ตอนที่ 20

ช่วงเที่ยงหลังจัดข้าวให้น้องริวกินป๋องแป้งพาลูกนอนพักกลางวันถือโอกาสงีบไปด้วย หลับไปพักใหญ่หนูน้อยก็ตื่นขึ้นมาเล่นอีก ทำให้ผู้เป็นแม่ตื่นตาม การได้หลับกลางวันในทุกวันทำให้ร่างกายสดชื่นขึ้นบ้าง ประมาณบ่ายสามโมงเย็นเป็นช่วงที่ป๋องแป้งต้องออกไปเตรียมของสำหรับเปิดร้าน

ในครัววุ่นบ้างบางวันแต่วันนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่เหมือนจะมีปัญหากับหญิงสาวสามคนที่มาวุ่นวายมากกว่าอิงอร เกสร ละมัย เด็กป๋าทั้งสามมาเปิดห้องวีไอพี สั่งอาหารพร้อมเปิดเหล้ายี่ห้อดังยกกลม ซึ่งชาวบ้านโดยทั่วไปที่มาดื่มกินจะไม่ค่อยสั่ง พวกเธอเหล่านี้คงมาเพราะป๋าเรียกหาสิท่า เขาเป็นแค่ผู้ชายไม่รู้จักพออย่างนั้นหรือ

ที่ทำกับเธอหลังปิดร้านทุกคืนก็ไม่ต่ำกว่าสองรอบสักครั้ง เอาเรี่ยวแรงมากจากไหนนักหนา ความรู้สึกสบายตัวสบายใจเมื่อครู่หดหายไป จากที่คิดว่าตัวเองจะไม่คิดอะไรมาก ถ้าวันหนึ่งป๋าเบื่อและอาจห่างเหินไป แต่แค่ได้เห็นบรรดาเด็กของเขากลับรู้สึกเจ็บบ็บ็้้้่่ยนกยสวยนเกนดนนกยกนกนแเแปลบ

“แป้งทำผัดกระเพราเนื้อให้ป๋าหน่อย ให้เด็กเอาไปที่ห้องด้วย” เขาเดินมาสั่งแล้วก็เข้าห้องไปกับสามคนนั่น สงสัยรสชาติผัดกระเพราวันนี้น่าจะไม่เผ็ดเท่ากับสามสาวรวมกันหรอกมั้ง ในห้องวีไอพี เกสรผู้เคยเป็นแขกของร้าน ร้องเพลงสนุกสนาน ส่วนละมัยและอิงอรนั่งดื่มตั้งท่ารอผู้ชายของพวกเธอ

“ป๋ามาแล้ว! ”

หญิงผู้ร้องเพลงพูดผ่านไมค์แล้วโชว์น้ำเสียงไพเราะให้วรรธน์ฟัง น้ำเสียงหวานนี่แหละที่เธอใช้หว่านเสน่ห์กับเขา จนได้มาเป็นหนึ่งในสามสาวที่ป๋าเรียกหาตลอด ส่วนอีกสองสาวก็รี่เข้าจูงแขนเขามานั่งโซฟา ละมัยเป็นผู้ใหญ่กว่าคนอื่นและใจกล้าฉอเลาะเก่งเป็นที่หนึ่ง

“ป๋าดูหนุ่มขึ้นตั้งเยอะ หรือเพราะป๋าไม่เรียกหานานแล้ว ละมัยถึงจำไม่ได้ว่าป๋าของละมัยหล่อขนาดนี้” 

ออดอ้อนไปพลางลูบแผงอกกำยำของเขาไป

 “ป๋าไม่เจอละมัยแค่สองเดือนเองนะ” เขาพูดกับหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม ในบรรดาสามสาวละมัยถือว่ายั่วเก่งที่สุด

“แค่อะไรกัน ละมัยคิดถึงป๋าเหมือนไม่ได้เจอกันเป็นปี”

“อรเองก็คิดถึงป๋านะคะ”

