่ได้หยุดพัก เธอครวญครางขมิบลำหอกไม่หยุด ร่องสวาทคับแน่นตอดตุบๆ ใบหน้าหล่อเหลาจึงบิดผันตามแรงเร่าร้อน
“ซี้ดด อา.. น้ำจะแตกแล้วเพคะ อ๊าๆๆ”
“ฮึๆ ข้าจะมอบน้ำกามเป็นเครื่องบัตคพลีเดี๋ยวนี้” รับสั่งจบก็เร่งความเร็วกระหน่ำแทงรูตอดเด้ง เสียงครวญครางประสานกันอย่างเร่าร้อน ที่ด้านหน้าฉากกั้นนั้น เหล่าขุนนาง ขันทีและนางกำนัลต่างก้มหน้า มิเข้าไปรบกวนพิธีถวายน้ำกามของราชบุรุษ กระทั่งความร้อนสยิวถีบตัวพุ่งสุดขีดในจังหวะที่แท่งลึงค์กระแทกหนักๆ เข้ามาครั้งสุดท้าย ร่างบางเกร็งซ่าน ตอดขมิบยิบๆ หัวนมพุ่งชี้ฟ้า วินาทีต่อมาน้ำหวานก็แตกกระจายพรั่งพรู
“กรี๊ดดด น้ำแตกแล้ววว อา... อา...”
พรวดดด!!!
คืนถัดมาหลงเทียนอี้เรียกหลินหลินเข้าทำพิธีบำเรอกามอีก เหล่าทหารชายแดนที่เคยป่วยเรื้อรังจากพิษหิมะร้าย ก็ฟื้นตัวพร้อมกันราวปาฏิหาริย์ ทหารส่งข่าวถึงเมืองหลวงว่า “เทพธิดาย่อมโปรดทหารกล้า”
คืนต่อไปก็มีรายงานจากสำนักหอจดหมายเหตุว่า อาวุธในคลังที่เคยขึ้นสนิม กลับกลายเป็นเหมือนใหม่ ทองแดงกลายเป็นเงาวาวเหมือนขัดใหม่ ทหารพากันศิโรราบ พร้อมร่ำลือกันทั่วว่า “อาวุธรับปราณสวรรค์จากห้องหอใต้แสงจันทร์”
“อู้ววว ปี้หอยเทพธิดาเสียวดีจริงๆ ซี้ดด...” เสียงครางของราชบุรุษผู้กล้าแกร่งกับเทพธิดาดังตลอดราตรี ร่างกำยำขึ้นขี่ เด้าเหมือนหมาติดเป้ง เนื้อตัวเปล่าเปลือยฟัดเหวี่ยงกันบนแท่นบูชา หลินลินหมอบคุดคู้ดุจกวางน้อย ท่อนเอ็นแดงก่ำกระแทกเข้าออกผลุบๆ โผล่ๆ ร่อนโยกอัดพลังเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง
ป้าบๆๆๆๆๆ
“อ๊าๆๆ ซี้ดดด เสียวอะไรแบบนี้ โอ๊ะ อูยย!” หลินหลินโดนขย่มจนร้องลั่น ครางระริกน้ำตานองหน้า แต่ทว่าร่างกายมันตรงกันข้าม รูเสียวคับปั๋งดูดกลืนท่อนเอ็นอวบๆ จนปลิ้น กลีบเสียวบานอ้าคายน้ำหวานอาบเยิ้ม กระแทกเข้าหากันอย่างกับลูกสูบ
“ค ปี้หอยเทพธิดา น้ำจะแตกแล้ว อา... ข้าขอถวายน้ำกามล่ะนะ ขมิบหอยแรงๆ สิเทพธิดา”
“อ๊าๆ อร๊างๆๆ”
พรวดดด... พรวดดด...
