Se connecterPartager
อัจฉริยะเกินไปแล้ว
Date de publication:
2026-10-05 17:00:11เพ่ยหยูรอหน้าร้านไม่นานก็เห็นม่อชิวกับซี่หลิวเข
Dernier chapitre
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง หมกมุ่นจนลืมเวลา
หวังหมิงทงที่ได้อุปกรณ์มาครบแล้วก็เริ่มต้นซ่อมสิ่งของที่ซื้อมาเช่นกัน เขายังเปิดประตูระเบียงและขนของออกไปซ่อมที่ระเบียงเพื่อไม่ให้อากาศในห้องได้รับมลพิษด้วย ซึ่งเซียวอวี้ตงเองก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาแค่บอกให้หวังหมิงทงคอยระวังให้ดีระหว่างซ่อมด้วย ปลั๊กพ่วงสายยาวที่ซื้อมานั้นถูกลากออกไปยังระเบียงเพื่อให้หวังหมิงทงใช้เสียบเครื่องมือต่าง ๆเพ่ยหยูเองก็เปิดประตูระเบียงห้องนอนของเธอออกเพื่อระบายอากาศจากการซ่อมเมนบอร์ดเก่าที่ได้รับความเสียหายหลายจุด ยังดีที่เธอซื้อหน้ากากอนามัยสำหรับป้องกันควันจากการบัดกรีกลับมาหลายอัน เพ่ยหยูจึงไม่เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของตัวเอง เธอยังคงหมกมุ่นอยู่กับสิ่งของต่าง ๆ ที่ซื้อมือสองมาจนลืมเวลาอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู เพ่ยหยูก็รีบวางสิ่งของแล้วลุกออกไปบอกม่อชิวว่าอีกสักพักจะลงไป เพ่ยหยูต้องพักผ่อนบ้างเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์หลังจากต้องบัดกรีเมนบอร์ดมาหลายอันหวังหมิงทงเองก็แทบไ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ลงโปรแกรมให้หวังหมิงทง
“พวกเรารอได้ เธอทำไปเถอะ” เซียวอวี้ตงอดทึ่งกับความเก่งของเพ่ยหยูขึ้นมาไม่ได้ เมื่อก่อนเขายังคิดว่าตัวเองเก่งสูสีกับเพ่ยหยูอยู่บ้าง แต่พอมาตอนนี้ เซียวอวี้ตงรู้แล้วว่าอัจฉริยะที่แท้จริงเป็นยังไง เพ่ยหยูสามารถสร้างโปรแกรมที่ดีกว่าที่เคยมีมาด้วยตัวคนเดียวถึงสองโปรแกรมเพ่ยหยูใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงถึงจะลงโปรแกรมให้หวังหมิงทงได้อย่างสมบูรณ์ เพราะตอนแรกโน้ตบุ๊คไม่สามารถรับข้อมูลขนาดใหญ่ของโปรแกรมได้ ทำให้เพ่ยหยูต้องแก้ไขหน่วยความจำในโน้ตบุ๊คด้วยโค้ดอัลกอริทึมแบบใหม่ที่เธอใช้เพื่อขยายหน่วยความจำขึ้นมาเลยเสียเวลาไปไม่น้อยกว่าจะเสร็จการลงโปรแกรม“เครื่องนายฉันเพิ่มหน่วยความจำใส่ชิปใหม่ให้เป็นสองเท่าแล้วนะหมิงทง นายใช้งานมันได้ตามปกติเลย เพียงแต่ตอนรันดูชิปในโปรแกรมอาจต้องใช้เวลามากสักหน่อย เพราะโน้ตบุ๊คของนายความเร็วต่ำกว่าพีซีของฉันหลายเท่าน่ะ” เพ่ยหยูอธิบายหลังส่งโน้ตบุ๊คคืนให้เพื่อน
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง อัจฉริยะเกินไปแล้ว
