เมียเฮียเดลเป็นเด็กเอ็น

เมียเฮียเดลเป็นเด็กเอ็น

last updateآخر تحديث : 2025-03-22
بواسطة:  ได้โปรดปลื้มمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
35فصول
715وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

อาเดลหนุ่มหล่อเจ้าของสนามแข่งรถรีลีฟผู้คลั่งรักเมียมาก ชะเอมเป็นคนที่เขารัก เธอเคยทำงานเป็นเด็กเอ็นมาก่อนและยอมเลิกทำมันเพราะคำขอของอาเดล แต่สุดท้ายก็มีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เธอต้องปิดบังเขาและกลับไปรับงานนั้นอีกครั้ง และในทุกครั้งเธอจะต้องโกหกเขา

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1/1 คนที่มึงฉุดเมียกู

Del baño llegaba el sonido constante del agua cayendo. Era Adrián Vargas, dándose una ducha.

Eran las tres de la madrugada. Acababa de llegar. Olivia Muñoz estaba parada frente a la puerta del baño; tenía algo importante que hablar con él. Se sentía nerviosa, dudando si él estaría de acuerdo con lo que estaba a punto de decirle.

Cuando pensaba en cómo abordar el tema, escuchó un ruido extraño desde adentro. Agudizó el oído y entonces entendió. Se estaba... dando placer.

Los jadeos y gemidos llegaban uno tras otro, como martillazos crueles en su pecho. El dolor se expandió como una marea; sentía que se ahogaba en la angustia, incapaz de respirar. En realidad, ese día era su aniversario de bodas. Llevaba cinco años casada con él y nunca habían tenido intimidad.

¿Prefería hacerlo él solo antes que tocarla?

Conforme su respiración se aceleraba, Adrián dijo bajito, extremadamente cauteloso:

—¡Pau...!

Ese nombre fue el golpe final, el que la destrozó. Algo dentro de ella se derrumbó, haciéndose polvo. Olivia se tapó la boca con fuerza para no llorar, se dio la vuelta para huir, pero tropezó en el primer paso. Chocó contra el lavabo y cayó al suelo.

—¿Olivia? —Adrián todavía sonaba agitado desde adentro; se notaba que intentaba controlarse, pero su respiración seguía siendo pesada.

—Yo... quería usar el baño, no sabía que te estabas bañando... —mintió torpemente, aferrándose al lavabo con desesperación para intentar levantarse.

Pero cuanto más se apuraba, más patética se sentía. Había agua en el piso y en el mueble. Apenas logró ponerse de pie cuando Adrián salió. Llevaba la bata de baño blanca mal puesta por la prisa, aunque el cinturón estaba atado con fuerza.

—¿Te caíste? Déjame ayudarte —dijo, haciendo el intento de cargarla.

Las lágrimas de dolor le llenaban los ojos, pero aun así empujó su mano, sintiéndose humillada pero firme.

—No hace falta, puedo sola.

Luego, tras resbalar otra vez y casi caer de nuevo, cojeó apresuradamente hasta refugiarse en la recámara. “Huir”. Esa era la palabra exacta. En los cinco años que llevaba casada con Adrián, no había hecho otra cosa más que huir. Huir del mundo exterior, huir de las miradas curiosas de la gente y también de la lástima y la compasión de su esposo.

¿Cómo podía ser que la esposa de Adrián Vargas fuera una coja? ¿Cómo podía una mujer así estar a la altura de alguien tan brillante y exitoso como él? Y pensar que antes tenía unas piernas perfectas...

Adrián la siguió y, con un tono suave y de preocupación, dijo:

—¿Te lastimaste? Déjame ver.

—No, estoy bien. —Se envolvió en las sábanas, escondiendo su vergüenza junto con ella bajo la tela.

—¿Seguro que estás bien? —preguntó, genuinamente preocupado.

—Sí. —Olivia le dio la espalda y asintió con fuerza.

—¿Entonces nos dormimos? ¿No querías ir al baño?

—Ya se me quitaron las ganas. Mejor duérmete, ¿sí? —murmuró.

