Accueil / มาเฟีย / เมียใต้อาณัติ / ตอนที่ 7 แฟนกำมะลอ

Partager

ตอนที่ 7 แฟนกำมะลอ

last update Date de publication: 2025-04-21 12:02:31

หมับ!

“ปล่อยนะ..พี่เคน” คัพเค้กสะบัดตัวออกห่างจากร่างสูง

“มาเที่ยวกับแฟนเหรอ พาไปแนะนำหน่อยสิ” เคนตะโอบเอวพร้อมยักคิ้วอย่างกวนๆ ในหัวมีแผนบางอย่าง

“จะทำอะไร” คนตัวเล็กถามอย่างรู้ทัน

“หึ คิดมากน่า พี่จะทำไรน้องสาวได้” เขาแสยะยิ้มมุมปาก แววตามีเลศนัยชัดเจน

“อย่าคิดจะทำไรบ้าๆต่อหน้าแฟนเค้กนะ” คัพเค้กรีบข่มขู่ไว้ก่อน ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายมีแผนแต่ก็แสดงออกมามากไม่ได้ ไม่รู้ว่าแผนนั่นคืออะไร แต่ที่แน่ๆไม่ดีกับตัวเธอหรือไม่ก็แฟนหนุ่มกำมะลอแน่นอน

“...” เคนตะไม่รับปากกลับกระชากคนตัวเล็กไปที่โต๊ะทันที

“ปล่อยได้แล้ว” เมื่อถึงโต๊ะคัพเค้กจึงแกะมือหนาออกจากเอว ทว่าอีกฝ่ายกดตัวเธอให้นั่งลงฝั่งเดียวกับเขา

“นั่งข้างฉัน” ก่อนที่เคนตะจะกดเสียงเรียบนิ่ง

“ไม่”

ฟึ่บ! เคนตะออกแรงบีบหัวไหล่ไม่ให้คัพเค้กลุกออกไป ทำเอาชายหนุ่มอีกคนมองสลับไปมา ไม่รู้จะเอ่ยแทรกหรือหาจังหวะช่วยตอนไหนดี

“คบกันนานยัง” เคนตะทำหน้าที่ผู้ปกครองทันที ถามในสิ่งที่อยากรู้มากกว่าหน้าที่

“...” โจโจ้หันไปมองคนตัวเล็กที่นั่งข้างพี่ชาย พยายามกระพริบตาบอกบางอย่างเป็นนัยน์ ๆ

“ว่าไง ฉันถาม” เคนตะถามย้ำจ้องใบหน้าชายหนุ่มรุ่นน้องอย่างเอาเรื่อง เรื่องแค่นี้ก็ใช้เวลาคิดนาน

“ยุ่งไรด้วยเนี่ย” เมื่อเห็นท่าทางข่มเหงของเคนตะ คัพเค้กจึงเป็นฝ่ายตัดบทสนทนานั่นทันที

“ฉันต้องยุ่งเพราะเผื่อมันเลว ฉันจะได้จัดการมันก่อน” ดวงตาสีน้ำข้าวหันมาสบกับดวงตากลมโต แล้วหันไปจ้องเอาเรื่องกับโจโจ้เหมือนเดิม

“ไม่มีใครเลวเท่าพี่อีกแล้วล่ะ” ใบหน้าจิ้มลิ้มเบี่ยงไปด้านข้าง เอ่ยเสียงแผ่วๆไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน

"ว่าไง ทำไมฉันถามแค่นี้ถึงได้คิดนาน หรือมึงไม่ได้จริงใจกับยัยเค้ก"

“โอ๊ย พี่เคนกลับไปได้แล้วไป เค้กรำคาญ” คัพเค้กเริ่มหัวเสียกระแทกไหล่ให้เคนตะลุกขึ้นออกไป

ทว่า...จู่ๆโจโจ้ที่เงียบอยู่นาน เอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆแต่แฝงนัยยะบางอย่าง

“ผมว่าพี่เป็นผู้ชายเหมือนกับผม น่าจะดูออกว่าผมจริงใจและไม่คิดทำร้ายคัพเค้ก บางทีผมอาจจะเชื่อใจได้มากกว่าคนแถวนี้ก็ได้”

“มึงหมายถึงใคร!?” คำพูดกระแนะกระแหนของโจโจ้ ส่งผลให้เคนตะร้อนตัวขึ้นมาทันที ก่อนจะเหลียวหน้าไปหาน้องสาวตัวดีที่อาจจะคาบข่าวเรื่องที่เขาทำ

