เพียงชั่ววูบ 1

เดนีส ศศิภักดีลูกชายคนโตของท่านเจ้าสัวเดรโก ศศิภักดีเข้ารับตำแหน่งท่านประธานที่ดูแลธุรกิจเกี่ยวกับบรรจุภัณฑ์ เป็นพลาสติกและแปรรูปแบบครบวงจรไม่ว่าจะเป็นกระสอบพลาสติก บรรจุภัณฑ์อาหารและเครื่องดื่ม พลาสติกแข็งและเคลือบ ท่อพีวีซีและข้อต่อ แกนกระดาษ ผ้าใยสังเคราะห์ ความจริงเขาไม่อยากทำบริษัทพวกนี้ ทั้ง ๆ ที่ธุรกิจในเครือของครอบครัวมีทั้งหมด 8 สายธุรกิจหลัก ครอบคลุม 14 กลุ่มธุรกิจ แต่ไหงเขาถึงได้มาทำพวกบรรจุภัณฑ์ ไอ้พัดเพื่อนที่เติบโตแทบจะเป็นครอบครัวเดียวกันตอนนี้เป็นทั้งน้องเขยตกกระไดพลอยโจนที่สำคัญยังได้นั่งเก้าอี้บริหารธุรกิจสำคัญอย่างธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ทำกำไรเป็นกอบเป็นกำ ไอ้น้องชายฝาแฝดอย่างเดนีนก็รับตำแหน่งดูแลธุรกิจยานยนต์และอุตสาหกรรม ส่วนลูกชายคนโตอย่างเขาได้รับหน้าที่มาขายพวกกล่องพลาสติกพวกนี้เนี่ยนะ! แม้จะเคยประท้วงไปหลายรอบแต่ก็ไม่ได้รับความเห็นใจจากผู้เป็นพ่อ

ได้! งั้นเขาก็จะบริหารในแบบฉบับของคนรุ่นใหม่บริหารในแบบฉบับของเดนีสศศิภักดีงั้นก็เปลี่ยนเครื่องใช้เฟอร์นิเจอร์ในห้องทำงานส่วนตัวเขาก่อนก็แล้วกัน…

เดนีสนั่งเก้าอี้ประธานบริษัทได้เพียงสามเดือนบอร์ดบริหารก็ลุกเป็นไฟเขาถูกโจมตีอย่างหนักในเรื่องประสบการณ์การทำงานประสิทธิภาพในการทำงานรวมไปถึงการใช้เงินบริษัทมือเติบในการตกแต่งห้องทำงานท่านเจ้าสัวหน้าม้านตั้งแต่นั่งเก้าอี้ประธานในการประชุมครั้งนี้เขาแก้ตัวให้ลูกชายไม่ได้สักแอะแต่พอปรายหางตาไปมองไอ้ลูกชายตัวดีที่ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนกอดอกนั่งก้มหน้าก้มตานึกว่าจะสำนึกผิดที่ไหนได้…ยังแกล้งหลับใส่ในที่ประชุมเลขาคนใหม่อย่างนิติพลก็กลืนไม่ได้คายไม่ออกนั่นก็เจ้านายนั่นก็ทีมบอร์ดบริหารเขาเป็นเพียงลูกน้องตัวเล็กจ้อยจะเทียบอะไรกับผู้คนที่อยู่ตรงหน้านี้อีกอย่างท่านประธานก็ขยันสร้างเรื่องราวให้เลขาอย่างเขาต้องตามเช็ดตามล้างให้ทุกวันขาข้างหนึ่งไม่แน่ว่าอยู่ในคุกในตารางไปแล้วละมั้งนิติพลใบหน้าจืดเจื่อนหูฟังสองมือจดหัวข้อการประชุมไม่มีตกหล่นสักประโยคแถมยังต้องทำรายงานสรุปการประชุมครั้งนี้ให้กับเจ้านายของเขาที่เอาแต่ตีมึนไม่รู้สึกทุกข์ร้อนถึงหัวข้อการประชุมในวันนี้ที่เกี่ยวกับตัวเองเลยสักนิด…ส่วนเลขาอย่างเขานั้น

“คุณนิติพลยังไงฝากคุณช่วยดูแลท่านประธานให้ดี”

“คะครับๆได้ครับ” ฝ่ามือที่ตบลงบนบ่านั้นน้ำหนักไม่เบาเลยสักนิดเลขาอย่างเขากลายเป็นสนามอารมณ์ของทั้งสองฝั่งไหนจะต้องเป็นหนังหน้าไฟดูแลเอกสารที่ส่งเข้ามาในแต่ละวันเพื่อให้ท่านประธานเซ็นอีกตกเย็นทำหน้าที่จองห้องจองโรงแรมรับสายสลับขบวนรถไฟไม่ให้ชนกัน

นี่มันเกินขอบเขตของงานเลขาหน้าห้องอย่างเขาไปแล้วนิติพลโอดครวญไหนจะตารางงานในแต่ละวันที่เขาต้องจัดให้ดีรายชื่อคู่ค้าใครทำอะไรที่ไหนอย่างไรต้องอ่านให้ฟังในแต่ละวันอ่านจนปากเปียกปากแฉะต่อให้เงินเดือนจะมากมายแค่ไหนก็ไม่อาจจะยื้อเลขามากฝีมืออย่างนิติพลได้อีกต่อไปเขาทนความประสาทแดกของเจ้านายไม่ไหวรวมไปถึงการดูแลกิจวัตรประจำวันแทบจะกลายเป็นบัดเลอร์ไปแล้วไม่ใช่เลขากับเจ้านายเหมือนเลี้ยงลูกอีกคนเสียด้วยซ้ำลูกตัวเองยังไม่ประคบประหงมขนาดนี้เลย

