เข้าสู่ระบบแชร์
4 ถึงมีผัว ก็หัวกระไดไม่แห้ง (2/2)
วันที่เผยแพร่:
2026-03-28 21:05:49“เนย..” หนูดีพยายามที่จะแกะมือเพื่อนออกแต่ก็ไม่ได้ผล อุตส่าห์เอาทั้งรองพื้น ทั้งคอนซีลเลอร์กลบเป็นชั่วโมง ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของเพื่อนรักอย่างลายเนยได้เลย เพราะเจ้าตัวเลือกปิดแค่ส่วนที่พ้นเสื้อผ้าออกมาเท่านั้น
“ตัว..หนูดี ทำไมรอยเต็มตัวขนาดนี้” ถามพลางสำรวจใบหน้าสวยหวาน ที่แม้จะถูกกลบด้วยเครื่องสำอางราคาแพง แต่ก็ยังพบความอ่อนล้าบ้าง
“เนยปล่อยเราก่อน” หนูดีร้องบอก จากนั้นก็ลุกยืนขึ้น เพื่อจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เช่นเดิม
“เล่ามาเลย ยังไง”
“ก็..พี่อิศกลับมาแล้ว”
“เรื่องนั้นเค้ารู้แล้วไหม”
“...” ลายเนยมือยกขึ้นกอดอก พักพิงร่างลงที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ สายตาจ้องมองตรงไปที่ร่างของเพื่อนอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เมื่อเห็นว่าหนูดียังเงียบอยู่
“ไง เมื่อคืนยังไง”
“ก็...แค่...ทั้งคืน”
“ทั้งคืน??”
“จนถึงเช้า” มือเล็กกำชายมุมเสื้ออย่างเขินอาย และก้มใบหน้าลง
“...”
“เราเป็นภรรยาที่สมบูรณ์ของพี่อิศแล้วอะ”
“กรี๊ด!!!” ลายเนยกรี๊ดลั่น พร้อมกับเข้าไปสวมกอดและเขย่าแรงอย่างดีใจแต่นั่นก็ทำให้ร่างกายที่ยังบอบช้ำของหนูดีได้รับผลกระทบไม่น้อย
“โอ๊ย!!”
“เป็นอะไร”
“ยังเจ็บอยู่ อย่าเขย่าแรงสิ”
“กรี๊ด” ได้ยินอย่างนั้นลายเนยก็กรี๊ดดังกว่าเดิม จากนั้นก็พยุงเพื่อนรักให้เดินมานั่งลงที่โซฟาสีน้ำเงินกลางห้องแทน
“เวอร์”
“ฮ่าๆๆ ดีใจแทนไง จากนั้นยังไงต่อ” หนูดีหลังจากที่ฟังประโยคนั้นแล้ว ใบหน้าที่เคยฉายแววความสุขล้นเมื่อครู่ ก็พลันหดหาย แทนที่ด้วยความเศร้า จนคนที่เอ่ยคำถามอย่างลายเนยแปลกใจ
“หนูดี เป็นอะไร”
“เราตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอแล้วอะ เลยไม่รู้ว่ายังไงต่อ”
“หายไปอีกแล้วเหรอ”
“ไม่รู้สิ เขาบอกว่าจะกลับมาอยู่กับเรานะ”
“จะเชื่อได้ไหม หายไป6ปียังไม่เคลียร์เลย”
“ไม่รู้สิ แต่เราไม่ได้สนใจอยู่แล้ว” หนูดีเชิดหน้าขึ้นสูงเพื่อกักเก็บน้ำใสที่คลอล้นขอบตาสวย จนกระทั่งความพยายามได้ผล จึงพูดต่อ
“เราจะทำให้เขาทิ้งเราไม่ได้อีกเลย คอยดู” คอยดูเถอะ หกปีที่ผ่านมาจะเอาคืนให้เข็ดเลย
“ตัวจะทำยังไงต่อ” น้ำเสียงแห่งความห่วงใยถูกส่งมาให้ ลายเนยกุมมือเพื่อนไว้อย่างให้กำลังใจ
“ตอนนี้ยังคิดไม่ออก แต่ที่เขากลับมา ก็เท่ากับว่าสิ่งที่เราพยายามมามันไม่สูญเปล่านะ”
“อืม เอาไงก็เอา”
ลายเนยกอดปลอบ ก่อนจะลากเพื่อนรักออกมาจากห้องทำงานเพื่อไปทานข้าว แล้วก็ได้รู้ว่า เพื่อนของตัวเองยังไม่ทานข้าวเช้าเลยด้วยซ้ำ
“ดื้อ ๆๆ ดื้อที่สุดเลย หนูดี”