“ผมแค่เปรียบเทียบเล่นๆ พี่เคนคงไม่ร้อนตัวว่าผมว่าพี่หรอกนะครับ”

“หึ” คัพเค้กอมยิ้มชอบใจที่โจโจ้ตอกกลับไปถึงใจ

หมับ! มือหนาเคนตะถึงกับคว้าแก้วเพื่อกระดกดับอารมณ์ภายใน ทว่ามือบางดันคว้าแก้วจากมือเข้าไปกระดกแทน

“แก้วเค้ก อยากกินสั่งใหม่เอาเอง” เอ่ยจบพร้อมยักคิ้วยียวนจนร่างสูงจ้องหน้าจิ้มลิ้มแล้วพยักหน้ารอเวลาเอาคืน

“...” เคนตะจึงยกมือเป็นสัญญาณให้เด็กเสิร์ฟรับรู้

เวลาผ่านไปสักพัก คนตัวเล็กเริ่มที่จะนั่งเซไปเซมา จนทำให้ชายหนุ่มทั้งสองจับจ้องเพื่อมองท่าที

“เมื่อไหร่พี่จะกลับไปสักที~” คัพเค้กเอ่ยน้ำเสียงยืดยาน น้ำมึนเมาเริ่มทำงาน

“คออ่อนก็ไม่ต้องกิน” เคนตะตวาดเสียงดุๆ ส่ายหน้าไปมา รู้สึกเจ็บใจขึ้นมาเมื่อนึกถึงเวลาเขาไม่อยู่ด้วย คัพเค้กจะเมาขนาดไหน

“นิสัยดูถูกคนอื่นนี่คงรักษาไม่หาย” คนตัวเล็กใช้หางตามองอย่างไม่สมอารมณ์นัก

“หึ งั้นก็เชิญ” เคนตะพายมือเป็นเชิงอนุญาต เพราะยังไงตอนนี้เขาก็อยู่ด้วย ไม่ได้อยู่กับไอ้หน้าจืดสองต่อสอง

กึก!

“พอแล้ว คัพเค้ก” โจโจ้เอื้อมมือคว้าแก้วไวน์ในมือแฟนสาวกำมะลอ เพราะรู้ดีว่าเวลาคัพเค้กเมามักจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

“เอามา นายอย่ามายุ่ง” คัพเค้กดึงแก้วกลับ

แต่...

“พอแล้ว เมามากแล้วนะเว้ย” ความลืมตัวจึงเอ่ยน้ำเสียงปกติ แล้วดึงแก้วไวน์กลับมาอีกครั้ง

“เฮ้ย! พูดเว้ยกับน้องสาวกูได้ไงวะ” เคนตะนั่งมองอยู่นาน เมื่อได้ยินประโยคไม่เข้าจึงเอ่ยท้วงทันที

“แล้วพี่เคนยุ่งไรด้วย” คัพเค้กเปลี่ยนเป้าหมาย หันไปต่อว่าชายหนุ่มข้างๆ แล้วดึงแก้วไวน์จากมือโจโจ้อย่างแรงจนน้ำสีเข้มกระเด็นออกจากแก้ว ใส่เสื้อเคนตะเข้าเต็มๆ

“เฮ้ย! ยัยเค้ก”

“หึ เสื้อเปียกหมดเลย” นิ้วเรียวจิ้มไปที่เสื้อพร้อมหัวเราะดังลั่น ในสมองเริ่มมึนเมาแทบจะควบคุมไม่อยู่

“เพราะมึงคนเดียวเลย แย่งแก้วกันอย่างกับเด็กๆ” เคนตะหันไปต่อว่าโจโจ้แล้วเอื้อมมือไปโอบคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นมาตาม

“จา..ไปไหน เค้กยังไม่อยากกลับ”

หมับ!

“เดี๋ยวผมไปส่งเค้กเอง” โจโจ้เข้าไปจับแขนเล็กเพื่อดึงกลับมา แต่ก็ไม่สามารถดึงกลับมาได้เพราะเคนตะเอาตัวเข้าขวางแล้วเดินกลับไปที่ลานจอดรถ

ตึก!

ตึก!