—Está bien. Por cierto, hoy es nuestro aniversario. Te compré un regalo, ábrelo mañana a ver si te gusta.

—Sí.

El regalo estaba en la mesa de noche; ya lo había visto. No necesitaba abrirlo para saber qué era. Todos los años era una caja del mismo tamaño con un reloj idéntico adentro. En su cajón, contando los regalos de cumpleaños, ya había nueve relojes iguales. Este era el décimo.

La conversación terminó ahí. Apagó la luz y se acostó. Olía al aroma húmedo del jabón, pero apenas sintió que el colchón se hundiera. En esa cama king size, dormía de un lado y él en el extremo opuesto; en el espacio que quedaba entre los dos cabían otras tres personas. Ninguno mencionó a “Pau”, ni mucho menos lo que estaba haciendo en el baño. Fue como si nada hubiera pasado.

Olivia se quedó acostada, tensa, sintiendo un ardor insoportable en los ojos. Pau. Paulina Castillo. Su compañera de universidad, su primer amor, su diosa inalcanzable.

Al graduarse, Paulina se fue al extranjero y terminaron. Adrián cayó en una depresión y se dedicó a beber diario.

Olivia y él habían sido compañeros en la secundaria. Admitía que desde esa época le gustaba en secreto.

En aquel entonces, era el más guapo de la escuela, el estudiante modelo y serio. Ella era una estudiante de artes; aunque también era bonita, había muchas chicas lindas. En una preparatoria donde las calificaciones lo eran todo, los de artes no destacaban tanto, e incluso algunos los veían con prejuicios.

Así que su amor fue platónico y solitario; nunca imaginó que algún día podría acercarse a él. Hasta que, graduada de la academia de danza y de regreso en casa por las vacaciones, se encontró con ese Adrián destruido.

Esa noche también estaba borracho, caminando en zigzag por la calle. Cruzó sin fijarse en el semáforo y un auto venía a toda velocidad sin tiempo para frenar. Fue ella, quien lo seguía preocupada, la que lo empujó para salvarlo. Pero el auto la golpeó.

Era bailarina. Ya tenía asegurada el ingreso a la maestría. Pero por ese accidente, quedó coja. Nunca más pudo volver a bailar.

Después, él dejó de beber y se casó con ella. Siempre sintiéndose culpable, siempre agradecido, siempre hablándole con suavidad, siempre indiferente, llenándola de regalos y dándole todo el dinero que quisiera.

Pero no la amaba. Creyó que el tiempo le daría calidez a su relación, creyó que el tiempo borraría el pasado.

Jamás imaginó que, cinco años después, seguiría teniendo a “Pau” tan grabada en su mente. Al grado de gritar su nombre mientras se daba placer a sí mismo. Al final, había sido demasiado ingenua.

No durmió en toda la noche. Leyó el correo en su celular más de cien veces. Era la carta de aceptación de una universidad en el extranjero para su maestría. Eso era lo que planeaba hablar con él esa noche: quería irse a estudiar fuera del país, quería saber si le parecía bien. Pero ahora estaba claro que no necesitaba preguntarle nada.

Cinco años de matrimonio, incontables noches dando vueltas en la cama... a partir de este momento, podía iniciar la cuenta regresiva. Cuando se levantó, fingió seguir dormida. Lo escuchó hablar afuera con Rosa, la empleada doméstica.

—Hoy tengo una cena de negocios, dígale a la señora que no me espere, que se duerma temprano.

Después de dar las instrucciones, regresó al cuarto y se asomó a verla. Seguía cubierta con las sábanas, pero las lágrimas ya habían empapado la almohada. Normalmente, antes de que se fuera a la oficina, le dejaba la ropa lista y combinada para que solo se la pusiera.

Pero esta vez no lo hizo. Fue al vestidor, se cambió solo y se fue a Graph Corporation. Solo entonces abrió los ojos, que sentía hinchadísimos.

Sonó la alarma del celular. Era la hora que se había fijado para estudiar el idioma.

