로그인공유
ตอน 1 แว่นมานี่มา!
게시일:
2026-05-03 14:28:17@มหาวิทยาลัยK
ซ่า~ ซ่า~
ตอนเย็นหลังเลิกเรียนฝนตกหนักไม่หยุดหย่อน ออม สาวคณะวิศวกรรมโยธาปีสี่ หญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาว ผมตรงยาวกลางหลัง ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสวมแว่น จมูกโด่งรั้นรับกับปากกระจับรูปทรงสวยแหงนมองท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนเทวดากำลังไม่พอใจนัก กระหน่ำน้ำใส ๆ ลงสู่พื้นดินจนเกิดละอองฝน
“แว่น! มานี่มา”
เสียงทุ้มคุ้นเคยดังเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศ คิ้วเรียงสวยเลิกขึ้นพร้อมหันไปทางต้นเสียง เพื่อนหนุ่มในแก๊ง องศา ชายหนุ่มร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตร โครงหน้าเรียวเป็นรูปราวกับสวรรค์ตั้งใจสร้าง รับกับคิ้วดกดำจัดทรงสวย ทรงผมแสกกลางนิดหน่อยดูยุ่ง ๆ ปรกหน้าผาก จมูกโด่งเป็นคมสันไล้ลงมาริมฝีปากสวยรูป
“ใครแว่น มึงพูดดี ๆ”
“ใครใส่แว่นอยู่ตรงนี้ก็หมายถึงคนนั้น”
ออมกวาดสายตามองรอบ ๆ ไม่มีใครสักคนที่สวมแว่นเหมือนเธอ ริมฝีปากบางขบเม้มพลางดุทางสายตา เรียกอะไรไม่รู้เรื่องเอาซะเลย
“สัด! เรียกกูทำไม”
“ปากร้ายฉิบหาย กลับด้วยกัน”
"ไม่อะ กูไม่อยากใกล้ชิดสนิทกับมึง"
"ทุกวันนี้ไม่สนิทมั้ง อย่ามัวแต่โอ้เอ้ รีบมาถ้าช้ากูพากลับคอนโดกู" องศายกยิ้มเมื่อได้แกล้งเพื่อนสาวคนเดียวในแก๊ง หญิงสาวจัดว่าห้าวนิดหน่อย ปากร้ายโคตรแสบ
"ไอ้เหี้ยองศา เดี๋ยวกูตบ!"
"ตบดิ เอาแบบเน้น ๆ เลย"
"อย่าท้ากูนะไอ้สัด!" ออมยกมือหวังจะฟาดหน้าหล่อคมคาย ทว่ามือหนาคว้าไว้ทันจับกุมไว้แล้วดึงมาทางโรงจอดรถของคณะ เธอยังไม่ทันตั้งตัวอะไรเลย แม่งลากเหมือนวัวเลย ขาเธอสั้นขนาดที่ว่าต้องวิ่งตามขายาวที่ก้าวฉับ ๆ
"ขึ้นรถ" บังคับหญิงสาวขึ้นรถตัวเอง ซ้ำยังเปิดประตูและส่งสายตาเชิงบังคับ
"ไม่ขึ้น ปล่อยมือกูด้วย"
"อย่าดื้อให้มากดิ๊ ฝนแม่งไม่หยุดให้มึงกลับบ้านเอง ถ้ายังชักช้า..." ไม่ทันจบประโยคดี ออมสะบัดมือเขาแล้วรีบขึ้นรถยนต์ทันที เห็นอย่างนั้นแล้ว รอยยิ้มกระตุกบนใบหน้าหล่อคม พูดดีไม่ค่อยฟังต้องใช้วิชาเชิงบังคับตลอด
