MasukShare
15 วีมีได้ อ้นก็ต้องมี!!!
Tanggal publikasi:
2025-05-21 14:30:36ยามทำหน้าเลิ่กลั่ก เขาเองก็มีตา มีหู รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร...ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน นอกจากยืนเซ่อทำตาปริบๆ จนกระทั่งมีเสียงใสๆ แว่วมา แล้วพออันธิกาเข้ามายืนโดดเด่น กลิ่นน้ำหอมก็โชยตลบอบอวล หล่อนกวาดตาดูคนทั้งหมด ก่อนจะเอ่ยถามอย่างร่าเริง
“งานชุมนุมอะไรกันจ๊ะนี่ คนมาออกันเต็มห้อง”
แววตาของอันธิกาเท่านั้นที่อุรวีสังเกตเห็น เมื่อหล่อนมองผ่านหน้าของอัมพุไปอย่างรวดเร็วว่า มีความหวงแหนจนออกนอกหน้า แต่อันธิกาก็ได้รับการอบรมมาดีที่ไม่แสดงออกจนน่าเกลียด แม้อยาก จะกางกั้นอัมพุเอาไว้ ใจจริงหล่อนอยากเปิดเผยด้วยซ้ำไปว่าห้ามแตะต้องอัมพุ...ห้ามผู้หญิงทุกคน...ไม่เว้นกระทั่งอุรวี...แม้จะสบประมาทอุรวีมาตลอดว่าพี่สาวต่างแม่ไม่มีน้ำยาในเรื่องผู้ชาย แต่ก็ต้องป้องกันเอาไว้ก่อน หล่อนเดินเข้ามาจับแขนของเขาเอาไว้...แล้วเอ่ยถามต่อ อ่อนหวานเสมอคือบุคลิกที่คนภายนอกคุ้นเคย...ฤทธิ์เดชทั้งหลายที่มี อันธิกาเก็บเอาไว้ไปแสดงออกที่บ้าน มีพ่อกับแม่เป็นผู้ชม
“อ้นมาก็ดีแล้ว ช่วยพาเขาไปที...จะต้องทำงาน...เขามาเกะกะ ไล่ให้ออกไปยังไม่ยอมจะไป”
อัมพุมาตอแยกับอุรวี...อันธิกาคิดปราดๆ ไปก่อนว่าเขาอาจจะพอใจในตัวอุรวีก็ได้ ก็พี่สาวของหล่อนไม่ใช่ผู้หญิงหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่นี่นา หล่อนหัวเราะ ดึงเอาตัวอัมพุออกมาจนได้
“ไปจ้ะ ไปคุยกับอ้นดีกว่า...”
“ขอบใจมาก...ฉันจะทำงานเหมือนกัน”
อุรวีบอก หล่อนยังจดจำภาพที่อันธิกากอดตระกองกับแขนของเขาออกไปจากห้องของหล่อนได้ อันธิกากับอัมพุ...เหมาะสมกันเหมือนกิ่งทองใบหยก...เท่าที่มองเห็น หล่อนรู้แล้วว่าหากอันธิกาจะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับอานิก แล้วจะแก้ไขอย่างไร
เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เอง
“วีเขาเป็นคนขี้โมโห ทำงานที่นี่น่ะต้องเลี่ยงเขาไว้หน่อย...เพราะไม่มีใครกล้ากับเขา กระทั่งพ่อ”
แม้น้ำเสียงของอันธิกาจะมีกระแสหัวเราะปนอยู่ด้วย แต่อัมพุก็รู้สึกแปร่งๆ หู เพราะแววตาของอันธิกาไม่ได้บอกว่ากำลังรื่นรมย์ ขณะที่แจกแจงนิสัยใจคอของผู้มีศักดิ์เป็นพี่
“ระวังหน่อยนะคะ ระวังวีเอาไว้...” หล่อนเว้นระยะไปเล็กน้อย ก่อนจะถามต่อ “เรื่องของเรื่องวันนี้มันเพราะอะไรล่ะคะ”
“เรื่องงานครับ” เขาตอบได้คล่องปาก ไม่อยากจะบอกว่าที่จริงมันเป็นเรื่องส่วนตัว แล้วเขาก็ตัดบทไปอย่างว่องไว “ผมมีงานจะให้คุณอ้นดู...ดัมมี่ของหนังสือเสร็จแล้ว...”