Desde que se casaron, debido a su pierna, pasaba el 90% del tiempo en casa, sin salir. Tenía que dividir su día en bloques y buscar algo que hacer para matar el tiempo en cada uno. Tomó el celular, apagó la alarma y se puso a navegar sin rumbo por varias aplicaciones. Tenía la cabeza hecha un lío, no prestaba atención a nada de lo que veía.

Hasta que le apareció un video en Instagram. La persona en la pantalla le resultaba demasiado familiar...

Miró el nombre de la cuenta: @soypaucastillo. Maldito algoritmo... La fecha de publicación era de la noche anterior.

Olivia abrió el video. Sonó una música animada y luego alguien gritó:

—¡Una, dos, tres! ¡Bienvenida de vuelta, Pau! ¡Salud!

Esa voz... era la de Adrián.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
35 فصول
บทที่ 1/1 คนที่มึงฉุดเมียกู
อาเดล ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของเจ้าสัวอรรถพล เป็นเจ้าของสนามแข่งรถขนาดใหญ่อย่างรีลีฟที่ไม่ใช่แค่ต้องมีเงินเท่านั้นถึงจะเช้าได้ แต่ต้องถูกชะตากับเจ้าของด้วยก็รวยซะขนาดนี้ ไม่ได้มาเดือดร้อนเรื่องเงินถึงขั้นต้องรับค่าเช่าทุกงานหรอก แค่เปิดเอาไว้ให้หมาฉี่ยังมีเงินใช้ไปตลอดทั้งชาติเลย เรื่องที่มาเปิดก็แค่เพราะจะได้มีข้ออ้างออกจากบ้านบ่อยขึ้นก็แค่นั้นแหละหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ดีกรีตัวท็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ ถึงจะอยู่ปีสี่แล้วแต่ความฮอตก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลยสักนิด ดูได้จากดอกไม้กับขนมที่วางอยู่เต็มรถคันหรูของเขาตอนนี้ อยากจะถอนหายใจระบายความเหนื่อยออกมาที่ต้องมายืนเก็บแบบนี้อยู่ทุกวัน ปล่อยให้ติดรถไปได้ที่ไหน อาเดลยังไม่อยากจะดวงถึงคาดโดนเมียฆ่าตายตอนนี้หรอก"ยืนขำอยู่นั่น ช่วยกูเก็บดิ๊""ไอออแกนมึงช่วยมันดิว่ะ ขำอยู่ได้""แหม ว่าแต่กู มึงก็เหมือนกันนั่นแหละไอลีโอ ขำก่อนกูอีกมั้ง""ทั้งคู่! ถ้ากูไปรับเมียกูช้าแล้วโดนด่า กูจะด่าพวกมึงด้วย"ต้องขู่แบบนี้พวกมันถึงจะยอมหยุดหัวเราะแล้วมาช่วย เมียเขาขึ้นชื่อเรื่องด่าอยู่แล้ว ถ้าได้เริ่มทีอย่างกับมีระบบจับคำอัติโนมัติ ไม่ทันได้สำนึกประโยคใหม่ก็ออกม
