MasukShare
บทที่ 2 สามีลับที่ถูกซุกซ่อน
Tanggal publikasi:
2026-03-31 21:57:10บทที่ 2 สามีลับที่ถูกซุกซ่อน
จังหวัดภูเก็ต
ฉันกลายเป็นคนภูเก็ตอย่างถาวรเมื่อเคลียร์ธุระทุกอย่างที่กรุงเทพฯ เสร็จหมดแล้ว และการเคลียร์ของฉันคือการย้ายถิ่นฐานมาอยู่กับพี่ภัทรที่ภูเก็ตนั่นเอง
อย่างที่รู้ฉันเคยคบหาดูใจกับพี่ก้องก็จริง ไปมาหาสู่กับครอบครัวของพี่ก้องก็ใช่ แต่ที่ฉันไม่เคยเห็น หรือไม่เคยพูดคุยกับพี่ภัทรเพราะเขาฝังตัวอยู่ภูเก็ตนี่แหละ เท่าที่ได้ฟังมาคือพี่ภัทรแทบไม่กลับไปเหยียบบ้านใหญ่ที่กรุงเทพฯ หากไม่มีธุระจำเป็นจริง ๆ และบ้านหลังนั้นไม่มีใครพูดถึงพี่ภัทรเลย ราวกับว่าเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัวนั้นเลยสักนิด ทั้ง ๆ ที่เป็นครอบครัวเดียวกัน
น่าแปลก…
“อยู่ได้ไหม” พี่ภัทรที่ไม่รู้ว่ากลับมาจากคุยโทรศัพท์ตอนไหนเดินมายืนข้างฉันที่กำลังกวาดตามองห้องคอนโดฯ สุดหรูที่วิวทิวทัศน์มองเห็นทะเลสุดลูกหูลูกตา พลางสมองก็คิดอะไรไปเรื่อย
“อยู่ได้ค่ะ”
“อยู่ไม่ได้ก็บอก”
“พี่ภัทรจะให้ฝันย้ายห้องเหรอคะ” หันไปมองอีกคนด้วยความดีใจ “แบบว่า…”
“นอนด้วยกัน”
“อ้าว”
“ผัวเมียก็ต้องนอนด้วยกัน” คนที่ยืนข้างกายเอ่ยพูดนิ่ง ๆ “ถ้าพี่ปล่อยให้ฝันไปนอนที่อื่น แล้วคุณหญิงย่าของฝันรู้ พี่คงโดนต่อว่าว่าดูแลหลานของท่านไม่ดี”
“คุณย่าก็พอค่ะ ไม่ต้องใส่คุณหญิงก็ได้”
“…”
“อีกอย่างคุณย่าไม่รู้หรอก ถ้าเราสองคนไม่พูด ใครจะไปรู้”
“อยู่ด้วยกันนั่นแหละ พี่ขี้เกียจโกหกไปมา” คำพูดตัดบททำให้ฉันหน้าหงอยกว่าเดิม แต่ดูเหมือนว่าพี่ภัทรจะไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด แถมยังเอานิ้วยาว ๆ ของตัวเองมาเกี่ยวผ้าที่ฉันคลุมหน้าไว้อีกต่างหาก
“เมื่อไหร่จะถอดออก ไม่ร้อนหรือไง”
“ไม่ร้อน” ส่ายหน้าพัลวัน “ฝันชอบทำแบบนี้”
“ถอดออก”
“ไม่เอา”
“ผ้าสกปรกหรือเปล่าก็ไม่รู้ เอามาคลุมหน้าแบบนี้ เมื่อไหร่ผื่นจะหาย”
“เดี๋ยวก็หาย”
“ดื้อ?” ฉันถอยลนลานหนีเมื่อคนตัวสูงย่างก้าวเข้ามาใกล้กัน จนสุดท้ายแผ่นหลังเล็ก ๆ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้อีกเพราะติดชิดกับกระจกห้อง มากกว่านั้นอีกคนยังเท้ามือลงที่กระจกใส กักเก็บร่างฉันไว้ในอ้อมแขนอีกต่างหาก
“พี่ภัทรถอยออกไปนะ”
“จะถอดไหม”
“ไม่” แม้จะกลัวแต่ก็เชิดหน้าขึ้นสู้เพราะคิดว่าพี่ภัทรคงไม่คิดทำอะไรมากกว่านี้ เพียงแค่ขู่ไปอย่างนั้น อีกอย่างฉันไม่อยากตกอยู่ในสภาวะ ‘ภัยมั่นหน้า’ เหมือนเมื่อวานอีก จึงไม่คิดที่จะเกรงกลัวอีกฝ่าย
