LOGINShare
8.เสียงของหัวใจ
publish date:
2026-03-13 19:30:02พิมดาวอยากจะกรี้ดออกมาหลังจากที่นารินโทรมาขอความช่วยเหลือ
"แม่คุณเอ๋ย ความรักนี่มันรุนแรงเหลือเกินนะ ถึงขนาดเลื่อนเวลาส่งของยอมจ้างแมสให้มาขนของเพื่อจะได้แพคของวันพฤหัส แล้วส่งภายในวันศุกร์ ก่อนจะหน้าบานเป็นตุ๊กตาหน้ารถไปนครนายกช่วงวันหยุดนี้เลยเชียว"
นารินเสียงอ่อยเมื่อได้ยินคำบ่นของเพื่อน
"ฉันรู้ว่ามันน่าเกลียดไปหน่อย แต่ฉันอยากไปกับเค้าจริงๆ"
นารินยอมรับตามตรง
"เออๆตามใจเถอะ แต่ว่าแกโอเคแน่นะ ถ้าเผื่อเค้าปล้ำแก แกจะเอาไง สองต่อสองท่ามกลางน้ำตก"
นารินฟังแล้วคิดตามอย่างที่เพื่อนบอก "ถ้าเค้ากล้าทำก็ลองดู จะได้วัดใจกันเลย"
นารินบอกเสียงหนักแน่น ถ้าเพียงเวลาที่สนิทกันเพียงเท่านี้ คุณภัทร์หวังแค่ร่างกายเธอละก็ นารินก็จะสู้ใจขาดเลยทีเดียว
"ตกลงนาจะไปนครนายกกับคุณภัทร์นะคะ"
เธอบอกเค้าในเช้าวันพฤหัส ภัทร์ยิ้มกว้างอย่างยินดี
"ค้างวันเสาร์กลับวันอาทิตย์นะครับ"
นารินยิ้มกับเค้า แล้วพูดเสียงชัดหนักแน่น
"นาหวังว่าคุณภัทร์คงจะไม่แกล้งนานะคะ เพราะไปด้วยกันคราวนี้ถือว่านาไว้ใจคุณมากแล้ว"
ภัทร์หัวเราะเบาๆแล้วตอบด้วยน้ำเสียงสดใส "ผมไว้ใจได้ ผมรับรอง" นารินยิ้มกับโทรศัพท์ตัวเองก่อนจะวางสายไป
รถเก๋งจอดหน้าอพาร์ตเม้นแต่เช้าตรู่
"ออกแต่เช้านะครับ" นารินส่งกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กส่งให้เค้า วันนี้เธอสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาว กับกางเกงยีนส์ขายาว รองเท้าผ้าใบดูทะมัดทะแมงเป็นพิเศษ มือบางยังมีหมวกแก้ปติดมือมาด้วย
"ไม่ลืมอะไรนะครับ ไปเดินทางนะครับ"
ชายหนุ่มจอดแวะเติมน้ำมัน พร้อมกับชวนเธอทานอาหารที่จุดบริการ กาแฟ กับ มัฟฟิ่นยามเช้า ดูท่าจะเข้ากันดี นารินยิ้มหวานอย่างมีความสุข
"ผมจองที่พักไว้ให้แล้ว เป็นบ้านเดี่ยวติดกันนะครับ รับรองว่าสวย" เธอพยักหน้าแล้วยิ้มออกมา
"ทำไมต้องเรียกคุณภัทร์ด้วยละครับ" เสียงเค้าถาม
"ก็นาติดนี่คะที่ทำงานใครๆก็เรียกคุณภัทร์ ถ้านาเรียกภัทร์เฉยๆมันดูแปลกๆหญิงสาวตอบ
"นอกเวลาก็เรียกภัทร์เฉยๆแล้วกัน หรือว่าจะเรียก baby แฟนจ๋า คนดี หรืออะไรก็ได้ตามใจนาเถอะ"
นารินเอาผ้าห่มผืนบางปิดหน้าตัวเอง ปากบ่นเบาๆ"baby แฟนจ๋า คนดี บ้าไปแล้ว หน้าไม่อาย"
ภัทร์ดึงผ้าห่มออกแล้วยิ้มออกมา
"เขินเป็นนางอายไปแล้ว แฟนผม" นารินตะแคงข้างหันหน้าไปทางหน้าต่างแล้วหลับตา
"หลับให้สนิทนะนา อย่ามัวแต่คิดถึงผมละ" เค้ายังคงล้อไม่หยุด
รถขับมาถึงสถานที่ที่จะมีการก่อสร้าง เจ้าของที่ดินลงมาต้อนรับอย่างมีน้ำใจ นารินเดินลงไปสวัสดีอย่างอ่อนน้อม
