Partager

ปฐมนิเทศ

Auteur: 橙花
last update Date de publication: 2026-05-31 17:00:58

เมื่อกี้ฉันได้ยินคนคุยกันว่าพวกเราต้องเข

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ขออนุญาต

    “สะดวกตอนไหนก็มาได้เลย พวกเราไม่ได้ไปไหนกันหรอก” ฉินจ้วงบอกพร้อมรอยยิ้มเซี่ยเยี่ยนค้อมหัวคำนับทุกคนก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับเพ่ยหยู เขายังบอกเธอให้เตรียมข้อมูลโค้ดเอาไว้ล่วงหน้าก่อนเขาจะมาถึงด้วย เพื่อที่เซี่ยเยี่ยนจะได้ตรวจสอบให้เร็วขึ้นและมีเวลาว่างมากพอจะชวนเพ่ยหยูคุยเรื่องอื่นบ้างหลังกลับจากส่งเซี่ยเยี่ยน เพ่ยหยูกลับมานั่งคุยกับทุกคนในห้องรับแขกอีกครั้ง เธอยังถามทุกคนด้วยความกังวลว่าการที่ให้โอกาสเซี่ยเยี่ยนนั้นเธอเลือกถูกต้องไหม“หลานไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นเสี่ยวหยู ถ้าคุณชายเซี่ยดีกับหลานและดูแลหลานได้จริง ปู่เองก็จะได้วางใจด้วย ตอนนี้เสี่ยวกวงเองก็มีครอบครัวแล้ว เขาคงไม่มีเวลาดูแลหลานหรอก พวกปู่เองก็มีเรื่องที่ยังต้องทำกันอยู่ พวกเธอว่าจริงไหม” ฉินจ้วงหันไปขอความเห็นลูกชายกับลูกสะใภ้ที่ยังคงนั่งฟังอยู่ด้วยกันมาตลอดตั

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   พี่เซี่ยเป็นคนดี

    “นั่นสิคะคุณพ่อ ฉันกลัวว่าเสี่ยวหยูจะไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้แล้วทำให้คุณชายเซี่ยต้องเสียเวลากับเธอน่ะค่ะ” หลงเสวี่ยเวยเองก็คิดไม่ถึงว่าผู้ชายเย็นชาอย่างเซี่ยเยี่ยนจะมาชอบลูกสาวเธอ“เอาล่ะ ๆ พ่อรู้แล้ว รอเสี่ยวหยูลงมาก่อน พ่อจะถามเธอดูว่าคิดยังไง” ฉินจ้วงเห็นลูกชายกับลูกสะใภ้ทำท่าทีแบบนี้ก็อดนึกขำขึ้นมาไม่ได้ ตอนแรกเขาคิดว่าลูก ๆ พอจะรู้ใจเซี่ยเยี่ยนอยู่บ้างถึงได้ปล่อยให้เพ่ยหยูออกไปกับเขา แต่ความจริงทั้งสองคนกลับมองไม่ออกเลยสักนิดสิบนาทีต่อมา เพ่ยหยูที่เปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านเดินลงบันไดมาอย่างอารมณ์ดี เธอรีบเดินไปนั่งข้างหลงเสวี่ยเวยและเล่าเรื่องไปเดินเล่นวันนี้อย่างออกรสอยู่พักใหญ่ ก่อนที่พ่อบ้านจะมาตามทุกคนให้ไปทานมื้อค่ำที่โต๊ะอาหารซึ่งตั้งไว้เรียบร้อยแล้ว“พวกเราไปกินข้าวกันก่อนเถอะ เชิญคุณชายเซี่ยด้วยนะครับ&rd

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   พูดคุยอย่างจริงจัง

    ไม่นานเซี่ยเยี่ยนก็ขึ้นมาชั้นสองพร้อมกับเถ้าแก่ เขาเลือกของทั้งหมดให้เถ้าแก่นำออกมาคิดเงินเสร็จก็เดินไปหาเพ่ยหยูที่อยู่อีกด้านหนึ่ง“เลือกได้หรือยังครับ” เซี่ยเยี่ยนถามด้วยแววตาเป็นประกาย“ได้แล้วค่ะ ฉันขอเป็นสร้อยจี้หยกอันนี้นะคะ” เพ่ยหยูหันหน้าไปตอบเซี่ยเยี่ยนพร้อมรอยยิ้ม“ตกลงครับ หยกชิ้นนี้ดูเหมาะกับน้องเพ่ยหยูดีนะครับ” เซี่ยเยี่ยนมองตามนิ้วมือเรียวเล็กแล้วก็เห็นว่าสร้อยจี้หยกชิ้นนี้ดูพิเศษมากจริง ๆ“คุณหนูอยากได้สร้อยชิ้นนี้เหรอครับ ผมแถมให้ก็แล้วกัน ยังไงวันนี้คุณชายเซี่ยก็ซื้อของจากร้านผมในราคาสูงมากแล้ว” เถ้าแก่ที่เดินมาถึงตู้บอกหลังจากหยิบสร้อยคอออกมาให้เพ่ยหยู“