อันธิกาดูเพียงผ่านๆ เขาไม่เห็นความใส่ใจเท่าที่ควรจะเป็น ชายหนุ่มแอบถอนใจนิดๆ มันเหมือนเป็นของเล่นฉาบฉวย ไม่กระตือรือร้นเหมือนตอนที่หล่อนบินไปหาเขา แล้วลงทุนพูดกับเขาเรื่องนี้เอาเป็นเอาตาย จนทำให้เขามองเห็นภาพพจน์ของหนังสือเล่มใหม่ ว่าจะเป็นหนังสือของผู้หญิงยุคใหม่ โดยผู้บริหารไฟแรง เหมือนเปลวไฟนั่นจะสะบัดไหวไม่อยู่นิ่ง ส่ายโงนเงน ประกายของไฟไม่ฉายโชนเท่าที่ควรจะเป็นเอาเสียเลย
ในนาทีนี้ที่อัมพุรู้สึกผิดหวัง ค่อนข้างจะมากเสียด้วย แต่เขาคงจะถอยกลับได้ลำบาก ตอนทำสัญญา...งานนี้มีสัญญาว่าจ้างทำไว้ในกำหนดเวลาหนึ่งปี ซึ่งหมายความว่า เขาจะต้องรักษาสัญญา แม้จะไม่ใช่สัญญาลายลักษณ์อักษร
เป็นเพียงสัญญาวาจาอย่างที่เรียกว่า สัญญาสุภาพบุรุษ เขาก็ไม่เคยบิดพลิ้วอยู่แล้ว เขารักษาสัญญาเสมอ
“ก็ดีนี่คะ...” หล่อนวางลงหลังจากเพียงพลิกดูผ่านๆ ไม่ได้มีวี่แววว่าจะจริงจังกับงานที่ถือเอาไว้ “สวยดี...เต็มที่เลยนะคะ ทำได้เต็มที่ งบไม่อั้น อ้นจะออกหาโฆษณาเองเสียที...อ้อ...อ้นแวะเข้ามาดูว่าเขาจัดห้องให้อ้นเรียบร้อยแล้วหรือยัง ตอนแรกๆ ก็นั่งปั่นหัวคิดอยู่กับบ้าน...ที่จริงอ้นอยากได้ออฟฟิศใหม่ แต่แม่ไม่ยอม...”
หล่อนไม่ค่อยจะสบอารมณ์กับเรื่องนี้สักเท่าไหร่ หลังจากเพียรพยายามอยู่นาน ก็ที่นี่อุรวีครอบครองอยู่แล้ว ถึงอุรวีจะไม่แสดงตัวว่าเป็นเจ้าของ แต่ใครๆ ก็รู้ก็เกรงใจว่าหล่อนเป็นลูกสาวคุณอาร์ม ตอนมีโครงการนี้ อันธิกาฝันหวานมากมาย แล้วฝันของหล่อนก็ถูกทำลายไปบางส่วนจากแม่ของหล่อนเอง
คุณนพมาศรอบคอบกว่า เธอเล็งเห็นว่าอันธิกาอาจจะไม่เอาจริง อย่างน้อยเมื่อถึงวันนั้นก็ยังโยนให้อุรวีรับไปได้ทัน เธอเค็มพอสมควรในเรื่องธุรกิจที่จะไม่ยอมเอาเงินมาเสียเปล่า
“เลยต้องมาใช้ที่นี่ คับแคบไปอีกนิด นี่เด็กๆ ของอ้นก็ยังไม่ได้ย้ายตามมาเลยนะคะ มาเมื่อไหร่ คงจะทั้งคึกคักแล้วก็แออัด”
“ที่นี่ออกกว้างขวางนี่ครับ”
“อ้นอยากได้ที่กว้างๆ กว่านี้...ไปดูห้องกับอ้นไหมคะ...เผื่อจะมีไอเดียแต่งห้องให้กับอ้นบ้าง”
“ผมเห็นห้องของคุณอุรวี การตกแต่งแจ๋วเลยนะครับ”
Bab terbaru
เพลิงรักเพลิงแค้น 21 แม่ขา อัมพุไม่มีใคร นอกจากอ้น