“เนย เลิกบ่นได้แล้ว” สองร่างอรชรเดินลงบันไดมาพร้อมด้วยเสียงบ่นและเสียงห้ามที่ได้ยินแว่วเนืองๆ
“จะไม่บ่นได้ยังไง นึกว่าไม่กินแค่มื้อเที่ยง นี่อะไร ตั้งแต่เช้า” เสียงบ่นยังไม่หยุด แม้ว่าจะเดินลงมาจนถึงหน้าร้านแล้วก็ตาม
หนูดีเมื่อรู้ว่าเรื่องนี้ตัวเองผิด ก็ปล่อยให้เพื่อนบ่นไป หันไปบอกพนักงานว่าจะกลับเข้ามาอีกครั้ง จากนั้นก็หันกลับมาสนใจลายเนยที่ยืนหน้าบึ้งอยู่
แต่ทันใดนั้นเอง ก่อนที่ทั้งสองจะเดินออกไปจากร้าน ร่างกำยำของ กรวิช ลูกค้าประจำก็ปรากฏตัวขึ้น ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อเห็นชายหนุ่มตัวเล็กเจ้าของห้องเสื้อ หลังจากที่มาแล้วไม่เจออยู่หลายครั้ง
“คุณกร สวัสดีครับ” เสียงหวานของหนูดีเอ่ยทักทายลูกค้าตามมารยาทที่พึงทำ ในขณะที่ลายเนยสะกิด พร้อมกับกระซิบ ‘มาแล้ว เจ้าประจำ’
“สวัสดีครับคุณหนูดี ไม่เจอหลายวันเลย”
“ครับ พอดี ช่วงนี้ยุ่งๆ”
“เหรอครับ ถึงว่ามาไม่เจอคุณหนูดีเลย” กรวิชบอกความรู้สึกของตัวเองอย่างไม่ปิด เพราะการเข้ามาเป็นลูกค้าประจำของห้องเสื้อนี้ ชายหนุ่มมีจุดประสงค์เพื่อที่จะจีบผู้เป็นเจ้าของห้องเสื้อ โดยใช้ความชอบของน้องชายสุดที่รักเป็นข้ออ้าง ซึ่งที่ผ่านมา คนตรงหน้าไม่เคยจะเปิดโอกาสให้ได้ใกล้ชิดเลยสักครั้ง แต่กระนั้นทั้งความพยายามและความตั้งใจก็ยังไม่หดหายไป
“นี่คุณกรมาทุกวันเลยเหรอครับ” ลายเนยที่ยืนฟังอยู่ข้างเพื่อนก็เอ่ยถามออกมา ทำให้กรวิชที่จ้องหน้าหนูดีอย่างหวานเยิ้มนั้นต้องผละออกอย่างเสียดาย ก่อนตอบคำถาม
“ครับ วันนี้ผมคงโชคดี”
“เออ ครับ”
“แล้วนี่คุณหนูดี กับคุณลายเนยจะไปไหนกันครับ” สายตาคมหลังจากตอบคำถามของลายเนยแล้ว ก็หันกลับมาสนใจกับเจ้าของใบหน้าสวยต่อ
“จะไปทานข้าวเที่ยงครับ พอดีทำงานเพลินไปหน่อย” หนูดีตอบคำถาม ใบหน้าก็ยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย
“พอดีเลยครับผมก็ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย ถ้าจะขอไปด้วยนี่พอจะได้ไหมครับ” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่กรวิชชวนอีกฝ่าย แต่ชายหนุ่มก็ได้รับคำตอบเป็นการปฏิเสธทุกครั้ง โดยส่วนใหญ่จะยกเหตุผลว่ามากับเพื่อนซะ ไม่สะดวก และครั้งนี้ที่กรวิชเอ่ยปากชวนเหมือนเช่นทุกครั้งก็ไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะตอบตกลงหรอก แต่การที่ไม่ยอมแพ้ และพยายามแสดงออกให้เห็น ก็เป็นอีกอย่างที่ควรทำ
“เออ..ค- คง...” ลายเนยกำลังที่จะตอบปฏิเสธแทนเพื่อน แต่แล้วเสียงเล็กกลับถูกขัดด้วยเสียงหวานใสของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แทน
“ได้สิครับ” เรียกความแปลกใจจนลายเนยต้องหันไปมอง แต่สิ่งที่ได้ก็เพียงแค่ยิ้มหวานที่หนูดีส่งมาให้
นี่อย่าบอกนะว่า...ความสนุกกำลังจะเริ่มขึ้น (อีกแล้ว)
