เข้าสู่ระบบอรัญญาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว พับปลายแขนลวก ๆ ปล่อยชายเสื้อหลวม ๆ ทับกางเกงขายาวเอวสูงสีเทาเข้ม สะพา
แสงบนเวทีปรับเปลี่ยนเป็นสีต่าง ๆ ตามคำสั่งของผู้กำกับที่ส่งเสียงผ่านไมโครโฟนออกมา ฉากหลังของเวทีเป็นป้ายขนาดใหญ่ “MOVA TV New Talent 2020” หลังจากแสงสีตกกระทบจุดต่าง ๆ จนเป็นที่พอใจแล้ว ผู้กำกับเวทีประกาศเรียกเหล่านักแสดงหน้าใหม่ให้ขึ้นมาซ้อมบนเวทีต่อทันที ทั้งการเข้า-ออก การเปลี่ยนตำแหน่งต่าง ๆ การหยุดให้ตรงกับจุดที่ตากล้องจะเข้ามารับภาพของแต่ละคนในอิริยาบถต่าง ๆ จนกระทั่งทุกอย่างบนเวที ทั้งภาพ แสง สี เสียง และการแสดงเป็นที่พอใจของผู้กำกับเวที“เอาล่ะครับ วันเลิกงานกันได้ ขอบคุณทุกคนมาก ๆ … พรุ่งนี้พบกันนะครับ”ผู้กำกับเวทีประกาศผ่านไมโครโฟนเป็นการจบงาน เสียงทีมงานและเหล่านักแสดงเปล่งเสียงเฮลั่นฮอลล์ ความเหนื่อยล้าของวันสิ้นสุดลงในที่สุด“อัน แกกลับไง”พี่คาร่าเดินเข้าไปทักทายอรัญญาที่เพิ่งออกมาจากหลังเวที เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสบาย ๆ พร้อมรองเท้าผ้าใบคู่ใจดูทะมัดทะแมง“รถไฟฟ้าค่ะพี่คาร่า”“หืม! แล้ววันนี้ยัยปริมไปไหน ปล่อยแกมาเองกลับเองเนี่ย”วันนี้เขาไม่เห็นปริมตามประ
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นขณะรอลิฟท์ ปริมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอ่านข้อความ ตามด้วยการเปิดกระเป๋าเอกสารของตัวเอง เธอส่ายหัวให้กับสิ่งที่เจอในกระเป๋า“อัน ลงไปรอพี่ที่ล็อบบี้ก่อนนะ พอดีพี่เผลอเก็บแท็บเล็ตของพี่พลอยติดกระเป๋ามาด้วย”ปริมยิ้มเจื่อน ๆ ให้กับความสะเพร่าของตัวเอง อรัญญาพยักหน้ารับ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ได้กดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นผู้บริหารอย่างที่คิด“อ๋อ พี่พลอยลงไปสตู 3 น่ะ วันนี้น้องแพรวมาอัดรายการโปรโมตซีรีส์”หัวใจของอรัญญาเต้นแรงขึ้นทันที“เอ่อ อัน … อัน ขอไปดูด้วยได้ไหมคะพี่ปริม”ปริมเลิกคิ้วพร้อมส่งยิ้มให้อรัญญา“อืม ก็ดีนะ อันจะได้เห็นการทำงานด้วย ซ้อม ๆ ไว้ อีกหน่อยเราก็ต้องทำเหมือนเขา”เมื่อลิฟท์เปิดออก ปริมจูงมืออรัญญาเข้าไปข้างในโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวลิฟท์เปิดออกอีกครั้ง คราวนี้ปริมไม่ได้จ
คาร่าพาธีรญาและบรรดานักแสดงหน้าใหม่จากซีรีส์ “Homeroom ห้องนี้มีฝัน” เดินแยกออกจากกลุ่มตรงไปยังลิฟท์ในส่วนของ Low Zone เพื่อขึ้นไปชั้นของสตูดิโอรายการข่าวบันเทิงที่พวกเขาจะมาโปรโมทซีรีส์กัน กลุ่มเด็ก ๆ คล้อยหลังไปอรัญญาชะเง้อมองเงาหลังของเด็กสาวตัวสูงที่เธอเคยรับสายวิดีโอคอลแทนพี่คาร่า ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง“สูงกว่าเราอีก ไม่เห็นจิ๋วเลย”“น้องอันพึมพำอะไรคะ หิวเหรอ เดี๋ยวพี่ไปซื้อแซนวิชให้รองท้องไหมคะ”พี่ปริมที่ได้ยินอรัญญาบ่นงึมงำบางอย่างกับตัวเอง เข้าใจไปว่าน้องคนสวยในความดูแลรู้สึกหิวในยามเช้า เลยออกตัวจะไปซื้อของกินมาให้เธอ แต่อรัญญาคว้าข้อมือพี่ปริมไว้ก่อน พร้อมกับส่ายหน้า“ไม่ต้องค่ะพี่ปริม อันกินข้าวเช้ามาแล้วค่ะ แค่ทวนบางอย่างกับตัวเองเฉย ๆ”พูดจบเธอส่งยิ้มให้ปริมเก้อ ๆ ไม่อยากให้ถูกจับได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่“เออ น้องปริม แล้วน้องพลอยล่ะวันนี้ไม่เข้าเหรอครับ”พี่คิงถามขึ้นเมื่อเห็นว่า พนักงงานออฟฟิศบางตาลงและใกล้ถึงเวลานัดหมายแล้ว