อิงอรขยับตัวมาขนาบอีกข้างของป๋าวรรธน์ ทั้งที่ปกติแล้วไม่เคยประจบประแจง เกสรเองก็วางไมโครโฟนแล้วเข้ามานัวเนียชายหนุ่ม หญิงทั้งสามที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้ากันเพราะต่างก็อยากเป็นผู้หญิงคนเดียวของป๋า เวลานี้กลับมาร่วมมือกันลูบคลำปลุกความเป็นชายของเขา

 “เดี๋ยวๆ จะทำอะไรกัน”

ชายหนุ่มผลักใบหน้าของละมัยที่กำลังซุกไซ้ที่ซอกคอของเขาและจงใจดูดสร้างรอยจ้ำ ที่เป้ากางเกงยังถูกเกสรนวดเคล้น แม้กระทั่งสาวเรียบร้อยอย่างอิงอรก็ยังประกบจูบปากเขา

การถูกผู้หญิงที่เคยมีอะไรด้วยรุมเข้าโรมรัน ทำให้เขาไม่ชอบใจ ครั้นจะต่อต้านก็รู้สึกเสียวซ่านดีจริง แต่ก่อนที่ผ้าจะหลุดจากเนื้อตัว ประตูห้องก็ถูกเปิดผางออก ป๋องแป้งชะงักกับภาพตรงหน้าโชคดีจุดที่ป๋าโดนรุม ไม่ตรงประตูคนด้านนอกจึงไม่เห็น หญิงทั้งสามเกาะแน่นหนึบแต่สู้แรงสลัดของป๋าไม่ได้

“กะเพราเนื้อมาแล้วค่ะ แล้วก็ต้มเล้ง เอาอะไรกันอีกไหม หรือไม่อยากกินอะไรแล้ว” “พอแล้วออกไปสิยะ” เกสรไล่ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะ

“ไม่เอาแล้วละ แป้งออกไปก่อนเถอะ ถ้าจะเอาอะไรเพิ่มเดี๋ยวป๋าเรียกเด็กเสิร์ฟเอง”

มองเธอด้วยแววตาเฉยชาและเอ่ยปากไล่ พลันสายตาเย้ยหยันสามคู่จากสาวงามก็เพ่งมาที่ป๋องแป้ง จงใจแอคติ้งเพื่อให้เห็นได้ชัด เธอผิดมากสินะที่มาขัดจังหวะ ต้องยอมรับว่าไม่ใช่หน้าที่เสิร์ฟอาหาร ที่เสนอมาเพราะอยากรู้ว่าป๋าอยู่กับผู้หญิงพวกนี้จะเป็นยังไง สิ่งที่เห็นเกินที่จินตนาการไว้มาก เมื่อร่างเล็กหันหลังไปและประตูปิดลง

 “อย่ามาทำกับป๋าแบบนี้” น้ำเสียงเขาฉุนเฉียว มองจ้องหน้าทีละคน

“ปกติพวกหนู ไม่ได้ชอบขี้หน้ากันเท่าไหร่ ทำไมจู่ๆ แท็กทีมมาที่นี่”

“เกสรรู้ว่าป๋ามีคนอื่น แล้วกำลังหลงหัวปักหัวปำ ถึงได้ไม่เรียกหาพวกเราเลยสักคน”

“อิงคิดถึงป๋ามาก อิงกลัวว่าป๋าจะทิ้งไม่เอาอิงอีก”

อิงอรพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เมื่อป๋าแพลนสายตาไล่ไปที่เธอ

“ละมัยก็เหมือนๆ กับสองคนนั่นแหละ รอป๋าตลอดแต่ป๋าไม่เรียกหาเราเลย”