اقرأ المزيد
บทที่ 1/2 คนที่มึงฉุดเมียกู
"หนูก็บอกไปแล้วว่าต้องหาเงินใช้ แล้วเฮียก็ไม่ต้องมาบอกหนูนะว่าเฮียเลี้ยงได้ โอนมาให้หนูเยอะเดี๋ยวแม่เฮียก็มาด่าหนูอีก"อาเดลจะไปเถียงทันได้ยังไง พูดน้ำไหลไฟดับซะจนเขาอ้าปากพูดแทบไม่ทัน เพราะแม่เขาคอยเช็ครายการเดินบัญชีตลอด เหมือนอีกคนจะฝังใจที่เคยโดนแม่เขาต่อว่าเรื่องรับเงินจากเขา ถึงแม้เขาจะไม่ใส่ใจแต่เธอใส่ใจซะจนไม่ยอมให้โอนเงินอีก บางครั้งอาเดลก็เลยได้แต่วางเงินสดปึกใหญ่ไว้ให้ใช้แทนก็ปัญหาแบบแม่ผัวลูกสะใภ้ ชะเอมก็แค่เด็กคนหนึ่งที่บ้านไม่ได้มีฐานะ แม่ของอาเดลก็เลยจงเกลียดจงชังมาตลอด แต่ก็ต้องยอมรับในความหนักแน่น ที่ไม่ว่าจะโดนกดดันเท่าไหร่เราสองคนก็ไม่ปล่อยมือกันเลยสักครั้งพวกเราคบกันมาหนึ่งปีแล้ว ชะเอมก็รับงานแนวนี้มาโดยตลอด แต่แค่รับกินข้าวหรือเที่ยวเป็นเพื่อน ไม่ได้รับเรื่องอย่างว่า บางคนก็คงสงสัยว่าทำไมเขาถึงมั่นใจนักว่าแฟนตัวเองไม่เคยรับงานแนวนั้นมาก่อน ก็เพราะคืนแรกของเรามันเป็นครั้งแรกของเธอเหมือนกันอาเดลยังจำค่ำคืนนั้นได้ดีมาตลอด วันที่ทำให้เขาหลงชะเอมหัวปักหัวปรำจนสุดท้ายก็หนีไปไหนไม่ได้ คนของเขามีคนมาเกาะแกะไม่เว้นวัน แต่ว่าเขาก็ไม่ยอมเสียไปให้ใครหรอก สนามแข่งรีลีฟ"ก
اقرأ المزيد
บทที่ 2/1 เดิมพัน
"น้องชะเอม ให้พี่เจ๋งเดินด้วยเถอะ"ชะเอมกรอกตามองบ่นอย่างเบื่อหน่าย แล้วเบนสายตาไปมองลูกน้องในสนามของอาเดลที่เดินตามมาอีกสามสี่คน ก็เข้าใจอยู่ว่าเป็นห่วง แต่จะช่วยยืนดูอยู่ห่างๆแทนการเดินตามประกบอยู่แบบนี้ไม่ได้เลยหรือไง ตามติดเป็นเงา อีกนิดก็แทบจะสิงร่างเธอไปอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าอาเดลไปสั่งให้ดูแลแบบไหนกันถึงได้เป็นไปอย่างนี้"เอมแค่จะเดินเล่น พี่เจ๋งพาลูกน้องเดินตามเยอะขนาดนี้ เอมอึดอัดค่ะ""แต่ถ้าปล่อยน้องเอมคาดสายตาแล้วเกิดเรื่อง หัวพี่เจ๋งกับพวกมันหลุดออกจากบ่าแน่"พวกที่เหลือก็พยักหน้าหงึกหงักตามคำพูดของเจ๋งด้วย สุดท้ายก็ได้แต่พูดคำขาดไปว่าให้เดินตามดูห่างๆในระยะสิบเมตร พอได้ยินแบบนั้นก็พากันยืนคาดคะเนทันทีว่าสิบเมตรต้องไปยืนอยู่ตรงไหน นี่ลูกน้องเฮียซื่อจริงหรือว่าโง่กันแน่เนี่ย จะเคร่งครัดอะไรขนาดนั้น ชะเอมเห็นแล้วเหนื่อยใจแทนเดินไปบนสนามแข่งรถขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างหรูหราแบบที่คนเงินเหลืออย่างอาเดลใช้สร้างได้สบาย แต่สำหรับคนอื่นคงมองว่าที่นี่เข้าได้แค่เพียงคนมีเงินเท่านั้น ความจริงมันก็ใช่แต่แค่ส่วนหนึ่ง ถ้ามีเงินแต่อาเดลไม่ถูกใจ ก็ไม่มีวันจะได้เข้ามาที่นี่หรอก"ใครน่ะ!!"