“สู้เหรอฝัน”
“ใช่” ว่าแล้วเชิดหน้าขึ้นสูงกว่าเดิม เท่านั้นก็ต้องได้เห็นนัยน์ตาวาววับที่อยู่หลังแว่นกรอบใสสื่อออกมาให้เห็น ปากหยักสวยระบายยิ้มขึ้นก่อนที่จะกดใบหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้กัน
“พะ…พี่ภัทร”
“หืม”
“จะทำอะไร” ฉันถามในขณะที่กำลังหลับตาปี๋
“ทำอะไรเด็กดื้อดี”
“ไม่ให้ทำนะ”
“เห็นเชิดหน้าขึ้นนึกว่าอยากให้ทำ”
ฉันตัวเกร็งมากกว่าเดิมเมื่อมือสากระคายที่มีความอุ่นร้อนแตะลงบนใบหน้าที่มีแต่ตุ่มแผล มือกำเข้าหากันแน่นเพราะคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะจู่โจมแบบที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว
แต่ทว่า…
“ทีหลังอย่าคลุมผ้าให้พี่เห็นอีก ฝันคงไม่อยากให้พี่ทำโทษเด็กดื้อหรอก” แล้วผ้าผืนที่ว่าก็หลุดออกจากใบหน้าของฉัน ไม่ต่างจากอีกคนที่ถอยห่างออกไป “เลิกกำมือได้แล้วฝัน คิดว่าพี่จะทำอะไรหรือไง”
“…”
“เป็นเด็กชอบคิดลึกนะเราน่ะ”
“พี่ภัทรบ้า!”
ปัง!!!
เอ่ยว่าอีกฝ่ายเท่านั้นก็จ้ำก้าวผลุบตัวเข้ามาอยู่ในห้องน้ำทันที หัวใจยังคงเต้นถี่รัวไม่หาย ใบหน้าเริ่มแดงเหมือนลูกมะเขือเทศสุก ดูไม่ออกเลยว่ามันแดงเพราะผดผื่นที่อยู่บนหน้า หรือแดงเพราะเรื่องเมื่อกี้กันแน่
แต่ที่รู้แน่ชัดคือตอนนี้ฉันกำลังอาย!
ภัยความมั่นครั้งที่สองแท้ ๆ ต่อไปฉันจะไม่มโนไปเองแล้วว่าพี่ภัทรจะทำเรื่องอย่างว่ากับฉัน
แค่เขาอยู่กับคนหน้าผี ๆ อย่างฉันได้ก็ถือว่าสุดยอดแล้ว แต่จะให้เขามากอดมาจูบคงจะมากเกินไป
มันเป็นไปไม่ได้หรอก
หลังจากที่เก็บเศษหน้าที่แตกกระเจิงให้เข้าที่ได้แล้ว ฉันก็มาเก็บข้าวของให้เข้าที่ต่อ มองเห็นเสื้อผ้าและของใช้ของตัวเองอยู่แทรกปะปนกับของพี่ภัทรมันอดที่จะรู้สึกแปลก ๆ ไม่ได้
นี่ฉันมีสามีจริง ๆ แล้วสินะ ไม่อยากจะเชื่อเลย ความรู้สึกตอนนี้เหมือนฉันกำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยด้วยซะซ้ำ
ติ๊ง ~
เสียงข้อความที่ดังครั้งแรก และไม่นานก็ดังรัวเข้ามาทำให้ฉันหยิบมันขึ้นมาดู และเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความของใครก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย
เชอร์รี่: เป็นไงบ้างอะฝัน ฉันเพิ่งรู้ว่างานแต่งแกล่ม
มะปราง: ใช่ ๆ ฉันเพิ่งรู้ข่าวเหมือนกัน
มะปราง: ตกลงคือ?