องศาปิดประตูรถ เดินอ้อมขึ้นฝั่งคนขับ ละอองฝนสาดเข้าเป็นประกาย แถมยังตกหนักขึ้นกว่าเดิม วันนี้อะไรเป็นใจให้ฝนเล่นหนักขนาดนี้ ตั้งแต่เรียนคาบบ่ายลากยาวถึงเย็น
"ถอดแว่นออกมา เป็นฝาหมดแล้ว" เขาเห็นแว่นของออมเป็นฝาแทบมองอะไรไม่ค่อยเห็น อีกฝ่ายส่ายหน้าไม่ยอมถอด ทำอย่างกับว่าเขาไม่เคยเห็นหน้าเธอเต็ม ๆ
"ไม่เอา เดี๋ยวก็หาย"
"ไม่มีใครเห็น นอกจากกู" ใบหน้าชัด ๆ ของออม เขาดูหลายครั้งแล้ว หน้าตาก็งั้น ๆ ทำเป็นห่วงไปได้ แต่มันก็แอบใจเต้นกับความสวยที่ไม่เหมือนใคร หน้าเธอเป็นธรรมชาติราวกับพระเจ้าตั้งใจมอบ หน้าขาวใสไร้สิวแม้แต่รูขุมขนก็ไม่มีให้กวนใจ
"ไม่อยากให้ใครเห็น ความสวยกูว่ะ"
"หลงตัวเองฉิบหาย" เขาหัวเราะเฮอะ มือหนาควงพวงมาลัยรถขับออกจากมหาวิทยาลัย ฝนกระหน่ำตกหนักไม่ผ่อนปรนจนเส้นทางเห็นได้ไม่ค่อยชัดนัก
"ส่งที่คอนโดกู ไม่ใช่คอนโดมึง" ย้ำทุกระยะทาง
"ไม่รู้ดิ ขึ้นรถกูแล้ว ต้องตามใจผู้ขับ"
"ไอ้องศา มึงอย่าเหลี่ยมดิ รับปากกูแล้ว" ออมหันขวับมองดุเพื่อนหนุ่ม กวนตีนไม่เคยหยุดหย่อนแถมยังหนักข้อกว่าเดิม จนบางทีอยากกัดลิ้นตัวเองตายอยู่ตรงนั้น
Rrrr 📲 นีล
(พี่ออมครับ ผมขอโทษที่ไม่ได้ไปรับ ฝนไม่ยอมหยุดเลย ผมไม่อยากให้พี่เปียกกลัวไม่สบาย)
"ไม่เป็นไรนีล พี่กลับกับเพื่อนแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะ" น้ำเสียงที่ดุดันเมื่อครู่ เปลี่ยนเป็นอ่อนนุ่มเสียงสองเสียงสามพอได้คุยกับแฟนหนุ่มตัวเอง ออมเผยรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเป็นห่วงจากอีกฝ่าย เข้าใจแหละเพราะนีลขับรถมอเตอร์ไซค์ ไม่ได้มีรถยนต์ หากฝ่าฝนมารับต้องเปียกอยู่ดี
"ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง ไม่ดูหน้าตัวเองเลย"
"เสือก!” ตอบกลับทันควัน หลังจากวางสายเสร็จ ออมกลับนึกอะไรสนุก ๆ หันขวับมองเพื่อนสนิทปากดี “กูมีแฟนนี่ มึงมีไหมล่ะ" ยกมุมปากพร้อมยักคิ้วยียวนใส่เขา
"เฮอะ เดี๋ยวก็เลิกกัน!"