اقرأ المزيد
บทที่ 2/2 เดิมพัน
"เปล่านะครับ เฮียไม่เคยคิดว่าหนูงี่เง่าเลยสักนิด""ได้ยินชัดแล้วใช่ไหม งั้นก็ออกไปสักที ผู้ชายไม่สนใจก็ยังจะตามอยู่ได้ ว่างนักก็ไปเรียนหนังสือบ้างไป"อาเดลได้แต่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เขาชอบมากเวลาได้เห็นชะเอมหึงหวงกันแบบนี้ บางครั้งก็เลยชอบทำตัวหว่านสเน่ห์เพียงเพื่อให้อีกคนมาหึงนั่นแหละ ไม่ใช่ว่าจะมีคนอื่นจริงๆหรอก เขาทั้งรักทั้งหลงอีกคนซะขนาดนี้ จะเอาพื้นที่หัวใจส่วนไหนไปให้ผู้หญิงอื่นครองอีกวันนัดแข่ง"ปกติเวลารีลีฟจะจัดแข่งน่าจะลงตารางล่วงหน้าเป็นเดือนเลยนะ ทำไมรอบนี้กระชั้นชิดจัง" คิริน เพื่อนสาวคนสนิทของเธอถามขึ้นมา ชะเอมจับปลายคางแล้วทำหน้าครุ่นคิด มันก็แปลกอย่างที่คิรินว่า แถมการแข่งครั้งนี้ตัวเธอเองก็พึ่งมารู้เรื่องเมื่อวานจากปากของอาเดลเอง ทั้งที่ปกติอีกคนจะบอกตารางเธอล่วงหน้าตลอดแท้ๆ หรือว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นที่เธอยังไม่รู้นะ มองออกไปในสนามแล้วก็ต้องเบิกตากว้าง เธอรู้ว่าอาเดลมีแข่งวันนี้ แต่ไม่ได้รู้มาก่อนว่าคู่แข่งคืออริอย่างสกาย พอเห็นแบบนั้นก็ได้แต่กลัวว่าจะเกิดเรื่อง เพราะฝั่งนั้นขึ้นชื่อเร่องเล่นนอกเกมส์ที่สุดแล้ว ถ้าอาเดลเสียท่าละก็ ต้องบาดเจ็บแน่อาเดลกับสกายกำ
اقرأ المزيد
บทที่ 3/1 งอน
"ทีนี้มึงจะเอายังไง จะเอาเมียกูคืนมา หรือว่าจะให้กูส่งพวกมึงไปให้ตำรวจ" อาเดลส่งโทรศัพท์คืนให้ลีโอหลังจากเปิดคลิปกล้องวงจรปิดในสนามวันที่เกิดเหตุให้คู่อริเขาดู ภาพที่ชายคนที่ชะเอมเจอมาด้อมๆมองๆอยู่ตรงสนามกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์เอาไว้ตรงนั้นเพื่อให้เกิดอุบัติเหตุกับเขาในวันนี้ถูกบันทึกไว้ได้ชัดเจนยืนมองดูคนที่ยังโอบเอวบางของชะเอมไม่ยอมปล่อยด้วยใจร้อนรุ่ม ที่เขายังตีหน้านิ่งอยู่ไม่ใช่ใจเย็น แต่แค่กำลังรอเวลา"มึงคิดว่าหลักฐานแค่นี้จะทำอะไรกูได้หรอ คนในคลิปไม่ใช่กูสักหน่อย""คิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าคนไม่มีสมองแบบมึง ต้องพูดจาแบบนี้ออกมา""......""