พริบตาเดียวเท่านั้น ชายเสื้อก็ถูกตลบขึ้นมาเหนือเต้า แววเนตรของบุรุษผู้สูงศักดิ์กำหนัดเข้มข้นขึ้นทันใด ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานเล่นทันที“ย...อย่า อึ่ก...”ร่างบอบบางกระตุกสั่น พวงแก้มแดงระเรื่อและหอบหายใจแรงขณะช้อนสายตามอง ลู่หวังเฉียนครางฮือ คำรามออกมาแผ่วเบาทว่าเครียดจัด ร่างกำยำล่ำสันกระตุกเฮือกเป็นระยะ ลำคอของเธอพลันแห้งผากเมื่อใบหน้าคมเข้มเคลื่อนผ่านเข้ามาใกล้เต้าอวบ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดลงบนผิวเนื้อ กว่าจะทันรู้ตัวหัวนมงอนงามก็เปียกชุ่มและถูกดูดดึงในอุ้งปากร้อนๆ ไปแล้วเรียบร้อยจ๊วบบ จ๊วบบบบบ“อย่า อย่านะ... อ๊ะ อา...”หลินหลินดิ้นรนสุดกำลัง ทว่าร่างสูงใหญ่ดูดกลืนหัวนมผลิพุ่งไม่ยอมปล่อย ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้หัวนมชี้เด่ทั้งสองข้างอย่างอิ่มเอมจ๊วบบ... จ๊วบบ...ร่างกำยำดูดเลียจนสองเต้าหยาดชุ่ม จากนั้นก็ขยับขึ้นคร่อมร่างขาวผ่อง จับหัวลึงค์มาเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานถี่ยิบ สลับกันซ้ายขวาจนพวงเต้าสั่นกระเพื่อม หัวนมถูกเสียดสีจนแข็งเป็นไต“อ๊า... อ๊า...”เธอกลั้นเสียงร้อง กระตุกหงึกๆ กลีบสาวน้ำแตกพุ่งเป็นระยะ ถึงจุดสุดยอดซ้ำๆ จนแววตาเหลือกลอย“ถึงแม้ร่างกายเจ้าจะอ่อนไหวขึ้นเพราะพิษกำหนัดขอ
บทที่ 3 ไฟในใจแคว้นต้าหยาง... ตำหนักเหยียนหลง ยามค่ำนับตั้งแต่เทพธิดาถูกลักพาตัวหายไปจากแคว้นต้าหยาง แผ่นดินก็ลุกเป็นเพลิงด้วยโทสะของฮ่องเต้หนุ่ม เหล่าขุนนางต่างหวั่นวิตก ส่งเสียงลมหายใจแผ่วเบากระทบพื้นหินอ่อนในโถงราชตำหนัก เจ้ากรมข่าวกรองน้อมตัวลงคำนับ เหงื่อผุดเต็มหน้าผากแม้เป็นคืนฤดูใบไม้ผลิ“ฝ่าบาท...ขอทรงระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ เราเพียงพบร่องรอยที่น่าสงสัย แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดลักพาตัวเทพธิดา...”“เงียบ!” เสียงของหลงเทียนอี้ตวาดลั่นจนขันทีรอบข้างสะดุ้งถอย ชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นพญามังกรสวรรค์ ยามนี้ดวงตาวาววับราวเปลวเพลิงเกรี้ยวกราด“มีข่าวอะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ...มีรายงานว่ามีขบวนแห่ศพเคลื่อนผ่านจุดตรวจชายแดนตอนกลางคืนเมื่อสามวันก่อน...พวกทหารตรวจตรา เปิดโลงเพื่อตรวจสอบ ก็พบศพหญิงสาวคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเทพธิดา แต่นางไร้ลมหายใจ...”เสียงลมหายใจของหลงเทียนอี้หนักขึ้น ฝ่ามือที่กำขอบบัลลังก์จนแน่นนั้นเริ่มสั่น ก่อนแววเนตรจะแปรเป็นแข็งกร้าว“องค์ชายลู่...เจ้ากล้าดีเกินไปแล้ว” ราชบุรุษหนุ่มลุกขึ้นทันที ฉลองพระองค์คลุมไหล่สะบัดตามแรงขยับตัว สายพระเนตรแน่วแน่รา
