เข้าสู่ระบบคิดมาถึงตรงนี้ไอดินจึงได้แต่กำหมัดแน่น แล้วผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ อย่างโล่งใจ เพราะเขารู้สึกดีใจที่ผู้หญิงคนนั้นได้รับกรรมที่ก่อไว้สักทีเนื่องจากเขาไม่รู้เลยว่าถ้าชลนิภายังโลดแล่นอยู่โลกด้านนอกแบบนี้ ในอนาคตผู้คนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อีกมากเท่าไร จะกลายเป็นเหยื่อให้กับผู้หญิงคนนั้นเหมือนกับครอบครัวของ
คุณหญิงเพ็ญแขจึงเงยหน้าขึ้น แล้วพูดออกไปว่า “ฉันขอโทษ”หลังจากได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ไอดินจึงอดไม่ได้ที่จะถามย้ำกลับไปอีกทีว่า “เมื่อกี้นี้คุณว่าอะไรนะครับผมได้ยินไม่ถนัด”ส่งผลให้คุณหญิงเพ็ญแขอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมายาวๆ หนึ่งทีให้กับท่าทางของคนตรงหน้า แล้วสาวเท้าเข้าไปหาอีกฝ่าย พร้อมกับยื่นฝ่าม
จึงทำให้ไอดินที่กำลังนั่งอยู่ รีบร้อนลุกขึ้นยืนแทบจะทันที เพราะเขาในตอนนี้ยังไม่กล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ก่อนจะหันไปพูดกับเข็มทิศที่นั่งอยู่ข้างกายตัวเองเมื่อครู่นี้ว่า “นี่ก็เลยเวลามามากแล้ว ผมทิ้งเจ้านายไว้ในห้องพักกับศิน เอาเป็นว่าถ้าพี่ขุนออกมาจากห้องผ่าตัดยังไง เดี๋ยวผมมาเยี่ยมเขาใหม่อีกท
บทที่33ความรู้สึกของคนที่หลับไหลหลังจากที่สาวเท้าเดินออกมาจากห้องพักของเจ้านาย ไอดินก็ใช้เวลาอยู่ราวๆ สิบนาทีเห็นจะได้ก็เดินทางมาถึงหน้าห้องผ่าตัดที่เจ้าขุนถูกเข็นเข้าไปพอมาถึงที่หมายเขาก็เห็นว่าบริเวณหน้าห้อง มีเพียงเข็มทิศเพื่อนสนิทของอีกฝ่ายนั่งอยู่เพียงลำพัง จึงทำให้ไอดินอดไม่ได้ที่จะกวาดสาย
เรื่องหลายๆ อย่างถาโถมเข้ามาแบบไม่หวาดไม่ไหว โดยเฉพาะเรื่องของเจ้าขุนอดีตคนรักที่ยังอยู่ในห้องผ่าตัดซึ่งไม่รู้ว่าในเวลานี้เป็นตายร้ายดีอย่างไรพอได้เห็นเช่นนั้นเจ้านายก็อดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจ เพราะตัวเขาเองก็ยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง จึงไม่รู้ว่าจะช่วยได้อย่างไรจริงๆแต่แล้วในขณะนั้นเองก็มีเสียงของศศิน
ยามที่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย ไอดินก็อดไม่ได้ที่จะเผลอรอยยิ้มบางออกมาอย่างโล่งใจ ที่บุตรชายของตัวเองไม่ได้บาดเจ็บมากมายอะไรแต่ถึงอย่างนั้นพอได้เห็นผ้าพันแผลสีขาวที่พันอยู่ตรงหัวเข่า กับเฝือกอ่อนที่ดามอยู่ตรงแขนเล็กๆ ข้างนั้นเอาไว้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจสั่นอยู่ดีมองดูร่างกายของเจ้านายได้เพียงครู



![อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



