59

ตวงรักตัดสินใจลงมาข้างล่างได้ในที่สุด เธอต้องแทบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าเพลิงไม่อยู่ ถ้าเขาอยู่เธอจะทำหน้าอย่างไรก็ยังไม่รู้เลย เธอพบเพียงโน้ตที่เขาทิ้งไว้บนโต๊ะอาหารเท่านั้น พร้อมกับอาหารเช้าแบบง่าย ๆ ที่ถูกครอบไว้อย่างดี ตวงรักเปิดดูแล้วก็ต้องเผลออมยิ้ม โดยไม่รู้ตัว

​“นี่ทำของกินไว้ให้เราด้วยหรือไงนะ จะขอโทษเราหรือไงกันถึงกับทำของกินไว้ไถ่โทษ”

ไข่ดาวสองฟอง กับไส้กรอกที่เขาทอดไว้ส่งกลิ่นหอมน่าทาน แถมเจ้าตัวยังชงกาแฟทิ้งไว้ในกาให้กับเธอด้วย โน้ตที่เขาทิ้งไว้ทำให้ตวงรักย่นจมูก

​อรุณสวัสดิ์ครับ คุณตวง เพื่อนรัก

​ผมอนุญาตให้หยุดงานนะครับวันนี้ คุณตวงไม่ต้องทำงานก็ได้เพราะเมื่อคืนกลับมาดึก วันนี้ผมไปจัดการธุระให้กับเพื่อนสนิทคือไอ้แพนเค้กนะครับ เย็นๆ เจอกันนะ อ้อ...คุณตวงทำอาหารมาให้ผมทานบ่อยแล้ว ผมเลยอยากทำให้คุณตวงทานบ้าง เย็นนี้ผมอยากจะทานแกงเขียวหวานไก่ ทำให้ทานหน่อยนะครับ

​เพลิง

​“ติดใจอะไรกับแกงเขียวหวานไก่นักหนานะ”

ตวงรักย่นจมูกแล้วบ่นกับกระดาษโน้ต เหมือนจะให้มันเป็นตัวแทนของนายจ้างหนุ่ม

​“ตกลงว่า คุณเป็นหรือไม่เป็นเกย์กันแน่นะคุณเพลิง ทำไมคุณต้องมา...”

นิ้วเรียวเผลอยกไล้ริมฝีปากอย่างลืมตัว แก้มนวลเริ่มแดงเรื่อ หัวใจเต้นรัวอย่างประหลาด หัวใจเธอมันเผลอเอนเอียงหวั่นไหว ใกล้คนอย่างเขาไปทุกวัน ยิ่งระยะหลัง ที่เขาขอใกล้ชิดกับเธอ มันก็ยิ่งทำให้ตวงรักใจวูบไหว อ่อนโอน

คนบ้า! เธอเริ่มโมโหเขาขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ แล้วทรุดนั่งลงตรงโต๊ะอาหาร ใช้ส้อมจิ้มไข่ดาวแล้วตัดมันขึ้นมามองมันเขม็ง แล้วบ่นเสียงดังว่า

​“โอ๊ย! คนบ้า ทำไมต้องมาทำแบบนี้กับเราด้วยนะ นี่แนะ กินเสียเลย”

แล้วเจ้าตัวก็งับไข่ดาวเข้าปาก เคี้ยวๆ ก่อนจะกลืนลงไป นัยน์ตาคมหวานขุ่นขวาง ก่อนจะเริ่มทานอาหารที่เขาเตรียมไว้อย่างค่อนข้างดุเดือดอยู่สักหน่อย ราวกับว่าพวกมันเป็นเพลิง คนที่กำลังทำให้เธอกำลังสับสน ว้าวุ่น จนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

​เสียงกดออดที่หน้าบ้าน ทำเอาตวงรักที่กำลังโมโหของกินแทนคนหรี่ตา เพราะที่นี่ไม่ค่อยมีแขกไปใครมาสักเท่าไหร่นัก คนที่กดออดส่วนมากจะเป็นแขกแปลกหน้ามากกว่า เพราะหน้าบ้านของเพลิงมักจะเปิดไว้ ที่นี่กั้นประตูไว้แค่ทางเข้าไร่เท่านั้นเอง ส่วนที่อื่นเปิดโล่งตลอด แม้แต่อาณาเขตบ้านของเจ้าของสวนส้มตะวันฉายก็ไม่มีรั้วกั้น ใครกันนะ ตวงรักคิดในใจ ไม่น่าจะใช่เพื่อนสนิทของเธอ เพราะชนิตสิรีไม่น่าจะมาเร็วขนาดนี้

​เธอวางช้อนและส้อมลง ก่อนจะจิบน้ำ และลุกขึ้นยืน เธอเดินก้าวยาวๆ ไปที่ประตูบ้าน และเห็นหญิงสาวร่างเพรียวเย้ายวน ยืนหันหลังให้เธอ สาวเจ้าอยู่ในชุดทันสมัย เสื้อคอปาดอวดช่วงไหล่สีครีม กางเกงขาสั้นสีดำ อวดขาเรียวในถุงน่องสีเดียวกันรองเท้าหุ้มส้นสูงเกือบสามนิ้วสีครีม ผมยาวสยายเกือบถึงสะโพกเป็นดำมัน ตวงรักกระแอมเบาๆ ให้แขกผู้มาเยือนรู้สึกตัว และเมื่อหญิงสาวหันหน้ามา ส่งยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร พร้อมกับถอดแว่นกันแดดอันโตออก นัยน์ตาคมสวยส่งประกายระยับ ใบหน้าสวยเปี่ยมเสน่ห์นั่น ถึงกับทำให้ตวงรักอุทานออกมาอย่างตกใจ

​“คุณญาตาวี”

​“สวัสดีจ้ะ”

เสียงใสหวานทักทายตอบ และมองเธออย่างแปลกใจ ญาตาวีมองหญิงสาวใบหน้าสวยละมุนตรงหน้าแล้วหรี่ตา เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน นัยน์ตาคมสวยกวาดมองทั่วเรือนร่างเพรียวที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตลายทางกระชับตัว กางเกงยีน รองเท้าใส่อยู่ในบ้านง่ายๆ ของตวงรัก ก่อนจะครุ่นคิด ว่าหญิงสาวลูกครึ่งสวยแปลกตาคนนี้ มีความสัมพันธ์อะไรกับเพลิงกันแน่นะ

​“ไม่ทราบว่า เพลิงอยู่ไหม ถ้าเธอรู้จักฉัน ก็คงจะทราบว่าฉันเป็นคนรักของเพลิง ไปเรียกเขามาให้ทีนะ”

ญาตาวีประกาศความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจ้าของสวนส้มตะวันฉายทันที ตวงรักอ้าปากค้าง ญาตาวีมองอาการของสาวเจ้าแล้วยิ้มกริ่มอย่างชอบใจ ไม่ว่าแม่เด็กคนนี้จะอยู่ในฐานะไหนก็ตาม แต่ตอนนี้ก็คงจะรู้แล้วสินะ ว่าเจ้าของเพลิงอย่างเธอ กำลังมาทวงคืนคนรักแล้ว!