องค์ชายลู่หัวเราะในลำคอ เบาและหยันตัวเองเล็กน้อย “พิษของข้ากลายเป็นแค่…โรคอย่างนั้นหรือ?”“ท่านถามข้าก่อนเองมิใช่หรือว่า พิษหิมะร้ายมีจุดบกพร่องตรงไหน เมื่อรู้สาเหตุแล้ว ก็สามารถป้องกันได้ง่ายดายมาก” หลินหลินยิ้ม ดวงตาสุกสว่างดั่งแสงเทียนที่ส่องกลางหิมะ แต่แล้วร่างกายสุดจะทานทนพิษกำหนัดได้ไหวจึงทรุดลง หอบหายใจแรงและกระตุกสั่น“โอ๊ะโอ ทำเป็นเก่งเรื่องพิษหิมะร้าย ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังล้างพิษกำหนัดของข้าไม่ได้สินะ” ร่างกำยำกอดอก มุมปากมีรอยยิ้มเย็นยะเยือก ในขณะที่เธอพยายามฝืนต้านทาน แต่ก็มึนงงจนสายตาล่องลอย“เจ้าต้องการถอนพิษกำหนัดสินะ”“อึ่ก... โอย...”“อ้าปากสิคนสวย”“ม..ไม่”“หึๆ เจ้าไม่เข้าใจรึ ยาถอนพิษกำหนัดก็คือน้ำกามของข้า อ้าปากกว้างๆ ดูดเลียน้ำกามของข้า แล้วเจ้าจะหายทรมาน”ร่างกำยำจับมือเธอให้วางลงบนท่อนลึงค์แสนร้อนฉ่า ปล่อยให้เทพธิดาหัดเรียนรู้อย่างเงอะงะ มันใหญ่จนกำไม่มิดและมีเส้นเลือดเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต...“อะไรกัน เจ้าหลงเทียนอี้ไม่เคยให้เจ้าใช้ปากดูดน้ำกามหรอกรึ”“ม...ไม่ ไม่เคย”“โฮ่ เช่นนั้นก็ถือว่าข้าชำเราปากเจ้าคนแรกสินะ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เอาล่ะ อ้าปากสิเทพธิดา”เธ
บทที่ 2 พิษกำหนัด เธอถูกกักขังอยู่ภายในตำหนักว่างเปล่า มีเพียงแท่นใหญ่ตั้งอยู่กลางตำหนัก ทุกๆ วันจะมีนางกำนัลนำอาหารและน้ำมาส่งให้โดยไม่เห็นหน้า ทุกสิ่งรอบตัวช่างเย็นเยียบ หม่นหมอง ไม่มีแม้แต่แสงแดดสาดส่องเข้ามาถึงด้านในตำหนักแห่งนี้ แคว้นลู่อยู่ทางเหนือของคาบสมุทร มีพรมแดนติดกับแนวเขาหิมะจิ้งหลง และล้อมรอบด้วยทุ่งน้ำแข็งที่ไร้พืชพันธุ์ใดๆ ขึ้นได้ถาวร ฤดูหนาวของแคว้นลู่ไม่มีวันสิ้นสุด หิมะโปรยปรายตลอดทั้งปี ท้องฟ้ามืดครึ้มราวไม่มีแสงตะวัน ใบไม้ไม่มีฤดูผลิ และพื้นดินแข็งกระด้างจนเกษตรใดๆ เป็นเรื่องเพ้อฝัน ผู้คนแคว้นลู่เติบโตมากับความหนาวเย็น พวกเขาจึงอดทน แข็งกระด้าง และสงบเสงี่ยมกว่าชาวแคว้นอื่นๆ ไม่ยิ้มง่าย ไม่กล่าวคำหวาน แต่จงรักภักดีลึกซึ้ง หากใครได้ความเชื่อใจจากคนลู่...ถือว่าเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ ซึ่งในความหนาวเหน็บและไร้ชีวิตนี้เองได้ก่อเกิด "ศาสตร์พิษ" ที่หาคู่เทียมได้ยากในแผ่นดินสิ่งที่ทำให้แคว้นลู่เป็นที่หวาดเกรงที่สุดในแผ่นดินก็คือ “พิษหิมะร้าย” ที่กล่าวกันว่า เมื่อปล่อยออกมาในกองทัพของศัตรู แม้จะไม่มีบาดแผลใด ทว่าในคืนเดียว ทั้งกองทัพจะทยอยล้มลงราวใบไม้โร
