ตอนที่ 18

ป๋องแป้งหลบหน้าป๋าวรรธน์มาสองวันแล้ว เพราะรู้สึกว่าเด็กในร้านมองเธอแปลกๆ โดยเฉพาะพรชอบทำทีมาแซวว่าเพิ่งเห็นเธอแต่งหน้าแต่งตา ดูสวยขึ้นผิดจากเมื่อก่อน

เพิ่งแต่งหน้าอะไรก็แต่งเป็นประจำ ที่ทักแบบนี้เพราะสอดรู้สอดเห็นมากกว่า ถึงอย่างนั้นเมื่อถูกถาม ก็ทำเอาป๋องแป้งอดไปส่องกระจกในห้องน้ำไม่ได้ จริงสิหน้าใบหน้าเธอเอิบอิ่มขึ้น นัยน์ตาประกายแวววาวผิดจากเมื่อก่อน

ไม่ใช่แค่เธอที่เปลี่ยน ป๋าวรรธน์เองก็ดูหล่อขึ้นเป็นกอง ที่หลบหน้าเพราะความรู้สึกที่มีต่อเขาเปลี่ยนไป แต่ไม่วายแอบลอบมองคนตัวโตอยู่เรื่อย ถ้าเป็นแบบนี้อันตรายกับใจแล้วละ นอนกันแค่คืนเดียวจะนับเขาเป็นผัวไม่ได้เธอบอกตัวเองในใจ

เพราะทำงานดึกดื่นทุกวันและนอนตื่นสายพอสมควร ป๋องแป้งสอนให้น้องริวอาบน้ำแปรงฟันและใส่เสื้อผ้าเอง หนูน้อยฉลาดเฉลียวและเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย รู้จักทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ออกไปกินข้าวในครัวที่แม่บ้านทำไว้ให้ และปล่อยให้แม่นอนพักผ่อนในช่วงเช้า

คนนอนหลับบนเตียงเริ่มขยับเปลือกตาเมื่อได้ยินเสียงประตูปิดล็อก คงสายมากแล้วน้องริวถึงได้กลับเข้ามา ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นกลับพบเป็นอีกคน

“ป๋า เข้ามาทำไม”

“ก็แป้งหลบหน้าป๋า” พูดพร้อมกับนั่งลงข้างเตียง คนตัวเล็กขยับห่างและรีบลุกขึ้นนั่ง

“ไม่ได้หลบสักหน่อย”

พูดไปแบบนั้นแต่ก็หลบสายตาเขาในทันที

“โกหกชัดๆ ตอนนี้ยังหลบตาป๋าเลย”

ว่าแล้วก็เอื้อมมือเชยคางหญิงสาวให้หันมาสบตาเขา ป๋องแป้งพยายามทำหน้าปั้นปึ่งกลบเกลื่อนสีหน้าที่ยิ้มกริ่มเพราะเขินหนักมาก

“ป๋าจะบ้าเหรอย่องเข้าห้องแป้งได้ไง ออกไปเลย”

“อย่าเพิ่งไล่สิ หลังจากคืนนั้นสองวันเลยนะ แล้ววันนี้เป็นวันที่สามที่แป้งพยายามหลบป๋า” พูดไปพรางจับแก้มของเธอ จึงรู้ได้ว่าเขาต้องการอะไร ซึ่งเองก็เช่นกันผ่านมาสามวันนี้ คิดถึงแต่ป๋า

“นี่มันตอนกลางวันนะป๋า” “กลางคืนได้ใช่ไหม แต่ป๋าว่ามันไม่มีข้อห้ามสักหน่อยว่ากลางวันทำกันไม่ได้”

“ทำไมเราต้องทำกันอีก ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย” คราวนี้สีหน้าของเธอจริงจัง ใช่สินะ หลังจากคืนนั้นเขาไม่ได้ตกลงกับเธอเลยว่าจากนี้ไปจะวางป๋องแป้งไว้สถานะไหน

ตอนนี้ผู้หญิงของเขามีทั้งหมดสามคน มีเกสรเด็กสาวต่างหมู่บ้าน อิงอรลูกแม่ค้าที่ตลาด แล้วก็แม่ละมัยสาวใหญ่ที่สนิทกัน ผู้หญิงเหล่านี้ยังสลับมาให้ความสุขเขา ถึงกับให้ค่าตอบเป็นรายเดือน แลกกับทุกคนต้องไม่มีคนอื่นระหว่างนี้ ถ้าจะนับป๋องแป้งก็เป็นสี่แล้วสิ

รายนี้ไม่ตัวเปล่าเหมือนคนอื่นๆ แต่มีลูกติดด้วย อีกใจป๋าก็กังวลไม่อยากให้เจ้าริวรู้ว่าเขาทำอะไรกับแม่ เพราะต่อไปถ้าป๋องแป้งมีสามีเป็นตัวเป็นตน เด็กจะรู้สึกอย่างไร

สีหน้าที่เปลี่ยนจากยิ้มหวานมาเป็นเคร่งเครียดเพราะกำลังคิดวิเคราะห์ ทำให้หญิงสาวเดาไปเองว่าเขาคงกลัวเธอเรียกร้องความรับผิดชอบ