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   แอบจอง

    เซี่ยเยี่ยนจับมือของเพ่ยหยูเบา ๆ จากนั้นจึงสวมแหวนใส่นิ้วกลางให้เธอ ซึ่งเหมือนกับแหวนวงนี้ทำมาเพื่อเพ่ยหยู เพราะพอสวมเข้าไปแล้วมันกลับพอดีกับขนาดนิ้วของเธอเลย“ชอบไหมครับน้องเพ่ยหยู” เซี่ยเยี่ยนเงยหน้ามองใบหน้าสวยของเพ่ยหยูที่ตอนนี้เขินจนสองข้างแก้มขึ้นสีแดงอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ทำเอาเซี่ยเยี่ยนถึงกับเผลออมยิ้มออกมา“ชอบค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่เซี่ย” เพ่ยหยูอ้อมแอ้มตอบ เธอมองแหวนในมือที่มีเพชรเม็ดเล็กประดับอยู่คล้ายกับรูปหัวใจ เพ่ยหยูก็รู้สึกใจเต้นตึกตักขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“น้องเพ่ยหยูอยากไปซื้ออะไรอีกไหมครับ” เซี่ยเยี่ยนเห็นเพ่ยหยูมีท่าทีเขินอายก็ยังไม่อยากพาเธอกลับไปส่งบ้าน เขาอยากอยู่กับเธอต่ออีกนานสักหน่อย“อืม

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   แค่ของขวัญปีใหม่

    “หืม? ของขวัญอะไรเหรอคะ ทำไมดูลึกลับจัง” เพ่ยหยูถามด้วยความแปลกใจ ตอนที่เซี่ยเยี่ยนมอบคอมพิวเตอร์ให้กับเธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะมีท่าทีประหม่าแบบนี้เลย“เอาไว้พวกเราซื้อของเสร็จก่อนแล้วผมจะมอบให้นะครับ” เซี่ยเยี่ยนยังไม่อยากทำให้สาวน้อยต้องตกใจมากเกินไป เขาไม่รู้ว่าเพ่ยหยูยังอยากซื้อของอีกนานแค่ไหนด้วย“ตกลงค่ะ ฉันยินดีรับของขวัญจากคุณชายเซี่ย” เพ่ยหยูยิ้มบางตอบ เธอเห็นเขาไม่อยากพูดจึงไม่คิดจะเซ้าซี้อีก ยังไงพอเขามอบให้ เพ่ยหยูก็จะรู้อยู่ดีว่าของขวัญนั้นเป็นอะไรไม่นานนัก พนักงานที่นำสร้อยข้อมือไปห่อของขวัญก็กลับมาเรียกเพ่ยหยูให้ไปจ่ายค่าสินค้า ซึ่งครั้งนี้เพ่ยหยูใช้บัตรเงินสดที่มีอยู่รูดจ่ายแทน เธอนำเงินสดติดตัวมาเพียงสองพันหยวนเท่านั้น ก่อนหน้านี้เพ่ยหยูก็จ่า

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   สนิทมากขึ้น

    เมื่อรถทั้งสามคันจอดในลานจอดรถเสร็จ บอดี้การ์ดก็มาเปิดประตูให้เซี่ยเยี่ยนและเพ่ยหยู พวกเขายืนรอให้สองเจ้านายเดินนำไปก่อนจึงเดินตามหลังไปตามหน้าที่ ส่วนคนขับรถทั้งสามคันนั้นรอกันอยู่ที่รถ“คุณหนูฉินอยากดูอะไรก่อนครับ ผมจะได้พาไป” เซี่ยเยี่ยนถึงจะไม่ค่อยได้มาห้างนี้ แต่เขาก็ศึกษาแผนที่ร้านต่าง ๆ มาเป็นอย่างดีเพื่อไม่ให้ขายหน้าเพ่ยหยู“อืม...ฉันอยากดูกระเป๋าให้หวังหมิงทงกับเซียวอวี้ตงหน่อยค่ะ พวกเขาใช้กระเป๋าใบเดิมมาหลายปีแล้ว” เพ่ยหยูคิดว่าให้ของขวัญคล้าย ๆ กันกับเพื่อนทั้งสองน่าจะดีกว่า“ตกลงครับ มีร้านกระเป๋าดี ๆ อยู่บนชั้นสอง ผมจะพาไปนะครับ” เซี่ยเยี่ยนมีความจำดีมากจนรู้ตำแหน่งดีว่าร้านแบรนด์ไหนอยู่ส่วนใดของห้าง

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   น่าสนใจ

    “หนูจะตั้งใจเรียนค่ะอาจารย์ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวกลับหอพักก่อนนะคะ” เพ่ยหยูที่หอบหนังสือหลายเล่มเอาไว้รีบบอก เธอไม่คิดว่าหนังสือจะหนามากขนาดนี้“ไปเถอะ มีอะไรสง

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   อัจฉริยะ

    จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   สถานพักพิงชั่วคราว

    “อยู่ที่นี่อาหยูต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ ลุงจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ” ตำรวจที่พามาอดสงสารเพ่ยหยูขึ้นมาไม่ได้ เพราะสภาพความเป็นอยู่ที่นี่ไม่ค่อยสู้ดีนัก ยังดีที่เขากับเพื่อนเก็บสิ่งของมีค่าของเพ่ยหยูซ่อนไว้ในกระเป๋าให้เธอแล้ว

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ชื่ออะไร?

    เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ปี 1975 สภาพผู้คนในเมืองที่เงียบเหงาแห่งนี้ไม่ต่างจากทุกวันที่ผ่านมา เมืองริมคลองที่มีสภาพทรุดโทรมยังคงอยู่ ผู้คนในเมืองต่างไม่สนใจชีวิตของคนอื่น พวกเขาต้องการเพียงเอาตัวรอดไปวัน ๆ ในยุคข้าวยากหมากแพงและการถูกควบคุมจากทางการอย่างเข้มงวดก็ไม่อาจทำให้พวกเขามีชีวิตอย่างอิสระได้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status