ลีน่า: นี่ถ้าพี่ตรีไม่อัปเดตข่าว ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ฝัน: ก็ตามที่รู้นั่นแหละ
ฉันพิมพ์บอกก่อนที่จะกดออกจากแชท ไม่ลืมที่จะกดปิดเสียงเพราะไม่อยากได้ยินการแจ้งเตือน
ที่จริงเรื่องการแต่งงานของฉันกับพี่ภัทรไม่ได้จัดใหญ่โตอะไร หรือพูดง่าย ๆ ว่า ‘เป็นความลับ’ และเป็นฉันเองที่ได้ขอร้องไว้เพราะไม่ต้องการให้ใครมาวิพากษ์วิจารณ์หากทุกคนเห็นหน้าเจ้าสาวของเขา มันไม่ใช่การพูดคุยไปในทางที่ดีแน่ แม้จะให้กำลังใจแต่ก็แฝงไปด้วยการถากถางอยู่ดี
ตั้งแต่ที่หน้าฉันเป็นแบบนี้มันช่วยคัดคนให้ฉันได้เยอะมาก รู้ซึ้งเลยว่าใครเป็นยังไง ไม่ต่างจากกลุ่มเพื่อนที่ฉันคิดว่าเป็นเพื่อนมาตลอด แต่พอวันนี้มันแน่ชัดแล้วว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดกับฉันว่าเป็น ‘เพื่อน’ เลย
Bab terbaru
เมียลับท่านประธาน จบตอนพิเศษ(2)
“เดี๋ยวค่อยมาวอแวฝันนะคะ คืนนี้ยังไงก็ยอมอยู่แล้ว” สาเหตุที่เขาติดแจแบบนี้ก็เพราะหลายวันที่ผ่านมาไม่ได้วอแวนั่นแหละ ช่วงนี้ลูกนอนดึกทุกวัน และเป็นฉันเองที่หลับก่อนทุกที พี่ภัทรก็เลยค้างเติ่งบนดอยมาหลายวันแล้ว และดูเหมือนว่าวันนี้จะทนไม่ไหวแล้วล่ะ“ฝันหลับก่อนพี่ทุกคืน”“คืนนี้ไม่หลับค่ะ สัญญา”“ถ้าฝันหลับพี่ก็จะปลุกฝันอยู่ดี” พี่ภัทรหอมแรง ๆ ที่แก้มของฉันก่อนที่จะผละตัวออกไปเมื่อพูดจบ เขาทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะกลางห้องครัวแล้วหยิบงานขึ้นมาทำเงียบ ๆ ฉันจึงหันมาสนใจกับการทำอาหารต่อเราต่างอยู่ในภวังค์หน้าที่ของตัวเองจนกระทั่งฉันทำอาหารเสร็จ และเจ้าพีก็ลงมาข้างล่างพอดี“แม่ครับ”“ครับ” ฉันตอบรับในขณะที่มือกำลังจัดแจงอาหารมาวางไว้บนโต๊ะ โดยมีคุณพ่อช่วยอีกแรง “มีอะไรครับ”“พีอยากแยกห้องนอนครับ”“แยกทำไมครับ ไม่อยากนอนกับแม่และพ่อแล้วเหรอ” แม้ปากจะเอ่ยถามลูก แต่ตาก็ไม่วายเหลือบไปมองพ่อของลูก ซึ่งเขาก็ยังทำหน้าเดิม ๆ ไม่เปลี่ยน“อยากนอนครับ แต่พีอยากนอนคนเดียว”“มีใครบอกให้น้องพีมาพูดเรื่องนี้กับแม่ไหมครับ”“…” ลูกไม่ตอบ แต่ทำท่าทางอึกอักอยู่นาน มากกว่านั้นยังแอบเหลือบตามองคนเป็นพ่ออีกต่างหาก“
เมียลับท่านประธาน จบตอนพิเศษ