“ข้าต้องการพิสูจน์ว่านางสามารถแก้พิษหิมะร้ายที่ข้าปรุงแต่งขึ้นได้จริงเสียก่อน ข้าถึงจะเชื่อ”“เรื่องนี้กระหม่อมพิสูจน์ด้วยตนเองแล้ว ระหว่างทางที่พาเทพธิดามาแคว้นลู่ กระหม่อมพบว่าหมู่บ้านที่เคยต้องพิษหิมะร้าย ผู้คนทยอยหายป่วยจากพิษ”“ข้าจะทดสอบนางเอง ออกไปได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ”กลุ่มสายลับชุดดำล่าถอยออกไป องค์ชายลู่หวังเฉียนลูบไล้ร่างบอบบาง ใครได้มองเต้างามชูช่อก็ล้วนเกิดกำหนัดลุกโชน ร่างสูงใหญ่จึงจัดการเลื่อนนิ้วลงไปสำรวจร่องสาวแฉะฉ่ำ ทรงถ่างกลีบสาวแล้วสอดนิ้ว ดันยาเม็ดเล็กๆ เข้าไป ไม่นานนักหลินหลินก็เริ่มกระสับกระส่าย โยกเอวขึ้นลงและเปล่งเสียงร้องครางกระเส่า“อ๊า อ๊า... อึ่ก.. อา... อ๊า..”ความร้อนวูบแผดเผาเรือนร่างหนั่นงาม ยาเริ่มออกฤทธิ์ น้ำหวานก็ยิ่งพรั่งพรูจนแฉะ นิ้วร้อนๆ เสียดสี ค่อยๆ กรีดให้เนื้อสาวแบะอ้าจากนั้นจึงถูเม็ดเสียวอย่างหนักหน่วง รีดเค้นน้ำสวาทแสนหวานจนเยิ้มหน้าขา เธอเริ่มครางกระเส่า ส่ายหน้ากระสับกระส่ายไปมาจนเรือนผมสีดำยาวสวยกระจายเต็มหมอน“อูยย... ซี้ดดด... อา..” ร่างขาวผ่องนอนชันเข่าเปิดอ้า สองเต้าเปลือยเปล่าต้องลมเย็นจนสั่นระริก หัวนมแข็งเสียดชันท้าทายปลายลิ้น แ
เมื่อหลินหลินทะลุมิติมาโผล่กลางสนามรบ ทำให้เธอกลายเป็น "เทพธิดาสวาทแห่งแคว้นต้าหยาง" ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จ องค์ชายลู่หวังเฉียน... องค์ชายเลือดเย็น ผู้ได้รับฉายาว่า “อสรพิษแห่งแคว้นลู่” ไม่เคยศรัทธาในสิ่งเหนือธรรมชาติ ทว่ากลับรู้สึกสนุกยิ่งเมื่อเห็นผู้คนตกอยู่ภายใต้มนตร์เสน่ห์ของหญิงคนหนึ่ง พระองค์จึงลักพาตัวเธอ อาบย้อมชโลมด้วยพิษกำหนัด กอดรัดให้เธอครวญคราง บำเรอสวาทเทพธิดาจากสวรรค์ ----------------บทนำ เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่พลัดหลงขณะท่องเที่ยวราชวังโบราณ ปรากฏกายท่ามกลางสมรภูมิรบ สยบการศึกราบคาบและถูกเรียกขานว่าเทพธิดา ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จนับตั้งแต่เทพธิดาหลินหลินเหยียบแผ่นดินต้าหยางด้วยหัวใจจากโลกอื่น นางมิได้เป็นเพียงแค่ปาฏิหาริย์ที่สวรรค์ส่งมา แต่กลายเป็นหัวใจของแผ่นดิน เป็นแสงสว่างของผู้คน และเป็นดวงจันทร์ในดวงเนตรของฮ่องเต้หนุ่มผู้เคยเย็นชา และเพื่อให้เทพธิดาอิ่มเอมและอำนวยพรแด่แคว้นต้าหยาง ฮ่องเต้หลงเทียนอี้บูชานางด้วยรสกำหนัด หลั่







