ตอนพิเศษ ภรรยาท้องโตของเจ้าพ่อมาเฟียเขตใต้ [2/4]

หลังจากค่ำคืนอันหิวโหยของเซเรน่าผ่านไป เวลาก็ล่วงเลยไปตอนเช้าตรู่ เสียงนกร้องกับแสงแดดอ่อน ๆ จากผ้าม่านบางเบาเริ่มลอดเข้ามาในห้อง ไซรัสลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ พร้อมกับรู้สึกถึงน้ำหนักบางอย่างที่พาดอยู่บนแขน เขาก้มมองก็เห็นเซเรน่ากำลังนอนซุกหน้าอยู่กับแผงอกของเขา มือเล็กของเธอโอบรอบเอวไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป

ท้องของเธอโตมากจนแทบจะทับตัวเขาได้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังชอบนอนกอดเหมือนเด็กน้อย และเขาเองก็ชอบเช่นเดียวกัน

“เธอรู้ไหมว่าหนักขนาดไหน” เขาพึมพำเสียงเบา แต่กลับยิ้มออกมาเองอย่างเอ็นดู

กลิ่นแชมพูของเธอยังหอมเหมือนเดิม มันเป็นกลิ่นที่ติดอยู่บนหมอนของเขา ในเสื้อผ้าของเขา และในทุกลมหายใจของเขา

เขาเลื่อนมือลูบผมเธอเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองนาฬิกา เจ็ดโมงเช้าแล้ว แต่เขายังไม่อยากลุกไปไหนเลย

“อื้ม~ ไซรัส...ตื่นแล้วเหรอ” เสียงงึมงำเล็ก ๆ ดังขึ้นจากอกของเขา “อย่าขยับสิ มันอุ่นดี”

“ฉันยังไม่ได้ขยับเลยยัยเปี๊ยก” เขาหัวเราะในลำคอ

“งั้นอย่าขยับเลยนะ อยู่แบบนี้ก่อน”

“ครับที่รัก” ไซรัสยกยิ้มมุมปากอย่างยอมแพ้ 

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นก่อนที่เธอจะขยับใบหน้าขึ้นมา เธอยังยุ่งเหยิงจากการนอนหลับ แต่ทว่าก็ยังดูน่ารักในสายตาเขาอยู่ดี

“เมื่อคืนนายไปนานเลยนะ กว่าจะกลับ”

“ก็ต้องขับไปอีกเขตหนึ่ง ร้านแถวนี้ไม่มีใครขายข้าวผัดกุ้งตอนตีหนึ่งหรอก”

“ใครใช้ให้นายไปจริง ๆ ล่ะ ฉันพูดแค่เล่น ๆ เอง” เธอหัวเราะคิกคัก

“พูดเล่นจริง ๆ เหรอที่รัก เมื่อคืนเธอซัดจนเรียบเลยนะ” เขาแกล้งพูดเสียงเรียบ แล้วเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอเบา ๆ

“โอ๊ย! อย่าทำแบบนี้สิ เดี๋ยวลูกดิ้นหรอก”

“ลูกดิ้นเพราะพ่อแหย่แม่นั่นแหละ”

“เขาอาจจะดีใจที่ได้นอนกับพ่อก็ได้” เธอยกมือแตะท้องเบา ๆ แล้วหัวเราะ

ไซรัสมองเธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงนุ่ม “หรือไม่ก็ดีใจเพราะพ่อกับแม่ยังรักกันดี”

คำพูดนั้นทำให้หัวใจของเซเรน่าอุ่นขึ้นอย่างประหลาด เธอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“พูดแบบนี้ระวังฉันร้องไห้นะ”

“ร้องก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันปลอบเอง”

“ปลอบยังไง?”

“แบบนี้...” เขาก้มลงหอมแก้มเธอเบา ๆ

เซเรน่าเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตีแขนเขา ใบหน้าสวยแดงจัดด้วยความเขินอาย  “

ไซรัส! ฉันบอกแล้วไงว่าช่วงนี้ห้ามแกล้ง ฉันอารมณ์แปรปรวนง่ายนะ!”

“ฉันไม่ได้แกล้ง แค่ปลอบไง” เขาพูดพลางหัวเราะเสียงนุ่ม แล้วลูบหลังเธอเบา ๆ 

“พักผ่อนอีกหน่อยไหม เดี๋ยวฉันให้พ่อครัวทำอาหารเช้าให้”

“ไม่เอา อยากกินแพนเค้กที่นายทำอีก”

“แต่หมอห้ามกินนํ้าตาลนะช่วงนี้ แล้วฉันก็ไม่ใช่เชฟ”

“แต่เป็นสามีที่ทำแพนเค้กอร่อยที่สุดในโลก~”

“ยัยเปี๊ยกเอ๊ย”

