หน้าหลัก / โรแมนติก / เมียพยายาม / บทที่ 13 ลองมาเป็นฉันดูไหม

แชร์

บทที่ 13 ลองมาเป็นฉันดูไหม

last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-04 14:55:08

เธอหันหลังจะเดินเข้าห้อง แต่ทว่าเขากลับกอดเธอไว้แน่นจนไม่สามารถขยับได้

“ปล่อยกวิน!...เราว่
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เมียพยายาม   ตอนพิเศษ 3 น้องมาแล้ว

    “ลืมตาได้ค่ะ” ภริตาบอกเขาพร้อมกับมองหน้าเมื่อเขาเห็นสิ่งนั้นในมือ กวินภพเห็นที่ตรวจครรภ์ในมือแล้วก็มองใบหน้าภรรยาด้วยความตื้นตัน “เขามาแล้วเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเครือทั้งดีใจระคนตื่นเต้นปนเปกันไปจนเกิดน้ำตาขึ้นมา เขาดึงเธอเข้าไปกอดไว้แน่น หลังจากมีลูกแฝดชายหญิงเขาก็ไม่ได้คิดว่าจะมีลูกคนต่อไป จนกระทั่งเมื่อเมียชักจะสวยแล้วก็เป็นสาวสังคมจึงอยากหากิจกรรมให้เมียทำเสีย เพราะเขาหึงหวงที่สุดแต่แสดงออกมากไม่ได้เดี๋ยวจะโดนดุ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงเสียที วันที่เขาและเธอจะมีโซ่ทองคล้องใจอีกเส้น เมื่อมีถึงสามเส้นความรักของเขายิ่งมั่นคง “เตรียมตั้งชื่อไว้แล้วนะ” เธอบอกเขา ชายหนุ่มทำสีหน้าอยากรู้ทันที “ชื่ออะไรบอกหน่อย” “ทิพย์ธาราค่ะ” เธอฝันเห็นเด็กผู้หญิงมาเรียกแม่หลังจากมาเที่ยวทะเลในคราวนั้น และอีกสามเดือนต่อมาเธอก็รู้สึกแปลก ๆ จนเพิ่งซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ “ผมชอบชื่อนี้ ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นผู้หญิง” เขาค่อนข้างแปลกใจหรือว่าเมียจะแอบไปหาหมอไม่บอกเขา เขาก็ไม่แน่ใจว่ากี่เดือนแล้ว “ก็ลูกมาหาในฝัน” เธอบอกเขา “โอ้

  • เมียพยายาม   ตอนพิเศษ 2 จุดจบของแฟนเก่า

    กวินภพจูงมือภรรยาคนสวยเดินมายังในโรงพยาบาลของผู้ป่วยจิตเวชของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่ต้องคนมีเงินเท่านั้นถึงจะมารักษาที่นี่ได้ โรงพยาบาลที่นี่แบ่งแยกผู้ป่วยแต่ละเคสที่รุนแรงมากน้อยแตกต่างกันไป โดยกรต์สินีเพิ่งได้รับให้ออกมาอยู่ในกลุ่มผู้ป่วยที่สามารถพบญาติได้ ภริตามองไปตามมือของสามีที่ชี้ไปหาอดีตคนรักเก่าของเขาในสภาพเลื่อนลอย เธอมองอย่างรู้สึกสงสารอยู่ลึก ๆ เพราะผู้ป่วยโรคนี้ต้องการเอาใจใส่ และหากไม่พอใจก็จะทำร้ายตัวเอง “กิ่งเคยโดนสามีเอาแต่ขังให้อยู่ในบ้าน เพราะหึงหวงกระทั่งคนสวยก็ยังต้องเป็นผู้หญิง ไม่ให้เธอมีสังคม ไม่ให้เธอท่องเที่ยวที่ไหน จนเธอเริ่มไม่พูดเอาแต่ร้องไห้กับกรีดร้อง และสามีจะปลอบใจโดยซื้อของแบรนด์เนมมาให้ ทั้งกระเป๋ารองเท้า เครื่องเพชรหรืออะไรก็ตามกระทั่งเรือยอร์ชก็ยังซื้อมาเพื่อจะใช้สำหรับความเป็นส่วนตัวของภรรยา” กวินภพเล่ามาเรื่อย ๆ ภริตายิ่งรู้สึกสงสารผู้หญิงคนนั้น คนที่เคยคิดอยากเอาชนะ เคยคิดอยากยื้อแย่งมาตั้งแต่ตอนคบเป็นแฟนกับกวิน กรต์สินีเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ภริตาอิจฉาที่สุด เพราะกวินรักเธอมาก แต่เมื่อโดนบอกเลิกกวินก็เจ็บมากเช่นกัน เ