เมียลับท่านประธานจบตอนพิเศษสามปีต่อมา“แม่ครับ”“ครับ”“กลับมาแล้วครับ” เสียงเล็ก ๆ มาพร้อมกับการสัมผัสหอมแรง ๆ ที่แก้มทำให้ฉันละมือจากงานตรงหน้าแล้วจับลูกชายมาหอมคืนบ้างและเมื่อหอมเสร็จ คนเป็นสามีที่กลัวว่าจะเสียเปรียบลูกก็เดินเข้ามาหอมฉันแรง ๆ เหมือนที่ลูกชายทำ มากกว่านั้นยังจูบลงที่ปากของฉันเบา ๆ อีกต่างหาก“พี่ภัทร!”“หืม”“ไม่อายลูกหรือไงคะ ลูกมองอยู่ไม่เห็นเหรอ” เพราะหมั่นไส้คนมึนก็เลยหยิกเขาไปหนึ่งที แต่ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร แถมยังทำหน้าอารมณ์ดีอีกต่างหาก“ให้พ่อจุ๊บแม่ตามสบายเลยครับ” คนเป็นลูกเอ่ยขึ้นด้วยความไร้เดียงสา “วันนี้พีเห็นผู้หญิงเข้ามาอ่อยพ่อด้วย”ฉันขมวดคิ้วกับคำบอกกล่าวของลูกชาย โดยเฉพาะคำนี้ ‘อ่อย’ ลูกไปได้ยินมาจากไหน แล้วรู้ได้ไงว่ามันแปลว่าอะไร“พีอยากให้พ่อกับแม่รักกันมาก ๆ ครับ”“เดี๋ยวครับ” ฉันอุ้มเจ้าพีมาวางไว้บนตักในขณะที่พี่ภัทรทิ้งตัวนั่งลงข้างฉัน “น้องพีรู้จักคำว่าอ่อยได้ไงครับ”“ป้าพริ้งสอนครับ วันนี้พีอยู่กับป้าพริ้งทั้งวันเลย”“คุณแม่ต้องจัดการใครดีครับระหว่างป้าพริ้งที่สอนคำพวกนี้ให้น้องพี หรือคุณพ่อที่อยู่ดี ๆ ก็มีสาวมาวนเวีย
เมียลับท่านประธาน ตอนพิเศษ 2(2)
“ก็ในข่าว…” มะปรางทำหน้าอึกอัก ตามองหน้าพี่ภัทรสลับกับมือถือไปมาอย่างสงสัย “ในเว็บไซต์นี้ยังบอกอยู่เลยว่าคุณภัทรเป็นทายาทคนโตของเตชะวรวงศ์”“สงสัยเว็บไซต์ยังไม่อัปเดตข่าวใหม่น่ะครับ เอาไว้เดี๋ยวผมแจ้งให้เว็บไซต์และสื่อต่าง ๆ อัปเดตใหม่อีกที”สิ้นเสียงของพี่ภัทรหน้าพวกเธอก็เหวอยิ่งกว่าเดิม แต่ดูเหมือนเชอร์รี่จะตั้งสติได้ก่อน จากหน้าเหวอ ๆ แปรเปลี่ยนเป็นระบายยิ้มกว้างออกมา“แล้วตกลงยังไงอะฝัน พี่ก้องเทงานแต่งแกจริงเหรอ”“จริง เล่าให้พวกเล่าฟังหน่อยสิ อยากรู้อะว่าจริงหรือเปล่าที่พี่ก้องเทงานแต่งแกเพราะหน้าแกเหมือนผี…”“…”“อุ๊ยซอรี่ หน้าพังน่ะ”“ที่ลีน่าว่าก็ถูก พี่ก้องเทงานแต่งเพราะหน้าฝันเหมือนผีจริง ๆ แต่พูดตรง ๆ ฝันก็ไม่ได้เสียใจอะไรนะ ดีซะอีกที่พี่ก้องทำแบบนั้น”“…”“ถ้าวันนั้นพี่ก้องไม่เทงานแต่ง ฝันก็คงไม่ได้แต่งงานกับผู้ชายดี ๆ อย่างพี่ภัทร” ฉันระบายยิ้มกว้างออกมาก่อนที่จะซบหน้าลงบนแขนกำยำ “พี่ภัทรทั้งหล่อขนาดนี้ เป็นถึงผู้บริหารบริษัท PT Group รวยมากอีกต่างหาก แถมยังดูแลฝันดีสุด ๆ ต้องขอบคุณพี่ก้องจริง ๆ ที่ไม่ยอมแต่งงานกับฝัน”“…”“อีกอย่างหน้าผี ๆ มันก็ดีนะ มันช่วยทำให้ฝันรู้อะ
