Share

บทที่ 10

last update publish date: 2026-05-18 15:09:21

หลังจากที่ประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากพะพาย ภายในรถหรูก็เงียบสงบลงอีกครั้ง ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีใครพูด
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)   บทที่ 10

    หลังจากที่ประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากพะพาย ภายในรถหรูก็เงียบสงบลงอีกครั้ง ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรเลยสักคำชายหนุ่มขับรถเงียบๆ จู่ๆ ภายในใจของเขาก็รู้สึกว้าวุ่นขึ้นมาเสียดื้อๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะประโยคนั้นของเธอ หรือเป็นเพราะคนพูดมันเป็นเธอ หรืออาจจะเพราะทั้งสองอย่างก็ได้หนึ่งชั่วโมงผ่านไป รถหรูก็แล่นมาจอดอยู่ที่หน้าปากซอยทางเข้าบ้านของหญิงสาว พะพายบอกทางเขามาตลอด จนถึงจุดหมายปลายทาง เธอบอกให้เขาจอดแค่ตรงนี้ เพราะทางข้างในเริ่มแคบแล้ว"ส่งแค่ตรงนี้ก็พอแล้วค่ะคุณ เดินพายเดินเข้าไปเองค่ะ แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้วค่ะ" พะพายเอ่ยขึ้น ก่อนที่เธอจะยกมือไหว้ขอบคุณเขา"ดึกขนาดนี้ ใครจะบ้าปล่อยให้เธอเดินไปคนเดียว""พายเดินจนชินแล้วค่ะ เดินตั้งแต่เล็กจนโต""เดี๋ยวเดินไปส่ง" เขาเอ่ยพูด พร้อมกับจอดรถแอบข้างทางดีๆ แล้วดับเครื่องยนต์ทันที"เสียเวลาของคุณเปล่าๆ พายเดินได้ค่ะ""ฉันอยากเดินออกกำลังกายพอดี" ชายหนุ่มเอ่ยพูด ก่อนที่จะเปิดประตูรถ ก้าวลงจากรถทันทีพะพายมองตามแผ่นหลังกว้างของคนที่ก้าวลงจากรถไปอย่างงงๆ"เดินออกกำลังกายตอนตีสามกว่าๆ เนี่ยนะ?" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถตาม

  • เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)   บทที่ 9

    (คลับ GU)เวลา 15:45 น.รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดที่ลานจอดรถหน้าคลับหรูย่านใจกลางเมือง ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท เวียร์ก็ก้าวเท้าลงมาจากรถทันที ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ ใบหน้านิ่งๆ ทำให้เขาดูมีเสน่ห์ขึ้นไปอีกชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปภายในคลับ เวลานี้เป็นเวลาเตรียมเปิดให้บริการ จึงทำให้มีพนักงานอยู่เป็นบางส่วน แค่เขาก้าวเดินเข้ามาภายในคลับ พนักงานคนอื่นๆ ต่างก็โน้มตัวเอ่ยทักทายเขาทันที"สวัสดีครับคุณเวียร์" ไปรท์เอ่ยทักทายทันทีที่เห็นเพื่อนสนิทของผู้เป็นนาย"หวังว่ารอบนี้กูคงไม่เห็นอะไรทุเรศๆ อีกนะ" เวียร์เอ่ยขึ้น แค่ประโยคนี้ของเวียร์ก็ทำให้ไปรท์หลุดยิ้มออกมาทันทีไปรท์ไม่ได้เอ่ยตอบอะไร เขาเพียงพยักหน้าให้กับเวียร์เท่านั้น ก่อนที่จะเดินนำเวียร์ไปที่โซนvip เป็นโซนสำหรับสองหนุ่มโดยเฉพาะ เป็นโซนประจำเวลาที่ทั้งคู่อยากจะดื่มชายหนุ่มเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ ซึ่งมีคริสนั่งรออยู่ก่อนแล้ว เครื่องดื่ม อาหารว่างก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยหมดแล้ว"กูคิดว่ารอบนี้จะได้ยินเสียงครางอีก" เวียร์เอ่ยขึ้นแซวๆ"ติดใจเหรอ?" คริสเอ่ย"ติดใจก็เหี้ยแล้ว" เวียร์ส่ายหน้าไปมา ไอ้เหี้ยมันไม่เคยรู

  • เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)   บทที่ 8

    มหาวิทยาลัย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาในรั้วมหาลัย ทำให้ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่รถสปอร์ตทันที ชายหนุ่มขับรถมาจอดที่หน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ ตามที่หญิงสาวเอ่ยบอก พะพายเลือกเรียนคณะนี้ เพราะคิดว่ามีประโยชน์กับเธอมากที่สุด อีกอย่างเธอถนัดทางด้านนี้มากกว่า ในเมื่อได้ทุนเรียนมา ก็ต้องเลือกในสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำได้ดีที่สุด "ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณ พายคงแย่" เธอรีบเอ่ยขอบคุณเขาทันทีที่รถยนต์จอดสนิท "อืม" เขาพยักหน้ารับ ทำสีหน้าเคร่งขรึม "ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" เธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วลงจากรถไปทันที เวียร์มองแผ่นหลังของคนตัวเล็กจนสุดสายตา ก่อนที่เธอจนหายลับไปจากสายตาของเขา หลังจากที่จอดมองดูอยู่สักพัก ชายหนุ่มก็เคลื่อนรถออกจากตรงนี้ทันที บริษัทรถยนต์ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถvip เป็นโซนจอดระดับผู้บริหาร ประธานบริษัท เจ้าของบริษัทอย่างเวียร์ ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท ร่างสูงใหญ่กำยำก็เปิดประตูลงจากรถสปอร์ตคันหรูทันที เวียร์เดินตรงเข้ามาภายในบริษัท พนักงานชายหญิงแล้วก็ลูกน้องคนสนิท ต่างก็พากันก้มหัวให้ทันทีที่เห็นเขา ชายหนุ่มเดินตรงไปที่ลิฟต์ส่วนตัวทันที โดย

  • เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)   บทที่ 7

    เนื้อหาต่อจากเดิม... ในตอนแรกก็คิดว่าเขาจะไปส่ง แต่ที่ไหนได้เขาแค่มาส่งขึ้นรถก็เท่านั้นไม่ได้ไปส่งเธอด้วยตัวเอง เพราะเวียร์ให้ภูมิไปส่งแทน เขายังคงมีงานที่ต้องทำต่อ อีกอย่างเขาก็อยากพักผ่อนแล้ว "ส่งพายแค่หน้าปากซอยก็พอค่ะ" พะพายเอ่ยขึ้นหลังจากที่รถของภูมิกำลังแล่นเข้าไปภายในซอยเล็กๆ "ไม่เป็นไรครับ นายให้ผมเข้าไปส่งถึงหน้าบ้าน" ภูมิเอ่ย "บ้านของพายอยู่ลึกค่ะ ยิ่งขับเข้าไปในซอยก็ยิ่งแคบค่ะ ส่งแค่ตรงนี้ก็พอค่ะ" "ถ้างั้นเดี๋ยวผมจะเดินเข้าไปส่งครับ" ภูมิเอ่ยขึ้นพร้อมกับตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทางทันที ก่อนที่จะจอดรถ "ไม่เป็นไรเลยค่ะ พายเกรงใจ" "อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยนะครับ นายสั่งแล้วผมขัดคำสั่งไม่ได้จริงๆ" ภูมิเอ่ยย้ำน้ำเสียงจริงจัง ก่อนที่จะเปิดประตูรถเดินลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้กับเรือนร่างเล็กทันที "ขอบคุณค่ะ" พะพายเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่จะเดินลงมาจากรถ แล้วเดินนำทางเข้าไปภายในซอยเล็กๆ มันก็จริงอย่างที่เธอพูดยิ่งเข้ามาในซอยลึกเท่าไหร่ ซอยก็ยิ่งแคบมากขึ้นกว่าเดิม สองข้างทางถึงจะมีบ้านคนถึงจะมีดวงไฟส่องแสงสว่าง ทว่าบ้านช่องกลับเงียบสนิทเหมือนกับว่าเป็นบ้านร้างทั้งๆ ที่บ้านก็มีคนอา

  • เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)   บทที่ 6

    เนื้อหาต่อจากเดิม...เวียน์จ้องมองใบหน้าหวานอย่างจริงจัง เขาไม่วางตาจากเธอเลยสักนิดเดียว ที่ทำงานมีเยอะแยะทำไมไม่เลือกทำหน่อย ทำไมถึงเลือกมาในที่แบบนี้"พอค่ะ" พะพายกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงคอก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับเขาอย่างกล้าหาญ"กล้าดี" เวียร์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ กล้าดี กล้ามาที่ตอบแบบนี้"คุณถามพายก็แค่ตอบถามความจริง""ก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย""ค่ะ""ที่บ้านจนมากเหรอถึงต้องใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบนี้" เวียร์เอ่ยถามน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะฟาดมือหนาลงไปที่ขาอ่อนของพะพายเสียงดังฟังชัด ทำเอาเรือนร่างเล็กลูบขาตัวเองไปมาเพราะเจ็บที่ถูกมือใหญ่ตีเพียะ!"คุณ! พายเจ็บนะ" พะพายเอ่ย"ถ้าเจ็บก็แต่งตัวให้มันดีๆ" เวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพะพาย "บอกเหตุผลได้ไหมทำไมถึงต้องทำงานอะไรแบบนี้""ก็มันได้เงินดี ได้เงินง่าย""รู้! มีเหตุผลอื่นอีกไหม""ไม่มีค่ะ" พะพายเอ่ยตอบพร้อมกับขยับเรือนร่างเล็กออกห่างจากเขาเพียงเล็กน้อย"ไม่ต้องหนี ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี""..." พะพายนั่งนิ่งไม่ขยับตัวอีก"ได้เงินไปแล้ว เธอก็ควรทำงานนะ" เวียร์เอ่ยส่งสายตามองไปที่ซองเงินที่อยู่ในมือของพะพาย"คุณอยากให้พายทำอะ

  • เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)   บทที่ 5

    เนื้อหาต่อจากเดิม..."ของเดิมพันของคุณเวียร์คืออะไรครับ" เสี่ยกิตเอ่ยถาม"เสี่ยมีของอะไรที่อยากได้เป็นพิเศษไหมครับ" เวียร์ไม่ได้เอ่ยตอบ ทว่าเขากลับเอ่ยถามถึงสิ่งที่เสี่ยกิตอยากได้แทน"มีซิครับ" เสี่ยกิตเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า"ว่ามาเลยครับ""ผมอยากได้คนที่นั่งอยู่ข้างกายคุณเวียร์" เสี่ยกิตเอ่ย"หึ!" เวียร์หัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมองที่พราวฟ้า เธอเองไม่ได้มีท่าทีตกใจ ดูนิ่งๆ ด้วยซ้ำคงเป็นเพราะเธอชินกับเรื่องพวกนี้แล้ว อีกอย่างเธอเป็นถึงลูกเจ้าของบ่อน เรื่องพวกนี้เธอคงเจอจนชินหมดแล้ว"แล้วสิ่งที่คุณเวียร์อยากได้คืออะไรเหรอคะ" พราวฟ้าเป็นคนเอ่ยถามขึ้นถึงของเดิมพัน เธอเองก็เริ่มอยากรู้ว่านอกจากเงินตรงหน้าแล้ว มีสิ่งไหนที่เขาอยากได้คืนอีก"พะพาย" เวียร์เอ่ยขึ้นสั้นๆ แต่ประโยคสั้นๆ ประโยคนี้ทำให้เสี่ยกิตรู้ว่าสิ่งที่เขาต้องการคืออะไร ภูมิเองก็ดูเหมือนจะรู้ แต่พราวฟ้ากลับไม่รู้ว่าสิ่งที่เวียร์เอ่ยมานั้นคืออะไร"ฮ่าๆ ได้ซิครับ" เสี่ยกิตหัวเราะร่าทันที ก่อนที่จะเอ่ยตอบตกลง"พะพายคืออะไรคะ" พราวฟ้าเอ่ยถามกับเวียร์ด้วยสีหน้าที่สงสัย"เดี๋ยวคุณก็รู้เอง ว่าแต่คุณจะยอมเป็นข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status