เพ่ยหยูรอหน้าร้านไม่นานก็เห็นม่อชิวกับซี่หลิวเข็นรถออกมานำของใส่ท้ายรถของเซี่ยเยี่ยนจนเสร็จ ก่อนพวกเขาจะนำรถเข็นกลับเข้าไปคืนในร้านแล้วชวนเพ่ยหยูขึ้นรถ“คุณหนูอยากไปไหนต่อครับ” ม่อชิวถามหลังจากขึ้นรถแล้ว“กลับบ้านเลยค่ะ รบกวนพวกพี่ช่วยขนของพวกนี้ขึ้นไปที่ห้องฉันให้ทีนะคะ ฉันยังมีงานต้องทำต่ออีกเยอะเลยค่ะ” เพ่ยหยูบอกทั้งสองคน“ช่วงนี้คุณหนูไม่ต้องเข้าเรียนเหรอครับ” ซี่หลิวอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“ตารางเรียนพวกนั้นไม่มีผลกับการตัดเกรดค่ะ ฉันเลยไม่อยากเสียเวลาเข้าเรียน” เพ่ยหยูบอกไปตามตรง เธอไม่เห็นว่ารายวิชาพวกนั้นจะช่วยให้งานวิจัยของเธอเสร็จเร็วขึ้นสักนิด สู้เธอเอาเวลาไปอ่านหนังสือและรีบทำอัลกอริทึมของตัวเองยังเร็วกว่าอีก
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง สุดยอดโปรแกรมใหม่เสร็จแล้ว
“นายไม่ต้องขอบใจฉันหรอกน่า ฉันแค่อยากทำอะไรที่ท้าทายใหม่ ๆ และเป็นประโยชน์ให้นายด้วยยังไงล่ะ” เพ่ยหยูยิ้มบางตอบเพื่อนอย่างสบาย ๆ“คุณหนูรีบกินข้าวก่อนดีไหมครับจะได้ขึ้นไปพักผ่อนต่อ” ม่อชิวยังเป็นห่วงเพ่ยหยูที่ก่อนหน้านี้หลับไปนานจนเขาอดห่วงไม่ได้“ตกลงค่ะ คืนนี้ฉันจะพักผ่อนให้ดี ๆ แล้วจะได้เริ่มทำโปรแกรมให้หมิงทงพรุ่งนี้” เพ่ยหยูยิ้มรับคำของม่อชิว แต่ก่อนนอนเธอจะส่งอีเมล์หาเซี่ยเยี่ยนและปู่ของเธอเพื่อบอกสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำหลังจากนี้ เผื่อว่าทั้งสองคนจะมีคำแนะนำดี ๆ ส่งมาให้เธอบ้างหลังมื้ออาหารจบลง ทุกคนต่างแยกย้ายกันขึ้นห้องไป ส่วนพวกม่อชิวก็จัดเก็บจานชามตามหน้าที่ของตัวเอง พรุ่งนี้พวกเขาจะต้องตรวจสอบรถที่จอดทิ้งไว้หลายวันและนำรถไปเติมน้ำมันเอาไว้ให้เต็มถังตามปกติด้วย
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง เพ่ยหยูเพลียจัด
เจ้าหน้าที่ช่วยม่อชิวขนสัมภาระของเพ่ยหยูลงจากรถเสร็จก็ขับจากไป เขายังได้ทิปจากม่อชิวอีกยี่สิบดอลลาร์สำหรับการช่วยเหลือครั้งนี้ด้วย เพ่ยหยูเองก็ช่วยม่อชิวนำกระเป๋าเดินทางขึ้นรถของเธอเช่นกัน ก่อนทั้งสองคนจะยืนรอคนอื่น ๆ อย่างไม่รีบไม่ร้อนเมื่อทุกคนมาถึงพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว แต่ละคนต่างช่วยกันขนของขึ้นรถของเซี่ยเยี่ยนและแบ่งไปใส่รถของเซียวอวี้ตงด้วยเช่นเดียวกัน โชคดีที่ของทั้งหมดถูกยัดใส่เข้าไปได้จนเต็มพื้นที่พอดี ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงต้องหารถเช่าอีกคันเพื่อขนของกลับไปแน่“รีบไปจ่ายค่าเช่าที่จอดรถกันดีกว่าค่ะ อ้อ ก่อนกลับเข้าบ้านพี่แวะที่ไชน่าทาวน์หน่อยนะคะ เราจะได้แวะซื้ออาหารเข้าไปกินกันที่บ้าน ฉันไม่อยากนั่งกินที่ร้านสักเท่าไหร่” เพ่ยหยูรู้สึกว่าเธอเหนื่อยเกินไปที่จะลงไปนั่งในร้านอาหารอีกครั้ง เพราะเมื่อคืนเพ่ยหยูเขียนแผนงานของตัวเองจนเกือบถึงเช้าเลยทีเดียว ขนาดว่าบนเครื่องเธอได้นอนบ้างแล้ว แ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง กลับบอสตันพร้อมลุยงาน
