Share

บทที่ 31 [2/3]

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-27 01:12:08

“ระวัง!” เซเรน่าหลับตาปี๋และกรีดร้องอย่างตกใจ

เมื่อถึงระยะที่เหมาะสมกับการวางแผนของเขา ไซรัสใช้กำลังหักพวงมาลัยหลบรถบรรทุกตรงหน้าอย่างฉิวเฉียด ทำให้รถคันของศัตรูไม่ทันตั้งตัวและไม่สามารถมองเห็นเพราะตามหลังเขามาติด ๆ ชนเข้ากับหน้ารถบรรทุกอย่างจังจนไฟลุกท่วมคัน

“ยังมีอีกคัน!”

เซเรน่าร้องลั่น เมื่อมอเตอร์ไซค์อีกคันขับแซงขึ้นมาและยิงรัวเป็นชุด ไซรัสไม่รอช้าหักรถเบียดหวังให้มันผลิกคว่ำ ทว่าอีกฝ่ายกลับฝีมือดีจึงหลบหลีกอย่างชำนาญ ทำให้ตอนนี้กลายเป็นเขาที่นำหน้ามันเพราะความเร็วที่มากกว่า

เอี๊ยดดดดดดด!

แต่ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชนทำให้ไซรัสปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว เขาเหยียบเบรกกระทันหัน ทำให้รถศัตรูที่ไล่หลังมาพุ่งชนท้ายรถของเขาเต็มแรง ไซรัสจึงใช้จังหวะนั้นเข้าเกียร์และหมุนพวงมาลัยในเวลาไม่ถึงวินาที หมุนรถกลับด้านอย่างแม่นยำกลายเป็นหันหน้าเข้าหาศัตรูแทน

“ไซรัส นายจะทำอะไร---” เซเรน่าแทบจะหยุดหายใจ

ชายหนุ่มไม่ตอบอะไร เขาเหยียบคันเร่งเต็มแรง จนรถพุ่งทะยานตรงไปยังศัตรูที่ยังตั้งหลักไม่ทัน เซเรน่ารีบยกมือปิดหูและหลับตาลงทันที หลังรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ทว่าเสียงกรีดร้องและเสียงกระดูกถูกบดยังคงดังแว่วเข้ามาในหูของเหญิงสาวอยู่ดี

“ยังไม่หมด” ไซรัสหอบหายใจแรง เหงื่อไหลอาบขมับ เขากระชากเกียร์เข้าเดินหน้าอีกครั้ง

และจริงอย่างเขาว่า ในกระจกด้านข้างหลัง สะท้อนแสงไฟจำนวนมากที่ขับตามมา พวกมันยังคงมาเพิ่มอีกเรื่อย ๆ ทั้งรถกระบะติดอาวุธจำนวนนับสิบคัน และปืนกลบนหลังคาที่กำลังขับเข้ามาในระยะห้าร้อยเมตร

“บ้าน่า...นี่ล้อเล่นใช่ไหม!” เซเรน่าเสียงสั่น

“จับไว้ให้ดีเซเรน่า” ไซรัสขบกรามแน่น

เขาเร่งความเร็วอีกครั้ง ถนนเบื้องหน้าทอดยาวสู่เนินเขา และโค้งลงไปยังเส้นทางที่ขนาบด้วยผาและแม่น้ำเบื้องล่าง แสงไฟของเมืองค่อย ๆ ไกลออกไปจากด้านหลัง เหลือเพียงแสงจันทร์ที่สะท้อนบนกระจกหน้า

ไม่นานเสียงปืนกลดังขึ้น พร้อมกระสุนจำนวนมากทะลุเข้าท้ายรถ จนรถของพวกเขากำลังจะกลายเป็นเศษเหล็ก เซเรน่าไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ เธอได้แต่นั่งกอดเขาตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

ไซรัสรอจังหวะตอบโต้ เขาเอี้ยวตัวคว้าปืนด้วยความรวดเร็ว แต่เสียงคลิกกลับทำให้หัวใจของเซเรน่าหล่นวูบ เพราะรู้ดีว่ากระสุนคงหมดแล้ว

“บ้าเอ๊ย!”

เขาสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะบังคับรถหักซ้ายขวาในความเร็วสูง เสียงยางเสียดพื้นดังแหลมแสบแก้วหู ด้วยความเร็วของมันทำให้รถแทบจะบินทุกครั้งที่กระแทกพื้นต่างระดับ

พวกศัตรูยังคงไม่ลดละ รถกระบะเร่งตามทันในที่สุด ชายคนหนึ่งโผล่ขึ้นพร้อมปืนกลขนาดใหญ่ กระสุนแหวกอากาศมาทะลุฝากระโปรงหน้ารถจนควันพวยพุ่ง

“รถกำลังจะพัง!” เซเรน่ากู่ร้อง

“ฉันรู้ จับไว้ให้แน่น!”