  • เมียพยายาม   ตอนพิเศษ 1 เมื่อเมื่อสามีกลับใจ

    วันนี้เป็นวันที่พิเศษที่สุด เป็นวันที่ 12 กุมภาพันธ์และเป็นวันแต่งงานระหว่างเขากับภริตา โดยมีพยานรักตัวน้อยในท้องที่กำลังจะเกิดมาเพราะเขาตั้งใจให้เธอท้องและเป็นแม่ของเธอ แต่ในงานกลับมีผู้หญิงที่คุ้นเคยกันดี เรียกได้ว่าเป็นคนที่กรีดหัวใจของเขาให้แหลกสลายจนเกือบเสียผู้เสียคน บัดนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้า เขารู้สึกหัวใจหวิวชอบกล มันไม่ได้รู้สึกคิดถึงหรือว่ารัก แต่เป็นความรู้สึกเหมือนดีใจที่จะได้พบกับคนที่เคยมีความรู้สึกดี ๆ ด้วยดีกว่า กวินภพเผลอปล่อยมือของภริตาโดยไม่รู้ว่าหญิงสาวนั้นเจ็บปวดใจมาก เขาหันไปคุยกับกรต์สินีราวกับไม่มีภริตาอยู่ในวงสนทนาและเรานัดกันกินข้าวหลังจากแต่งงานไปหนึ่งอาทิตย์ และเคยชวนภรรยาไปด้วยแต่เธอบอกปัดว่าแพ้ท้องเวียนหัวไม่อยากไป เมื่อมาถึงร้านอาหารที่เป็นห้องค่อนข้างส่วนตัว กวินภพรู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่ด้วยกันสองต่อสองในห้อง เขาเองก็แต่งงานมีครอบครัวแล้ว และไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิดเอาได้ แต่เมื่อเห็นเธอร้องไห้จนตาบวมปูดและขอปรึกษาเรื่องครอบครัวเขาจึงต้องนั่งลงและไม่กล้าเปลี่ยนโต๊ะเป็นโต๊ะด้านนอก “ฮึก...กวิน...ฮึก...เขาทิ้งกิ่งแล้ว กิ่

  • เมียพยายาม   บทที่ 21 คำขอร้องสุดท้าย (จบ)

    วันนี้กวินภพไม่เข้าบริษัท เขาเคลียร์งานตั้งแต่เมื่อคืนเรียบร้อยแล้วพร้อมทั้งสั่งเลขาให้จัดการ จะใช้เวลากับเมียสุดที่รักให้ดีที่สุด หกเดือนแล้วสินะ ^__^ ภริตาแต่งตัวเรียบร้อยเป็นทางการมาก จนทำให้คนเป็นสามีแปลกใจ วันนี้เขากินข้าวไม่ได้เลยทีเดียวเพราะตื่นเต้นเอามาก ๆ ไม่รู้ว่าเมียจะให้พาไปที่ไหน แต่ว่าคำขอร้องสุดท้ายคืออยากให้เธอให้อภัย “เด็ก ๆ ขึ้นรถครับเดี๋ยวตอนเย็นพ่อกับแม่ไปรับนะครับ” เย็นนี้เขาตั้งใจจะพาทุกคนไปทานข้าว และจองร้านอาหารไว้แล้วด้วย “เย่...พ่อกับแม่จะมารับด้วยกัน” กล้ากวีกับแก้วกัลยากระโดดดีใจ เพราะว่าพ่อกับแม่ไม่ค่อยได้ไปรับพร้อมกันบ่อยนัก แม้ว่าจะมาอยู่บ้านเดียวกันแล้วก็ตาม บางวันพ่อก็มารับ บางวันก็เป็นแม่มารับ ภริตายิ้มบาง ๆ แล้วหันไปถามเขาอย่างหนึ่งก่อนจะให้ออกรถ “เอาบัตรประชาชนมาไหม” เธอถามย้ำซ่อนรอยยิ้มร้าย ๆ เก็บไว้ภายในจนมิดชิดเอี้ยวตัวรั้งเข็มขัดนิรภัยแล้วใส่ตัวล็อกให้เรียบร้อย กวินภพแปลกใจนิด ๆ เริ่มคิดว่าบัตรประชาชนเอาไปทำอะไรได้บ้างก่อนตอบ “อื้ม...ผมมีติดตัวตลอด” เธอพยักหน้าแล้วใ

  • เมียพยายาม   บทที่ 20 ให้อภัยแต่ว่า...

