บทที่ 6 พวกนั้นมันเป็นใคร

"คอยดูเมียกูด้วยละ ถ้ามีพวกแมลงตัวผู้มาเกาะแกะได้ มึงโดนแน่"

อาเดลหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทเอาไว้ ทั้งเหลือบมองดูคนที่นั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงที่นั่งข้างสนาม วันนี้พวกเชขามีซ้อมก็เลยมีคนเข้ามานั่งดูบ้าง แล้วคนตัวเล็กก็มักจะตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายหลายคนที่เข้ามา

เสื้อครอปสีขาวที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่กลับรัดแน่นเสียจนเห็นหน้าอกอิ่มชัดเจน ไหนจะกางเกงขาสั้นที่แทบจะเห็นไปไหนต่อไหนถ้าไม่ได้ใส่กางเกงซับด้านในนั่นอีก ผู้ชายที่ไหนจะไม่มองบ้างละ

"ไอเจ๋งเอาหัวเป็นประกันเลยเฮีย ว่าจะดูแลน้องชะเอมอย่างดี"

"ถ้าพลาดเหมือนคนที่มึงส่งไปคอยดูเมื่อคราวก่อน มึงเจอแน่"

ชี้หน้าข่มขู่เอาไว้ก่อน เขาละกลัวเหลือเกินว่ามันจะทำหน้าที่บกพร่อง คนของเขาเนื้อหอมยิ่งกว่าอะไร แค่ได้อยู่ใกล้ก็อยากจะเข้าหากันเกลียว

"เฮียเลิกขู่พี่เจ๋งได้แล้ว พี่ออแกนเรียกแล้วนะ"

ชะเอมลุกขึ้นมารั้งมือคนที่ออกปากสั่งลูกน้องไม่หยุดแล้วส่ายหัว ถึงอย่างนั้นก็แอบดีใจนิดหน่อยยามได้เห็นเวลาเขาหวงเธอแบบนี้ อีกคนอาจจะหวงเธออยู่บ่อยครั้ง แสดงออกมาตลอด แต่ว่าเธอก็อดรู้สึกดีไม่ได้ในยามที่เห็นว่าเขาไม่อยากเสียเธอไปแค่ไหน

"หนูก็อย่าดื้อ นั่งอยู่โซนนี้ จะได้ไม่มีใครมายุ่ง"

"ใครจะกล้ามายุ่งกับหนู คนเขาก็รู้กันหมดว่าเฮียเดลโหดแค่ไหน"

"ให้มันจริงเถอะ เฮียพกปืนมาด้วยนะ ถ้าหันมาแล้วเห็นหนูยุ่งกับผู้ชายคนอื่นเมื่อไหร่ เฮียก็พร้อมยิงได้ทุกเมื่อเลย"

คนตัวเล็กมุ่ยหน้าแล้วเกาะแขนแกร่งเอาไว้ เธอไม่เชื่อหรอกว่าอาเดลจะกล้าทำอย่างนั้นกับเธอได้อย่างที่พูด อย่างมากเขาก็แค่ขู่ออกมาเพราะไม่อยากให้เธอยุ่งกับใครก็แค่นั้นแหละ

"เฮียจะยิงหนูหรอ"

"ยิงคนที่มันมายุ่งกับหนูต่างหาก"

พูดจบก็ส่งมือไปบีบจมูกรั้นของคนดื้อแสนดื้อ ก่อนจะใช้นิ้วจิ้มที่แก้มแล้วเอียงหน้าไปหาเธอ ชะเอมหอมแก้มเขาทันทีอย่างที่เขาไม่ต้องพูดอะไรมากมาย อาเดลเองก็หอมแก้มเธอกลับไปด้วย

"โอ๊ยย จะจู๋จี๋กันอีกนานไหมว่ะ"

"พี่ลีโอขึ้นมาตามแล้ว เฮียช้าอ่ะ"

"ไม่ต้องสนใจ ถึงมันจะรอไม่ได้ก็ต้องรอ"

"ก็ถ้าอยากจะฟัดเมียอย่างสบายใจ มึงก็แค่รีบลงไปซ้อมให้มันจบเนอะ ทีนี้อยากจะทำอะไรกันต่อก็ตามสบาย เต็มที่เลย"

"บ่นมากนะมึงเนี่ย หาเมียมาคุมอารมณ์ได้แล้วไป"

"ถ้าไม่เจอแบบน้องชะเอมกูก็ไม่เอา อยากจะรู้บ้างว่าของดีที่ทำมึงหลงได้นี่มันเป็นยังไง"

"เอาไว้เฮียเผลอเจอกันได้นะคะ"

"เดี๋ยวเถอะ!!"

"อุ้ย.... เจ้าที่แรงค่ะพี่ลีโอ"

ลีโอได้แต่ส่ายหัวให้กับความขี้หวงของเพื่อนเขา กว่าจะลากมันออกมาจากจุดที่ชะเอมนั่งได้ก็ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ คงเพราะว่าเห็นสายตาที่มองราวกับจะกินชะเอมเข้าไปได้ทั้งตัวของพวกผู้ชายกลุ่มหนึ่ง แต่การมีเรื่องในวันนี้คงไม่ใช่เรื่องดี เพราะพึ่งจะเคลียเรื่องเก่าไปเมื่อไม่นานนี้เอง

"พวกนั้นมันเป็นใคร มึงรู้จักไหม?"