กล้องวงจรปิดของสนามกูไม่ได้มีจุดเดียว แล้วหมารับใช้ของมือก็โง่มาก มึงรู้อะไรป่ะ มันขับรถที่มีสติ๊กเกอร์สนามมึงออกมาถึงนี่ แล้วก็ลงมือทำเรื่องเลวๆในสนามกู""ทีนี้มึงจะเอายังไงดี จะส่งเมียเพื่อนกูคืน หรืออยากไปนอนในคุก"ออแกนเดินเข้ามาทีหลังพูดขึ้น พยักหน้าสั่งลูกน้องในสนามให้โยนตัวต้นเหตุของน้ำมันที่ไหลลงมาบนสนามคืนไปให้พวกลอบกัดตรงหน้าอีกฝั่งจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดแล้วเหวี่ยงคนตัวเล็กคืนมา อาเดลอ้าแขนรับอีกคนมาไว้ในอ้อมกอด แล้วหันมองคนที่ตั้งใจผลักค
اقرأ المزيد
บทที่ 3/2 งอน
เหมือนเธอจะฉุกคิดไปชั่วครู่ มือบางส่งมาแตะที่กรอบหน้าอาเดลไว้ ตรงแก้มข้างขวามีรอยฟกช้ำนิดหน่อย กับตรงหน้าผากยังมีรอยเลือดที่แห้งติดอยู่แววตาที่แสนอ่อนโยนกลับมาอีกครั้ง อาเดลมองดูก็รู้ว่าคนใต้ร่างกำลังเป็นห่วงเขา ส่งมือไปแตะแก้มเนียนแผ่วเบาแล้วก้มลงกดจูบ "เลิกทำหน้ามุ่ยได้แล้ว""เฮียทำแผลก่อนไหม หนูทำแผลให้""เป็นห่วงด้วยหรอ""หนูก็ห่วงเฮียตลอดแหละ มีแค่เฮียแหละที่ไม่ห่วงหนู""คิดไปเอง เฮียทั้งห่วงทั้งหวงหนูจะตาย คิดว่าเฮียจะยอมเสียหนูให้ใครหรอไง คนอย่างเฮียเดลเนี่ยนะที่จะยอมเสียหนูไป เมียทั้งคนนะ""ใครจะไปรู้ หนูมันก็แค่เด็กเอ็นธรรมดาคนหนึ่ง ใครก็บอกหนูว่าได้เฮียมาเป็นแฟนเพราะโชคช่วย ตอนนี้เฮียอาจจะเบื่อหนูแล้วก็ได้""เราพึ่งจะเอากันล่าสุดเมื่อคืน ไหนหนูบอกมาซิครับว่าเฮียจะเอาวินาทีไหนมาคิดเบื่อหนู"ชะเอมเบี่ยงหน้าหนีเขาไปแล้วไม่ยอมพูด มือหนาจับปลายคางแล้วออกแรงให้อีกคนหันมา ก้มกดจูบเนิบนาบในทันทีแล้วประสานมือกับคนใต้ร่างไว้ด้วย "เลิกงอแงรึยัง?"พออีกคนไม่ตอบเขาก็เลยต้องจูบย้ำไปอีกรอบ ครั้งนี้ร้อนแรงกว่าครั้งก่อนเพื่อบอกให้ชะเอมเชื่อในความรู้สึกเขา แทรกลิ้นร้อนผ่านเข้าไปหยอกล้อ จน
اقرأ المزيد
บทที่ 4 มีคนเอาเมียกูไป
"จัดการเละขนาดนี้เลย พวกมึงคันตีนกันหรอว่ะ""ก็มึงบอกเองว่าทำอะไรก็ทำ มึงเคลียให้ไง"อาเดลถอนหายใจแล้วส่ายหัวกับสิ่งที่ลีโอพูด จะไม่ให้เขาบ่นพวกมันได้ยังไง ดูจากรายงานที่ลูกน้องคนสนิทมารายงานแล้วฝั่งสกายมันเละเทะน่าดู เกือบจะโดนตำรวจรวบเข้าแต่ก็โชคดีที่ส่งคนไปเคลียมาได้แค่เห็นชื่อพ่อเขาก็ไม่มีใครกล้าจัดการอะไรต่อแล้ว อิทธิพลมืดนี่น่ากลัวจนจะบ้า แต่ถึงอาเดลจะรู้ว่ามีอำนาจพอที่จะจัดการได้ทุกเรื่อง แต่ก็ไม่เคยเอาไปใช้ในทางที่ผิดหรอก