“แกเปลี่ยนเลขาใหม่อีกแล้วเหรอ” ท่านเจ้าสัวเอ่ยถามในเช้าวันถัดมา

“ก็ไม่เชิงหรอกครับคุณนิติพลขอลาออก” ท่านเจ้าสัวพับหนังสือพิมพ์ในมือลงดังพรึบ

“แล้วแกจะทำตัวเกกมะเหรกไปถึงเมื่อไหร่อายุเท่าไหร่แล้ว”

“แล้วยังไงล่ะครับผมไม่เหมาะกับธุรกิจนี้พ่อน่าจะรู้ดี” ท่านเจ้าสัวเลิกคิ้วพลางพยักหน้า

“แล้วแกคิดว่าตัวแกเหมาะกับธุรกิจอะไรล่ะหืม…” สีหน้าราบเรียบแต่น้ำเสียงกลับทรงพลังกดดันลูกชายจนหายใจแทบไม่ออกแต่ก็ยังจะอวดดีอีโก้ที่มีมันค้ำฟ้าเสียจนยอมไม่ได้

“ก็ต้องธุรกิจอีคอมเมิร์ซและดิจิตอลไงล่ะครับ”

“อ้อ! แล้วแกรู้หรือเปล่าว่างานนี้ไม่ได้ง่ายต้องตามให้ทันกระแสทุนนิยมที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วพฤติกรรมคนสมัยใหม่เป็นไงแกรู้?”

“ก็ไม่เห็นจะมีอะไรยากคนเขาฮิตอะไรก็ไปทำอันนั้น”

“แกคิดว่าทำธุรกิจเหมือนเล่นขายของ?” เดนีสได้แต่กัดฟันเพราะหาข้อโต้แย้งไม่ได้

“แล้วธุรกิจค้าปลีกบรรจุภัณฑ์ไม่ดีตรงไหนแทบจะใช้กันทุกครัวเรือน”

“แล้วทำไมไอ้พัดถึงได้ทำอสังหาฯล่ะครับ” เดนีสเถียงข้างๆคูๆเบะปากเหมือนเด็กเวลาถูกผู้ใหญ่ขัดใจ

“แล้วแกมีดีอะไรที่ฉันจะยกธุรกิจอสังหาฯให้แกคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติอะไรร่ายมาให้ฉันฟังสิบข้อแล้วพัดเขามีข้อด้อยอะไรที่แกคิดว่าแกทำได้ดีกว่าบางทีฉันอาจจะเปลี่ยนใจ…ไม่มีพ่อคนไหนไม่อยากเห็นลูกไม่ประสบผลสำเร็จในหน้าที่การงานวันหน้าแกจะเข้าใจว่าทำไมฉันถึงเลือกธุรกิจนี้ให้และวางใจให้แกดูแลแทนที่จะเป็นคนอื่น” เดนีสหน้ามุ่ยทำได้เพียงแต่ฮึดฮัดยกกาแฟขึ้นมาจิบอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะลุกไปทำงานไล่หลังไม่กี่ก้าวได้ยินประโยคหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกร้อนๆหนาวๆอย่างบอกไม่ถูก

“ฉันเตรียมเลขาคนใหม่ให้แกแล้วรับรองว่าวินตราจะช่วยแกทำงานอย่างเต็มที่อ้อ! เลขาคนนี้มีมูลค่ามากถึงยี่สิบห้าล้านถ้าแกไล่ออกก็ต้องคูณค่ายกเลิกสัญญาจ่ายค่าชดเชยเป็นสองเท่าตัดบัญชีแก”

“หา…” แล้วเรื่องอะไรเขาจะต้องเสียเงินยี่สิบห้าล้านฟรีๆกับเลขาที่ไม่ได้เลือกแถมราคาแพงหูฉี่ขนาดนี้เลขาบ้าบออะไรคอยดูถ้าประสิทธิภาพงานไม่ได้ครึ่งของราคาค่าจ้างที่เสียไปเขาจะโขกสับด่าเช้าด่าเย็นป่วนประสาทให้อีกฝ่ายต้องจำใจขอลาออกเองเลยคอยดู!

“ไม่มีหาไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นต่อจากนี้วินตราคือเลขาคนใหม่ของแกนอกจากฉันแล้วใครหน้าไหนก็ไล่ออกไม่ได้!” เดนีสย่ำเท้าออกจากบ้านด้วยความไม่สบอารมณ์มากกว่าเดิมเลขาบ้าบออะไรค่าจ้างแพงขนาดนั้นแต่เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคุณเลขาคนใหม่ประสิทธิภาพการทำงานจะสูงตามค่าจ้างที่ได้หรือเปล่ารถสปอร์ตสีแดงเปิดประทุนแบบปีกนกจอดเทียบรออยู่ที่ประตูหน้าบ้านพอเห็นรถยนต์คันโปรดอารมณ์คุกรุ่นเมื่อครู่ก็จืดจางลงไปนิดหน่อยแต่ภายในหัวสมองก็วาดภาพของคุณเลขาคนใหม่เอาไว้มากมายแถมมีแผนกลั่นแกล้งสารพัดผุดขึ้นมาในหัวเขาผิวปากขับรถออกไปอย่างอารมณ์ดี

การกลั่นแกล้งและปั่นหัวเลขาสนุกกว่านั่งทำงานพวกนั้นซะอีก