“ยายอ้นหายไปอีกแล้วละค่ะ”คุณอาร์มกลับเข้ามาถึงบ้านในตอนตีหนึ่ง มีกลิ่นหอมบางอย่างติดตามเสื้อผ้าของเขามาด้วย แต่คุณนพมาศก็ไม่ได้เอามาจับผิดมากมายนัก เขาอาจจะไปกับเพื่อนฝูงในแวดวงธุรกิจของเขา แล้วไปลงเอยในที่ที่มีเหล้าขาย มีหญิงบริการ เธอเองก็ป้อนให้เขาอีกไม่ได้แล้วในเรื่องทำนองนั้น ตราบใดที่เขาไม่ได้เอาผู้หญิงคนไหนมาเลี้ยงเป็นตัวตน ตราบนั้นเธอก็มองข้ามเรื่องแบบนี้ไปได้เหมือนกัน“ไปดิ้นอยู่มั้ง”เขารูดเนกไทออก กลับมาจากบ้านของสุนิสาในสภาพที่เหมือนเพิ่งออกไปจากบ้าน แต่คุณนพมาศก็จะไม่รู้เด็ดขาดว่ามาจากบ้านของสุนิสา“เธคยังไม่เลิกนี่ ยายอ้นแกก็ไปอยู่บ่อยๆ” เขาไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก เมื่อตอนค่ำที่เห็นอันธิกาอยู่บ้านนั่นตะหากถึงเป็นเรื่องแปลกมาก “เดี๋ยวพอเธคเลิก ร้านข้าวต้มปิด ก็พอดีได้เวลากลับมานอน”“แกมีอะไรแปลกๆ”ด้วยความเป็นแม่ เธอห่วงลูกมากกว่าเขา คุณนพมาศยังไม่ได้นอน แม้เวลาจะเข้าไปตีสามแล้ว สามีของเธอนอนหลับไปเรียบร้อยแล้ว เธอยังตื่นอยู่ ลืมตาโพลงอยู่บนเตียง จนกระทั่งได้ยินเสียงรถของอันธิกาแล่นเข้ามาในบ้าน เธอก็ลุกขึ้นสวมรองเท้าแตะที่ถอดวางเอาไว้บนพรมเล็กหน้าเตียง เปิดประตูห้องอย่างแผ
เพลิงรักเพลิงแค้น 20 ผมมาทำงาน ไม่ได้มาเป็นผู้ชายของคุษ
อันธิกาวางหูลง สีหน้าของหล่อนกระด้าง แล้วหล่อนก็ทนอยู่ไม่ได้ ลุกจากบนเตียงนอนไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อผ้าออกมา แล้วลงมือแต่งตัวอย่างรวดเร็ว“อ้น จะไปไหน”“จะออกไปข้างนอกค่ะ”หล่อนวิ่งออกไป ทิ้งให้คุณนพมาศมองตามด้วยความห่วงใย ก็เป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่อันธิกาออกไปจากบ้านในยามค่ำคืน ไม่ใช่เป็นแต่เพียงครั้งนี้เท่านั้น แต่คราวนี้ความห่วงใยมีมาก เพราะผู้ชายคนนั้น...ผู้ชายที่คุณนพมาศไม่พึงปรารถนาเอาเสียเลย เพราะข่าวลือของเขาออกมาในทางเสื่อมเสียมากกว่าในทางดีคุณอาร์มก็ไม่อยู่เสียด้วย ไม่รู้จะหันไปพูดกับใคร นอกจากผุดลุกผุดนั่งอยู่ตลอดเวลา ว่าป่านนี้อันธิกาจะเตลิดไปหานายคนนั้นหรือไม่ เห็นทีเธอจะต้องจัดการทำอะไรบางอย่างเสียแล้ว แทนที่จะมองดูอยู่เฉยๆคุณนพมาศไม่ได้เห็นว่าอันธิกาทำอะไรไปบ้าง เมื่อออกมาจากบ้านแล้ว และหากเห็นคงจะตระหนกตกใจเสียเป็นแน่...เสียงเคาะประตูห้องรัวๆ ค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ จนเขาต้องรีบออกมาจากห้องน้ำ...ทั้งที่เนื้อตัวมีแต่เพียงผ้าขนหนูพันกายเอาไว้เพียงผืนเดียว แง้มประตูออกดูก่อนว่าใคร แต่ยังไม่ได้ปลดโซ่ออก แล้วชายหนุ่มก็ผงะกลับ เมื่อเห็นเป็นอันธิกา...หล่อนมาทำไมในเวลาป่านน
เพลิงรักเพลิงแค้น 19 ไงล่้ะ อ้น...เขาไปกับฉันนะ วีบอก