อาเดลเอ่ยถามในขณะที่แต่งตัวสำหรับเตรียมแข่งอยู่ด้วย สายตาเขามองพวกกลุ่มผู้ชายสามสี่คนอย่างไม่ชอบใจนัก หน้าตาพวกนั้นเขาไม่คุ้นเลยแม้สักนิด แต่ดูเหมือนว่ามันจะสนใจอกสนใจคนของเขามากน่าดู ถึงได้เอาแต่มองไม่หยุดแบบนี้ 

"กูว่าวันนี้ได้มีคนตายอีก"

ออแกนพยักหน้าตอบรับเพื่อน บางทีเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คนส่วนใหญ่รู้กันทั้งนั้นว่าอาเดลมันหวงของมากแค่ไหน แต่ก็ยังไม่วายชอบมายุ่งกับคนของมัน

"สวัสดีครับ"

ชะเอมมองคนที่เดินเข้ามาในโซนต้องห้ามที่ปกติมีแค่คนที่อาเดลอนุญาตเท่านั้นจะเข้ามาได้ อีกคนไม่ทันได้ถึงตัวเธอลูกน้องคนสนิทของอาเดลก็มขวางเอาไว้ก่อน แต่เหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์ เพราะทันทีที่ขวางเจ๋งก็โดนลูกน้องของฝ่ายนั้นล็อกตัวเอาไว้ จนเธอต้องลุกเตรียมจะพุ่งไปช่วยแต่ถูกจับแขนเอาไว้

"จะทำอะไรอ่ะ ปล่อยพี่เจ๋งเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"พี่ก็แค่มีเรื่องอยากคุยด้วยสักหน่อย พอจะมีเวลาคุยกันสักสิบนาทีไหมครับคนสวย"

"จะคุยก็คุยดีๆ ทำไมต้องจับพี่เจ๋งด้วย"

"ก็แค่กันไว้ไม่ให้มันมาขวางพี่แค่นั้นเอง"

เขานั่งลงยกขาไขว่ห้างแล้วออกแรงดึงเธอให้นั่งลงไปหา ชะเอมได้แต่มองในสนามที่รถกำลังเริ่มออกตัวแล้ว อาเดลกับคนอื่นคงไม่มีเวลามาสนใจเธอตอนนี้แน่ ถึงคนตรงหน้าจะดูไม่น่าไว้ใจ แต่เธอคงทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมคุยและฟังในสิ่งที่เขาอยากจะพูด จู่ๆเขาก็จับมือเธอจนเธอต้องรีบสะบัดออก จนไม่รู้เลยว่าท่าทีถือดีนั้นจะทำให้อีกคนยิ่งสนใจเธอเข้าไปอีก

หนุ่มตรงหน้าแนะนำตัวขึ้นมา แล้วทำให้เธอได้รู้ว่าเขาเป็นลูกพี่ใหญ่ของคนที่วางยาเธอไปที่โรงแรงเมื่ออาทิตย์ก่อน แบบนี้ก็ยิ่งไม่น่าไว้ใจเข้าไปใหญ่ การที่อีกคนมาถึงที่นี่หลังจากเหตุการณ์วันนั้นทั้งที่ไม่เคยมาเหยียบเลย มันไม่ใช่เรื่องปกติเลยสักนิด คิดได้แบบนั้นก็เลยรีบลุกขึ้นกะว่าจะเดินหนี แต่สุดท้ายก็ถูกดึงกลับไปจนนั่งลงบนตัก ชะเอมพยายามยื้อตัวออกแต่อีกคนกับยื้อเธอไว้ ถ้าอาเดลมาเห็นต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่

"จะรีบไปไหน ยังไม่ได้ทำความรู้จักกันเลย พี่ชื่อ บอสตัน ครับ"

"ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไม่งั้นจะตะโกนเรียกเฮียจริงๆด้วย"

"มันอยู่ในสนามแข่งแบบนั้น จะไปช่วยอะไรได้"

ปลายคางเธอถูกเขาเชยขึ้น ชะเอมพยายามสะบัดหน้าหนี รังสีของความไม่น่าไว้ใจแผ่ออกมาชัดเจนเสียจนเธออยากจะตะโกนให้อาเดลได้ยินซะตอนนี้ ส่วนเจ๋งก็พยายามดิ้นเพื่อมาช่วยเธอแต่ก็ทำไม่ได้ 

อาเดลที่อยู่ในสนามอย่างตั้งใจ ความเร็วรถเร่งขึ้นตามความต้องการของเขา แต่สายตาดันไปเห็นเข้ากับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักใครบางคน และถ้าเขามองไม่ผิดพวกมันคือคนที่เอาแต่จ้องมองคนของเขาตั้งแต่เดินเข้ามาในสนาม คิดเอาไว้อยู่แล้วเชียวว่าไม่น่าไว้ใจ เสียงโหวกเหวกดังขึ้นทันทีในตอนที่เขาจอดรถเข้าที่ 

