บทที่ 31 [1/3]

บรรยากาศยามค่ำยืนในย่านเมืองใหญ่แห่งหนึ่ง เสียงยางบดถนนดังเอี๊ยดอ๊าดสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์ลอดเมือง แสงสว่างจากเสาไฟฟ้าสะท้อนบนรถยนต์หรูที่พุ่งทะยานราวสัตว์ร้ายกำลังหนีจากการล่า

ภายในรถไซรัสกำพวงมาลัยแน่น ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยสมาธิและโทสะที่เดือดพล่าน เลือดจากแผลเก่าที่หน้าท้องเริ่มซึมทะลุผ้าพันแผลออกมาอีกครั้ง แต่เขากลับไม่ใส่ใจ

ในรถคันเดียวกันนั้น เซเรน่านั่งอยู่ข้างเขา มือเรียวกำเข็มขัดนิรภัยแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก ไม่คิดว่าชีวิตนี้ของเธอจะโดนไล่ล่าราวกับภาพยนตร์ที่พึ่งดูจบไปไม่นาน

นี่มันบ้าอะไรเนี่ย! ชีวิตนางร้ายต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเหรอ!

“ไซรัส! พวกมันยังตามมา!”

เสียงของเธอแหบพร่าด้วยความตื่นตระหนก ดวงตาเบิกกว้างมองผ่านกระจกหลังเมื่อเห็นแสงไฟของรถที่กำลังไล่ล่ามาไม่ลดละ

“เห็นแล้ว”

เขาตอบสั้น ๆ ดวงตาคมเข้มจับจ้องกระจกมองหลัง เงารถ SUV สีดำสามคันกำลังเร่งความเร็วเข้ามา ไล่ติดในระยะไม่ถึงห้าร้อยเมตร เสียงกระสุนแหวกอากาศมาปะทะท้ายรถจนเกิดประกายไฟ

“จับไว้ให้ดี”

เสียงทุ้มของไซรัสดังราวกับคำเตือน เขาหักพวงมาลัยหลบกระสุน เสียงยางเสียดกับพื้นถนนดังเอี๊ยดแสบแก้วหู รถสะบัดเล็กน้อยแต่ยังทรงตัวอยู่ในเส้นทาง เขาขบฟันแน่นจนกล้ามเนื้อกรามขึ้นเป็นสัน

“ไซรัส! พวมันยิงมาแล้ว!”

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนแผดดังราวกับฟ้าถล่ม กระจกด้านข้างแตกกระจาย จนเศษแก้วปลิวว่อนราวกับสายฝน เซเรน่ากรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ หญิงสาวก้มตัวหลบตามสัญชาตญาณ แต่ไซรัสกลับไม่หวั่นแม้แต่น้อย มือขวายังคงควบคุมพวงมาลัย ส่วนมือซ้ายเอื้อมไปใต้เบาะ หยิบปืนพกสีทองที่เป็นคู่ใจของเขาขึ้นมา

“จับพวงมาลัยไว้” เขาสั่งเสียงแข็ง

“หา? เดี๋ย---”

นัยน์ตาคู่สวยของเซเรน่าเบิกกว้างอย่างตกตะลึง เมื่อเขาไม่ยอมให้เธอพูดจบ

ไซรัสเอี้ยวตัวออกไปทางหน้าต่างด้านคนขับ กระสุนจากศัตรูยังสาดเข้ามาไม่หยุด เสียงปืนปะทะกับโลหะของรถดังกังวลในความมืด เขายกปืนขึ้นเล็งด้วยมือที่เรียบนิ่ง แม้ว่ารถจะขับด้วยความเร็วสูงแต่สายตาของมาเฟียเขตใต้อย่างเขากลับเยือกเย็นและแม่นยำ

ครั้นเสียงปืนดังขึ้นสองครั้งติด กระสุนพุ่งทยานทะลุกระจกหน้ารถคันหนึ่งของพวกมัน โดนกลางหน้าผากของคนขับราวกับจับวาง ทำให้รถคันนั้นส่ายไปมาก่อนจะเสียหลักพลิกคว่ำ จนไฟลุกท่วมคันขว้างทางไม่ให้คันที่เหลือขับตามพวกเขาได้

เซเรน่าบังคับรถตามที่ไซรัสบอก ขณะที่เขายังโผล่ครึ่งตัวออกไปนอกหน้าต่าง ความร้อนจากระเบิดด้านหลังทำเอาใบหน้าสวยร้อนผ่าว สายลมปะทะจนผมยาวของเซเรน่าปลิวกระจายทั่วรถ

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้พักหายใจ รถอีกสองคันก็เร่งขึ้นตีคู่กับพวกเขา เป็นมอเตอร์ไซค์สองคันที่ขับไล่มาอย่างคล่องแคล่ว ร่างคนขี่สวมหมวกกันน็อกดำถือปืนพกกระหน่ำยิงสาดมาที่รถหรู

ปัง! ปัง! ปัง!

“ไซรัสระวัง! พวกมันตามมาอีกแล้ว!” เสียงเซเรน่าตะโกนเตือนเขา

“หมอบลง!”

ไซรัสตะโกนขณะดึงตัวกลับเข้ามาในรถ มือข้างหนึ่งดึงเซเรน่าลงให้ศีรษะของเธอพ้นกระจก ส่วนอีกข้างบังคับพวงมาลัยหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว

“อย่าเงยขึ้นเด็ดขาด!”

เสียงทุ้มตวาดลั่นขณะที่กระสุนฝังเข้าที่ประตูและหลังคารถเป็นรูพรุน ไซรัสบังคับพวงมาลัยอย่างบ้าคลั่ง เขาดริฟท์เข้าโค้งแคบด้วยความเร็วสูง รถส่ายไถลแต่กลับควบคุมได้อย่างแม่นยำ

“แกคิดจะหนีฉันงั้นเหรอ!” เสียงศัตรูตะโกนจากมอเตอร์ไซค์ ก่อนจะยิงซ้ำ

ไซรัสขบกรามแน่นจนนูนเป็นสัน ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยโทสะ เหลือบมองรถบรรทุกที่จอดอยู่ด้านหน้า ไวกว่าความคิดเขาเปลี่ยนเกียร์อย่างรวดเร็วก่อนจะเหยียบคันเร่งจมพื้น ทำให้รถพุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็วจนเซเรน่าเผลอร้องออกมา เพราะกำลังจะชนเข้ากับรถบรรทุกที่จอดอยู่

“ระวัง!” เซเรน่าหลับตาปี๋และกรีดร้องอย่างตกใจ