“มึงกลับไปได้แล้วไป” เคนตะหันไปเอ่ยปากไล่ เมื่อเห็นว่าแฟนน้องสาวเดินตามมาไม่เลิก

“ผมว่าพี่ส่งเค้กให้ผมดีกว่า ยังไงผมกับเค้กก็เป็นแฟนกัน”

“แต่ฉันเป็นพี่ชาย คงไม่ต้องเรียงลำดับความสำคัญนะว่าใครมาก่อน”

“แฟนมาก่อน~” จู่ๆ คัพเค้กก็เอ่ยขึ้น

“ยัยเค้ก!”

“หึ” ทำเอาโจโจ้หัวเราะกับท่าทีนั้น

“ไม่ได้ ยังไงฉันก็ไม่ไว้ใจปล่อยน้องไปกับมึง” เคนตะไม่พูดเปล่า ย่อตัวลงไปอุ้มคนตัวเล็กยัดเข้าไปในรถสปอร์ตทันที

ปึง! มือหนาประตูรถแล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับโดยที่ไม่คิดจะเอ่ยอะไรกับคนที่กำลังยืนมองอยู่

“คงไม่มีไรหรอก ยังไงก็น้องสาว” โจโจ้เท้าสะเอวมองรถที่ขับออกไป ในใจภาวนาว่าเคนตะคงไม่ทำในสิ่งที่คัพเค้กบอกอีก เขาได้แต่สลัดความคิดทิ้งแล้วหมุนตัวเข้าไปสนุกด้านในต่อ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 42 ขอหวานถ้วยโปรด THE END

    เอี๊ยดดดด!รถสปอร์ตหรูจอดหน้าอาคารเรียน ดวงตาสีน้ำข้าวก้มมองเข็มนาฬิกาข้อมือ รอเวลาที่แฟนสาวเลิกเรียน เพื่อที่จะรับไปทานข้าวมื้อเย็นด้วยกันแต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นคนตัวเล็กก้าวเท้าลงบันได เดินตรงมายังที่จอดรถก่อนที่รอยยิ้มคมคายจะหุบลงทันทีที่เห็นสายตาแทะโลมพวกนั่น จนต้องเอื้อมมือไปเปิดประตูรถแล้วสาวเท้ายาว ๆ ไปหาอย่างรวดเร็ว"มองอะไรวะ!!" เสียงเกรี้ยวกราดตะคอกดังลั่นด้วยความไม่พอใจ กวาดสายตามองรอบ ๆ ใต้อาคาร"พี่เคน! หยุดก้าวร้าว" ทำเอาคัพเค้กกระตุกชายเสื้อตักเตือนทันควัน"ก็มันมองเค้กอ่ะ""แค่มองเอง ปกติป่ะ กลับเลยกลับไปที่รถเดี๋ยวนี้" มือบางคว้าแขนแฟนหนุ่มแล้วลากให้เดินออกจากจุดนั้นเคนตะถอนหายใจอย่างทำไรไม่ได้ สองขาก้าวตามแรงดึงจากคัพเค้ก แต่ไม่วายยังหันไปถลึงตาใส่หนุ่ม ๆ ที่มองแฟนสาวปึง!ทันทีที่ประตูรถถูกปิดสนิท ดวงตากลมโตหันมาจับจ้องหาเรื่องต้นเหตุให้เธออายเพื่อน ๆ ในคณะ"มองพี่แบบนี้ อย่าบอกนะว่าโกรธที่พี่แสดงความเป็นเจ้าของ""พี่ไปตะคอกอย่างงั้นได้ไง เค้กอายเพื่อน ๆ" เธอบอกตามสิ่งที่รู้สึก"อาย!?" ทว่าคนฟังกลับขมวดไม่เข้าใจ อายที่มีแฟนหรืออายที่เขาแสดงตัวตน แต่ไม่ว่าอันไห