ถ้าคนพวกนั้นไม่ได้ก่อเรื่อง"แล้วนี่มึงไม่ต้องไปรับเมียหรอว่ะ จะเย็นแล้วนะ"ออแกนยกนาฬิกาเรือนหรูขึ้นดู ปกติเวลานี้มันน่าจะต้องรีบออกไปรับชะเอมแล้ว แต่กลับยังนั่งนิ่งอยูไม่ได้ดูรีบร้อนอะไร"วันนี้ชะเอมมีงาน""มึงนี่ก็ใจกว้างมากเนอะ ยอมให้เมียรับงานเอ็นผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้""กูไม่ได้ใจกว้างหรอก แต่ตกลงกันไว้แล้ว" 1 ปีก่อน"พี่ไม่คิดว่านี่จะเป็นครั้งแรกของน้อง ขอโทษที่รุนแรงนะครับ" อาเดลทั้งพูดทั้งหอมแก้มปลอบประโลมคนในอ้อมกอดเขาตอนนี้ เธอเป็นเด็กเอ็นที่เขาถูกแนะนำต่อมาอีกทีเมื่อสองเดือนก่อน ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาจ้างเธอมาแค่ดูหนังด้วย เขาก็ถูกเธอเล่นงานหัวใจเ
اقرأ المزيد
บทที่ 5 ถ้าไม่เลิกทำงานนี้ เราเลิกกัน
"มันอยู่ไหน!?""ข้างบนค่ะ คิรินได้ยินเลขห้อง 421 แต่ไม่เห็นคนของเฮียมาเลยนะคะ หรือว่าจะโดนเก็บไปก่อนแล้ว"อาเดลพยักหน้ารับทันทีแล้วเอ่ยปากสั่งให้อีกคนรออยู่ด้านล่าง เขาหันไปหาเพื่อนอย่างไม่พูดอะไรแต่ทั้งสองคนก็รู้ว่าต้องเดินตามเขามา ไม่ทันจะได้เข้าไปก็ถูกพนักงานวิ่งเข้ามารั้งเอาไว้แล้วสั่งห้ามขึ้นไป"ไม่ได้นะคะ คนนอกเข้าไม่ได้ค่ะ""นี่นามบัตรผม ถ้ามีอะไรเสียหายจะรับผิดชอบเอง"ฝากนามบัตรไว้ที่พนักงานแล้วรีบวิ่งขึ้นไปทันที คิรินคอยขวางพนักงานให้ เหลือบมองดูจนพวกของอาเดลขึ้นไปด้านบนกันหมด เธอเดินไปเดินมาอย่างร้อนใจ เมื่อกี้ถ้าไม่กลัวว่าจะเป็นอันตรายก็คงรีบรุดเข้าไปช่วยก่อนแล้ว ยังโชคดีที่อาเดลรับสายในทันทีที่โทรไปขอความช่วยเหลือห้อง 421ก็อก ก็อก ก็อก"เคาะทำไมนัก....."พอบานประตูเปิดออกกระบอกปืนในมืออาเดลก็ถูกส่งไปจ่อหัวมันทันที ออกแรงดันคนตรงหน้าให้เข้าไปภายในห้องแล้วพยักหน้าบอกกับลีโอให้ปิดประตูลง ผลักให้มันหันหลังเดินนำทางเขาไปจนไปถึงภายในโซนของห้องนอน ภาพคนตัวเล็กที่นอนมึนงงอยู่บนเตียงทั้งกระดุมเสื้อถูกปลดออกหมดจนเห็นเสื้อซับตัวบางด้านในทำให้เขาแทบคุมสติไม่อยู่เดินมาเผชิญหน้าแล้วใ
اقرأ المزيد
บทที่ 6 พวกนั้นมันเป็นใคร
