ตอนที่ 31

 “เมียเหรอ”

เธอทวนคำนั้น วรรธน์มองเข้าไปในดวงตาของป๋องแป้งด้วยความจริงใจ "แป้ง" เขาเริ่มด้วยเสียงอ่อนโยน

"ป๋าเองก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบนะ เพราะป๋ามีลูกไม่ได้ และที่ผ่านมาป๋าผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ไม่เคยมีใครที่ป๋าอยากอยู่ด้วยตลอดเวลาเหมือนแป้งเลย วันนี้ถึงรู้แล้วว่า...ป๋ารักแป้งจริง ๆ อยากให้แป้งและเจ้าริวอยู่กับป๋า ลูกของแป้งจะเป็นลูกชายคนเดียวที่เดิมทีป๋าไม่สามารถมีได้ด้วยซ้ำ เรามาเติมเต็มให้กันและกัน มาสร้างครอบครัวกันดีไหม? "

ป๋องแป้งฟังคำสารภาพด้วยหัวใจที่พองโต น้ำตาคลอเบ้า เธอรู้สึกถึงความจริงใจจากวรรธน์ และรู้ว่าเขาพร้อมจะดูแลเธอและลูก

 "ป๋านี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม ผู้หญิงรอบตัวป๋ามีแต่สาวสวยไม่เคยมีลูกทั้งนั้น แต่ป๋าขอให้แป้งมาสร้างครอบครัวด้วยกัน"

“ใช่ ป๋าเลือกแป้ง ดีซะอีกได้ทั้งเมียทั้งลูกเลย ป๋าน่ะเอ็นดูเจ้าริวนะ อาจเพราะว่ารักแม่ก็เคยพลอยเอ็นดูลูกแป้งไป”

“ขอบคุณนะคะป๋า”

เธอพยักหน้าแล้วยิ้มเขาไม่ได้สารภาพรักแบบหวานชื่นๆ แต่ในประโยคที่พูดมีคำว่ารักเธออยู่ในนั้น ทั้งสองยิ้มให้กันดวงตาของป๋าวรรธน์ที่มองมานั้นช่างแสนอบอุน จู่ๆ ความรู้สึกตื้นตันก็เอ่อท้น จนป๋องแป้งกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตา วรรธน์โอบกอดคนตัวเล็กเพื่อปลอบ

 “เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม” เขาถามอย่างห่วงใย

“แป้งไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้เลย ไม่คิดว่าจะมีใครยอมรับคนประวัติไม่ดีอย่างแป้ง”

ยิ่งพูดก็ยิ่งสะอื้นหนักคนพูดแทบไม่เป็นภาษา

“แป้งไม่มีอะไรไม่ดีเลย เพียงแค่ที่ผ่านมาแป้งเจอคนและเจอสถานการณ์ที่ไม่ดี แต่จากนี้ไปแป้งเจอกับป๋า ป๋าสัญญานะว่า ถ้าเลือกลงหลักปักฐานกับเธอแล้ว ป๋าจะไม่มีผู้หญิงคนไหนอีก ไม่ต้องห่วงว่าจะต้องตบตียิ่งชิงกับใคร ขอให้แน่ใจได้เลยว่าป๋ามั่นคงกับแป้งแน่นอน”

ทุกคำของเขาเหนือความคาดหวังของเธอทั้งหมด ตอนนี้ป๋าวรรธน์ชายผู้มีอิทธิพลที่สุดในย่านนี้ กำลังบอกกับป๋องแป้งว่าจะยกเธอเป็นเมียเขาและมีเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น หญิงสาวดันตัวเองออกมาเพื่อสบตาและพูดกับเขา

