MasukShare
สำรวจทำเล
Tanggal publikasi:
2026-07-27 17:00:10“ทราบแล้วครับป้า ผมจะระวังครับ” ฉิน
Bab terbaru
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง เซี่ยเยี่ยนช่วยจัดการ
“เรื่องนั้นไม่มีปัญหาครับ ขอบคุณคุณชายเซียวมากที่ให้เกียรติบริษัทผมครับ” โทนี่บอกพร้อมรอยยิ้มกว้าง เขาดีใจที่จะได้รับสิทธิ์โปรโตคอลสำคัญสำหรับการควบความเครือข่าย เพราะมันจะช่วยให้เขามีสิทธิ์ต่อรองกับทางราชการและได้รับสิทธิ์ติดตั้งเครือข่ายใหม่“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ โปรโตคอลนี้ยังต้องเพิ่มเติมบางส่วนเพื่อให้เครือข่ายของพี่เสถียรมากขึ้นกว่าตอนนี้อีกเล็กน้อยครับ” เซียวอวี้ตงบอกสิ่งที่เขาต้องทำต่อ“ได้ครับ เดี๋ยวผมเดินไปส่งที่รถนะครับ” โทนี่ให้เกียรติเซียวอวี้ตงมากเซียวอวี้ตงพยักหน้ารับคำ ก่อนจะลุกออกจากห้องรับแขกแล้วเดินไปพร้อมเจียเหว่ยที่คอยถือโน้ตบุ๊คให้เขาตามปกติ โทนี่ส่งจนเห็นรถของเซียวอวี้ตงจากไปจนลับสายตา เขาถึงไปที่ห้องทำงานของตัวเองแล้วส่งอีเมล์บอกข่าวดีกับเซี่ยเยี่ยนและอลันด้วยความดีใ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง เป้าหมายในการพัฒนา
“อืม...ที่เพ่ยหยูพูดก็มีเหตุผลนะ เราแค่ทำงานวิจัยให้ดีกว่าที่คนเก่าเคยทำไว้ก็พอแล้ว พอกลับไปถึงประเทศก็ค่อยหาซื้อของเก่าส่งทางเรือกลับไปทีหลังแล้วไปเริ่มพัฒนาให้ดีกว่าเดิมน่าจะดีกว่าจริง ๆ นั่นแหละ” หวังหมิงทงพยักหน้าเห็นด้วยกับเพ่ยหยู“เอาแบบนั้นก็ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะปรับความเสถียรของโปรโตคอลให้เข้ากับเครือข่ายอีกไม่นานก็น่าจะเสร็จ จากนั้นค่อยทำเล่มงานวิจัยแล้วเตรียมนำเสนอพร้อมกันดีไหม” เซียวอวี้ตงเองก็เหลือขั้นตอนไม่มากแล้วในการทดสอบโปรโตคอลของตัวเอง“ได้สิ พอดีกับที่อาทิตย์หน้าพี่เยี่ยนจะมาถึง พวกเราค่อยปรึกษาเขาอีกทีว่าการเปลี่ยนเป้าหมายงานวิจัยคราวนี้จะดีกว่าไหม” เพ่ยหยูอยากได้คำแนะนำจากเซี่ยเยี่ยนด้วย เพราะเขาน่าจะเข้าใจเรื่องพวกนี้ดีกว่าพวกเธอ“
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ผลงานของเพ่ยหยู
เช้าวันต่อมา เพ่ยหยูตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น เธอไม่ได้นอนหลับสบายขนาดนี้มานานแล้ว วันนี้เพ่ยหยูเลยคิดจะลงไปข้างล่างเพื่อคุยกับเพื่อน ๆ สักหน่อยว่าพวกเขาทำงานวิจัยกันไปถึงไหนแล้ว ของเพ่ยหยูเหลือแค่ทำเล่มงานวิจัยเพื่อเตรียมนำเสนอให้อาจารย์ในมหาวิทยาลัยพิจารณาการเรียนจบของเธอเท่านั้นหลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เพ่ยหยูก็ลงไปข้างล่างพร้อมรอยยิ้มบาง