เมียลับท่านประธาน ตอนพิเศษ 2
เมียลับท่านประธานตอนพิเศษ 2หนึ่งเดือนต่อมาอาการแพ้ท้องของพี่ภัทรหายดีแล้วหลังจากที่แพ้มาสามสัปดาห์เต็ม ๆ และตอนนี้เป็นฉันเองที่มาแพ้ต่อ แต่การแพ้ท้องของฉันเป็นเพียงแค่อยากทานอะไรแปลก ๆ เท่านั้น จากเมื่อก่อนที่ไม่ทานของเปรี้ยวเลย ตอนนี้ดันชอบมาก รู้สึกว่ายิ่งทานก็ยิ่งอร่อยฉันหยิบต่างหูขึ้นมาใส่เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว และการแต่งตัวที่ว่าคือวันนี้มีงานกินเลี้ยงของเหล่านักธุรกิจที่มีชื่อเสียงและได้รับการเชิญชวนให้ไปออกงาน ด้วยความที่ฉันเป็นภรรยาของพี่ภัทร วันนี้เขาก็เลยจะหอบฉันไปงานด้วย คงอยากพาไปเปิดตัวแบบจริง ๆ จัง ๆ นั่นแหละเป็นไปได้แทบอยากจะจัดแต่งงานอีกรอบ…“ไหวไหม” น้ำเสียงนุ่มทุ้มมาพร้อมเรียวแขนที่สอดเข้ามาที่เอวของฉัน จมูกโด่งกดลงที่ซอกคอก่อนที่จะกดลงที่แก้ม สูดดมกลิ่นหอมราวกับว่าหลงฉันนักหนาแต่จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผู้ชายคนนี้ดูแลฉันดีทุกอย่าง เราเหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามันตลอดเวลา พี่ภัทรชอบคลอเคลียและพร่ำสื่อการกระทำที่แสดงออกมาว่ากำลังรักหลงฉันอย่างกับอะไรทำตัวประเจิดประเจ้อแม้กระทั่งในบริษัท จนตอนนี้ฉันแทบจะก้มหน้าเดินแล้วเพราะทนต่อสายตาล้อเลียนขอ
เมียลับท่านประธาน ตอนพิเศษ 1(2)
วันต่อมาฉันกับพี่ภัทรมาทำงานตามปกติเช่นเคย และการมาของเราไม่ได้ต่างคนต่างมาแล้ว ตอนนี้เราสามารถมาด้วยกันได้ เดินข้างกันได้ พูดคุยกันในบริษัทได้ เราสามารถทำทุกอย่างร่วมกันได้โดยที่ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกต่อไปถึงแม้จะอยู่ในฐานะที่เป็นภรรยาของท่านประธาน แต่ฉันยังคงทำหน้าที่เป็นพนักงานฝ่ายการเงินเหมือนเดิม ไม่ได้ย้ายตำแหน่งหรือลาออกแต่อย่างใดพี่ภัทรบอกฉันว่าเอาไว้ท้องใหญ่ใกล้คลอดค่อยลาออกแล้วเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ซึ่งตอนนี้คนขี้เห่อกำลังดำเนินการซื้อบ้านย่านกลางเมือง