ไซรัสยีกลุ่มผมนุ่มของเธอเบา ๆ อย่่างหมั่นเขี้ยว แต่ก็ลุกขึ้นยอมตามคำขอ เพราะเขารู้ดีว่าเธอชอบให้เขาเป็นคนทำอาหารเช้าให้มากแค่ไหน

หลังจากที่ผ่านไปครู่ใหญ่ กลิ่นหอมของแพนเค้กเริ่มลอยมาแตะปลายจมูกเซเรน่า เสียงจานกระทบกันเบา ๆ ภายในครัว ฟังดูแปลกสำหรับบ้านของมาเฟีย แต่ตอนนี้มันคือเสียงที่เธอชอบที่สุดในโลก

“อย่าลืมราดน้ำผึ้งเยอะ ๆ นะ!”

เสียงตะโกนจากห้องนั่งเล่นทำให้ไซรัสหัวเราะในลำคอ

“ครับ ๆ ภรรยาคนสวย”

“เห็นไหมลูก ปะป๊าทำอาหารเก่งขนาดนี้ โตไปต้องช่วยพ่อทำอาหารให้หม่าม้านะ” 

เธอนั่งพิงหมอนขณะลูบท้องเบา ๆ เด็กในท้องขยับเล็กน้อยราวกับรับรู้ถึงกลิ่นแพนเค้ก 

ไม่กี่นาทีต่อมา ไซรัสเดินถือถาดอาหารเข้ามา ในถาดมีแพนเค้กราดน้ำผึ้งกับนมอุ่นหนึ่งแก้ว

“เชิญครับ คุณแม่กับคุณลูก”

“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มกว้าง ก่อนจะตักเข้าปากคำแรกแล้วทำตาโต “อร่อยเหมือนเดิมเลย!”

“แน่นอน ฉันไม่ยอมให้เมียของฉันกินของไม่อร่อยหรอก”

“พูดแบบนี้มีคะแนนบวเพิ่มนะคะ”  เธอหัวเราะ

“ถ้าคะแนนเต็มฉันได้อะไร?”

“ได้สิทธิ์นวดเท้าให้ภรรยาค่ะ” เธอพูดพร้อมยิ้มตาหยี

“นั่นมันรางวัลหรือบทลงโทษกันแน่”

“ก็แล้วแต่จะมองสิคะ”

ไซรัสหัวเราะเสียงเบา เขานั่งลงข้างเตียงแล้วเริ่มนวดเท้าให้เธอจริง ๆ นิ้วมือเรียวยาวของเขานวดอย่างเบามือจนเธอแทบจะเคลิ้มหลับ

“ไซรัส...”

“หืม?”

“นายจะเป็นพ่อที่ดีแน่เลย”

เขาชะงักเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น 

“ฉันจะพยายามให้ดีที่สุด เพราะฉันมีครอบครัวที่ต้องปกป้อง”

เธอยิ้มอย่างมีความสุข ความกลัวและความไม่มั่นคงของคนท้องเหมือนละลายหายไปในวินาทีนั้น

หลังจากให้อาหารเช้าและนวดเท้าเสร็จ เขาก็นั่งดูเธออ่านหนังสือเกี่ยวกับการเลี้ยงดูลูก

ใครจะคิดว่าชีวิตของเขาจะเปลี่ยนจากการถือปืนมาเป็นถือขวดนมในเวลาไม่ถึงปี

เขายื่นมือไปแตะท้องของเธอเบา ๆ แล้วพูดกับลูกในท้อง 

“พวกนายสองคน ต้องฟังแม่นะ ห้ามทำให้แม่เหนื่อย เข้าใจไหม?”

ใช่ ไซรัสได้ลูกแฝดในท้องแรก ซํ้ายังเป็นผู้ชายทั้งคู่

“เขายังไม่ตอบหรอกค่ะ” เซเรน่าหัวเราะ

“ผมรู้ แต่ผมอยากให้เขาได้ยินเสียงพ่อ”

“เขาได้ยินแน่ ๆ ค่ะ เพราะตอนนี้เขากำลังเตะเบา ๆ เลย”

“ดีมากลูก เตะเบา ๆ แบบนี้แหละ” ไซรัสยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่ เขาโน้มลงจุมพิตบนหน้าท้องของเธอเบา ๆ 

เซเรน่ามองภาพนั้นด้วยหัวใจพองโต ใครจะคิดว่าผู้ชายที่เคยเย็นชาและเต็มไปด้วยรอยแผลจากอดีต จะกลายมาเป็นพ่อที่อบอุ่นแบบนี้ได้

“นายรู้ไหมไซรัส ฉันไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของฉันจะมีความสุขได้ขนาดนี้”

“ก็เพราะเราสร้างมันขึ้นมาด้วยกันไง” เขาเงยหน้ามองเธอ

เธอยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้เขารู้ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่มีวันปล่อยมือจากผู้หญิงคนนี้แน่นอน