Share

ตอนที่ 33

Author: Clear Clouds
last update Last Updated: 2025-11-06 21:05:19

ตอนที่ 33

เฟิงหลี่เฉียงชะงัก เขารู้แล้วว่าน่าจะมีใครบางคน เล่นงานเขาลับหลังแน่นอน เขาจึงตอบด้วยสีหน้าสงบนิ่งว่า

“เรียนใต้เท้า ตั้งแต่มาทำงานทีนี่ ข้าลางานไปสองครั้ง ครั้งแรกลางานสามวัน โดยใต้เท้าหวังฉงซาน รองผู้บังคับบัญชาฝ่ายเหนือขององครักษ์เสื้อแพร ขอยืมตัวข้าไปช่วยงาน และข้าได้ส่งจดหมายขอยืมตัวจากใต้เท้าหวังฉงซานให้กับหัวหน้าของข้า คือ หลิวเสวี่ยเทียน ไปก่อนหน้าแล้ว เพราะข้าไม่บังอาจส่งจดหมายให้ใต้เท้าโดยตรง ขอเรียนถามท่านว่า ท่านได้รับจดหมายนั้นหรือยังขอรับ” ประโยคหลังเขาถามกลับไปตรงๆ

หยางหย่งหนานขมวดคิ้ว เขาไม่ได้รับจดหมายดังกล่าว แต่กลับได้รับรายงานจากหวังซิงเจิ้ง ที่กล่าวว่า บัณฑิตเฟิงหลี่เฉียงหายตัวไปไม่มาทำงานสามวัน ซึ่งเขาคิดว่านี่เป็นการทำผิดครั้งแรก และเฟิงหลี่เฉียงยังเป็นบัณฑิตฝึกหัดที่เพิ่งเริ่มงาน จึงอาจจะไม่เข้าใจกฎระเบียบ แต่กลับปรากฏว่า บัณฑิตเฟิงส่งจดหมายก่อนแล้ว แต่จดหมายกลับมาไม่ถึงมือเขา

เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย เฟิงหลี่เฉียงรู้ทันทีว่า จดหมายของเขา คงส่งมาไม่ถึงมือหยางหย่งหนานอย่างแน่นอน เขาจึงถามเหมื

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง   ตอนที่ 91

    เมื่อเสบียง กำลังพล และอาวุธพร้อม ก็ได้เวลาออกเดินทาง ตอนเช้ามืด เฟิงหลี่เฉียงซึ่งแต่งตัวด้วยชุดเกราะของทหาร ก็เดินออกมาที่ประตูหน้า โดยมีครอบครัวตามมาส่งเมื่อมาถึงหน้าประตูจวน เขาหันไปคำนับเพื่ออำลาอันเฟยจู นางพยายามทำสีหน้าแช่มชื่นมาส่งลูกทั้งสอง ครั้งนี้ทั้งพี่ทั้งน้องต่างออกไปต่อสู้ป้องกันบ้านเมืองทั้งคู่ โดยลู่ปู่และลู่เหยาหลงยืนกรานตามไปด้วย ผู้ว่าหนุ่มมองหน้าอันเฟยจูและพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ข้าไปแล้วนะท่านแม่ ฝากดูแลบ้านกับจวนให้ข้าด้วยนะ” อันเฟยจูตาแดง นางกลั้นน้ำตา และรับปากอย่างหนักแน่นว่า “เจ้าไม่ต้องห่วง แม่จะรอเจ้าอยู่ที่นี่นะ!” เฟิงหลี่อิงที่ยืนรออยู่ข้างๆ ก็เดินเข้าไปกอดอำลานาง ทั้งสองแทบจะไม่เคยอยู่ห่างกันเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องห่างกันด้วยหน้าที่ พวกนางเข้าใจหน้าที่ของเฟิงหลี่เฉียง ที่ต้องเสียสละเพื่อบ้านเมืองก่อนและเฟิงหลี่อิงก็เลือกเส้นทางนี้เช่นเดียวกัน สองพี่น้องหันหลังกลับและเดินออกไปที่ประตูหน้า ที่นั่นขบว

  • เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง   ตอนที่ 90

    กานซู เป็นมณฑลที่อยู่ติดกับมองโกลตะวันตกและมองโกลใน จึงเป็นด่านแรกที่ถูกรุกรานจากมองโกล ทุกจังหวัดในกานซูได้รับจดหมายด่วนจากผู้ว่าการมณฑลและแม่ทัพชายแดน แจ้งเตือนว่ามีกองกำลังจากมองโกลบุกหลายพื้นที่พร้อมกัน ผู้ว่าการจังหวัดต่างเตรียมต่อสู้ บางคนพอจะระแคะระคายมาบ้าง และยังมีความรักชาติอยู่ พวกเขาเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว แต่บางคนที่ร่วมมือกับผู้ว่าการมณฑลกานซู ก็มีการเตรียมการเช่นกัน แต่ไม่จริงจังในตอนสายวันหนึ่ง ที่จางเย่ เฟิงหลี่เฉียงขี่ม้าด้วยความเร็วพร้อมกับผู้ติดตามอีกสิบกว่าคน มุ่งหน้าไปนอกเมืองกานโจว เพื่อไปยังค่ายทหารของเหอชิงหยวน“ใต้เท้าเหอ!” เฟิงหลี่เฉียงเดินเข้าไปในห้องวางแผนการรบอย่างรวดเร็วในนั้น นายทหารหลายคนกำลังดูกระบะทรายที่จำลองเป็นแผนที่ของจางเย่ และรายล้อมด้วยจังหวัดอื่นในกานซู พวกเขาหันมาและทำความเคารพผู้ว่าฯหนุ่ม “ใต้เท้าเฟิง!”“สถานการณ์โดยรวมเป็นอย่างไรบ้าง” เฟิงหลี่เฉียงพร้อมกับผู้ติดตามอีก 2 คน เดินเข้าไปใกล้กระบะทราย ส่วนที่เหลือยืนรออยู่หน้าห้อง“ข้าได้รับรายงานว่า โอยรัตบุกโจมตีจังหวัดอู่เว่ยมาสองวันแล้ว แต่ที่ข้ากังวลใจ

  • เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง   ตอนที่ 89

    ไม่เพียงแต่การช่วยสนับสนุนการสอบบัณฑิต แต่เฟิงหลี่เฉียงยังนึกถึงทักษะการขี่ม้าและยิงธนู ทหารที่เข้าสอบบัณฑิตทหาร จะต้องเก่งทักษะด้านนี้อยู่แล้ว แต่บัณฑิตที่สอบจอหงวนในยุคของฮ่องเต้หย่งเล่อ ก็ต้องสอบทักษะนี้ด้วยเช่นกัน สำหรับผู้ว่าเฟิงแล้ว เขายังนึกไปถึงการให้บัณฑิตเหล่านี้ได้รู้จักต่อสู้ป้องกันตัว ซึ่งจะเป็นผลดีในช่วงเกิดสงครามด้วยวันหนึ่ง เขาจึงปรึกษากับนายพลเหอชิงหยวน ในระหว่างที่มีการประชุมเตรียมพร้อมรับสงคราม“ใต้เท้าเหอ ข้าอยากจะขอให้ผู้ที่จะสอบบัณฑิต ได้มีโอกาสใช้สถานที่ของท่านในการฝึกขี่ม้าและยิงธนูจะได้หรือไม่ขอรับ”อีกฝ่ายนิ่งคิดไป แต่เมื่อเฟิงหลี่เฉียงอธิบายเรื่องการเตรียมพร้อมสำหรับสงครามด้วย เขาจึงตกลง “ข้าจะจัดสถานที่อยู่นอกเขตทหารให้ เผื่อมีสายลับปะปนมาด้วย”ผู้ว่าฯเฟิงเห็นด้วย “ข้าเข้าใจในสิ่งที่ท่านพูด และถ้าไม่ลำบากเกินไป ข้าอยากจะขอทหารมาฝึกสอนได้ไหม”เหอชิงหยวนเข้าใจดีว่า นักเรียนส่วนใหญ่ขี่ม้าได้ เพราะอยู่ชายแดน แต่การยิงธนูนั้นเป็นเรื่องยาก เขาจึงรับปากอย่างเต็มใจ “ใต้เท้า ข้ายังคิดเรื่องการฝึกชาวบ้านเพื่อป้องกันตนเองด้ว

  • เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง   ตอนที่ 88

    “ทำไมรึ” ใต้เท้าเฟิงสงสัย“ช่วงนี้ มีแม่สื่อมาที่บ้านหลายครั้ง จนข้ารำคาญเจ้าค่ะ” นางพูดตรงๆผู้ว่าเฟิงยังคงไม่เข้าใจ “มากันทำไมหรือ”เฟิงหลี่อิงหัวเราะ พี่ชายคนนี้ทำงานหนัก จนลืมไปว่าพวกเขามีอายุถึงเกณฑ์แต่งงานได้แล้ว“พวกเขามาเป็นแม่สื่อให้พี่ใหญ่กับข้าน่ะสิ”เฟิงหลี่เฉียงขมวดคิ้ว แต่สักพักก็นึกได้ และเมื่อเห็นสีหน้าอ่อนใจของน้องสาว ที่รู้ว่าเขาลืมอายุของตัวเองไป ใต้เท้าเฟิงจึงหัวเราะออกมาเขินๆแต่เขาก็รีบพูดกับน้องสาวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เจ้าอายุแค่ 16 ปี ยังเด็กอยู่ ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าแต่งงานจนกว่าจะอายุ 18 ปีหรอกนะ” สักพักเขาก็ขมวดคิ้ว พูดขึ้นมาใหม่ “ไม่สิ ต้อง 20 ปีขึ้นไปเท่านั้น!”เด็กสาวหัวเราะเสียงดัง นางมองพี่ชายด้วยสายตาเคารพรัก “พี่ใหญ่ ข้าไม่คิดเรื่องการแต่งงานหรอก ทำไมเราต้องแต่งงานตามที่คนบอก แล้วยังแต่งกับคนที่เราไม่รู้จักด้วย”เฟิงหลี่เฉียงเลิกคิ้วสูง เขาอยากรู้ว่าเหตุใดนางจึงคิดเช่นนี้ ถึงทั้งสองพี่น้องจะไม่มีโอกาสได้พบกันมากนัก ดยเฉพาะช่วงที่เขาไปเรียนและทำงานที่เมืองหลวง แต่พวกเขาพูดคุยกันผ่านจดหมาย เ

  • เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง   ตอนที่ 94

    เมื่อเหอชิงหยวนเห็นพายุทรายแรงขึ้น จึงสั่งให้ทุกคนรีบลงมาจากกำแพงเมืองและหาที่หลบทันทีในวันนั้น ทัพมองโกลแตกกระเจิงถอยร่นไป ทำให้กองทัพจางเย่ได้มีโอกาสหายใจหายคออีกครั้งหนึ่ง เมื่อรู้ว่าทหารมองโกลถอยหนีไปแล้ว ทหารและชาวบ้านที่หลบพายุทราย ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ พวกเขาตะโกนเรียกชื่อผู้ว่าฯเฟิงหลี่เฉียงด้วยความตื่นเต้นดีใจ ใครจะคิดว่าใต้เท้าเฟิงจะทำนายได้ว่าจะมีพายุทรายในวันนี้!เฟิงหลี่เฉียงใช้ผ้าห่อตัวปิดปากปิดจมูก ขี่ม้าฝ่าพายุทรายไปตามถนนในเมือง ทหารและชาวบ้านต่างแอบมองอยู่ในบ้าน พวกเขาพยายามส่งเสียงต้อนรับ แต่ทรายละเอียดก็พัดเข้าปากเข้าจมูกพวกเขา จนต้องไอออกมาผู้ว่าเฟิงอดหัวเราะไม่ได้ เขาโบกมือรับรู้ และพยายามตะโกนบอกว่า “วันนี้มองโกลจะไม่กลับมาแล้ว ขอให้พวกท่านพักผ่อนเอาแรงไว้!”แล้วเขาก็รีบเดินทางกลับที่พัก พร้อมกับจางไห่เฟิงและคนอื่นๆ เพื่อพักผ่อน เมื่อกลับไปถึงที่พัก ทั้งจางหมิงและจิวเหวินชางและคนอื่นต่างก็สงสัย“ท่านรู้ได้อย่างไรว่าพายุทรายจะมาวันนี้” จางหมิงถามด้วยความทึ่งเฟิงหลี่เฉียงยิ้ม “ตอนเด็ก ข้าเคยเดินทาง

  • เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง   ตอนที่ 87

    เฟิงหลี่เฉียงเล่าสาเหตุการเดินทางมาที่นี่ ได้พบอะไรบ้าง และสรุปว่า “ข้าจึงมาขอความช่วยเหลือจากท่าน”ซุยเฉินเหยาหน้าเครียด “ข้ายินดีอย่างมาก! ข้าจะส่งคนไปติดตามกลุ่มพ่อค้าทั้งสองไปตลอด เพื่อดูว่า พวกนี้ติดต่อกับใคร และหายตัวไปที่ไหน เจ้าเห็นอย่างไร”ผู้ว่าฯหนุ่มนิ่งคิด ก่อนพูดเหมือนปรึกษาว่า “ข้ากำลังชั่งใจ ระหว่างจับกุมทั้งสองกลุ่มทันทีแล้วสอบสวน กับสะกดรอยตามไปจนพบกับเบาะแสอื่น แบบแรกมีข้อดี คือ ไม่ต้องห่วงว่าพวกเขาจะหลุดรอดไป แต่ก็ไม่แน่ใจว่าการสอบสวนจะสาวไปถึงตัวการได้หรือไม่ แต่แบบที่สองก็มีความเสี่ยง คือ คนที่สะกดรอยอาจจะถูกจับได้และพวกนั้นหนีไป คราวนี้ก็จะไม่ได้อะไรเลย”ซุยเฉินเหยาถอนหายใจ “แบบแรกข้าช่วยได้ทันที แต่แบบที่สอง ต้องคนมีฝีมือดีรสะกดรอยตาม ซึ่งข้าไม่มีคนแบบนั้น”จางไห่เฟิงที่นั่งฟังมาตลอดก็พูดว่า “จับกุมเลยดีกว่าขอรับ เราไม่มีกำลังคนติดตาม ถ้ารอคนมาช่วยจากกานโจว พวกเขาจะออกเดินทางไปก่อน”เฟิงหลี่เฉียงจึงตัดสินใจ “ถ้าเช่นนั้นก็ลงมือจับกุม แล้วเอาตัวมาสอบสวน”เมื่อตกลงกันได้แล้ว ซุยเฉินเหยาจึงส่งคนไปจับตาดูพ่อค้าเร่สองกลุ่ม แ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status