เขาบอกว่าต้องการมีพื้นที่ให้ลูกได้วิ่งเล่น และจะจ้างพี่เลี้ยงมาช่วยดูแลอีกสองคน“นึกว่าวันนี้คุณแม่จะไม่มาซะแล้ว”“ไม่มาได้ไง คิดถึงเสียงแอ้มกับเสียงพริ้งจะแย่แล้ว” ฉันเอ่ยว่าก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะทำงานของตัวเอง“แหม… แต่แอ้มว่าเสียงของคนอยู่ห้องน่าจะดีกว่าน้า”“ไม่มีเสียงอะไรสักหน่อย”“ไม่มีแต่หน้าเริ่มแดง ยังไงนะ ๆ”“แล้วพริ้งไปไหน” เพราะไม่อยากโดนแซวไปมากกว่านี้ก็เลยเปลี่ยนเรื่องหนี แน่นอนว่ามันเรียกสีหน้าล้อเลียนของแอ้มได้เป็นอย่างดี“พริ้งลางานน่ะ เห็นว่าเมื่อคืนตี้หนักก็เลยตื่นไม่ทัน”“แล้วแอ้มไม่ได้ไปตี้กับพริ้งหรือ
เมียลับท่านประธาน ตอนพิเศษ 1
เมียลับท่านประธานตอนพิเศษ 1บางครั้งฉันก็รู้สึกโชคดีที่มีพี่ภัทรรักและคอยดูแล มากกว่านั้นยังมี ‘ลูก’ ที่ใจดีกับฉัน ใจดีชนิดที่ว่าไม่ปล่อยให้ฉันแพ้ท้องเลยแต่ให้พี่ภัทรแพ้แทนต่างหาก…“ดีขึ้นไหมคะ” ไม่รู้ว่าจะดูแลคนป่วยหน้าซีดยังไง ทำได้แค่เอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าให้เขาเท่านั้น ส่วนมืออีกข้างก็จับยาดมจ่อไปที่จมูกของพี่ภัทรพร้อมปัดป่ายไปมาตอนแรกฉันก็เอะใจว่าทำไมถึงไม่แพ้ท้องเหมือนคนอื่น ไม่มีอาการใด ๆ ทั้งสิ้น แต่พอนานเข้าพี่ภัทรก็เริ่มมีอาการขึ้นมา ค่อย ๆ เวียนศีรษะ อ่อนเพลีย เหม็นกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง เหมือนที่ฉันเหม็นกลิ่นน้ำหอมของคุณแตในคราวนั้น เหม็นชนิดที่ว่าหากใครฉีดน้ำหอมเข้ามาใกล้เขา พี่ภัทรจะเหม็นจนอาเจียนออกมาทันทีเพราะแบบนี้ฉันก็เลยสรุปว่าพี่ภัทรอาจจะแพ้ท้องแทนฉันนั่นเอง“รู้สึกยังไงบ้าง”“ดีขึ้นแล้ว” พี่ภัทรถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนที่จะลืมตา “ฝันมานอนเถอะ ไม่ต้องดูแลพี่แล้ว”“ฝันยังไม่ง่วงเลย สงสัยเจ้าตัวเล็กยังไม่อยากนอน”“กวนไม่พักเลยนะเราน่ะ” คนแพ้ท้องแทนเมียบ่นพึมพำอยู่ที่หน้าท้องของฉัน “กวนทั้งพ่อทั้งแม่เลยหรือไงฮึ”“ลูกคงไม่รู้เรื่องที่พี่ภัทรพูดหรอกค่ะ” ได้แต่บอกด้วย
เมียลับท่านประธาน บทที่ 5 ห้ามได้ด้วยเหรอ(2)