"พาแฟนมาเที่ยวด้วย ดีจริงเลย " นารินยิ้มเขินทำหน้าไม่ถูก ภัทร์เริ่มงานของเค้าทันที
นารินนั่งรออยู่บนรถพักใหญ่ก็ได้ยินเสียงเคาะกระจก ภัทร์สั่งให้เธอรออยู่บนรถ เค้าเปิดแอร์เอาไว้ให้และสั่งให้เธอล้อกรถ หน้าขาวมีเหงื่อเต็มหน้าไปหมด เค้ามองดูกระจกแล้วเช็ดหน้าตัวเอง
"เดี๋ยวทานข้าวกลางวันกันก่อน แล้วบ่ายค่อยทำงานต่อ
" มื้ออาหารกลางสวนผลไม้ทำให้ผ่อนคลายหายร้อน เจ้าของที่จัดอาหารกลางวันชุดใหญ่มาต้อนรับ เป็นฝ่ายชายที่ดูแลฝ่ายหญิงอย่างไม่มีที่ติ มือหนาเเกะปลาใส่จานให้หญิงสาวอย่างเอาใจ ตักกับข้าวให้อย่างเรียบร้อย นารินยิ้มออกมากับท่าทางของเค้าที่ทำให้กับเธอ ภัทร์น่ารักที่สุด นารินคิดในใจ
กว่าจะถึงที่พักก็เกือบห้าโมงเย็นแล้ว วันนี้แดดร้อนมากจริงๆนารินเปิดประตูเข้าไปห้องพัก วันหยุดแบบนี้คนเยอะมากจริงๆแต่ที่นี่ดูคล้ายจะเป็นโฮมสเตย์มากกว่า นารินคิดในใจ
"ข้างในมีน้ำตกเล็กๆกับสวนเงาะ ลองเดินไปชมนะคะ อาหารค่ำพี่จะมาส่งที่หน้าบ้านเวลาทุ่มตรง" เจ้าของที่พักบอก นารินล้างหน้าล้างตาแล้วถอดเสื้อเชิ้ตออก เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดธรรมดา ภัทร์ก็เช่นกัน
ตั้งแต่ออกมาจากบ้านพัก มือของเค้ายังไม่ห่างจากตัวเธอเลย ถ้าไม่จับเอว ก็จับมือ หรือวางพาดไหล่ อย่างคนเคยชิน นารินแอบเหล่มอง ภัทร์มองแล้วยิ้ม
"จับมือแฟน โอบเอวแฟน มันดีแบบนี้นี่เอง " เค้าพูดแบบนี้ นารินจะบ่นอะไรได้
Latest chapter
เพราะเธอเป็นของฉัน 38.มัดใจ
ชายหนุ่มรูปร่างสูง ผิวขาว หน้าตาดี เดินถือถุงหลายใบเดินเข้ามาในร้านกาแฟชื่อดังที่ตั้งในห้างสรรพสินค้า วันนี้วันหยุด เค้าพาลูกและเมียมาช้อปปิ้ง นารินบอกให้เค้ามารอที่ร้านก่อน แล้วให้สั่งขนมและเครื่องดื่มเอาไว้รอได้เลย เธอจะพาลูกไปล้างมือก่อนแล้วจะตามมา ภายในร้านกาแฟมีหญิงสาวหลายคนแอบมองชายหนุ่มเป็นตาเดียว สุดท้ายแล้วก็มีคนใจกล้า เดินตรงมาหาก่อนจะยิ้มหวานอย่างมีจริต ภัทร์เงยหน้าขึ้นแล้วมองหญิงสาวที่เดินมาหาที่โต้ะท่าทางเปิดเผย เธอบอกกับเค้าว่าเพื่อนที่มาด้วยกันอยากทำความรู้จัก เค้ามองตามมือเธอคนนั้นไปก็เห็นสาวๆ น่าจะเป้นนักศึกษาด้วยซ้ำมองตรงมาทางเค้ากันทั้งกลุ่ม ภัทร์ส่ายหน้าแล้วตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า แต่งงานแล้ว หญิงสาวที่เดินมาทำหน้าจืดเจื่อนแล้วเดินกลับไปบอกเพื่อนนารินอุ้มลูกยืนมองภาพตรงหน้าอยู่ภายนอกร้านแล้วถอนหายใจออกมาอย่างสะกดอารมณ์ขุ่นมัวทิ้งไป ภัทร์หล่อเนี้ยบแบบนี้ ยิ่งมีลูกยิ่งหล่อแบบภูมิฐาน เสื้อยืด กางเกงขาสั้น กับรองเท้าผ้าใบ ยิ่งทำให้เค้าดูมีสไตล์เป็นของตัวเอง นารินยิ้มออกมาแล้วเดินไปที่โต๊ะ ภัทร์ลุกขึ้นรับลูกสาวมาไ