บทล่าสุด
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 5 ก็ยังไม่ลืมหนิ ว่ามีผัว (2/2)
คล้อยหลังรถหรูออกไปแล้ว กรวิชยังงงกับเหตุการณ์อยู่ไม่น้อย กับความสงสัยไม่คลาย ว่าคนที่ตัวเองตามจีบมาเกือบปี ทำไมอยู่ ๆ วันนี้ถึงมีสามีโผล่มาได้ มือยกขึ้นเกาศีรษะหันไปหาลายเนยที่หยิบกระเป๋าเตรียมจะกลับเป็นเชิงถาม“เขาแต่งงานกันมา 6 ปีแล้ว” เสียงลายเนยเฉลยความสงสัยนั้น พร้อมกับเดินออกไปขึ้นรถของตัวเองที่จอดอยู่ข้างร้านภายในรถไม่มีการพูดคุยอะไร ใบหน้าเล็กมองออกไปที่หน้าต่าง พร้อมกับบรรยากาศรอบนอกที่เริ่มคุ้นเคย และภายในเวลาไม่นาน รถยนต์ก็เลื่อนเข้ามาสู่คฤหาสน์ พงษสวัสภักดีและทันทีที่ประตูรถเปิดออกหลังจากที่จอดสนิท หนูดีที่กำลังจะก้าวลงจากรถ แต่ข้อมือเล็กก็ถูกกุมไว้อีกครั้งจากนั้นก็ถูกบังคับผ่านทางสายตาให้เดินไปพร้อมกัน“อิศ หนูดี มาแล้วเหรอลูก” เสียงแห่งความตื่นเต้นดังขึ้น หนูดีละสายตาจากสามีที่ชอบบังคับ หันไปมองก็เห็น คุณหญิงประพันธ์วี พงษสวัสดี มารดาของอิศราที่เดินออกมาจากโซนห้องโถงใหญ่ เดินตรงเข้ามาหา“ครับ” หนูดีตอบรับ“หนูดีเป็นไงบ้างลูก ยุ่งไหมช่วงนี้ ไม่ค่อยกลับมาบ้านเลย”“คอลเลคชั่นใหม่พึ่งเปิดตัวไปครับคุณแม่ ช่วงนี้เลยยุ่ง ๆ ” ว่าแล้วก็สะบัดมือของตัวเองออกจากการกอบกุม และเดินเข
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 5 ก็ยังไม่ลืมหนิ ว่ามีผัว (1/2)
ร้านอาหารอิตาเลียนชื่อดังในย่านกลางกรุงเป็นสถานที่ที่ทั้งสามคนเลือกสำหรับการฝากท้องในช่วงเวลาเกือบๆ เย็นของวัน อาหารหลายชนิดถูกนิ้วเรียวสวยของหนูดีจิ้มลงเลือกแทบจะเต็มโต๊ะ เช่นนั้นก็เพราะว่าคนที่ไม่มีอะไรตกถึงท้องมาทั้งวัน เริ่มเกิดอาการที่เรียกกันว่า การสั่งแบบไม่คิดชีวิตมีชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามมองมาอย่างเอ็นดู พร้อมกับพยายามชวนอีกฝ่ายคุยอย่างไม่รู้เบื่อ เพราะวันนี้คนที่ตัวเองสนใจดูจะเปิดโอกาสให้มากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เสียงพูดคุยของทั้งสามดังเบาแผ่วๆ และสายตาหวานของกรวิชก็ส่งสื่อสารความหมายมาไม่หยุด‘ไอ้บ้านี่ จะมองตัวจนกินเสร็จเลยหรือไง’ ลายเนยบ่น มือเล็กก็พลางใช้ส้อมม้วนเส้นสปาเกตตีเข้าปาก‘ไม่รู้สิ’ คนถูกถามตอบไปอย่างอารมณ์ดี‘ไม่รู้อะไร อย่ามาไขสือ แล้ววันนี้นึกยังไงถึงยอมมากินข้าวด้วย ทุกครั้งเห็นปฏิเสธท่าเดียว’‘ก็- วันนี้แค่จะยั่วคนหน่ะ’‘ใคร’ชายตาชำเลืองลงไปที่โทรศัพท์เครื่องบางแบรนด์ดัง พร้อมกับหน้าจอการเรียกเข้าแบบสั่น ที่ขึ้นโชว์ว่า ‘พี่อิศ’‘ผัวโทรมา? ’‘เนย สามีพอไหม’‘ผัวเหอะ ความหมายเดียวกัน’ พลางขยับเข้าไปหาคนตัวเล็กผมบอนด์ยิ่งกว่าเดิม แล้วกระซิบถาม ‘ไม่รับเหรอ?’