คำตอบทั้งสามทำเอาเขาถอนหายใจ

“ฟังนะ ที่ผ่านมาป๋าไม่ได้มีพันธะกับพวกหนูเลยสักคน ไม่ได้บอกว่าเป็นผู้หญิงของป๋า ไม่เคยห้ามไม่ให้ไปมีชีวิตหรือมีครอบครัว ทุกครั้งที่เรียกมาหาป๋าถามทุกคนว่ามีแฟนแล้วหรือยัง เต็มใจจะมาไหม แล้วที่เรียกหาแค่พวกหนูบ่อยๆ เพราะมั่นใจว่า จะไม่คิดผูกมัดกัน ป๋าว่าป๋าชัดเจนแล้วนะ”

“หนูนอนกับป๋าก็เพราะรักป๋า แล้วจะให้ไม่รู้สึกได้ยังไง”

อิงอรถึงกลับน้ำตาล้นทะลัก คนเรียบร้อยกลายเป็นงอแงมากสุดในเวลานี้

“อิง ป๋าบอกแต่แรกแล้วนะ ว่าป๋ารับผิดชอบแค่ให้ค่าตอบแทนที่สมควรให้” ที่อ่อนไหวมากแบบนี้คงเพราะป๋าเป็นคนแรกของเธอ ครั้งแรกที่อิงอรมาเสนอตัว ป๋าให้เงินโดยไม่แตะต้องเสียด้วยซ้ำ เพราะเห็นว่าต้องการเงินไปรักษาพ่อที่ป่วย แต่ครั้งต่อๆ มาเขายอมรับว่าเอ็นดู

“ก็บอกทุกคนแล้วว่า ให้ไปมีชีวิตของตัวเอง ป๋าเนี่ยพยายามปกปิดว่าเคยมีอะไรกับทุกคน เพราะรู้ว่าผู้หญิงจะเสียหาย แต่พวกหนูเองที่ผ่านมาพยายามแสดงตัวว่าเป็นเด็กป๋าเท่ากับประจานตัวเองแท้ๆ เอาละ ป๋าจะให้คนละแสน จากนี้ไปไม่ต้องมาอีก”

“ไม่เอานะป๋า เกสรไม่ยอม”

“ละมัยยังอยากเอากับป๋าอยู่นะ”

หนึ่งคนเอาแต่ร้องไห้ ส่วนสองสาวใหญ่ไม่ยอมสงบ ร่วมมือกันโวยวายทำคนใจเย็นเริ่มมีโมโห

“เงียบปากไปเลย ป๋าไม่เคยไปบังคับขืนใจพวกเธอ บอกแต่แรกว่าเป็นได้แค่ไหน ป๋าไม่เคยไปก้าวก่ายชีวิตพวกเธอ เพราะงั้นอย่ามาบีบบังคับป๋าแบบนี้”

“นังแป้งดีสินะป๋า ถึงกับรีบสลัดเกสรแล้วก็สองคนนี้ จะเอาแต่มันใช่ไหม”

“ย้ำอีกครั้งป๋าไม่เคยผูกมัดใคร เพราะงั้นนี่ไม่ใช่ว่าป๋าสลัดใครทิ้ง ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนป๋าก็ไม่คิดจะยกขึ้นป็นเมียอยู่แล้ว ถ้ามีใครดื้อดึงมาวอแวละก็ อย่าหาว่าไม่เตือนนะ”

เขาทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเอาจริง ที่ผ่านมาเขาปฏิบัติชัด ระหว่างร่วมหลับนอน หนำซ้ำยังย้ำเสมอว่าพวกเธอจะได้ค่าตอบแทนโดยไม่ผูกมัด ระหว่างหญิงทั้งสาม ไม่มีใครเป็นที่หนึ่ง บอกชัดเจนว่าใครจะไปมีครอบครัวให้บอกและจะให้ไปโดยดี แต่ไม่วายเด็กพวกนี้มาวอแวเขาอยู่ได้

เมื่อต่างตกลงชัดเจนขนาดนี้ แล้วผิดอะไรที่เขาจะไม่รับผิดชอบเอาใครมาเป็นเมีย จะมีที่ไม่ตกลงกันแค่คนเดียวคือป๋องแป้ง เห็นทีจะต้องรีบเคลียร์เอาไว้ก่อนจะเกิดปัญหาแบบนี้อีก