เพราะเธอเป็นของฉัน 37.ปรีกษา
นารินยิ้มอย่างมีความสุขที่กลับมาจากทำงานแล้วได้เห็นรอยยิ้มของลูก น้องพิณเกือบจะครบหนึ่งขวบแล้ว กำลังหัดเดินและเริ่มคุยอ้อแอ้เรียก แมะ แมะ ได้บ้างแล้ว จนผู้เป็นพ่ออดน้อยใจไม่ได้ พยายามหัดลูกสาวเรียก พ่อ พ่อ จนคนรอบข้างหมั่นไส้ไม่ได้ คุณย่าท่าทางเหนื่อยเพลียมากขึ้นเพราะหลานสาว คืบคลานและหัดเดินไม่อยู่สุข ภัทร์ซื้อคอกขนาดใหญ่มาตั้งเอาไว้กลางบ้านเพื่อให้ลูกสาวได้เล่นเป็นที่ ลูกสาวตัวน้อยอ้อนพ่อดีเหลือเกิน มือบางเล็กจับมือพ่อเอาไว้ แล้วจูบพร้อมป้ายน้ำลายลงมืออย่างแสนรัก ผู้เป็นพ่อยิ้มกับอาการของลูก แล้วหอมแก้มบางใส ก่อนจะบ่นเบาๆ" พ่อจะไปไหนรอดละลูกจ๋า " ก่อนจะอุ้มลูกสาวขึ้นเดินไปรอบๆ บ้านอย่างเอาใจ"ภัทร์ นามีเรื่องจะคุยด้วย" นารินเสียงเครียดบอกกับเค้า ในขณะที่นอนลูบหน้าอกอยู่เบาๆ"ถ้านาจะลาออกจากงาน ภัทร์จะไหวไหม" นารินทอดส่ายตามองเค้า อย่างกังวลใจน้อยๆ ภัทร์ลูบหลังเบาๆ แล้วขยับตัวดึงเธอมานอนที่หมอนข้างตัวแล้วมองที่ตาหวานฉ่ำ"ภัทร์อยากคุยกับนาเรื่องนี้เหมือนกัน ลูกกำลัง
เพราะเธอเป็นของฉัน 36.แรกพบ
นารินเตรียมตัวคลอดตั้งแต่เมื่อวานเเล้ว เธอมานอนที่นี่ตั้งแต่ช่วงเย็น คุณหมอลงความเห็นว่าน่าจะผ่าคลอดมากกว่าคลอดปกติเพราะเด็กตัวค่อนข้างใหญ่ ภัทร์เตรียมของมาจากที่บ้านจนครบ เค้ายิ้มหน้าบานช่วงที่เธอไปช้อปปิ้ง นารินอดหมั่นไส้ไม่ได้ หากเค้าเห็นว่าเสื้อตัวจิ๋วๆ ตัวไหน น่ารักผ้านุ่มเนื้อดี เค้าจะหยิบขึ้นมาทันทีโดยไม่พลิกป้ายดูราคาสักนิด เค้าบอกแค่ว่า น่ารัก ภัทร์อยากให้ลูก ดังนั้นตอนนี้ลูกสาวเธอจึงมีเสื้อผ้าของใช้ยาวไปจนหนึ่งขวบแล้ว คุณปู่คุณย่า ย้ายของมาที่บ้านตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว ท่านทั้งสองไม่ได้ออกอาการเห่อหลานสักนิด แต่เตรียมสร้อยข้อมือ กับกำไลเอาไว้รับขวัญหลานสาวแล้ว แถมยังซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ให้ทั้งหมดตอนขึ้นบ้านใหม่อีกด้วยนารินกุมมือเค้าเอาไว้แน่น เธอไม่เคยกลัวเจ็บสักนิดแต่ตื่นเต้นมากกว่าที่จะได้พบหน้าลูกสาวของเธอ ภัทร์นั่งอยู่ข้างเตียงแล้วยิ้มออกมาเด็กหญิงน่าตาขี้เหร่ที่สุดที่เค้าเคยเห็นอยู่ตรงหน้าแล้ว เสียงหมอพูดขึ้นเสียงดังแข่งกับเสียงร้อง เด็กหญิง ลูกคุณนาริน น้ำหนัก 3500กรัม เวลา7.10นาที ภ
เพราะเธอเป็นของฉัน 35.เย้ายวน
