LOGINShare
ปฐมนิเทศ
publish date:
2026-05-31 17:00:58“เมื่อกี้ฉันได้ยินคนคุยกันว่าพวกเราต้องเข
Latest chapter
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ความจริงใจ
“แบบนั้นคงดูไม่เหมาะหรือเปล่าคะคุณชายเซี่ย หากใครรู้เข้าคงหาว่าบ้านเราปล่อยให้ลูกสาวไปอยู่บ้านผู้ชายโดยไม่มีสถานะอะไรกัน” หลงเสวี่ยเวยส่ายหน้าไม่เห็นด้วยทันที เธอแค่ให้โอกาสเซี่ยเยี่ยนคอยดูแลลูกสาวเธอเท่านั้น แต่การจะให้เพ่ยหยูไปอยู่บ้านเขาที่ต่างประเทศนั้นยังไงก็ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับเธอ“นั่นสิคุณชายเซี่ย ผมเห็นด้วยกับภรรยานะครับ” ฉินเหวินเองก็หวงลูกสาวเช่นกัน เขากลัวว่าถ้าปล่อยเพ่ยหยูไปอยู่บ้านของเซี่ยเยี่ยนที่ต่างประเทศ เซี่ยเยี่ยนก็มีโอกาสเข้าหาลูกสาวเขาได้มากขึ้นน่ะสิ ถึงเขาจะเห็นด้วยกับพ่อเรื่องลองให้โอกาสคุณชายเซี่ยก็เถอะ แต่นี่มันเกินไป“พวกลูกอย่าเพิ่งใจร้อนสิ ยังเหลือเวลาอีกเป็นปี กว่าที่เสี่ยวหยูจะต้องเดินทางไปสอบเรียนต่อที่นั่นน่ะ” ฉินจ้วงเห็นท่าทางลูกชายกับลูกสะใภ้เข้าก็ได้แต่ถอนหายใจยาวออกมา เขากลับคิดว่าการที่เซี่ยเยี่ยนยอมให้เพ่ยหยูไปอยู่ที่บ้านโดยไม่
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ขออนุญาต
“สะดวกตอนไหนก็มาได้เลย พวกเราไม่ได้ไปไหนกันหรอก” ฉินจ้วงบอกพร้อมรอยยิ้มเซี่ยเยี่ยนค้อมหัวคำนับทุกคนก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับเพ่ยหยู เขายังบอกเธอให้เตรียมข้อมูลโค้ดเอาไว้ล่วงหน้าก่อนเขาจะมาถึงด้วย เพื่อที่เซี่ยเยี่ยนจะได้ตรวจสอบให้เร็วขึ้นและมีเวลาว่างมากพอจะชวนเพ่ยหยูคุยเรื่องอื่นบ้างหลังกลับจากส่งเซี่ยเยี่ยน เพ่ยหยูกลับมานั่งคุยกับทุกคนในห้องรับแขกอีกครั้ง เธอยังถามทุกคนด้วยความกังวลว่าการที่ให้โอกาสเซี่ยเยี่ยนนั้นเธอเลือกถูกต้องไหม“หลานไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นเสี่ยวหยู ถ้าคุณชายเซี่ยดีกับหลานและดูแลหลานได้จริง ปู่เองก็จะได้วางใจด้วย ตอนนี้เสี่ยวกวงเองก็มีครอบครัวแล้ว เขาคงไม่มีเวลาดูแลหลานหรอก พวกปู่เองก็มีเรื่องที่ยังต้องทำกันอยู่ พวกเธอว่าจริงไหม” ฉินจ้วงหันไปขอความเห็นลูกชายกับลูกสะใภ้ที่ยังคงนั่งฟังอยู่ด้วยกันมาตลอดตั
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง พี่เซี่ยเป็นคนดี