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 41 ขอความรัก NC

    ฟึ่บ!ฟึ่บ!"พี่เคน นอนไม่หลับเหรอคะ" คนตัวเล็กสะดุ้งตื่นในกลางดึก เมื่อเสียงรบกวนดังมาทางฝั่งเตียงคนไข้"พี่รบกวนเค้กรึเปล่า พอดีรู้สึกคอแห้งน่ะ" ร่างหนาลุกขึ้นนั่งแล้วบอกเสียงแหบแผ่ว"ทำไมไม่บอกคะ" ว่าแล้วเธอก็ตวัดขาลงจากที่นอนแล้วตรงดิ่งไปที่เตียงทันทีหมับ! ทว่าแทนที่เธอจะได้รินน้ำให้กลับโดนรวบตัวขึ้นไปยังเตียงนอน ร่างหนาขึ้นคร่อมอย่างเร็วไว กันไม่ให้คัพเค้กหนีไปได้"พี่เคน โกหกเค้กอีกแล้วนะ""เปล่านะ พี่คอแห้งจริง ๆ" เคนตะขยิบตาเป็นเลศนัยบางอย่าง"ก็ปล่อยเค้กสิคะ จะรินน้ำให้อยู่นี่ไง" มือบางผลักอกแกร่งให้ขยับจากตัว"พี่ไม่ได้อยากกินน้ำเปล่า""...!?""แต่พี่อยากกินน้ำจาก..." มือหนาเลื่อนต่ำลงเรื่อย ๆ "ตรงนี้!" ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกางเกงนอนตัวจิ๋ว"พี่เคน" คัพเค้กตาโตลุกว้าว เข้าใจสิ่งที่เคนตะต้องการทุกอย่าง"..." คราวนี้เคนตะไม่พูดอะไรให้เสียเวลาอีก เคลื่อนตัวเองลงต่ำ จนใบหน้าคมจดจ่อตรงเนินเนื้อที่มีกางเกงปกปิดไว้ลมหายใจโรยรินจนคนตัวเล็กสะดุ้งด้วยความหวาดหวั่น ทำเอาคัพเค้กพลอยหายใจยากลำบากไปด้วย"พี่เคน อย่าทำนะคะ ที่นี่มันโรงพยาบาลนะ" เสียงหวานเอ่ยห้ามไว้เพื่อจะยื้อไม่ให้เกินคว

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 40 ออดอ้อน

    ร่างใหญ่ทั้งสองเข้ามาในห้องด้วยความเงียบขรึม ปกติก็เงียบอยู่แล้วยิ่งเงียบเข้าไปอีก จากสีหน้า ท่าทาง คงไม่ใช่เรื่องดีนัก"พี่คริส คุณปู่เป็นยังไงบ้างคะ" คัพเค้กเป็นคนเอ่ยถามคนแรกพี่คนโตส่ายหน้าเศร้าหมอง "ไม่ค่อยดี""..." ทุกคนเงียบรอฟังประโยคถัดไป"สมองได้รับกระทบกระเทือน จนเส้นโลหิตแตก อาจจะทำให้ปู่เป็นอัมพาตตลอดไป"สิ้นคำพูดคริสเตียนทุกคนต่างหน้าสลด คนที่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้แก่ตระกูลกำลังอยู่ในช่วงอันตรายของชีวิต คนเป็นหลานต่างร้อนใจ ไม่คิดว่าเรื่องราวพวกนี้จะเกิดขึ้นกับครอบครัวพวกเขาอีก"เค้กจะหาคุณหมอเก่ง ๆ มารักษาให้คุณปู่กลับมาเป็นเหมือนเดิม""อืม ฉันจะช่วยอีกแรง ปู่พวกนายต้องหาย" ไมก้าเอ่ยปลอบบ้างทำให้คริสเตียนพยักหน้ารับกลับไป "แล้วนี่มึงเป็นไงบ้าง""ผมไม่เป็นไรง่าย ๆ หรอกน่า" เคนตะบอกพี่ชายคนโตด้วยท่าทีสบาย"หึ กูบอกแล้วให้ฝึกรับมือไว้บ้าง" เพราะไม่ว่าคริสเตียนจะเอ่ยเตือนกี่ครั้ง เคนตะก็ไม่เคยทำตาม บอกแค่ไม่ชอบงานที่ใช้ความรุนแรง ผลสุดท้ายของการไม่รู้วิธีรับมือก็เจ็บตัวอย่างที่เห็น"ผมยอมเพราะผู้หญิงของผมต่างหาก" เคนตะเถียงต่อ"รู้ แต่ถ้ามึงฝึกมือ ว่องไวกว่านี้ ก็อาจจะไม่โด