ออมหันขวับมองค้อน ยกมือทุบแขนกำยำของคนปากเสียที่แช่งเธอเลิกกับแฟนทุกวัน หญิงสาวกัดฟันกรอดหลังจากฟาดมือลงเต็ม ๆ แต่แรงแค่นั้นไม่ทำให้อีกฝ่ายสะทกสะท้านหรอก ตัวใหญ่เท่าควายเผือก
"วันหนึ่งมึงมีแฟน กูจะแช่งให้เลิกทุกวัน ต่อหน้าและลับหลัง"
"มึงไม่ทำหรอก ใครจะอยากแช่งตัวเอง" คำพูดที่เหมือนลอย ๆ แต่ความจริงอยากให้ใครบางคนได้ยิน
ใช่…เขาแอบรักเพื่อนสนิทตัวเอง
"พึมพำอะไรของมึง" ออมไม่เข้าใจกับคำพูดของเพื่อนหนุ่ม คิ้วขมวดอย่างหนักรอคำอธิบายจากอีกฝ่าย ทว่าองศากลับไม่ตอบกลับอะไรเพิ่มเติม นอกจากคำกวนตีนสะท้านไปทั้งตัว
“ถ้าหูดีก็ได้ยิน ถ้าหูตึงก็ไปหาหมอ”
“ไอ้นี่ มึงพูดดังมากมั้ง ไม่อยากรู้ก็ได้” เธอเบ้ปากใส่เขา แค่นี้ก็ว่าเธอหูไม่ดี หญิงสาวมองออกนอกกระจกรถแต่คำว่า มึงไม่ทำหรอก ยังคาใจอยู่ หมายถึงว่า เธอไม่กล้าแช่งให้มันกับแฟนเลิกกัน? หรือยังไง แต่ช่างมัน ไม่เถียงกับเพื่อนเวรนี่ละ น่ารำคาญ
ด้วยฝนตกค่อนข้างหนักมาก ทำให้ทางไปคอนโดออมไม่สะดวกถึงขนาดขึ้นป้ายว่าห้ามผ่าน เธอเม้มปากมองสถานการณ์นอกรถแล้วครุ่นคิดว่าจะทำยังไง “เดินได้ไหม น้ำลึกรึเปล่า”
“เสี่ยงเดินตกท่อขึ้นมาทำไง ความคิดไม่ฉลาดยกให้มึงเลย”
“ก็จริง แล้วทำยังไงล่ะพ่อคนฉลาด”
ดูทำหน้ากวนซะไม่มี ซ้ำยังใช้คำพูดประชดประชันใส่ “คอนโดกูละกัน ง่ายดี ต้องทำงานคู่ด้วยเผื่อลืม” ไม่รอช้าให้เพื่อนสาวได้พูดหรือขัดใจอะไรต่อ แถมยังยกข้ออ้างเรื่องงานคู่ด้วย
“เหลี่ยมรอบด้านจริงมึงอะ ความจริงส่งกูที่หอพักใกล้ ๆ นี้ก็ได้ ส่วนงานทำวันอื่นก็ได้ปะ กำหนดส่งอีกนาน” มันก็พอมีห้องว่างให้เช่ารายวัน อีกทั้งงานคู่อาจารย์พึ่งสั่ง ส่งอาทิตย์หน้า ทรงขยันแบบมีแผนสิไม่ว่า ใครตามไอ้เพื่อนเวรไม่ทันก็เป็นหมาเถอะ
“ทำไม กลัวกู?” องศาถามอย่างเยาะหยันพร้อมยกยิ้มข้างมุมปาก
“ใครกลัวมึง กูแค่ไม่อยากรบกวนเฉย ๆ” หญิงสาวเลิกคิ้ว ถึงจะเป็นเพื่อนแต่เกรงใจอยู่หน่อย ๆ พอได้ยินคำเย้ยก็เกิดอาการไม่ยอมใคร ซึ่งคนข้าง ๆ ขำผ่านลำคอ ท่าจะบ้าแล้วละ
“อนุญาตให้รบกวนกูได้” ตอบกลับคำหล่อ ๆ ซึ่งไม่ทันสังเกตว่าเพื่อนสาวเบ้ปากพูดตามเขา
องศาเลี้ยวรถกลับคอนโดตัวเองในเวลาต่อมาอย่างชำนาญการ เส้นทางนี้ไม่เคยเป็นปัญหาเวลาฝนตกหรือน้ำจะท่วม รอดทุกสถานการณ์
“คืนนี้นอนนี่แหละ อย่าไปเสียเวลารอฝนข้างนอก”
“ชีวิตกู จะรอหรือไม่ก็เรื่องของกูค่ะ!”