หนุ่มสาวออฟฟิศเดินผ่านประตูกระจกบานเลื่อนอัตโนมัติในช่วงเวลาเร่งรีบจนมันแทบจะไม่มีเวลาปิดตัวเองลง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำจุดตรวจสัมภาระ ตรวจกระเป๋าถือของแต่ละคนมือเป็นระวิง เพื่ออำนวยความสะดวกให้ทุกคนผ่านไปแตะบัตรเข้าสู่ลิฟท์ได้ทันเวลาภายในโถงมีโปสเตอร์ละครและซีรีส์ที่กำลังออกอากาศถูกแขวนเรียงรายตลอดแนวผนัง พนักงานบางส่วนกำลังต่อแถวซื้อกาแฟจากร้านประจำสำนักงานที่มีไว้บริการพวกเขา ผู้กำกับ และผู้จัดที่ถูกนัดหมายเข้ามาที่ MOVA TV ในวันนี้ยืนหลบมุมจับกลุ่มดื่มกาแฟอยู่ไม่ไกลจากบริเวณร้าน กลุ่มนักแสดงวัยรุ่นหน้าตาดีสามสี่คนยืนจับกลุ่มพูดคุยห่างออกไปเล็กน้อย พวกเขายังไม่รีบไปแย่งใช้ลิฟท์กับบรรดาพนักงานประจำในช่วงเวลานี้ธีรญาเดินผ่านประตูเข้ามาได้ เธอมองไปยังโปสเตอร์ของซีรีส์เรื่อง “Homeroom ห้องนี้มีฝัน” ที่มีเธออยู่ในภาพนั้นด้วย แม้ภาพของเธอจะตัวเล็ก ๆ อยู่ด้านหลังพระนาง เธอก็ยิ้มด้วยความภูมิใจกับผลงานเรื่องแรกของตัวเอง เธอละสายตาจากโปสเตอร์ผืนใหญ่ เดินตรงเข้าไปทักทายเพื่อนนักแสดงจากซี
ผลไม้และของหวานถูกนำมาเสิร์ฟบนโต๊ะอาหาร ธีรญา กับ ธีรภัทร ช่วยพี่ ๆ แม่บ้านรับและส่งต่อให้กับผู้ใหญ่บนโต๊ะอาหาร ก่อนจะส่งสัญญาณว่าเดี๋ยวพวกเขาจัดการต่อเองให้แม่บ้านรู้ว่ามื้อเย็นใกล้สิ้นสุด“พี่แพรวไม่คิดจะบอกทุกคนเหรอว่าสอบติดคณะอะไร”ธีรภัทรหรือพัตเตอร์ถามขึ้น หลังจากบริการผลไม้และของหวานให้กับผู้ใหญ่และกลับมานั่งในที่นั่งของตัวเองเรียบร้อย ธีรญาที่กำลังตักจะอ้าปากกัดผลไม้ชะงัก เธอตั้งใจจะตีเนียนยังไม่พูดถึงเจ้าน้องชายตัวดีก็ท้วงขึ้นมาเสียก่อน“อืม …”“เอาเหอะพี่แพรว เดี๋ยวค่อยบอกป๊าทีหลังก็ได้ วันนี้ก็ไม่รู้จะมากี่โมงมีข่าวดีก็บอก ๆ กันก่อน”“ก็ได้ ๆ”ธีรญาเงยหน้าจากการกิน ทั้งโต๊ะกำลังจับจ้องเธพวกเขาพร้อมจะยินดีกับความสำเร็จอีกก้าวของเธอ ธีรญากระแอมเบา ๆ ในลำคอเรียกความมั่นใจ“ทุกคนคะ ตามที่พัตเตอร์เสนอ แพรวก็ขอประกาศข่าวดีอีกเรื่องให้ทุก ๆ คนรู้ …”“เดี๋ยว ๆ รอแป๊บ”“อะไรอีกเนี่ยพัตเตอร์ พอจะบอกก็มาเบรก”ธีรญาถามน้องชายด้วยน้ำเสี
รถห้าประตูทรงเฉี่ยวสีแดงเลี้ยวเข้ามาจอดในบริเวณบ้านเมธาวสุวงศ์ เมื่อขับเข้าไปยังส่วนจอดรถของบ้าน พี่คาร่าเห็นรถหรูสีขาวคุ้นตาจอดนิ่งอยู่ก่อนเหมือนกับว่าเจ้าของมารออยู่ที่นี่นานแล้ว“เอ้า! มาได้ไง สงสัยวันนี้เจอครบ ๆ แน่เลยนังคาร่า”คาร่าอุทานและบ่นกับตัวเองเบา ๆ ขณะปลดเข็มขัดนิรภัยออกของตัวเองออก เมื่อเห็นว่าคนนั่งเบาะข้างคนขับยังคงนิ่งสนิทเขาจึงหันไปมอง“เอ้า! นี่ก็หลับ”พี่คาร่ายิ้ม ส่ายหัวด้วยความเอ็นดู วันนี้พวกเขาออกกองไปถ่ายทำมิวสิควิดีโอกันตั้งแต่เช้ามืด เด็กแสบข้าง ๆ คงจะเพลียมากเลยหลับไปอีกรอบหลังจากที่รถเคลื่อนตัวออกจากปั๊มน้ำมัน“ไอ้จิ๋ว ตื่น ถึงบ้านแล้วย่ะ”พี่คาร่าปลุกเรียกธีรญาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ไอ้จิ๋วที่ถูกเรียกงัวเงีย บิดขี้เกียจ ลืมตาขึ้นมาขณะกำลังจะอ้าปากหาว พี่คาร่ารีบเอามือตะครุบปิดปากเด็กในความดูแลไว้ทันท่วงที“โอ๊ย ไอ้จิ๋ว เราเป็นดารานะ ฝึกไว้สิยะจะหาวก็ปิดปาก ไม่มีใครเห็นก

![ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