หนุ่มใหญ่ร่างสูงผิวคล้ำ มีรอยยิ้มรื่นเริงประดับอยู่บนใบหน้า ใต้เรียวหนวดบางๆ ที่ขลิบเอาไว้เป็นระเบียบ เขาส่งมือมาก่อนด้วยความเคยชิน แล้วก็ชะงักเมื่ออุรวียกมือไหว้ ได้ยินแต่เสียงหัวเราะฮ่าๆ ชอบอกชอบใจ“โทษที ผมลืมไป” เขารับไหว้ พูดด้วยเสียงดังฟังชัด อายุของเขาคงจะมากกว่าอัมพุ...แต่เรื่องนี้หล่อนก็ไม่อยากเดา เพราะอุรวีเดาอายุของใครไม่เคยถูกเลยสักหน“ที่นี่มีแต่แขกฝรั่ง นานๆ ทีจะได้ต้อนรับแขกคนไทย...คุณคนนี้หรือเปล่าที่ว่าไปตามตัวนายจากโน่น ให้กลับมาทำงานที่นี่”เขาคงคิดว่าหล่อนเป็นอันธิกา หญิงสาวไม่พูดอะไร แต่อัมพุเป็นคนอธิบายเสียเอง ต่อความเข้าใจผิดที่ว่านั่น“พี่สาวคุณอันธิกา...”“ตามสบายนะครับ...อาหารจานนี้...” เขาแนะนำคล่องแคล่วสมกับเป็นเจ้าของ และยังเป็นพ่อครัวด้วยตัวเองอีกด้วย “แล้วตามด้วยจานนี้...รับรองครับว่าอร่อยมาก...ผมลงมือปรุงเอง...อัมพุ...จะลองฝีมืออีกไหม...” อีกฝ่ายเชิญชวน ก่อนจะบอกอุรวีว่า “อัมพุมีฝีมือเหมือนกันนะครับ เขาเคยไปฝึกวิทยายุทธ์ ใหม่ๆ ก็ทนกลืน พอนานเข้ามันก็ใช้ได้”“อย่าเลย จะพลอยเสียเครดิตร้านไปเปล่าๆ พาคุณวีมาชิม...แล้ววันหน้าจะได้มาเป็นลูกค้าประจำ”“เชิญนะคร
เพลิงรักเพลิงแค้น 18 อัมพุไปกับวี...อันไม่รู้
อันธิกาไปใช้โทรศัพท์อีกห้องหนึ่ง ต่อสายไปหาอัมพุก่อนโอเปอเรเตอร์บอกว่าไม่มีคนรับสาย แปลว่าอัมพุยังไม่กลับมา แล้วพอโทรฯ ไปบ้านอุรวี หญิงสาวก็ยังไม่กลับบ้านเหมือนกัน หล่อนหงุดหงิดจนอยากจะยกโทรศัพท์ขึ้นทุ่มทิ้ง“โทรฯ หาใคร”คุณนพมาศเดินเข้ามา หล่อนได้ยินเสียงรถยนต์แล่นออกจากบ้าน มันเป็นปกติธรรมดา บางทีคุณอาร์มก็จะไปตรวจงานของเขา กว่าเขาจะตั้งมั่นขึ้นมาได้ เขามีความขยันเป็นแรงผลักดัน แล้วก็ไม่ปล่อยงานทุกชิ้นผ่านไปโดยไม่ได้ตรวจสอบจากเขาอีก โดยที่คุณนพมาศกับอันธิกาไม่รู้เหมือนๆ กันว่า นี่คือคืนวันศุกร์ คืนที่เขาจะต้องแวะไปหาสุนิสา หลังจากตระเวนไปเรื่องงานของเขาแล้ว...แต่เขาไม่เคยค้าง...ไม่เคยทำให้ทางบ้านจับได้ว่า เขามีบ้านเล็ก“อัมพุค่ะ”หล่อนบอกอย่างเปิดเผย หงุดหงิดหันรีหันขวางอยู่พักหนึ่ง อันธิกาถึงเรียกสาวใช้ขึ้นไปหยิบบุหรี่มาให้ คุณนพมาศไม่ได้ท้วงติง แต่ก็มองอย่างไม่ชอบใจสักเท่าไหร่“วันนี้ไม่เจอเขาหรอกรึ”“เจอน่ะเจอค่ะ...แต่ตอนเย็นไม่ได้เจอ...นี่เขาไปไหนก็ไม่รู้” หล่อนเงยหน้าขึ้นพ่นควันบุหรี่ลอยตามกันออกมาเป็นสาย... ”อ้นกำลังคิดอยู่ว่าเขาจะมีที่ไปที่ไหนอีก”“ทำเหมือนเขาไม่มีที่ไป นี่แ
เพลิงรักเพลิงแค้น 17 อ้นซึมเพราะอ้นมีรัก