ปากร้ายไม่แผ่ว เขายิ่งหมั่นไส้อยู่ด้วย หากหน้ามืดขึ้นมาอย่าโทษเขาที่พลั้งมือทำอะไร แต่ตอนนี้อดทนได้แต่ต่อไปไม่แน่
최신 챕터
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 48 โหยหารัก โหยหาเธอ END
“ดาวเต็มฟ้าเลยคืนนี้ บ่งบอกว่าอากาศดี”ออมเอ่ยขึ้นพลางเป่าโกโก้ร้อนเพื่อยกดื่ม ตอนนี้รู้สึกสบายใจปลอดโปร่งที่สุด ไม่ต้องเครียดเรียนหรือแม้แต่หาที่ลงสหกิจก็มีแล้ว เรื่องพลาดท้องก็ไม่ต้องกังวลเธอฝังเข็มแทนกินยาคุม หรือหากอยากมีลูกในช่วงสามปีนี้ก็พร้อมเอาออก“ตอนนั้นบี๋รู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับเบ๊บเลย แม้แต่คบเป็นเพื่อนยังรู้สึกสำเหนียกตัวเองว่า เรามันก็แค่คนธรรมดา เบ๊บเป็นถึงคนรวยที่มีฐานะทางสังคมสูง”องศาเอี้ยวหน้ามองเสี้ยวหน้าสวยหวานของออม เขาไม่ได้ตอบกลับอะไร รอให้เธอพูดของตัวเองก่อน บางทีตอนนี้มันก็เหมาะกับการพูดคุยระบายความในใจออกมา เพราะรอบข้างมันสงบพร้อมกับลมพัดโชยเบา ๆ“เพื่อนบางกลุ่มในสาขา ตอกย้ำตลอดว่า บี๋ไม่เหมาะสมแม้แต่เป็นเพื่อนกับเบ๊บ บางทีก็แอบคิดนะว่า เราดูต่ำต้อยขนาดนั้นเลยเหรอ จนแต่ก็มีหัวใจ”น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย ทว่าไม่ได้ร้องไห้ในทีเดียว แค่รู้สึกว่าชีวิตเธอผ่านคำพูดดูถูกดูหมิ่นจากคนมากมาย“หลายครั้งที่ความรู้สึกมันเลยเถิด บี๋ต้องเตือนใจตัวเองว่าไม่ควร เบ๊บคือเพื่อนที่ดี ห้ามทำให้ความสัมพันธ์นี้สั่นคลอน หากผลลัพธ์ที่ออกมาไม่ได้เป็นอย่างที่บี๋คิด แม้แต่ความเป็นเพื่อน
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 48 โหยหารัก โหยหาเธอ 1/2
ออมกับองศาเข้ามาในเต็นท์เรียบร้อย ปิดซิปแน่นหนามาก มือเรียวสวยดึงผ้ามาห่มตัวแน่นหนาราวกับกลัวมีอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล ทำให้คืนนี้ต้องสยิวกายมากกว่า ทว่าไม่ต่างจากที่คิด แฟนหนุ่มนั่งใกล้ ๆ แล้วสอดมือเย็นเข้ามาใต้ผ้าห่มจับบีบหน้าอกอวบอิ่มผ่านเสื้อหนา“ผ้าห่มเบ๊บอยู่ไหน”“ลืม” เขาตั้งใจไม่พกมาแต่แรก เพราะอยากใช้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอ ขนาดหกฟุตห่มสามคนยังได้ นี่แค่สองคนห่อตัวยังสบาย“ว่าแล้วเชียว ไว้ใจไม่ได้ กะจะแย่งของบี๋ใช่ปะ” ออมคิดไม่ผิดคนตรงหน้าเจ้าเล่ห์ขนาดไหน ตอนเก็บกระเป๋าเปลี่ยนผ้าห่มอันเดิมของเธอเป็นผืนหนาและใหญ่กว่า“ไม่แย่ง แต่จะห่มร่วมกับบี๋”องศาสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มค่อย ๆ โน้มตัวนอนบนที่นอนเป่าลม มันนุ่มแต่ไม่มาก