“ขอบคุณนะคะป๋า ก่อนที่เราจะตกลงอะไรกันอย่างจริงจัง แป้งอยากบอกว่า แป้งรักป๋านะคะ รักตั้งแต่ครั้งที่ป๋าชวนมาทำงานด้วย จริงๆ แป้งประทับใจตั้ง แต่ที่ป๋าช่วยพาเจ้าริวไปหาหมอแล้ว พอป๋าชวนมาอยู่ที่นี่ด้วยก็เลยมา แป้งแอบมองป๋าทำเฟอร์นิเจอร์กับคนงานบ่อยๆ แล้วก็แอบชอบเรื่อยมา พอเห็นว่าป๋ามีผู้หญิงอยู่แล้ว แป้งเองก็หวังจะเป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน แต่ป๋าแนะนำแป้งให้กับเสี่ยชัชชายแล้วยังพาไปส่งให้เขาอีก ตอนนั้นแป้งทั้งโกรธทั้งผิดหวังมาก  คิดว่าป๋าอยากผลักไสแป้งไปไกลๆ แต่แค่วันนั้นเราก็มีครั้งแรกกัน”

เขาฟังที่เธอสารภาพแล้วหัวเราะออกมาอย่างเป็นสุข

“ขอโทษนะ ตอนนั้นเห็นว่าไอ้เสี่ยชัชมันถูกใจแป้ง เลยคิดอยากให้แป้งมีความเป็นอยู่ที่ดีได้เป็นคุณนาย มีเงินเลี้ยงลูก ดีใจที่แป้งปฏิเสธมันและมีความลับบางอย่างจะบอก”

เขายิ้มอย่างกลั้นขำ

“อะไรอะป๋า ขำอะไร”

เธอถามแล้วพลอยยิ้มไปกับเขา

“ยาดองของแป้งน่ะ มันไม่ได้ปลุกอารมณ์หรอกนะ แค่มันทำให้เลือดลมเดินดี แต่ที่ป๋ามีอารมณ์ก็เพราะแป้งนั่นแหละ ตอนเธอแหงนหน้ากระดกยาดองนั่นมันเซ็กซี่มากๆ หลังกระดกหมดแก้วเธอเลียริมฝีปากแล้วกัดปากล่างนะ งืม... ป๋านี่อยากจับกดนาทีนั้นเลย”

“อะไรกัน นี่ป๋าป้ายความผิดให้ยาดองแป้งเหรอ”

“ไม่เลย มันดีมากที่ทำให้ป๋าได้ใช้อ้างนอนกัแป้งแต่คืนนี้ก่อนกลับห้องสักรอบนะ”

เขาลุกจากโซฟาจับจูงเธอไปที่เตียง นั่งลงขอบเตียงแล้วก็ประทับริมฝีปากเข้ากับปากเรียวบางของป๋องแป้ง เธอตอบรับจูบแสนเร่าร้อนลูบไล้ไปตามไหล่หนาของชายหนุ่ม

“ป๋าเองก็ถูกใจแป้งตั้งแต่แรกเห็น แป้งไม่ได้สวยสะดุดตา แต่ดูเซ็กซี่มากๆ ยิ่งเวลาที่มีอะไรกัน แป้งเอาใจเก่งและแน่นมาก”

เขากระซิบไประหว่างจูบไซ้ซอกคอ

“แล้วแป้งละนอนกับป๋าเป็นไงบ้าง”

เขาถามระหว่างไล้มือลงไปลูบที่ซอกขา ทั้งที่เธอยังสวมกางเกงนอน

“ป๋า อะ อา ป๋าคือดีที่สุดสำหรับแป้ง ป๋าถนอมร่างกายแป้ง  จูบนุ่มนวล แต่กับตรงนั้นดุดันเร้าอารมณ์ที่สุด ”

ระหว่างที่ป๋องแป้งพูด ป๋าวรรธน์ได้ถอดชุดนอนเธอหมดแล้ว และเขากำลังถอดของตัวเอง ดูเหมือนกลัวไม่ทันใจป๋องแป้งลุกขึ้นมาช่วยเขาถอด แล้วโยนไปทิศทางไหนไม่รู้ ก่อนที่เธอจะถูกเขาจับนอนคว่ำลงกับเตียง เติมเต็มความสุขให้กันในค่ำคืนนี้ จากค่ำคืนนี้ไปและอีกหลายค่ำคืนที่จะเวียนมาถึง ชีวิตของป๋องแป้งและวรรธน์จะไม่เหงาอีกต่อไปทั้งคู่ตกลงกันพร้อมเริ่มต้นร่วมชีวิตกันด้วยความรักที่เข้าใจและความอบอุ่น