“แล้วเห็นพี่รังเกียจฝันหรือเปล่า”“…”“อะไรที่พี่ไม่ชอบพี่จะไม่ทำ” พี่ภัทรเอ่ยว่าเท่านั้นก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยที่ไม่ลืมดึงฉันให้ลุกขึ้นยืนตามด้วย “ไปกินข้าว”“เดี๋ยวมีคนเห็น”“ไม่มีใครอยู่ในบริษัทแล้ว”“แต่…”“ไม่มีแต่ ลุกขึ้น” ทั้งน้ำเสียงและสายตาทำให้ฉันไม่อาจปฏิเสธได้ รีบลุกขึ้นยืนในขณะที่ม
เมียลับท่านประธาน บทที่ 5 ห้ามได้ด้วยเหรอ
บทที่ 5 ห้ามได้ด้วยเหรอบริษัท PT Groupฉันยืนสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ก่อนที่จะก้าวเท้าเดินเข้าไปในบริษัท ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้ลุงยามที่ยืนรักษาการ แล้วเดินไปหาคุณวาเมื่อเห็นเธอยืนรออยู่ตรงที่เดิมที่เคยยืนรอฉันวันนั้น“สวัสดีค่ะ”“สวัสดีค่ะคุณฝัน” เธอยิ้มให้พร้อมผายมือไปที่ผู้หญิงอีกคน “นี่คุณฟ้าเ
เมียลับท่านประธาน บทที่ 4 ไม่ชอบคนขัดคำสั่ง(2)
“โอเค ตอนกลับฝันจะไปรอพี่ภัทรที่หน้าบริษัทแล้วกัน” รีบพูดแทรกเพราะกลัวอีกคนจะทำจริง ๆ “หรือต้องให้ฝันไปรอที่ไหน”“ไม่ต้องรอที่ไหน รอที่โต๊ะทำงานของตัวเองนั่นแหละ”“แล้วพี่ภัทรเป็นถึงท่านประธาน พี่ภัทรเลิกงานกี่โมงเหรอ” ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนข้างกาย “ได้เลิกพร้อมกันกับพนักงานในบริษัทหรือเปล่า”“เปล่า ก
เมียลับท่านประธาน บทที่ 4 ไม่ชอบคนขัดคำสั่ง
บทที่ 4 ไม่ชอบคนขัดคำสั่ง“เสร็จแล้วค่ะ” ฉันยื่นเอกสารที่กรอกข้อมูลใหม่ให้คนที่นั่งทำงานอยู่ต่อหน้าพิจารณาอีกครั้ง ซึ่งเขาก็รับไปอ่านเงียบ ๆ แล้วพยักหน้าลง สีหน้าไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไรใด ๆ ออกมา“เดี๋ยวเย็นนี้พี่พาไปซื้อชุดทำงาน” หลังจากที่นั่งเกร็งก็ต้องผ่อนตัวลงเมื่ออีกฝ่ายกลับเข้าสู่โหมดปกติ“ฝ
Anda juga akan menyukai
ขย้ำรักเลขา NC-20
C554.4K Dibacaโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์227.9K Dibacaนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.5K Dibacaลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 631 Dibacaหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม107 Dibacaเสือสินลาย Tiger give up
Bambookei74 Dibacaวิวาห์ศพซ่อนบัลลังก์
Ladyporn20 Dibaca