อุรวีออกจากห้องก็เกือบจะหกโมง สำนักงานทั้งหมดต้องปิดไฟแล้ว มีแสงไฟลอดออกมาจากใต้พื้นห้องของฝ่ายศิลป์คนใหม่...ตอนแรกหญิงสาวหลงเข้าใจว่าเป็นเพราะเขาลืมปิดไฟ แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไป หล่อนก็ให้ฉงนฉงายเต็มที่เมื่อเห็นเขากำลังง่วนอยู่กับงาน“ขอโทษ...”หล่อนบอกแล้วถอยออกมาโดยเร็ว ใครจะคิดว่าเขายังอยู่ อุรวีไม่อยากต่อปากต่อคำกับเขามากนัก ชังน้ำหน้าเมื่อเช้ายังไม่หาย ที่เขากล้าหาญพอจะเตือนว่าหล่อนทำตัวไม่ถูก เขาไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น หล่อนงับประตูห้องปิดอย่างแผ่วเบา แทบจะไม่มีเสียงอัมพุวางงานในมือลง แล้วโดยไวเท่ากับความคิดที่ผ่านแวบเข้ามา เขาลุกมาแล้วก้าวยาวๆ มาเปิดประตู ชะโงกตัวมากกว่าครึ่ง เพื่อเรียกหล่อนไว้“คุณวี...”น้ำเสียงของเขาสนิทสนม เหมือนรู้จักมักคุ้นมาเนิ่นนาน หล่อนไม่ใช่คนถือตัวก็จริง แต่รู้สึกแปลกๆ หู“ผมจะเลี้ยง...” เขาตะโกนบอกตามมาอีก“เนื่องในโอกาสอะไร”เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน ชายหนุ่มหาโอกาสไม่ได้ แต่อุรวีหาคำตอบได้ด้วยตัวของหล่อนเอง“คงจะกลัวติดค้างมื้อเช้านี้มั้ง...ก็ได้...จะได้ไม่มาติดค้างกัน...ฉันจะไปรอข้างล่าง”แล้วหล่อนก็ลงมา รอได้ไม่ถึงห้านาที เขาก็ลงมา แล้วพอเขาขึ้นรถ อุรว
เพลิงรักเพลิงแค้น 16 สุนิสา เมียน้อยที่รู้จักวางตัว
อันธิกาอึ้งไปเล็กน้อย“ถ้างั้น...อ้นก็ควรจะไปขอร้องวีเขาอีกใช่ไหมคะ ตกแต่งห้องให้อ้นหน่อย จะได้แจ๋วบ้าง”เขารู้ว่าหล่อนประชด แต่ก็ทำไม่รู้ไม่ชี้เสีย“ไปนะคะ...แป๊บเดียวเอง”หล่อนเข้ามาฉุดเขาให้ลุกขึ้น แล้วควงแขนออกมาด้วยกัน คุณอาร์มมองเห็นเข้าพอดี เขาเพิ่งออกจากห้องของสุนิสา...เห็นเข้าก็ได้แต่ยืนมอง ก่อนจะเบือนหน้ากลับไปหาคนในห้อง บอกเสียงไม่ดังมากนัก“ผมอยากให้ช่วยดูๆ ให้หน่อย...ยายอ้นกับอัมพุ...รายงานผมด้วยทุกระยะนะว่าเกี่ยวข้องกันแค่ไหน ผมอยากให้งานเป็นงาน ไม่มีเรื่องอื่นเข้ามาพัวพัน”สุนิสารับคำ งานกับเรื่องอื่น คุณอาร์มพยายามจะแยกจากกัน เพราะฉะนั้น ความสัมพันธ์ของหล่อนกับเขา จึงเป็นเรื่องแยกจากกันเด็ดขาด เมื่อหล่อนทำงานอยู่ในออฟฟิศนี้ เมื่ออยู่บ้าน...นั่นจึงจะเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง ไม่มีใครรู้เลยว่าสุนิสาก็เป็นภรรยาอีกคนของเขาเป็นมาหลายปีแล้ว ในสภาพเมียน้อย บ้านหนึ่งหลัง รถยนต์หนึ่งคัน คือสิ่งที่หล่อนได้รับแล้วก็พอใจ โดยไม่เรียกร้องอ้นใดอีก หล่อนจะต้อนรับคุณอาร์มที่บ้าน เพียงอาทิตย์ละสองวัน คือวันอังคารกับวันศุกร์...นอกนั้นหล่อนจะเป็นตัวของตัวเอง สุนิสารู้ว่ามันไม่สึกหรอแต่อย่างใด แ