เวลากระแทกไม่ปวดหลังแน่นอนอย่างมากก็อาจมีเสียงเล็ดลอดออกมา“จะทำอะไรเนี่ยเบ๊บ มาเที่ยวหรือเปลี่ยนบรรยากาศกันแน่” ช่างไว้ใจไม่ได้จริง ๆ“ทั้งสองเลยค่ะบี๋ ไม่ต้องถอดเสื้อหรอก แค่เปิดบางจุดเพื่อเชื่อมต่อกันก็พอแล้ว”องศาดึงผ้าห่มออกก่อน เพราะง่ายต่อการปลดกางเกงของสองเราออกมาถึงหัวเข่า ออมนอนตะแคงหันหลังใส่เขา ร่างหนาซ้อนแผ่นหลังลงมา จับแก่นกายที่แข็งขืนพร้อมเผด็จศึกม
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 47 บรรยากาศช่างเป็นใจ 2/2
องศายกมุมปากขึ้นมา เขาไม่ถึงกับกลัวหรอก เรียกว่าเกรงใจเมีย หากเมียมองหน้าดุเมื่อไรก็ตัวใครตัวมันเหมือนกัน ค่ำคืนนี้เมนูอุ่นร่างกายไม่พ้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ทุกคนได้คนละถ้วยแล้วนั่งกินบนเก้าอี้ตั้งแคมป์ เหมาะเหม่งกับบรรยากาศหนาวมากแล้ว ปิ้งย่าง หรือ หมูกระทะคงต้องกลับไปกินที่บ้าน เพราะเขาห้าม แต่ไม่เป็นปัญหายังไงของกินพกมาเยอะแสงไฟสีส้มส่องความสว่างชวนโรแมนติก ออมโอบอุ้มถ้วยร้อนพลางอ้าปากจนควันลอยออกมา ทุกอย่างร้อนจนเกือบลวกปาก หันหน้ามององศาที่เขาเองมองการกระทำเด็กน้อยของเธออยู่“กินดี ๆ เดี๋ยวติดคอ”“อืม แต่ร้อน” ออมพยักหน้าครางรับในลำคอ หนาวเย็นจนรูจมูกตันหายใจไม่ค่อยออก เธอไม่ชอบอากาศหนาวจัดเพราะหายใจลำบากและมักปวดฉิ่งฉ่องบ่อย แต่ก็ชอบที่เที่ยวบรรยากาศวิวทิวทัศน์สวยแบบนี้“เสร็จแล้วเรามาเล่นเกมกันไหมคะ หมุนขวดโดนใครคนนั้นต้องพูดความจริง หรือ ดื่ม”“หนูอยากดื่มเหล้าใช่ไหม ถึงคิดอยากเล่นเกมนี้”“ไหน ๆ ก็มาแล้วให้คอหนูชุ่มฉ่ำด้วยเบียร์สักนิดเถอะ”ไอรีนยิ้มตาหยีออดอ้อนขั้นสุด เวลาแบบนี้หาไม่ได้ง่าย ๆ อีกอย่างคนกันเองไม่มีคนนอก ขืนเมาก็มีคนอุ้มกลับมานอนอยู่ดี เธอรีบกินไม่สนว่าร้อนหรือ
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 47 บรรยากาศช่างเป็นใจ 1/2
@จังหวัดหนึ่งของภาคเหนือการเดินทางมาถึงจุดหมายในเวลาตอนเย็นของวัน ผู้ชายสองคนกำลังกางเต็นท์ของตัวเองอย่างตั้งใจเพราะถ้าชักช้ามืดเสียก่อน เลือกกางคนละมุมเพื่อความสบายใจ ใกล้เกินก็ไม่ได้ เดี๋ยวบันเทิง อุปกรณ์ตั้งแคมป์ครบชุดทั้งโต๊ะและเก้าอี้ ออมช่วยจัดเรียงพร้อมกับวางของกิน และต้มน้ำชงกาแฟให้ผู้ชายสองคนกว่าจะขึ้นมาบนดอยได้ต้องใจสั่นเต้นระรัวเพราะทางขึ้นลาดชัน เพราะความชำนาญขององศาจึงสามารถพาทุกคนมาได้อย่างปลอดภัย ข้างบนอากาศดีมาก วิวทิวทัศน์ธรรมชาติสดใสอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเก็บไว้ทางเจ้าของบริการดีมาก คืนนี้ว่าจัดกินของอุ่น