“ได้ค่ะ พี่ม่อทำตามที่เห็นสมควรได้เลย แค่พาของพวกนี้กลับไปให้ฉันก็พอ” เพ่ยหยูไม่สนว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่หรือวิธีการอย่างไร นอกจากผลลัพธ์คือเธอได้ของกลับไปเท่านั้น“ทราบแล้วครับ พวกผมขอยกของขึ้นหลังรถสักครู่นะครับคุณหนู” ม่อชิวเห็นรถถอยกลับมาถึงด้านหน้าตรงที่พวกเขาอยู่แล้วจึงรีบบอกเพ่ยหยู“เดี๋ยวพวกเราช่วยด้วยครับ” เซียวอวี้ตงกับหวังหมิงทงเอ่ยขึ้นพร้อมกันจากนั้นคนทั้งหมดก็ช่วยกันยกของขึ้นไปไว้บนรถ ซึ่งกล่องคอนโทรลของเพ่ยหยูยังดีที่สามารถยัดเข้าไปได้พอดีกับพื้นที่หลังรถเช่า เพียงแต่ของใหญ่ ๆ ชิ้นอื่นจะใส่มาเพิ่มไม่ได้ เซียวอวี้ตงกับหวังหมิงทงเลยยกเมนบอร์ดกับแรมไปใส่ท้ายรถของพวกเขาแทน ส่วนของชิ้นเล็ก ๆ ที่เพ่ยหยูเลือกมาก็ยัดเข้าช่องว่างรถของเพ่ยหยูที่เหลืออยู่จนกระทั่งขนของเสร็จ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง อัจฉริยะ
จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง การเปลี่ยนแปลง
“ครับ/ค่ะ” เสียงเด็กที่อยู่ในห้องต่างรับคำพร้อมกันทันที พวกเขาไม่เหมือนเด็กสามคนนั้นที่เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็เอาแต่ก่อเรื่องแล้ว
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ขยัน
“ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องซักนะ พวกพี่จะมาซักตอนพักเที่ยง” ไป่หลิวกระซิบบอกเสียงเบาเช่นกัน“ใช่ ใช่ ของพี่ก็เหมือนกันนะ น้องสาวอย่าทำให้ตัวเองลำบากล่ะ” ซู่ฟางรู้ดีว่าเพ่ยห
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ผ่านพ้นวันแรก
พวกเด็กที่เรียนร่วมกับไป่หลิน ซู่ฟางและจางเจี้ยนต่างไม่ได้สนใจพวกเขา มีเพียงเด็กไม่กี่คนในห้องนอนนี้ที่เพิ่งเคยเห็นพวกเขาเท่านั้นหันไปมองบ้างเป็นบางครั้ง กระทั่งพวกไป่หลิวเอนตัวลงนอนพักผ่อน เด็กพวกนั้นก็เลิกสนใจพวกเขาและนอนเงียบ ๆ เช่นกัน
Vous vous intéresseriez aussi à
อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู999.4K Vuesเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.1K Vuesคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.5K Vuesข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน81.7K Vuesพี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก
ม่านอวี้488 Vuesทะลุมิติมาเป็นภรรยาจอมพลัง พร้อมคลังมิติวิเศษ
หวงตี้ny120 Vuesสายลับทะลุมิติ ไปเป็นคุณหนูพิษไร้ค่า
น้องเหม่ยเหมย346 Vuesจิวอิงภรรยาพลิกชะตา
ซินเสวี่ย1.2K Vues
