LOGINเซี่ยเยี่ยนหันมองคนตัวเล็กที่ควงแขนเขาอยู่ด้วยค
เซี่ยเยี่ยนหันมองคนตัวเล็กที่ควงแขนเขาอยู่ด้วยความแปลกใจ แต่พอเห็นรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเพ่ยหยูเข้าไป เซี่ยเยี่ยนก็เผลอยิ้มบางตามไปด้วยอีกคน เขาคิดไม่ถึงว่าเพ่ยหยูจะกล้าทำตัวใกล้ชิดกับเขามากขนาดนี้ต่อหน้าคนในห้างเป็นจำนวนมากหลังจากเก็บของกันเสร็จแล้ว เซี่ยเยี่ยนก็กลับมาจับมือเพ่ยหยูด้วยความรู้สึกใกล้ชิดมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะแสดงความรู้สึกจริง ๆ ออกมาต่อหน้าเธอเลย“เราจะไปกินอะไรกันดีคะพี่เยี่ยน” เพ่ยหยูหันไปถามคนตัวสูงอย่างร่าเริง“น้องเพ่ยหยูอยากกินอาหารทะเลหรือเปล่าครับ ถ้าอยากกินก็ไปร้านเดิมกัน” เซี่ยเยี่ยนคิดว่าเพ่ยหยูน่าจะชอบอาหารทะเลมากกว่า“ก็ได้ค่ะ มีพี่เยี่ยนช่วยแกะเปลือกให้ ฉันกินได้เยอะแน่เลย” เพ่ยหยูยิ้มกว้างอย่าง
เซี่ยเยี่ยนสังเกตว่าเพ่ยหยูมองมือเขาบ่อย ๆ เขาจึงหันไปมองคู่รักคู่อื่นก็เห็นพวกเขาต่างจับมือกันเดินแทบทุกคู่ เซี่ยเยี่ยนจึงตัดสินใจยื่นมือที่ว่างจากถือถุงหนังสือไปจับมือเพ่ยหยูซึ่งให้ความรู้สึกนุ่มนวลมากราวกับปุยนุ่นเพ่ยหยูรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือใหญ่เลยเงยหน้าหันไปมองเขาพร้อมรอยยิ้มบาง เธอยังคิดวนเวียนอยู่ว่าจะลองจับมือเขาเองดีหรือเปล่า ในที่สุดเพ่ยหยูก็ไม่ต้องรุกเองแล้ว และทั้งสองคนก็เดินตรงไปยังโรงหนังซึ่งกำลังจะฉายหนังเรื่องMetropolitan ซึ่งเป็นหนังแนวคอมเมดี้พอดี เซี่ยเยี่ยนจึงเข้าไปซื้อตั๋วหนังโดยให้เพ่ยหยูรออยู่นอกแถว เขาไม่อยากให้เธอต้องมาเบียดเสียดกับคนอื่นที่กำลังต่อคิวอยู่“น้องเพ่ยหยูอยากให้พี่ซื้อของว่างเข้าไปด้วยไหมครับ พี่จะได้ไปซื้อให้ก่อน อีกนานกว่าหนังจะจบ พี่กลัวน้องจะหิวเสียก่อน” เซี่ยเยี่ยนที่ซื้อตั๋วมาแล้วเดินมาถามเพ่ยห
หลังมื้อเช้าวันต่อมา เซี่ยเยี่ยนวันนี้แต่งตัวสบาย ๆ ด้วยเสื้อเชิ้ตแขนสั้น กางเกงแสลคสีดำพร้อมเข็มขัดแบรนด์ดัง ที่ข้อมือของเขาสวมนาฬิกาที่เพ่ยหยูซื้อให้ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาด เซี่ยเยี่ยนก็เดินไปขึ้นลิฟท์เพื่อไปขึ้นรถของโรงแรมที่น่าจะมารออยู่ก่อนตามที่ผานฟงโทรไปเรียกก่อนหน้านี้ วันนี้เซี่ยเยี่ยนเตรียมเงินสดเอาไว้ประมาณหนึ่งหมื่นดอลลาร์สำหรับเลี้ยงเพ่ยหยูในเดทแรก เขาตื่นเต้นไม่น้อยและยังไม่รู้ว่าเพ่ยหยูจะชอบสถานที่ที่เขาพาไปบ้างหรือเปล่า ส่วนบัตรเครดิตของเขาก็พกเอาไว้ในกระเป๋าสตางค์แบรนด์หรูด้วยรถของโรงแรมใช้เวลานานเกือบหนึ่งชั่วโมงกว่าจะไปถึงบ้านเซี่ยเยี่ยนที่เคมบริดจ์ ระหว่างทางมายังที่นี่ เซี่ยเยี่ยนโทรบอกเพ่ยหยูเอาไว้แล้วว่าเขาจะมาถึงประมาณกี่โมง ทำให้ตอนนี้ประตูรั้วด้านหน้าถูกเปิดเอาไว้และคนขับรถของโรงแรมก็ขับเข้าไปส่งแขกพิเศษถึงด้านในทันที ต่างจากเมื่อหลายวันก่อนที่เขาส่งแขกทั้งสองแค่ที่หน้าบ้าน“