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 39 ว่าที่น้องเขย

    วันต่อมาคนตัวเล็กเฝ้าดูอาการร่างหนาที่นอนไม่ได้สติไม่ห่างจากเตียง ทั้งกังวลทั้งเป็นห่วง เพราะเวลานี้คัพเค้กรู้เรื่องทั้งหมดจากคริสเตียน สาเหตุที่เคนตะไม่ต้องการเข้าใกล้ หนีหน้า เป็นเพราะไม่อยากให้เธอเป็นอันตราย เมื่อรู้ความจริงหัวใจก็ชื่นขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่บอบช้ำเพราะเรื่องเข้าใจผิด“พี่เคน ฟื้นได้แล้ว” เธอลูบมือหนากระตุ้นให้อีกฝ่ายรับสัมผัสเพื่อจะช่วยให้เคนตะรู้ตัว“เค้กอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่เคน...พี่เคนอย่าทิ้งเค้กนะ ต้องฟื้นมาอยู่กับเค้ก”คัพเค้กยังคงคราญครางไม่ห่าง สีหน้าเศร้าโศกอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่แค่ร่างสูงที่นอนอยู่ตรงหน้า แต่ยังมีคางูยะปู่ของเธอที่อาการน่าเป็นห่วงก๊อก ๆ ก๊อก ๆเสียงเคาะประตูพอจะทำให้คนตัวเล็กหลุดจากภวังค์ เหลียวหน้าไปมองแขกใหม่ทันที“มันยังไม่ฟื้นอีกเหรอ” คริสเตียนเดินนำหน้าและเป็นคนเอ่ยถาม“...” ตามด้วยคูเปอร์ที่เข้าห้องมาเงียบขรึม เหลือบมองพี่ชายเพียงหางตา ไม่สามารถความรู้สึกให้ใครได้เห็น“ยังเลยค่ะ” คัพเค้กตอบเศร้า ๆ“อาการไม่น่าเป็นห่วงแล้ว น้องเค้กไม่ต้องกังวลนะ” รวงข้าวเข้ามาปลอบ ไม่ให้เธอคิดมาก เพราะก่อนหน้านี้ทั้งสามเข้ามาเจอกับหมอประจำไข้ของเ

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 38 พี่ชายคนใหม่

    โรงพยาบาลคนตัวเล็กเดินวนไปวนมาหน้าห้องฉุกเฉิน ภายในห้องคือเคนตะและคางูยะที่ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดี"หยุดเดินได้แล้วเค้ก" คริสเตียนเอ่ยห้ามหลังจากนั่งมองน้องสาวหลายชั่วโมง"เค้กเป็นห่วง ไม่รู้ข้างในเป็นยังไงบ้าง""ถึงมือหมอแล้ว ทุกคนต้องปลอดภัย""เค้กก็ห่วงอยู่ดี" คนตัวเล็กยังคงเดินต่อคริสเตียนทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งมองต่อไป ก่อนที่โทรศัพท์จะมีเสียงเรียกเข้า"พี่ไปรับสายรวงข้าวก่อนนะ" เขาบอกน้องสาวแล้วก้าวเท้าออกจากจุดนั้นทันที"ข้าวไม่ต้องตามมา หมอออกจากห้องแล้วเดี๋ยวพี่โทรไปบอกนะ""พี่ไม่เป็นไร""คร้าบบบ""เฮ้ย! มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ" จู่ ๆ คริสเตียนก็หันไปเห็นด้านหลังตัวเองที่มีไมก้าและคูเปอร์ยืนนิ่งอยู่สักพักแล้ว"ตั้งแต่มึงทำเสียงสอง" ไมก้าตอบทันควันต่างจากคูเปอร์ที่ยืนล้วงกระเป๋านิ่งเฉย"เวรเฮ้ย!" เขาหันไปสบถใส่ไมก้าแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาคุยต่อ "เดี๋ยวพี่โทรกลับนะ""หึ" อดีตเพื่อนสนิทแสยะยิ้มออกมา ไม่เคยเห็นมุมนี้ของเพื่อนมาก่อน"เป็นไงวะ" ทว่าคริสเตียนเลิกสนใจเลือกที่จะถามเรื่องที่โกดังแทน"เรียบร้อย" ไมก้าเป็นคนตอบเหมือนเดิม"แน่ใจ" ทำให้คริสเตียนต้องถามย้ำกับคูเปอร์เพื่อความมั่นใจ

