ไม่คาดคิด 44

   เพียงไม่นานคนทั้งคู่ก็ลัดเลาะมาถึงด้านหลังของไซต์งานที่สามารถมองเห็นกลุ่มผู้ชุมนุมได้ชัดเจน เสียงปลุกใจและเสียงโห่ร้องก้องตะโกนที่ยังดังขึ้นเรื่อยๆด้วยความฮึกเหิม ทำให้คนที่หมายจะเดินเข้าไปเจรจาเริ่มลังเล แต่ยังไม่ทันได้ตัดสินใจสิ่งใด หางตาสวยก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่ถูกจับมัดและขังอยู่ในห้องเก็บของด้านข้างเสียก่อน

นายช่างประชา!

               ประธานสาวตัดสินใจลอบเข้าไปด้านหลังห้องเก็บอุปกรณ์อย่างเงียบเชียบ รีบแก้มัดให้ตัวประกันที่ยังไม่ได้สติในทันที และแม้จะไม่มีบาดแผลภายนอกให้ต้องเป็นห่วงแต่อุณหภูมิร่างกายที่สูงกว่าปกติก็สร้างความกังวลให้คนทั้งคู่ไม่น้อย คนตั้งใจจะอยู่เพื่อเจรจาหยุดครุ่นคิดด้วยความลังเล ก่อนตัดสินใจช่วยอลันพยุงร่างไม่ได้สติของนายช่างประชาหลบออกไปทางที่ลอบเข้ามาเมื่อครู่ทันที

“พี่จอม! ตำรวจเต็มไปหมดเลย...ไอ้นายมันบอกว่าช่างพิงค์แอบเข้ามา จะพาตำรวจมาจับพวกเราไปเข้าคุก” เสียงตะโกนแตกตื่นจากลานชุมนุม ทำให้คนที่กำลังแอบออกไปจากด้านหลังของโรงเก็บอุปกรณ์ชะงักค้าง

“เห็นไหมทุกคน! ผู้หญิงคนนั้นมันเชื่อถือไม่ได้! มันจะเอาตำรวจมาจับเราเข้าคุก”

น้ำเสียงเดือดดานประกาศผ่านเครื่องขยายเสียง และเสียงสนับสนุนของผู้ชุมนุมก็โห่ร้องขานรับจนดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ทำให้คนถูกเอ่ยชื่อรู้ได้ในทันทีว่า...สถานการณ์ตอนนี้คงไม่เหมาะอย่างยิ่งที่จะเจรจา!

“ช่างพิงค์คิดจะจับเราเข้าคุก แต่เราจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น! เพราะเราจะจับตัวมันมาก่อน!”

สิ้นเสียงโห่ร้องตอบรับที่ดังกึงก้องตามแรงอารมณ์ได้ถูกผสมไปด้วยไฟโทสะ คนที่กลายเป็นเป้าหมายของผู้ชุมนุมหันมองร่างหนาของคนเพิ่งรอดจากการถูกจับเป็นตัวประกัน และวิศวกรน้องใหม่ที่กำลังประคองคนไม่ได้สติอยู่ข้างๆคล้ายตัดสินใจบางอย่าง..

“อลันพาช่างประชาออกไปก่อน พี่จะล่อพวกผู้ชุมนุมไปอีกทางเอง” น้ำเสียงนิ่งเรียบจนยากจะหยั่ง ทำให้คนรับคำสั่งลังเลไม่น้อย

“แต่ว่า..” คนไม่เห็นพ้องค้านขึ้นด้วยความกังวล เพราะเสียงโห่ร้องที่ดังกึกก้องจากภายนอกนั้นเต็มไปด้วยแรงอารมณ์เท่านั้น  

“ถ้าเป็นห่วง ก็รีบพาช่างประชาออกไปเดี๋ยวนี้!” กะรัตตวาดเสียงขุ่น ก่อนจะเดินไปยังประตูอีกด้านแล้วเปิดออกสุดแรงจนเกิดเสียง ‘ปัง!’ ดังกึกก้องทั่วบริเวณ แล้วหันมาเอ่ยกับคนที่ถูกไล่อีกครั้ง

“กลับไปบอกสารวัตร ให้สั่งสลายการชุมนุมซะ!”