นารินนอนตะแคงหลับสนิทอยู่บนเตียง ผมยาวสยายดูยุ่งเหยิงนิดหน่อย เสื้อนอนตัวบางที่มีเพียงสายเส้นเล็กเกี่ยวที่บ่าขาวหลุดลงมาเผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียน หน้าอกขาวผ่องที่ขยายออกเต็มที่ ดูเย้ายวนมากจริงๆ ภัทร์ลูบผมเบาๆ อย่างเอาใจ ช่วงท้องแก่ขนาดนี้ นารินมักจะบ่นว่าปวดหลังนอนหลับสนิทยากเหลือเกิน เค้าจะบีบเบาๆ ให้เธอผ่อนคลายและสบายตัวจนกว่าเธอจะหลับในแต่ละคืน นารินน้ำหนักขึ้นมากว่า17โล ดูน่ารักน่าเอ็นดูที่สุด ช่วงที่หมอทักว่าคุณแม่น้ำหนัดขึ้นมาค่อนข้างไว นารินก็กลับมานอยด์จนกินไม่ได้อยู่หลายมื้อ แต่เค้าบอกกับเธอว่า ไม่เป็นไรสักนิด อ้วนเพื่อลูก ยังไงก็ลดได้ เค้าจึงเพิ่มน้ำหนักเป็นเพื่อนเธอไปด้วยจากหนุ่มหล่อหน้าใส ตอนนี้เค้าเริ่มจะมีพุงออกมาบ้างแล้ว ภัทร์ยิ้มออกมาก่อนจะลูบลงที่หน้าท้องเลาะเรื่อยลงไปที่แก่นกลางกายแล้วขยับมือขึ้นลงเบาๆนารินหลับตาลงอย่างอ่อนเพลีย เธอเหนื่อยมากจริงๆ แม้ว่าวันๆ จะแทบไม่ได้ทำอะไรเลย เพื่อนร่วมงานมักจะเดินมาหาที่โต๊ะเองเพื่อตามเอกสาร และหากจะต้องลุกเดินไปไหน คนรอบตัวก็จะประกบข้างเสมอจนเธอเกรงใจ
เพราะเธอเป็นของฉัน 34.บ้านของเรา
เสียงคำตอบของเค้าทำเอาเธอหูดับไปชั่วขณะ เพราะเธอท้อง เค้าถึงได้ทำแบบนี้ นารินปาดน้ำตาออกจากหน้าแล้วมองหน้าเค้า"เพราะนาท้อง ภัทร์ถึงไม่อยากให้นากังวลใจ ไม่อยากให้นาไม่สบายใจ "เสียงเค้าตอบออกมาอย่างหนักแน่น มั่นคง น้ำเสียงดูมีความสุขเหลือเกิน เค้าขยับตัวลุกขึ้น เดินไปที่กระเป๋าสะพายข้างของตัวเองที่วางลงกับพื้น แล้ว เปิดออก หยิบสมุดบัญชีขึ้นมา แล้วเปิดตัวเลขล่าสุดให้เธอดู"ภัทร์กู้ทำเรื่องปลูกบ้านแล้วนะนา บ้านของเรา บ้านของครอบครัวเรา"เสียงเค้าสั่นเครือ น้ำตาคลอออกมาที่ดวงตา นารินร้องไห้โฮอีกรอบ เสียงดังกว่าเก่า เธอเป็นบ้าอะไรนาริน ผู้ช่ยคนนี้ตรงหน้าเธอ เค้าเคยทำอะไรให้เธอเสียใจสักครั้งไหม เค้าเคยดุบ่นเธอสักคำไหม ตั้งแต่แรกมาจนวันนี้เค้าเคยทำให้เธอต้องร้องไห้ไหม ไม่เคยสักครั้ง ผู้ชายคนนี้ทำเพื่อเธอทุกอย่าง แล้วเธอทำไมมองเค้าในเเง่ร้ายขนาดนี้ นารินกอดเค้าเอาไว้แนบอกตัวเอง แล้วร้องไห้ออกมา
เพราะเธอเป็นของฉัน 33.หัวหน้าครอบครัว
ร่างบอบบาง ปราดเปรียว สวมเสื้อยืดลายเท่ๆ กระโปรงยีนสั้น และรองเท้าผ้าใบรุ่นล่าสุดที่ฮิตกันในกลุ่มเซเลป ผมยาวทำเป็นลอนที่ปลายผม สวมแว่นดำราคาแพง เธอดูสวยและแพงไปหมดทั้งตัว กลิ่นน้ำหอม หอมฟุ้งไปทั่ว ยามเธอเดินข้างกายเค้า กระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงที่เธอสะพายราคาคงพอๆ กับเงินเดือนเค้าทั้งเดือนแน่ๆ ภัทร์ยิ้มออกมาน้อยๆ อดเปรียบเทียบเธอกับนารินไม่ได้ว่า หากนารินเป็นน้ำเย็นชื่นใจ คนข้างตัวเค้าเวลานี้คงเป็นน้ำมะนาวโซดาที่ทั้งเปรี้ยวทั้งซ่าแน่นอน"คุณภัทร์ คุณภัทร์ " เสียงหวานใส เรียกเค้าดังๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาน้อยๆ น้ำเสียงดูร่าเริงสนุกสนาน"ใจลอยไปถึงไหนแล้วค่ะ แพรน่ารำคาญหรอคะ หรือพูดมากไป คุณภัทร์ถึงไม่อยากฟัง" ชายหนุ่มส่ายหน้า แล้วตอบเสียงนุ่ม"ตกลงครับ ผมชอบ คุณแพรจัดการได้เลย" หญิงสาวยิ้มหน้าบานแล้วก้าวเร็วๆ มาที่รถเก๋งคันหรูของเธอ ก่อนจะพูดคนเดียวเบาๆ ว่า "กุชชี่จ๋า รอแม่ก่อนนะ เย็นนี้แม่ไปรับหนูกลับบ้าน""แพรจะจัดการเรื่องสัญญาให้พร้อม แล้วเรื่องยื่นกู้ คุณภัทร์วางใจได้เลยค่ะ รับรองคุณภัทร์ได้เงินมาปลูกบ้านแน่นอน"เซลล์สาวยิ้มหวานอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะขอตัวกลับก่อน ภัทร์ยิ้มรับเบาๆ สายตาเค
เพราะเธอเป็นของฉัน 13.ละลาย
นารินสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงบ้อกเซอร์ขาสั้นของแฟนหนุ่มในเวลาที่ทำงานบ้านให้เค้า นารินแอบอมยิ้มอยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นภัทร์ปั่นผ้าเอง"
เพราะเธอเป็นของฉัน 12.ชั่วโมงต้องมนตร์
เสียงทักทายชายหนุ่มดังเป็นระยะ ภัทร์วางถุงผลไม้เอาไว้ในห้องทานอาหาร แล้วบอกเรื่องไปเซอร์เวย์มาแล้ว เสียงชายหนุ่มคุยกันเรื่องงาน สาวๆถามถึงอาหารเช้าว่าจะดื่มกาแฟหรือไม่ ภัทร์ยิ้มออกมาแล้วพูดเสียงดัง"เช้านี้อาหารเช้าดีมาก อิ่มมาแล้ว"
เพราะเธอเป็นของฉัน 11.ยาวิเศษ
เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างแผ่วเบา มือบางถือของเข้ามาพะรังพะรังไปหมดเมื่อมาถึงก็วางอาหารเช้าลงบนโต๊ะในครัวแล้วค่อยๆย่องเข้าไปดูคนป่วยในห้องทันทีแอร์ในห้องเย็นฉ่ำ นารินอยากจะวีนนักเชียว ตัวร้อนแต่นอนเปิดแอร์แรงมาก เท้าบางค่อยๆเดินย่องไปตามแสงไฟของโคมไฟอันเล็
เพราะเธอเป็นของฉัน 10.มันจะมีความอ้อนอยู่หน่อยนึง
สายแล้ววันนี้ภัทร์ไม่เข้าหรอ มือบางกดโทรหาแฟนหนุ่มทันที เสียงแหบแห้งรับสายจนนารินแปลกใจ"ไม่สบายหรอ"เธอถามเค้าออกไป หลังจากเมื่อวานที่เค้ามาส่งเธอก็ดูท่าทางเค้าจะเพลียๆนารินได้แต่คิดว่า เค้าคงจะเหนื่อย และไม่คิดว่าเค้าจะป่วยสั
You may also like
ขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง106.0K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ68.3K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.4K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.3K viewsเมียลับคุณหมอเจษ
Fortune_28920 viewsเล่ห์เงาทราย
เรืองรัสมิ์101 viewsโอบหัวใจ อุ่นไอรัก
ภัสสพิชชา74 viewsอิงดาวของอ้ายไทร์
Daisy Eye101 views