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 37 สะสาง

    "อาเป็นคนฆ่าพ่อแม่ผมเหรอ!?""จุ๊ ๆ อย่าเพิ่งพูดความหลังกันเลยหลาน ทักทายน้องสาวสายเลือดเดียวกันก่อนสิ" ไรอันพยักหน้าไปฝั่งคัพเค้กที่ใบหน้าซีดเซียว มองหน้าแต่ละคนสลับกันหมับ! มือหนาคว้าปลายคางคัพเค้กบีบรั้งให้เชิดขึ้น"มองหน้าพี่ชายแท้ ๆ คุณหนูชัด ๆ สิจ้ะ""..." เคนตะพยายามลุกขึ้นไปหา ทว่าสภาพตอนนี้แทบดูไม่ได้ ทั้งเสียเลือด ทั้งบวมซ้ำ"อาทำแบบนี้ หมายความว่าไง ตลอดเวลาที่ผ่านมามันคือแผนของอาทั้งหมดเหรอ" คนที่เคยไว้ใจที่สุด กลับหักหลังไม่มีชิ้นดี"ถึงขนาดนี้ยังต้องถามอีกเหรอวะ" คริสเตียนเหลือบไปมองไมก้า เอ๋ยเสริมอย่างรำคาญ"ในเมื่อพ่อแม่พวกมึงไม่เคยเห็นหัวกู แล้วทำไมกูจะทำไม่ได้วะ""เหตุผลแค่นี้!?" คริสเตียนตะคอกถาม"ลองถามปู่มึงสิ ว่ายังมีเหตุผลอื่นอีกไหม""...""บอกหลานสิวะ ความเหี้ยของมึง บอกให้ทุกคนรับรู้ว่าที่คนอื่นเดือดร้อนเป็นเพราะมึง!!""มันเป็นเพราะสันดานมึงเอง...ไรอัน" เคนตะลุกขึ้นยืนแล้วข่มเสียงใส่ แววตาจับจ้องไปยังคนตัวเล็กไม่คลาดสายตา"งั้นกูจะแสดงสันดานที่แท้จริงให้เห็น เริ่มจากเมียมึงก่อนแล้วกัน"คำพูดของไรอันทำเอาไมก้าหันขวับไปมองเคนตะ ต่างกับคางูยะที่นิ่งเฉยเพราะรู้ก่อ

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 12 เลิก

    เมื่อโจโจ้ขับรถออกจากหน้าบ้านคัพเค้กได้สักระยะ จึงหันไปถามด้วยความสงสัย“บอกมาว่าทำไมต้องหนี มันเกิดอะไรขึ้น” โจโจ้เหลียวหน้ามองเพื่อนสาวพร้อมสลับมองถนนไปด้วย ยิ่งคัพเค้กเป็นหลานสาวคนเดียวของบ้าน ยิ่งน่าแปลกใจที่เด็กโดนสปอยมาโดยตลอดต้องวิ่งหนีบอดี้การ์ดและให้เขาอื่นมารับ“ฉันจะบอกนายยังไงดี” คัพเค้

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 9 ง่าย

    “อื้ออ~”“ปวดหัวชะมัด ไม่น่าดื่มเยอะเลยเรา” รุ่งเช้าในวันต่อมาคัพเค้กบิดร่างกายด้วยความมึน ๆ กำหมัดเล็ก ๆ เคาะศีรษะตัวเองเบา ๆ เพื่อคลายอาการปวดหัว ก่อนที่เธอจะยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียงจนผ้าห่มร่วงลงไปกองที่เอว ความเย็นของอากาศภายในห้องส่งผลให้เธอก้มมองเรือนร่างของตัวเอง“กรี๊ดดดดดด~” คัพเค้กกร

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 8 ขุ่นเคือง

    บรึ้นนนน~“คออ่อนแล้วยังจะซ่าอีก เป็นภาระฉิบ!” เคนตะบ่นอย่างเอือมระอา สายตาเหลือบมองน้องสาวกับถนนสลับกันไปมา นับวันเขากับคัพเค้กความสัมพันธ์ไกลห่างออกไปทุกที ถ้าเป็นเหมือนเมื่อก่อนคงจะมีสิทธิ์เอ่ยเตือนได้บ้าง แต่มาตอนนี้คำพูดของเขาไม่มีอิทธิพลพอจะสั่งหรือเตือนคัพเค้กได้เลย“อื้ออ~” คัพเค้กบิดร่างกา

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 6 คำขู่

    “บ้าที่สุดเลย ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้กับฉัน” คัพเค้กระบายความในใจทั้งหมดที่มีให้ชายหนุ่มตรงกันข้ามฟัง“นายลองคิดดูนะ ว่าพี่น้องที่ไหนเขาจูบกัน ถ้าลงโทษอย่างอื่นฉันพอเข้าใจ” เธอทิ้งตัวพิงโซฟา นึกเจ็บใจไม่หายที่ตัวเองต้องแสดงรสจูบที่ร้อนแรงกลับไป“นายว่าพี่ฉันบ้ากามจนหน้ามืดตามัวรึเปล่า” ก่อ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status