เธอทักทายม่อชิวและซี่หลิวที่กำลังทำความสะอาดกันอยู่ที่ห้องรับแขกอย่างอารมณ์ดี“อวี้ตงกับหมิงทงยังไม่ตื่นกันเหรอคะพี่ ๆ” เพ่ยหยูถามหลังจากนั่งที่เก้าอี้ว่างตัวหนึ่ง“น่าจะอีกสักพักก็คงลงมาทานข้าวตามปกติกันครับ” ม่อชิวตอบกลับ ช่วงนี้คุณชายทั้งสองมักจะลงมาทานข้าวเช้าพร้อมกัน มีเพียงมื้อเที่ยงตอนเซียวอวี้ตงไม่อยู่เท่านั้นที่หวังหมิงทงจะให้อวี่หนิงนำอาหารเที่ยงขึ้นไปให้บนห้องเหมือนกั
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง หมกมุ่นจนลืมเวลา
หวังหมิงทงที่ได้อุปกรณ์มาครบแล้วก็เริ่มต้นซ่อมสิ่งของที่ซื้อมาเช่นกัน เขายังเปิดประตูระเบียงและขนของออกไปซ่อมที่ระเบียงเพื่อไม่ให้อากาศในห้องได้รับมลพิษด้วย ซึ่งเซียวอวี้ตงเองก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาแค่บอกให้หวังหมิงทงคอยระวังให้ดีระหว่างซ่อมด้วย ปลั๊กพ่วงสายยาวที่ซื้อมานั้นถูกลากออกไปยังระเบียงเพื่อให้หวังหมิงทงใช้เสียบเครื่องมือต่าง ๆเพ่ยหยูเองก็เปิดประตูระเบียงห้องนอนของเธอออกเพื่อระบายอากาศจากการซ่อมเมนบอร์ดเก่าที่ได้รับความเสียหายหลายจุด ยังดีที่เธอซื้อหน้ากากอนามัยสำหรับป้องกันควันจากการบัดกรีกลับมาหลายอัน เพ่ยหยูจึงไม่เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของตัวเอง เธอยังคงหมกมุ่นอยู่กับสิ่งของต่าง ๆ ที่ซื้อมือสองมาจนลืมเวลาอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู เพ่ยหยูก็รีบวางสิ่งของแล้วลุกออกไปบอกม่อชิวว่าอีกสักพักจะลงไป เพ่ยหยูต้องพักผ่อนบ้างเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์หลังจากต้องบัดกรีเมนบอร์ดมาหลายอันหวังหมิงทงเองก็แทบไ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ลงโปรแกรมให้หวังหมิงทง
“พวกเรารอได้ เธอทำไปเถอะ” เซียวอวี้ตงอดทึ่งกับความเก่งของเพ่ยหยูขึ้นมาไม่ได้ เมื่อก่อนเขายังคิดว่าตัวเองเก่งสูสีกับเพ่ยหยูอยู่บ้าง แต่พอมาตอนนี้ เซียวอวี้ตงรู้แล้วว่าอัจฉริยะที่แท้จริงเป็นยังไง เพ่ยหยูสามารถสร้างโปรแกรมที่ดีกว่าที่เคยมีมาด้วยตัวคนเดียวถึงสองโปรแกรมเพ่ยหยูใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงถึงจะลงโปรแกรมให้หวังหมิงทงได้อย่างสมบูรณ์ เพราะตอนแรกโน้ตบุ๊คไม่สามารถรับข้อมูลขนาดใหญ่ของโปรแกรมได้ ทำให้เพ่ยหยูต้องแก้ไขหน่วยความจำในโน้ตบุ๊คด้วยโค้ดอัลกอริทึมแบบใหม่ที่เธอใช้เพื่อขยายหน่วยความจำขึ้นมาเลยเสียเวลาไปไม่น้อยกว่าจะเสร็จการลงโปรแกรม“เครื่องนายฉันเพิ่มหน่วยความจำใส่ชิปใหม่ให้เป็นสองเท่าแล้วนะหมิงทง นายใช้งานมันได้ตามปกติเลย เพียงแต่ตอนรันดูชิปในโปรแกรมอาจต้องใช้เวลามากสักหน่อย เพราะโน้ตบุ๊คของนายความเร็วต่ำกว่าพีซีของฉันหลายเท่าน่ะ” เพ่ยหยูอธิบายหลังส่งโน้ตบุ๊คคืนให้เพื่อน