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 4 ถึงมีผัว ก็หัวกระไดไม่แห้ง (2/2)
“เนย..” หนูดีพยายามที่จะแกะมือเพื่อนออกแต่ก็ไม่ได้ผล อุตส่าห์เอาทั้งรองพื้น ทั้งคอนซีลเลอร์กลบเป็นชั่วโมง ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของเพื่อนรักอย่างลายเนยได้เลย เพราะเจ้าตัวเลือกปิดแค่ส่วนที่พ้นเสื้อผ้าออกมาเท่านั้น“ตัว..หนูดี ทำไมรอยเต็มตัวขนาดนี้” ถามพลางสำรวจใบหน้าสวยหวาน ที่แม้จะถูกกลบด้วยเครื่องสำอางราคาแพง แต่ก็ยังพบความอ่อนล้าบ้าง“เนยปล่อยเราก่อน” หนูดีร้องบอก จากนั้นก็ลุกยืนขึ้น เพื่อจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เช่นเดิม“เล่ามาเลย ยังไง”“ก็..พี่อิศกลับมาแล้ว”“เรื่องนั้นเค้ารู้แล้วไหม”“...” ลายเนยมือยกขึ้นกอดอก พักพิงร่างลงที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ สายตาจ้องมองตรงไปที่ร่างของเพื่อนอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เมื่อเห็นว่าหนูดียังเงียบอยู่“ไง เมื่อคืนยังไง”“ก็...แค่...ทั้งคืน”“ทั้งคืน??”“จนถึงเช้า” มือเล็กกำชายมุมเสื้ออย่างเขินอาย และก้มใบหน้าลง“...”“เราเป็นภรรยาที่สมบูรณ์ของพี่อิศแล้วอะ”“กรี๊ด!!!” ลายเนยกรี๊ดลั่น พร้อมกับเข้าไปสวมกอดและเขย่าแรงอย่างดีใจแต่นั่นก็ทำให้ร่างกายที่ยังบอบช้ำของหนูดีได้รับผลกระทบไม่น้อย“โอ๊ย!!”“เป็นอะไร”“ยังเจ็บอยู่ อย่าเขย่าแรงสิ”“กรี๊ด” ได้ยินอย่างนั้นลายเ
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 4 ถึงมีผัว ก็หัวกระไดไม่แห้ง (1/2)
น้ำหอมลักซูรี่กลิ่นจัลมินถูกฉีดพ่นลงที่ลำคอขาวระหง เพื่อให้ความเย้ายวนนั้นส่งกลิ่นได้ตลอดทั้งวัน ร่างเล็กอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว เข้าชุดกับกางเกงขายาวสีดำ มือบางหยิบสร้อยคลอล่าสีเงินประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กสวยสวมรัดเข้าที่ลำคออย่างพอดี จากนั้นก็หยิบต่างหูเซตเดียวกันขึ้นมาใส่ ไม่นานร่างเล็กสวยหรูหราก็ปรากฏในกระจกบานใหญ่ภายใน Walk-in-Closet ขนาดใหญ่นี้หนูดีมองลุกของตัวเองในวันนี้อย่างพอใจ แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมัวเสียเวลากับการใช้รองพื้นปกปิดรอยต่างๆ ทั่วร่างกายของตัวเองก็ตามตื่นขึ้นมาก็ไม่พบสามีอีกแล้ว หายไปไม่เห็นแม้เงา ไม่บอก หรือทิ้งข้อความอะไรไว้ให้เลย แต่ก็น่าจะชินได้แล้วนะ เพราะคืนวันแต่งงานเขาก็ทำแบบนี้เหมือนกันใบหน้าสวยส่ายไปมาเบาๆ เพื่อไล่สิ่งฟุ้งซ่านในหัวทิ้งไป