เพลิงรักเพลิงแค้น 10 กินต้มเลือดกัน
“จำผมได้หรือเปล่าครับ”อานิกกรากเข้าไปถึงตัวผู้ชราร่างใหญ่ พร้อมกับพนมมือแต้...ยิ้มแย้มแจ่มใส เขาตื่นแต่เช้า อาบน้ำหวีผมเสียเรียบแปล้ แม้จะต้องสวมใส่เสื้อผ้าชุดเดิม แต่เมื่อคืนนี้ เขาถอดผึ่งเอาไว้อย่างดี ก็ทำให้พอดูได้ในเช้านี้“พ่อนิกใช่ไหม” เธอขยับแว่นสายตา “หายไปเลยนะ หายไปนานเป็นปีๆ”“งานรัดตัว
เพลิงรักเพลิงแค้น 9 วีอยากเปิดร้านก่าแฟ
หล่อนหอมฟุ้งกลับออกมา ร่างเล็กบางในชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตผ่าหน้า และกางเกงขายาวกรอมเท้า ทำให้หล่อนดูเหมือนเด็ก ดวงหน้าขาวผ่องด้วยแป้งกลิ่นหอม ไม่มีวี่แววว่าจะง่วง“ถ้าหิว...ก็กินข้าว...คุณยายทำแกงพะแนงเอาไว้หม้อใหญ่เลย”“คุณยายนอนแล้วเหรอ ไม่เห็น”“ก็เหมือนเดิมแหละ สองทุ่มก็ขึ้นนอน แล้วตีห้าตื่น อยากคุ
เพลิงรักเพลิงแค้น 8 แค่เพื่อน ยังไม่คืบหน้าถึงไหน
“สาว สวย แต่ไม่มีอะไรเป็นเครดิตหนุนหลังอย่างอ้นนี่...”อีกฝ่ายยังมีข้อแย้ง อุรวีเลยมองไปยังกลางฟลอร์ มองเห็นอันธิกาเคลื่อนตัวอย่างเป็นจังหวะสวยงาม ปากของหล่อนเปิดออกเจรจาตลอดเวลา แล้วหล่อนก็เห็นเต็มตาเสียนี่กระไรว่า อานิกได้แต่พยักพเยิด ท่าทางเบิกบาน จนมือที่วางอยู่ใต้โต๊ะบีบแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ต
เพลิงรักเพลิงแค้น 7 อ้นเก่งเรื่องหว่านเสน่ห์
ผู้ชายคนนั้น...นายอัมพุนั่นเอง อุรวีใช้วิธีนิ่งฟังเสียก่อน หล่อนยังไม่ได้กลั่นกรองเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วน เป็นเพียงเรื่องรับฟังผ่านๆ หูเท่านั้น จึงยังไม่อยากจะด่วนสรุป“ผู้ชายหนุ่มสุดหล่อ แต่ได้ยินว่ามีเมียแล้วนะ”“โธ่!” อุรวีคราง มองดูสาวสวยตรงหน้าอย่างอ่อนใจ “หนุ่มหล่อคนไหนมั่งที่จะอยู่เป็นโสด...หร
Anda juga akan menyukai
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.2K Dibacaให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.3K Dibacaหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย338.5K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C155.0K DibacaCERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก
ศรีอักษรรินทร์9 Dibacaเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน26 Dibacaเมียรักบนเตียง
ผัดบวบ91 Dibacaปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา104 Dibaca