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง อัจฉริยะเกินไปแล้ว
เพ่ยหยูรอหน้าร้านไม่นานก็เห็นม่อชิวกับซี่หลิวเข็นรถออกมานำของใส่ท้ายรถของเซี่ยเยี่ยนจนเสร็จ ก่อนพวกเขาจะนำรถเข็นกลับเข้าไปคืนในร้านแล้วชวนเพ่ยหยูขึ้นรถ“คุณหนูอยากไปไหนต่อครับ” ม่อชิวถามหลังจากขึ้นรถแล้ว“กลับบ้านเลยค่ะ รบกวนพวกพี่ช่วยขนของพวกนี้ขึ้นไปที่ห้องฉันให้ทีนะคะ ฉันยังมีงานต้องทำต่ออีกเยอะเลยค่ะ” เพ่ยหยูบอกทั้งสองคน“ช่วงนี้คุณหนูไม่ต้องเข้าเรียนเหรอครับ” ซี่หลิวอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“ตารางเรียนพวกนั้นไม่มีผลกับการตัดเกรดค่ะ ฉันเลยไม่อยากเสียเวลาเข้าเรียน” เพ่ยหยูบอกไปตามตรง เธอไม่เห็นว่ารายวิชาพวกนั้นจะช่วยให้งานวิจัยของเธอเสร็จเร็วขึ้นสักนิด สู้เธอเอาเวลาไปอ่านหนังสือและรีบทำอัลกอริทึมของตัวเองยังเร็วกว่าอีก
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง อัจฉริยะ
จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง การเปลี่ยนแปลง
“ครับ/ค่ะ” เสียงเด็กที่อยู่ในห้องต่างรับคำพร้อมกันทันที พวกเขาไม่เหมือนเด็กสามคนนั้นที่เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็เอาแต่ก่อเรื่องแล้ว
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ขยัน
“ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องซักนะ พวกพี่จะมาซักตอนพักเที่ยง” ไป่หลิวกระซิบบอกเสียงเบาเช่นกัน“ใช่ ใช่ ของพี่ก็เหมือนกันนะ น้องสาวอย่าทำให้ตัวเองลำบากล่ะ” ซู่ฟางรู้ดีว่าเพ่ยห
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ผ่านพ้นวันแรก
พวกเด็กที่เรียนร่วมกับไป่หลิน ซู่ฟางและจางเจี้ยนต่างไม่ได้สนใจพวกเขา มีเพียงเด็กไม่กี่คนในห้องนอนนี้ที่เพิ่งเคยเห็นพวกเขาเท่านั้นหันไปมองบ้างเป็นบางครั้ง กระทั่งพวกไป่หลิวเอนตัวลงนอนพักผ่อน เด็กพวกนั้นก็เลิกสนใจพวกเขาและนอนเงียบ ๆ เช่นกัน
Anda juga akan menyukai
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.0K Dibacaชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล688.8K Dibacaบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว82.2K Dibacaเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่73.2K Dibacaอดีตสามีข้าคือราชบุตรเขย
ม่านอวี้970 Dibacaพลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน
หนามชมพู2.1K Dibacaหวนคืนกี่ครา ข้าหวังเพียงชีวิตรอด
LittleLyn60 Dibacaริษยา
moonlight -mini317 Dibaca