    เดชดนัยกลับมาบ้านของผิงพร้อมกับทุกคน เขาก็ใจหายใจคว่ำ ดีที่ไปทันหากไม่ทันมันคิดสั้นไปจะทำอย่างไร ตอนนี้แค่รอให้มันอาบน้ำก่อนแล้วเขาค่อยกลับ “สบายใจได้แล้วนะผิง มีอะไรก็ค่อย ๆ คุยกัน” ภริตายังรู้สึกว่าใจยังหวิว ๆ ชอบกล ก่อนหน้านี้ยอมรับว่ากลัวมาก กลัวลูกไม่มีพ่อ กลัวต้องอยู่อย่างรู้สึกผิด กลัวว่าเขาจะตายจาก หากแยกกันอยู่แต่รู้ว่าเขายังอยู่เธอทำใจได้ แต่จากตายโดยที่เหตุผลเพราะเธอคิดว่าหัวใจสลาย “ขอบใจดนัยมากนะ” เธอยื่นมือไปจับมือของเพื่อน เขาจึงดึงผิงเข้ามากอดปลอบใจ คงจะเสียขวัญมาก “ต่อไปนี้ก็ลองให้โอกาสมันอีกสักครั้ง หากมันยังเลวเหมือนเดิมเดี๋ยวจะช่วยกระทืบมันเอง” เดชดนัยพูดติดตลกไม่ให้เพื่อนเศร้าจนเกินไป คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมมีกันอยู่แค่นี้ เขาก็ไม่อยากจะเสียใครสักคนไปเหมือนกัน แม้ตอนแรกอยากจะให้ทั้งคู่แยกทางไป แต่เมื่อรู้เหตุผลที่แท้จริงแล้ว ให้โอกาสมันได้เป็นพ่อที่ดีดูบ้างก็ไม่นับว่าเป็นอะไร กวินภพปล่อยให้น้ำรดใบหน้า ดวงตาเขาแดงก่ำจนเส้นเลือดขึ้น คงเพราะว่าไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน เขาเดินวนเวียนอยู่แถวนั้นอยู่นาน ไปนั่งมองน้ำอยู่ตรงสวนสาธา

  • เมียพยายาม   บทที่ 19 เสียงจากหัวใจ

    ‘ผิงอยู่กับผู้ชายอื่น...งั้นเหรอ?’ เขาคิดในใจ “ไม่แล้วค่ะ” เธอตอบเสียงหวานกลับไป พร้อมกันนั้นเขาก็ได้ยินลูกชายและลูกสาวที่ดูมีความสุข จนลืมไปแล้วใช่ไหมว่าวันนี้เรานัดกันเซอร์ไพรส์แม่ เขาตัดสินใจวางสายแล้วก็ทรุดลงนั่ง สิ่งที่วาดฝันว่าอยากเซอร์ไพรส์คนรัก แต่กลับถูกคนที่เขารักเซอร์ไพรส์กลับ ยิ่งกว่าโดนเอามีดมากรีดหัวใจเสียอีก กวินภพมองกุหลาบรอบ ๆ ตัวที่จัดให้มีที่นั่งตรงกลาง เวลานี้คนที่อยากให้นั่งกลับไปนั่งข้างคนอื่นแล้ว เขารู้สึกเหมือนกำลังพังทลายไปหมด หัวใจไม่เหลืออีกต่อไปแล้ว เขาหยิบกีต้าร์ขึ้น แล้วนั่งแล้วเดินไปกดที่ตั้งกล้องมือถือกดอัดวีดีโอ...เพื่อร้องเพลงที่คิดว่าเป็นเพลงรักแสนหวานที่สุด เสียงกีต้าร์ดีดเป็นทำนอง...ก่อนที่เขาจะร้องท่อนฮุก.. และเสียงที่เธอได้ยินนี้ คือเสียงหัวใจจากคนนี้ ที่มันดังเป็นชื่อเธอและรักข้างในที่มี มันล้นปรี่... ลองฟังแลตะน้องเห้อ... เอาหูมาแนบที่ใจฉัน แล้วสองเราสบตากัน... ลองฟังแล I โต๋ เหน่อ ศิลปิน ร้องมาได้แค่ตรงนี้เขาก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status