ๆ ให้เข้ากับบรรยากาศ องศากางเต็นท์เสร็จแล้วมานั่งดื่มกาแฟที่เธอชงให้ คนละแก้วกับขุนเขา ซึ่งบนนี้เหมือนเป็นที่ส่วนตัว เพราะมีแค่กลุ่มพวกเราที่มา“เต็นท์เราใหญ่ปะ คืนนี้อุ่นแน่” องศายักคิ้วข้างหนึ่งแฝงใช้สายตาเจ้าเล่ห์ ทำเอาหญิงสาวที่นั่งตรงหน้าเม้มปากเขิน“บ้าน่าเบ๊บ เรามาเที่ยวกันนะ จะอุ่นเอินอะไรกัน” ออมทำท่าเลิ่กลั่กพลางหยิบขนมใส่ปาก มาเที่ยวยังคิดทะลึ่งอีก แม้บรรยากาศมันจะเหมาะก็เถอะ แต่เพราะเรามากันหลายคน“กลางคืนอากาศหนาว เสื้อแค่นั้นไม่ได้ผลมัน
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 46 เที่ยวหลังสอบ 2/2
องศายื่นมือขอมือแฟนตัวเอง ออมยื่นส่งให้แล้วกดปากจูบโชว์หวานกลับ ถ้ารู้ว่าจับมือคนรักจับรถแบบนี้มันมีกำลังใจน่าจะขอกุมมือตั้งแต่ขับรถมาแล้ว ซึ่งทุกวันไม่ค่อยจับมือ ลูบไล้ต้นขากับบีบนมอย่างเดียว“พวกพี่สองคนตั้งใจดูทางหน่อยสิ”“ใช่ พวกมึงโตเป็นควายจนเลียตูดไม่ถึงละยังเล่นเป็นเด็ก ๆ”“เบ๊บเลียถึงนะ” องศาตอบทันควันหลังจบประโยคออม ทำให้มือที่อยู่ในอุ้งมือหนายกมาบีบแก้มที่พูดจาทะลึ่งต่อหน้าคนอื่น“ทะลึ่งอะพี่องศา พี่ขุนพูดบ้างสิ” ไอรีนเอ็ดปู่รหัสตัวเอง ไม่วายหันมาอ้อนขอให้แฟนพูดบ้าง ซึ่งทำเอาทั้งองศากับออมหันขวับมองรุ่นน้องหน้ามึน“ความแสบเมียกู เดี๋ยวเลียให้คืนนี้ครับ”“พี่ขุน! บ้าน่า” ไอรีนเอ่ยเสียงดังก่อนจะบิดตัวขัดเขินหน้าแดงก่ำจนไม่กล้าสบตากับใครออมกับองศาหลุดขำกับท่าทางบิดกายของรุ่นน้องแฟนขุนเขา ไม่คิดว่าหน้าหวานใสซื่อจะทะลึ่งเก่งขนาดนี้ จากนั้นภายในรถก็กลับมาเงียบอีกครั้ง สังคมก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ถ่ายรูปลงสตอรี่ก็เกิดขึ้น ก่อนทั้งสี่คนจะแวะทานข้าวพร้อมออกเดินทางใหม่“เบ๊บจะกินอะไร”“กินบี๋” องศากระซิบข้างใบหูหญิงสาว พวกเขากำลังนั่งเลือกเมนูอาหารกันอยู่ ซึ่งอีกสองคนขุนเขากับไอรีนเข้าห
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 46 เที่ยวหลังสอบ 1/2
หลายอาทิตย์ต่อมา…ตั้งแต่โดนทำโทษจนสลบออมไม่กล้าชวนไอรีนหนีเที่ยวอีกเลย เพราะโดนองศาคุมเข้มจับตามองร่วมกับขุนเขา อยากไปก็ได้ต้องพาพวกเขาไปด้วย คนที่น่าเอ็นดูคงเป็นแฟนขุนเขา รุ่นน้องบอกทั้งคืนไม่ได้นอนเลย ยันสว่างกว่าบทลงโทษจะจบลงออมได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มกลบเกลื่อน ไม่อยากพูดถึงของเธอเลยด้วยซ้ำ เพราะหนักเช่นกัน เอาละได้สองคนคู่เพื่อนซี้องศา ขุนเขา มีเสียว ปวดเมื่อย ปวดเอวกันทุกครั้งหลังจากโดนตอกเข้าเรื่องวันนี้ทั้งสี่คน