จากนั้นก็คว้าเอากระเป๋าคอร์ดบอดี้สีแดงใบสวย แล้วขับรถตรงไปที่ห้องเสื้อหรูของตัวเอง หลังจากที่ไม่ได้เข้าไปดูหลายวันใช้เวลาเพียงไม่นานรถปอร์เช่สีแดงหรูก็นำพาร่างสวยของชายผู้เป็นเจ้าของมาถึงจุดหมาย ร่างระหงที่ก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่ามั่นใจ ประกอบกับแว่นกันแดดสีดำที่จับเข้ามาแมทช์อย่างลงตัว ทุกการก้าวย่างจึงเรียกสายตาช
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 3 พ่อแง่ แม่งอน (3/3)
“ปล่อยหนูดีนะ”“พี่บอกแล้วไงว่าไม่ ดิ้นแรงขนาดนี้ไม่เจ็บหรือไง หึ”“ปล่อยนะ ไม่ต้องมายุ่ง”“ทำไมพี่จะยุ่งกับเมียตัวเองไม่ได้”“พี่อิศ หนูดีจะขึ้นแล้ว ปล่อย”“ทำไมรีบขึ้น ปกตินอนแช่เป็นชั่วโมงไม่ใช่หรือไง” รู้ดี รู้ใจไปหมด“หนูดีเหนื่อย เพลีย”“งั้นก็ต้องแช่นานๆ สิ พี่อุตส่าห์เตรียมไว้รอ” อ้อมกอดแกร่งรัดแน่นกว่าเดิม จนหนูดีรู้ว่าตัวเองหมดทางหนีแล้วจึงหยุด แต่ใบหน้าก็ยังหันหนีจากการถูกจมูกโด่งรุกล้ำอย่างดื้อดึงจนอิศราเปลี่ยนเป้าหมายกดลงที่ไหล่บางและกัดลงเบาๆ“โอ๊ย พี่จะกัดอะไรหนักหนา จะกัดทั้งตัวเลยหรือไง”“ใช่ พี่จะกัดให้หมด เอาให้หนูดีไม่กล้าออกจากบ้านสักเดือนเป็นไง” มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนลงไปที่รูจีบบวมภายใต้น้ำอุ่น ส่วนริมฝีปากก็ยังดูดเม้มที่ไหล่เล็กต่อ“หึ เป็นเดือน แล้วจะให้หนูดีอยู่กับใคร”“อยู่กับพี่ไง”“ไม่เชื่อ เดี๋ยวพี่อิศก็ทิ้งหนูดีไปอีก คราวนี้จะเท่าไหร่ละ 10 ปีเลยไหม ถ้าจะนานขนาดนั้นเซ็นใบหย่ามาเถอะ หนูดีไม่ได้ว่างจะมารอสามีที่ 6 ปี 10 ปีเจอหน้ากันครั้งนะ” หนูดีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ที่เจ้าตัวพยายามที่จะกดเอาไว้แล้ว แต่มันก็ยังไม่เป็นผล เมื่อเพียงแค่คิดว่าตัวเองจะโดนท
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 3 พ่อแง่ แม่งอน 18+++ (2/3)
เปลือกตาเปิดออกจากการหลับใหลในช่วงบ่ายแก่ ๆ ของวัน หนูดีเกิดความรู้สึกปวดและร้าวไปทั้งตัวเมื่อพยายามที่จะขยับร่างของตัวเอง ตอนนี้จึงทำได้เพียงนอนนิ่ง จากนั้นก็หันหน้าไปมองคนข้างๆ ก็พบความว่างเปล่า มือเล็กยกขึ้นกวาดลูบบริเวณนั้น ความเย็นที่สัมผัสได้ทำให้เดาได้ไม่อยากว่าอิศราน่าจะลุกไปนานแล้วแบบนี้อีกแล้ว พี่อิศทำแบบนี้อีกแล้วเหมือนในคืนวันแต่งงานไม่มีผิดที่พอตื่นเช้ามา ก็ไม่เจอเขานอนอยู่ข้างกายแล้ว หายไปเฉยๆ ไม่มีคำบอกกล่าวใบหน้าสวยหันกลับมาเพื่อกักเก็บน้ำตาที่กำลังจะไหลออกไว้ จากนั้นก็ค่อยพยุงร่างที่บอบช้ำของตัวเองให้ลุกขึ้นทุกการย่างก้าวเดินนำความเจ็บมาให้จนน้ำตาแทบเล็ดโดยเฉพาะรูเล็กด้านหลังที่ยังแสบอยู่ไม่น้อย