“นั่นสิคะคุณพ่อ ฉันกลัวว่าเสี่ยวหยูจะไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้แล้วทำให้คุณชายเซี่ยต้องเสียเวลากับเธอน่ะค่ะ” หลงเสวี่ยเวยเองก็คิดไม่ถึงว่าผู้ชายเย็นชาอย่างเซี่ยเยี่ยนจะมาชอบลูกสาวเธอ“เอาล่ะ ๆ พ่อรู้แล้ว รอเสี่ยวหยูลงมาก่อน พ่อจะถามเธอดูว่าคิดยังไง” ฉินจ้วงเห็นลูกชายกับลูกสะใภ้ทำท่าทีแบบนี้ก็อดนึกขำขึ้นมาไม่ได้ ตอนแรกเขาคิดว่าลูก ๆ พอจะรู้ใจเซี่ยเยี่ยนอยู่บ้างถึงได้ปล่อยให้เพ่ยหยูออกไปกับเขา แต่ความจริงทั้งสองคนกลับมองไม่ออกเลยสักนิดสิบนาทีต่อมา เพ่ยหยูที่เปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านเดินลงบันไดมาอย่างอารมณ์ดี เธอรีบเดินไปนั่งข้างหลงเสวี่ยเวยและเล่าเรื่องไปเดินเล่นวันนี้อย่างออกรสอยู่พักใหญ่ ก่อนที่พ่อบ้านจะมาตามทุกคนให้ไปทานมื้อค่ำที่โต๊ะอาหารซึ่งตั้งไว้เรียบร้อยแล้ว“พวกเราไปกินข้าวกันก่อนเถอะ เชิญคุณชายเซี่ยด้วยนะครับ&rd
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง พูดคุยอย่างจริงจัง
ไม่นานเซี่ยเยี่ยนก็ขึ้นมาชั้นสองพร้อมกับเถ้าแก่ เขาเลือกของทั้งหมดให้เถ้าแก่นำออกมาคิดเงินเสร็จก็เดินไปหาเพ่ยหยูที่อยู่อีกด้านหนึ่ง“เลือกได้หรือยังครับ” เซี่ยเยี่ยนถามด้วยแววตาเป็นประกาย“ได้แล้วค่ะ ฉันขอเป็นสร้อยจี้หยกอันนี้นะคะ” เพ่ยหยูหันหน้าไปตอบเซี่ยเยี่ยนพร้อมรอยยิ้ม“ตกลงครับ หยกชิ้นนี้ดูเหมาะกับน้องเพ่ยหยูดีนะครับ” เซี่ยเยี่ยนมองตามนิ้วมือเรียวเล็กแล้วก็เห็นว่าสร้อยจี้หยกชิ้นนี้ดูพิเศษมากจริง ๆ“คุณหนูอยากได้สร้อยชิ้นนี้เหรอครับ ผมแถมให้ก็แล้วกัน ยังไงวันนี้คุณชายเซี่ยก็ซื้อของจากร้านผมในราคาสูงมากแล้ว” เถ้าแก่ที่เดินมาถึงตู้บอกหลังจากหยิบสร้อยคอออกมาให้เพ่ยหยู“
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง แอบจอง
เซี่ยเยี่ยนจับมือของเพ่ยหยูเบา ๆ จากนั้นจึงสวมแหวนใส่นิ้วกลางให้เธอ ซึ่งเหมือนกับแหวนวงนี้ทำมาเพื่อเพ่ยหยู เพราะพอสวมเข้าไปแล้วมันกลับพอดีกับขนาดนิ้วของเธอเลย“ชอบไหมครับน้องเพ่ยหยู” เซี่ยเยี่ยนเงยหน้ามองใบหน้าสวยของเพ่ยหยูที่ตอนนี้เขินจนสองข้างแก้มขึ้นสีแดงอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ทำเอาเซี่ยเยี่ยนถึงกับเผลออมยิ้มออกมา“ชอบค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่เซี่ย” เพ่ยหยูอ้อมแอ้มตอบ เธอมองแหวนในมือที่มีเพชรเม็ดเล็กประดับอยู่คล้ายกับรูปหัวใจ เพ่ยหยูก็รู้สึกใจเต้นตึกตักขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“น้องเพ่ยหยูอยากไปซื้ออะไรอีกไหมครับ” เซี่ยเยี่ยนเห็นเพ่ยหยูมีท่าทีเขินอายก็ยังไม่อยากพาเธอกลับไปส่งบ้าน เขาอยากอยู่กับเธอต่ออีกนานสักหน่อย“อืม
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง แค่ของขวัญปีใหม่