องศา ขุนเขา ออมและไอรีน มีทริปเที่ยวตั้งแคมป์บนดอยจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือ หลังสอบเสร็จก็วางแผนเลยโดยไม่ต้องตั้งวันให้มันยุ่งยากเมื่อคืนเก็บของใส่กระเป๋า เช้านี้พร้อมเดินทางไป ซึ่งออมกับไอรีนนั่งเบาะข้างหลังด้วยกัน องศาขับรถ เบาะข้างคนขับเป็นขุนเขา คนคอยบอกทาง สองสาวนั่งกินเมาท์เรื่องสัพเพเหระเรื่อยเปื่อยจนได้ยินเสียงหัวเราะดังตลอดเดินทาง ทำให้ห้องโดยสารของรถหรูเต็มไปด้วยความสุข“ไอ้ขุน มึงดูทางให้ดี ๆ อย่ามัวแต่ดูเมียมึง”องศาชำเลืองมองขุนเขาเล็กน้อย คนบอกทางมันกำลังหันไปนั่งฟังเมียคุยกับเมียเขา ซึ่งชายหนุ่มจะหันมองไม่ได้ขับรถอยู่ ได้แต่ส่องผ่านกระจกหน้ารถเป็นระยะ หน้
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 5 ดูแลดีดุจเจ้าหญิง เป็นได้แค่เพื่อน
ตอน 5 ดูแลดีออมแต่งตัวไปเรียนคาบเช้าของวันต่อมา ส่งผลให้ความง่วงกับความขี้เกียจผสมผสาน ทำหญิงสาวครึ่งตื่นครึ่งหลับ ขนาดว่าแต่งตัวอยู่ก็ติดกระดุมเสื้อถูก ๆ ผิด ๆองศาเห็นสภาพเพื่อนแล้วส่ายหน้า หยิบขวดน้ำเย็นมาแตะแก้มขาวจนเจ้าตัวเบิกตากว้างตกใจตัวจี๊ดเลย “สภาพเหมือนคนไร้วิญญาณ มีเพียงกายหยาบสินะที่ต
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 4 แอร์เสีย ขอนอนด้วย
ออมเดินบิดขี้เกียจหาววอดเข้าห้องนอนเล็กของคอนโดองศา เธอวางโทรศัพท์แล้วหย่อนก้นนั่งบนเตียง มือบีบนวดท้ายทอยเพราะตึงจากการที่เธอนั่งทำงาน เอวที่ปวดนิดหน่อย ช่วงต้นขาที่นั่งตักแกร่งนานทำให้ตึงเล็กน้อย เป็นการทำงานที่สบายระคนทรมานเธอนอนบนเตียงพลางเล่นโทรศัพท์ แฟนหนุ่มคงเล่นเกมอยู่ ซึ่งกว่าเธอจะนอนก็อี
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 3 หมั่นไส้คนมีแฟน
ออมนอนเล่นบนโซฟากำลังแชทหวานกับแฟนหนุ่มรุ่นน้องกว่าตัวเอง ความรักของคู่ใหม่ช่างหอมหวานจนทำให้ใครบางคนแถวนี้เบ้ปากมองบนหมั่นไส้ตลอดที่เธอยิ้มใส่มือถือ ได้ยินจากปากเธอว่ามีแฟน ใจองศาก็ตกหล่นวูบแสบร้อนกลางอก คนที่เขาเฝ้ารอและแสดงชัดเจนว่าแอบชอบชิ่งตัดหน้ามีแฟนซะได้แม่งมองข้ามกูไปได้ไงวะ ความดุเดือดกล
เพื่อนร้ายองศารัก ตอน 2 คอนโดใครก็ทำเอง
@คอนโดองศา“กูอยากอาบน้ำ มีเสื้อให้กูเปลี่ยนปะ”ทันทีที่ขึ้นห้อง ออมรีบเอ่ยถามถึงเสื้อเอาไว้เปลี่ยน ปกติเธอมาค้างจะพกเสื้อผ้ามาด้วย ยามมีงานกลุ่มหรือรายงานต้องทำร่วมกัน ไม่คอนโดองศาก็ขุนเขา บางทีก็ห้องเธอ แล้วแต่สะดวกในช่วงเวลานั้น ๆ“แป๊บ เดี๋ยวหยิบมาให้หรือ”“กูรอตรงนี้” ออมรีบเอ่ยดักไว้ สายตาเจ้