“แป้งไม่คิดจะเรียกร้องอะไรหรอกนะ ป๋าอย่าได้เครียดไป เพราะแป้งไม่มีอะไรจะเสีย แต่ถ้ามันไม่เกิดขึ้นอีกจะดีกว่า เพราะป๋าก็มีผู้หญิงตั้งหลายคน”

พูดแล้วสีหน้าน้อยใจ เท่าที่เห็นป๋ามีผู้หญิงไม่ต่ำกว่าสามคน แล้วยังมีพรเด็กเสิร์ฟที่พยายามเข้าหาอีกคน

“ป๋าไม่ได้คิดว่าแป้งจะเรียกร้องหรอก แต่เอาตามตรงนะเธอแซ่บมาก”

“ห๊ะ! พูดตรงขนาดนี้เลย” เธออุทานแล้วยิ้มเขิน

“อืม เอาเป็นว่าคืนนั้นป๋าชอบ ตอนนี้ก็เคลียร์เสี่ยชัชแล้วไม่ให้มายุ่งกับแป้งอีก” “ยังไง เขายอมถอยแล้วใช่ไหม”

“ถอยสิใครจะอยากแย่งผู้หญิงของเพื่อนเล่า”

“นี่ป๋าบอกเรื่องของเรากับเสี่ยชัชเหรอ”

“ไม่ได้บอกเรื่องของเรา แต่บอกว่าแป้งไม่มีวันใจอ่อนให้ อย่ามาเสียเวลาเปล่า อีกอย่างป๋าจะไม่ยกเธอให้เขา”

“รู้ได้ไงว่าไม่มีวันใจอ่อนให้เสี่ยชัช แป้งแค่เล่นตัวเฉยๆ หรอก บางทีเสี่ยชัชอาจจะแซ่บกว่าป๋าก็ได้ แล้วป๋าไม่มีสิทธิ์จะยกหรือไม่ยกแป้งให้ใครด้วย”

“ทำไมไม่มีสิทธิ์ละ ตอนนี้แป้งเป็นเด็กของป๋าแล้ว”

เขาจู่โจมเข้าจูบเพื่อตอกย้ำความเป็นเจ้าของ เขาจูบและดูดซอกคอจนเกิดรอยแดงช้ำ แม้อยากจะถามป๋าว่าเธอเป็นของเขาแล้วเขาละเป็นของเธอหรือไม่ แต่มีเวลาจำกัดที่จะร่วมรักทำให้ทั้งสองรีบร้อนถอดชุดที่สวมใส่

เมื่อกายเปลือยเปล่าเผยให้เห็นถึงร่างกายที่พร้อมเต็มที่ ความเป็นชายของป๋าขยายตระหง่าน  และซอกขาของป๋องแป้งเองเปียกลื่น เขาค่อยจับคนตัวเล็กนอนหงายลงกับเตียง พร้อมกับโน้มตัวไปเคลื่อนเข้าสู่เธออย่างแม่ยำ

“ป๋า”

ป๋องแป้งครางหวามเมื่อป๋าดันเข้าสุด ความใหญ่โตของเขาคับแน่นไปหมด จนเธอต้องอ้าขากว้างอีกมือใหญ่ของเขาจับข้อเท้าข้างหนึ่งเธอขึ้นไปวางบนไหล่ตัวเอง ระหว่างกระทั้นบั้นเอวระวิง

แรงปะทะทำคนตัวเล็กสะเทือนไปทั้งตัว ไขว่คว้าตัวเขาเข้ามากอด นี่จึงไม่ใช่เพียงกิจกรรมทางกามรมณ์ แต่เป็นความอบอุ่นที่ป๋องแป้งไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน

ป๋าวรรธน์ตักตวงจากเธอ ขณะเดียวกันก็ปรนเปรอเอาอกเอาใจ ส่ายบั้นเอวบดขยี้แกนกายร้อนในร่องอ่อนนุ่ม งัดเสยซ้ายขวาเพิ่มความซ่านเสียว สลับกับกระซวกตรงๆ เข้าออก พรางกรอกคำถามข้างหู

“ป๋องแป้งรู้สึกดีหรือปล่า?”

“ให้ป๋าทำอะไรอีก...แรงอีกมั้ย...แบบนี้ดีไหมแป้งจ๋า”

เธอไม่ได้รู้สึกแค่ว่าดี แต่ดีที่สุดต่างหาก ดีจนอยากได้อยากโดนแบบนี้เสียทุกคืน อย่างไรก็ตามคงไม่กล้าหวังอะไรแบบนั้น เขาไม่ได้มีเธอคนเดียวเสียหน่อย

ความสัมพันธ์ลับนี้เกิดขึ้นหลายหลายต่อหลายครั้ง ทั้งที่ห้องของป๋าและห้องของเธอหลังจากส่งน้องริวไปโรงเรียน เวลานี้ป๋องแป้งยอมรับว่าเธอกำลังลุ่มหลง ที่ผ่านมาป๋ามีผู้หญิงผลัดเวียนมาให้ความสุข แต่ตลอดทั้งเดือนเขาขลุกอยู่แต่กับเธอ จนบางครั้งก็เผลอตัวคิดว่าเป็นเจ้าของไปแล้ว