ไม่นานหนูดีก็พาร่างของตัวเองเข้ามาในห้องน้ำหรูกว้างได้สำเร็จ ความแปลกใจปรากฏขึ้นมาทันทีเมื่อพบว่าที่หน้าเคาน์เตอร์มีแปรงสีฟันของตัวเองถูกจัดเตรียมรอไว้ ใบหน้าหวานเงยหน้าขึ้นสำรวจตัวเองที่หน้ากระจกบานใหญ่ก็พบว่า เนื้อตัวทุกส่วนแดงและมีรอยจ้ำๆ เต็มไปหมด คงจะต้องใช้เวลานานหลายวันกว่าที่รอยพวกนี้จะหายไปสักพักหลังจากแปรงฟันเรียบร้อยแล้ว ก็หันไปมองอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ถูกเตรียมน
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 3 พ่อแง่ แม่งอน 18 +++ (1/3)
เพลิงพิศวาสยังโหมลุกกระหน่ำต่อเนื่องและไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงในเวลาอันใกล้นี้ ร่างของนกน้อยที่เปล่งแดงซ่านของหนูดีโดนลำกายยาวใหญ่ขยับเข้าออกในรูจีบสีหวานจากทางด้านหลังไม่หยุด จนเสียงร้องหวานที่ดังต่อเนื่องมานานเริ่มแหบและสั่นเครือ“อ่า พี่อิศ”“อ่าส์ อืม..”ทางด้านอิศรายังคงส่งพละกำลังที่ตัวเองมีทั้งห
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 2 ใช้สิทธิ์ความเป็นสามี NC (2/2)
“วันนี้หนูดีต้องเป็นเมียของพี่อย่างสมบูรณ์แบบสักที”“ค- คือ”“พี่รอมานานเกินไปแล้ว”“ฮือ...”แล้วปากบางก็ถูกปิดด้วยปากร้อนของสามีหล่ออีกครั้ง ลิ้นเข้าชอนไช้อย่างกระหายในรสสัมผัสหวาน หนูดีตกใจในคราแรกแต่ไม่นานก็เกี่ยวลิ้นกลับอย่างเต็มใจ เปลือกตาบางหลับพริ้มจนแพขนตางอนยาวเด่นชัดอิศราลูบมือต่ำลงไปเรื
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 2 ใช้สิทธิ์ความเป็นสามี NC (1/2)
ใจดวงน้อยของเต้นแรงอย่างห้ามเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อเจ้าตัวถูกวางลงที่นอนนุ่มขนาดคิงไซซ์ชั้นสองของเพนท์เฮ้าส์ ร่างเล็กที่ปกติผิวขาวเนียน เมื่อตอนนี้โดนอิศราคร่อมกักไว้ก็เริ่มแดงระเรื่อไปทั้งตัวดวงตาคมจ้องเข้าไปในนัยน์ตาหวานสีน้ำตาลอย่างหลงใหล ยกมือข้างหนึ่งขึ้นรูปที่โครงหน้าโค้งรูปไข่ ปลายจมูกถูกกดลงที
เมียขอหย่าของมาเฟีย Mpreg 1 เซ็นใบหย่าด้วยครับ จะได้หาผัวใหม่ (2/2)
อิศรา พงษสวัสดิ์ภักดี แม้ว่าจะก้าวเดินเข้ามาในห้องแล้ว แต่ดวงตานิลก็ไม่ละออกจากใบหน้านวลหวาน ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแม้แค่เสี้ยววินาทีเดียวใบหน้าสวยยืนขับด้วยแสงนวล กำลังมองเขากลับด้วยสายตาหวานปนดื้อร้นด้วยเช่นกัน เหมือนว่าอีกคนก็ไม่ได้แปลกใจถึงการปรากฏกาย และการเปิดประตูเข้
บางทีคุณอาจจะชอบ