"ดูเหมือนว่าเจ้าของจะเห็นซะแล้วสิ เอาไว้ค่อยคุยกันใหม่นะสาวน้อย"

เส้นผมถูกเขาสัมผัสแล้วหอมลงบนนั้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นบ่งบอกกับเธอว่าคนตรงหน้าไม่มีทางยอมลดละง่ายๆ พอมือหนาปล่อยเธอออกจากเกาะกุมชะเอมก็รีบลุกขึ้นทันที บอสตันยื่นมือมาสัมผัสแก้มเธออีกครั้งแล้วเอามือไปแตะที่จมูกตัวเองราวกับสูดดม ก่อนจะหมุนตัวเดินหนีไปแต่อาเดลดันมาถึงตัวก่อนแล้วออกแรงถีบจากด้านหลังจนบอสตันกระเด็นไปกระแทกกับราวกั้น

"มายุ่งอะไรกับเมียกู"

"ก็แค่มาเคลียใจกันนิดหน่อย โทษฐานที่เป็นต้นเหตุให้ลูกน้องกูต้องเจ็บตัว"

"ลูกน้องมึง? อย่าบอกว่าคือไอเวรนั่นที่วางยาเมียกูนะ"

"มึงมั่นใจได้ไงว่าลูกน้องกูวางยา เด็กมึงอาจจะอ่อยมันก็ได้ ว่าแต่...กูยอมรับกับความใจกว้างของมึงจริงๆ ถึงขนาดยอมให้เมียรับงานเอ็นผู้ชายคนอื่นได้ ผู้ชายพวกนั้นคงรู้สึกขอบคุณมึงแน่ ที่ไม่เก็บของดีขนาดนี้ไว้ดูคนเดียว"

"ไอเหี้ยนี่แม่ง!!....." 

อาเดลเตรียมพุ่งเข้าไปหาแต่เรียวแขนเล็กโอบเอวเขาไว้ เธอไม่อยากให้เกิดเรื่องตอนนี้เพราะทุกสายตากำลังมองมาอยู่ หันไปขอความช่วยเหลือให้ออแกนช่วยเดินมาห้ามไว้ เขามองตามมันไปอย่างหัวเสีย เสียงหายใจถี่รัวพอจะทำให้รู้ว่าอาเดลโกรธมากแค่ไหน

"หนูไม่นั่งตักมันทำไม!?"

"หนูไม่ได้นั่ง เขาดึงหนูต่างหาก แรงเขาเยอะ หนูสู้ไม่ได้นี่"

"น้องตัวเล็กแค่นี้จะไปสู้กับมันยังไง มึงอย่าพาลน้องน่าไอเดล" ลีโอช่วยเข้ามาพูดให้ เขารู้ว่าเพื่อนใจร้อนเรื่องคนตัวเล็กมากแค่ไหน ขืนปล่อยให้อารมณ์ประทุมีหวังได้พูดอะไรสิ้นคิดจนชะเอมงอนแน่

"แล้วไอเจ๋งกูบอกแล้วใช่ไหมว่าให้เฝ้าเมียกูให้ดี"

"เจ๋งขอโทษเฮีย พวกมันเยอะอ่ะ"

"เฮียใจเย็นๆสิ"

เธอดึงมือหนามาจับเอาไว้เพราะอยากให้เขาอารมณ์เย็นลงกว่านี้ อาเดลพยายามพรูลมหายใจให้เขารู้สึกดีขึ้น ก่อนจะดึงเธอมาโอบเอาไว้ ท่าทางของคนเมื่อครู่มันวอนตีนเขาชะมัด แล้วคิดว่าคงมีโอกาสได้เจอกันอีกไม่นานนี้แน่ เอาไว้จัดการทีหลังก็ยังไม่สายหรอก

"แล้วจะเอาไงต่อ เริ่มซ้อมใหม่ไหม?"

"กูไม่มีอารมณ์ ไอเจ๋งมึงไปบอกให้คนดูแลเพจลงขอโทษเรื่องวันนี้ แล้วบอกไปว่าจะแจ้งวันเวลาใหม่อีกรอบ"

"....."

"ส่วนหนูก็ไปช่วยเฮียเปลี่ยนชุด พวกมึงไปเจอกูที่ร้านเหล้าถัดไปสองซอย"

"ให้หนูไปกับเฮียด้วยหรอ?"

"ใช่ แล้วขากลับก็ขับรถให้เฮียด้วย"

ถึงเธอจะไม่พอใจเท่าไหร่นักเพราะแค่ฟังก็รู้แล้วว่าเขาน่าจะไปดื่มจนเมาแน่ แต่เห็นกับที่เขาต้องมาอารมณ์เสียเพราะเรื่องผู้ชายคนนั้น จะยอมให้สักวันก็แล้วกัน อย่างน้อยก็ดีกว่าปล่อยให้อาเดลหงุดหงิดใจอยู่อย่างนี้