“ผมจดเอาไว้เรียบร้อยแล้วครับท่าน” หัวหน้าทีมตอบกลับ เขาไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่เซียวอวี้ตงให้คำแนะนำจะได้ผลมากแค่ไหน แต่ในเมื่อเซี่ยเยี่ยนอนุมัติแล้ว เขาก็มีหน้าที่ต้องเปลี่ยนไปใช้วัสดุตามที่เซียวอวี้ตงต้องการและรอดูผลต่อไปเท่านั้น“อวี้ตงยังมีตรงไหนอยากดูอีกหรือเปล่า” เซี่ยเยี่ยนหันไปถามเซียวอวี้ตง“อืม...ผมขอรอให้ทีมเปลี่ยนวัสดุแล้วค่อยมาดูอีกครั้งได้ไหมครับพี่เซี่ย ผมเองก็จะเตรียมโปรโตคอลที่รองรับความเร็วใหม่ที่น่าจะเพิ่มขึ้นประมาณสามเท่าเอาไว้ด้วย” เซียวอวี้ตงขออนุญาตเซี่ยเยี่ยนอีกครั้ง เขาไม่กล้าเข้ามาที่นี่โดยพลการ“ไม่มีปัญหา พี่จะบอกโทนี่เอาไว้ให้ ถ้าทีมเปลี่ยนวัสดุเสร็จจะให้โทรบอกทีหลังนะ” เซี่ยเยี่ยนยินดีสนับสนุนเซียวอวี้ตงเพื่อให้เขาสามารถน
“คู่หมั้นของเจ้านายมาถึงได้ห้านาทีแล้วค่ะ ฉันพาพวกเขาไปที่ห้องรับรองแล้ว” พนักงานต้อนรับรีบเข้ามารายงานเมื่อเห็นเซี่ยเยี่ยนเดินเข้ามาพร้อมผานฟงเหมือนกับทุกวัน“อืม...ขอบคุณมาก คุณไปบอกคนในห้องแล็ปเอาไว้ด้วยว่าอีกสักพักผมจะพาแขกเข้าไปชมงานวิจัยที่พวกเขากำลังทำกันอยู่” เซี่ยเยี่ยนบอกอย่างเย็นชา“ทราบแล้วค่ะ ฉันจะรีบไปบอกพวกเขาให้” พนักงานต้อนรับรีบรับคำอย่างเร็วเซี่ยเยี่ยนที่พูดจบแล้วพาผานฟงเดินไปที่ห้องรับรองด้านในทันที เขาไม่อยากเสียเวลาที่พวกเพ่ยหยูจะเรียนรู้เกี่ยวกับเครือข่ายเสมือนขนาดเล็กที่ทีมวิจัยกำลังสร้างอยู่ ตอนนี้เหลืออีกไม่ถึงสามสิบเปอร์เซนต์ของการสร้าง เครือข่ายเสมือนนี้ก็สามารถนำไปทดลองใช้งานร่วมกับโปรโตคอลที่เซียวอวี้ตงกำลังคิดค้นขึ้นได้แล้ว
“โอ้โหเพ่ยหยู นี่มันดีกว่าโปรแกรมที่ฉันใช้อยู่หลายเท่าเลยนะ เธอยังต้องพัฒนาอะไรอีกล่ะเนี่ยกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ ฉันคิดว่าแค่นี้ก็ใช้ได้แล้ว” เซียวอวี้ตงถึงกับอุทานอย่างไม่อยากจะเชื่อเมื่อเห็นว่าโปรแกรมที่เพ่ยหยูสร้างขึ้นใหม่นั้นใช้งานง่ายกว่าและสามารถจำลองระบบได้เลย“ยังหรอกอวี้ตง นี่ยังเหลืออีกเกือบห้าสิบเปอร์เซนต์กว่าจะสมบูรณ์ ฉันอยากให้โปรแกรมนี้ใช้พัฒนางานเครือข่ายได้อย่างยั่งยืนเลยต้องทำให้ละเอียดกว่านี้น่ะ” เพ่ยหยูบอกจุดประสงค์ที่เธอต้องสร้างโปรแกรมขึ้นมาจากโครงสร้างของโปรแกรมเดิม“พี่ว่าน้องเพ่ยหยูลองติดต่อภาควิชาวัสดุศาสตร์เพื่อของานวิจัยวัสดุล่าสุดมาเสริมด้วยดีไหม ตอนนี้น่าจะมีการทดสอบวัสดุใหม่ ๆ ออกมาไม่น้อยแล้วล่ะ” เซี่ยเยี่ยนให้คำแนะนำ“ได้ค่ะ ฉันจะลองให้อาจารย์ที่ปรึกษาขอข้อมูลมาให้” เ
“หนูจะตั้งใจเรียนค่ะอาจารย์ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวกลับหอพักก่อนนะคะ” เพ่ยหยูที่หอบหนังสือหลายเล่มเอาไว้รีบบอก เธอไม่คิดว่าหนังสือจะหนามากขนาดนี้“ไปเถอะ มีอะไรสง
จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช
“ครับ/ค่ะ” เสียงเด็กที่อยู่ในห้องต่างรับคำพร้อมกันทันที พวกเขาไม่เหมือนเด็กสามคนนั้นที่เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็เอาแต่ก่อเรื่องแล้ว
“ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องซักนะ พวกพี่จะมาซักตอนพักเที่ยง” ไป่หลิวกระซิบบอกเสียงเบาเช่นกัน“ใช่ ใช่ ของพี่ก็เหมือนกันนะ น้องสาวอย่าทำให้ตัวเองลำบากล่ะ” ซู่ฟางรู้ดีว่าเพ่ยห