“หืม? ของขวัญอะไรเหรอคะ ทำไมดูลึกลับจัง” เพ่ยหยูถามด้วยความแปลกใจ ตอนที่เซี่ยเยี่ยนมอบคอมพิวเตอร์ให้กับเธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะมีท่าทีประหม่าแบบนี้เลย“เอาไว้พวกเราซื้อของเสร็จก่อนแล้วผมจะมอบให้นะครับ” เซี่ยเยี่ยนยังไม่อยากทำให้สาวน้อยต้องตกใจมากเกินไป เขาไม่รู้ว่าเพ่ยหยูยังอยากซื้อของอีกนานแค่ไหนด้วย“ตกลงค่ะ ฉันยินดีรับของขวัญจากคุณชายเซี่ย” เพ่ยหยูยิ้มบางตอบ เธอเห็นเขาไม่อยากพูดจึงไม่คิดจะเซ้าซี้อีก ยังไงพอเขามอบให้ เพ่ยหยูก็จะรู้อยู่ดีว่าของขวัญนั้นเป็นอะไรไม่นานนัก พนักงานที่นำสร้อยข้อมือไปห่อของขวัญก็กลับมาเรียกเพ่ยหยูให้ไปจ่ายค่าสินค้า ซึ่งครั้งนี้เพ่ยหยูใช้บัตรเงินสดที่มีอยู่รูดจ่ายแทน เธอนำเงินสดติดตัวมาเพียงสองพันหยวนเท่านั้น ก่อนหน้านี้เพ่ยหยูก็จ่า
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง การเปลี่ยนแปลง
“ครับ/ค่ะ” เสียงเด็กที่อยู่ในห้องต่างรับคำพร้อมกันทันที พวกเขาไม่เหมือนเด็กสามคนนั้นที่เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็เอาแต่ก่อเรื่องแล้ว
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ขยัน
“ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องซักนะ พวกพี่จะมาซักตอนพักเที่ยง” ไป่หลิวกระซิบบอกเสียงเบาเช่นกัน“ใช่ ใช่ ของพี่ก็เหมือนกันนะ น้องสาวอย่าทำให้ตัวเองลำบากล่ะ” ซู่ฟางรู้ดีว่าเพ่ยห
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ผ่านพ้นวันแรก
พวกเด็กที่เรียนร่วมกับไป่หลิน ซู่ฟางและจางเจี้ยนต่างไม่ได้สนใจพวกเขา มีเพียงเด็กไม่กี่คนในห้องนอนนี้ที่เพิ่งเคยเห็นพวกเขาเท่านั้นหันไปมองบ้างเป็นบางครั้ง กระทั่งพวกไป่หลิวเอนตัวลงนอนพักผ่อน เด็กพวกนั้นก็เลิกสนใจพวกเขาและนอนเงียบ ๆ เช่นกัน
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง อาหารกลางวัน
เมื่อเสียงประกาศดังออกมาจากลำโพงไม่นาน เพ่ยหยูที่นั่งอยู่รอดูขั้นตอนต่อไปของการทานมื้อเที่ยงถึงกับเบิกตาโตมองดูกลุ่มเด็กจำนวนมากเดินเรียงแถวเข้ามาอย่างเป็นระเบียบโดยมีเพียงเสียงก้าวเดินของทุกคนเท่านั้นที่ดังกังวานไปทั่วบริเวณ เพ่ยหยูอดคิดไม่ได้ว่า
You may also like
จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม35.8K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า80.9K viewsสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม28.9K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง136.9K viewsมิติของข้ามีไว้ช่วยชาวบ้านผู้ยากไร้
มังกรเครา151 viewsเกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!
หน่วยพลังงาน13 viewsไม่สิ้นวาสนา
หนามชมพู200 viewsทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ
น้องเหม่ยเหมย1.4K views