"คอยดูเมียกูด้วยละ ถ้ามีพวกแมลงตัวผู้มาเกาะแกะได้ มึงโดนแน่"อาเดลหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทเอาไว้ ทั้งเหลือบมองดูคนที่นั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงที่นั่งข้างสนาม วันนี้พวกเชขามีซ้อมก็เลยมีคนเข้ามานั่งดูบ้าง แล้วคนตัวเล็กก็มักจะตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายหลายคนที่เข้ามาเสื้อครอปสีขาวที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่กลับรัดแน่นเสียจนเห็นหน้าอกอิ่มชัดเจน ไหนจะกางเกงขาสั้นที่แทบจะเห็นไปไหนต่อไหนถ้าไม่ได้ใส่กางเกงซับด้านในนั่นอีก ผู้ชายที่ไหนจะไม่มองบ้างละ"ไอเจ๋งเอาหัวเป็นประกันเลยเฮีย ว่าจะดูแลน้องชะเอมอย่างดี""ถ้าพลาดเหมือนคนที่มึงส่งไปคอยดูเมื่อคราวก่อน มึงเจอแน่"ชี้หน้าข่มขู่เอาไว้ก่อน เขาละกลัวเหลือเกินว่ามันจะทำหน้าที่บกพร่อง คนของเขาเนื้อหอมยิ่งกว่าอะไร แค่ได้อยู่ใกล้ก็อยากจะเข้าหากันเกลียว"เฮียเลิกขู่พี่เจ๋งได้แล้ว พี่ออแกนเรียกแล้วนะ"ชะเอมลุกขึ้นมารั้งมือคนที่ออกปากสั่งลูกน้องไม่หยุดแล้วส่ายหัว ถึงอย่างนั้นก็แอบดีใจนิดหน่อยยามได้เห็นเวลาเขาหวงเธอแบบนี้ อีกคนอาจจะหวงเธออยู่บ่อยครั้ง แสดงออกมาตลอด แต่ว่าเธอก็อดรู้สึกดีไม่ได้ในยามที่เห็นว่าเขาไม่อยากเสียเธอไปแค่ไหน"หนูก็อย่าดื้อ นั่งอยู่โซนนี้ จะได้ไ
اقرأ المزيد
บทที่ 7 เมา
"สั่งเหี้ยอะไรขนาดนี้เนี่ยไอเดล"ออแกนอ้าปากค้างแล้วหันไปถาม เขากับลีโอมาตามหลังแค่ไม่กี่นาที แต่พอมาถึงก็เห็นทั้งเหล้าทั้งค็อกเทลวางเต็มโต๊ะไปหมด หันไปมองชะเอมที่นั่งกอดอกมุ่ยหน้า ดูก็รู้ว่าคงไม่พอใจเท่าไหร่ แต่ห้ามเพื่อนเขาไม่ได้สินะอาเดลยังยกเหล้ากระดกไม่หยุดตั้งแต่มาถึงที่นี่ ไม่ได้สนใจสีหน้าไม่พอใจของคนตัวเล็กเลยสักนิด เขาหงุดหงิดมากเกินกว่าจะไปรับฟังอะไรทั้งนั้น ไม่รู้ว่าทำไมใครต่อใครถึงได้ชอบเข้ามายุ่งกับคนของเขานัก ต้องทำยังไงถึงจะไม่เป็นที่สนใจของคนอื่นกัน จะให้หยุดสวยหยุดน่ารักมันก็คงยากเกินไป "เบาหน่อยก็ได้มั้ง เดี๋ยวก็เมา""กูก็ตั้งใจให้เมา"ลีโอละเหนื่อยใจกับเพื่อนตัวเองจริงๆ มันพูดออกมานี่ได้ดูบ้างไหมว่าสีหน้าของเด็กมันแสดงออกมายังไง แต่ดูจากการกระดกดื่มต่อแล้วมันคงจะไม่สนใจอะไรเลยสินะ ชะเอมพยายามรั้งมือคนตัวสูงแต่เขาก็ไม่สนใจยังคงกระดกต่อจนเธอจิ๊ปากใส่ มองไปหาออแกนกับลีโอสองคนนั้นก็ได้แต่มองอย่างเห็นใจ เธอรู้ดี คนอย่างอาเดลถ้าอยากทำอะไรไม่ว่าใครก็ห้ามเอาไว้ไม่ได้ทั้งนั้น"หนูจะทำอะไร"อาเดลตกใจคว้าแก้วเหล้าในมือของคนตัวเล็กเอาไว้ อีกคนยู่หน้าใส่เขาแล้วก็หยิบแก้วใหม่ข
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status