ทันใดนั้นไซรัสก็ใช้จังหวะที่กลุ่มเมฆบดบังดวงจันทร์ โดยอาศัยความมืดมิดและการดับไฟ หักรถลงไหล่ทางกะทันหัน เขาเหยียบเบรกจนฝุ่นฟุ้งกระจายท่วมคัน ราวกับกำลังใช้มันบังตาจากศัตรู ก่อนจะวนกลับรถขึ้นไปบนถนนอีกเส้นหนึ่ง เมื่อเห็นพวกมันขับเลยไปแล้ว มือหนาจึงหักพวงมาลัยเลี้ยวไปอีกทาง

“ค่อยดูดีขึ้นหน่อย” เขาพูดพลางยิ้มมุมปาก

“นายบ้าไปแล้วแน่ ๆ” เซเรน่าหอบหายใจแรง

“ใช่ ฉันบ้าพอจะไม่ยอมให้เธอตายไปกับฉัน”

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงเครื่องยนต์ของพวกมันก็ตามไล่หลังมาอีกครั้ง ไซรัสจึงผ่อนจังหวะลงจากเลนข้างขวา และเมื่อรถของพวกเขาเทียบถึงด้านข้างรถศัตรู ชายหนุ่มจึงกระชากพวงมาลัยเบียดเข้าหาเต็มแรง

ทำให้รถทั้งสองชนกันจนเกิดประกายไฟ ไซรัสใช้แรงทั้งหมดหมุนพวงมาลัยผลักอีกฝ่ายออกไปนอกถนน จนรถคันนั้นตีลังกาสามรอบก่อนระเบิดเป็นลูกไฟลุกท่วม

แต่ยังเหลืออีกคัน คันสุดท้ายที่กำลังปิดทางออกเดียวของพวกเขา

เพราะข้างหน้าคือจุดชมวิวเล็ก ๆ ของเมือง หน้าผาที่มีแม่น้ำด้านล่างสะท้อนแสงยามค่ำคืนของเมืองใหญ่ และมีทางเข้าออกทางเดียวคือทางที่พวกมันกำลังไล่ล่าเขาจากด้านหลัง

“ไซรัส…ข้างหน้ามัน…”

เซเรน่าเอ่ยเสียงสั่น เพราะเธอเคยมาชมวิวที่นี่กับกับพี่ชายอย่างธันวาเมื่อไม่นาน ย่อมรู้ดีว่าข้างหน้าคืออะไร

“ใช่” เขาตอบสั้น ๆ

เสียงลมหวิวดังลอดหน้าต่าง ข้างหน้าคือทางลาดชันของภูเขา จุดสิ้นสุดของเมืองและจุดชมวิวลับ ๆ

ไซรัสเห็นเพียงแสงไฟเล็ก ๆ ของรถที่กำลังไล่ตามมา และความมืดของเหวเบื้องหน้า

ไม่นานชายหนุ่มพลันหยุดรถกะทันหัน เสียงเบรกดังขึ้นพร้อมกลิ่นยางไหม้ เมื่อรถของพวกเขาหยุดอยู่ตรงขอบหน้าผาพอดี

“ทำไงดี”

เธอหันไปมองข้างหลัง เห็นแสงไฟจากรถของศัตรูมากกว่าเจ็ดคัน กำลังใกล้เข้ามาปิดล้อมพวกเธอไว้ ไม่นานพวกมันก็มาถึงและลงจากรถพร้อมอาวุธครบมือ

พวกศัตรูเริ่มกรูเข้ามา เสียงรองเท้ากระแทกพื้นดังสะท้อนไปทั่วภูเขา ก่อนที่หัวหน้าพวกมันจะตะโกนสั่งการ

“มันหนีไม่พ้นแล้ว! ยิงได้เลย!”

“หนีไปไม่ได้แล้ว…” เธอพูดเสียงสั่น

“มีสิ แต่เธออาจไม่ชอบวิธีนี้เท่าไหร่” เขาหันมามองเธอ ดวงตาคมกริบฉายแววตัดสินใจเด็ดขาด

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ ฮันนีมูนริมทะเลของตระกูลนัว

    เสียงคลื่นกระทบฝั่งค่อย ๆ พาหัวใจให้สงบ ลมทะเลอุ่น ๆ พัดผมยาวของเซเรน่าปลิวเบา ๆ เธอหันไปมองผู้ชายที่กำลังแบกลูกแฝดสองคนไว้บนไหล่คนละข้าง และรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะมีไว้ให้แค่พวกเรา“ป่ะป๊า! ทะเลใหญ่จังเลย!”“หม่าม้าดูสิ! ปูเดินดุ๊กดิ๊กเลย!”เสียงหัวเราะของเซธและไซม่อนดังกล่อมหัวใจของเธอกว่าคลื่นทะเลเสียอีก ทำเอาอดไม่ได้ที่จะยิ้มตามด้วยความเคยชิน“ที่รัก เธอยิ้มแบบนั้น ฉันเริ่มคิดแล้วนะว่าจะพาลูกกลับห้อง แล้วเราสองคน---” ไซรัสยกยิ้มเจ้าเล่ห์“หยุดเลยค่ะ มาเที่ยวทะเลนะคะ ไม่ได้มาทำลูกเพิ่ม” เธอรีบจิ้มแก้มเขาเบา ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดและการกระทำนั้น อยู่ในสายตาของลูกแฝดที่กำลังกะพริบตาปริบ ๆ“ทำลูกเพิ่มคืออะไรเหรอหม่าม้า?” เซธเอ่ยถามตาใส“คือการมีน้องไว้เล่นด้วยไงคะ” เซเรน่ายิ้มแห้ง พลางหันไปหยิกหลังไซรัสเบา ๆ ที่ดันเริ่มพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าลูก ๆ “ป่ะป๊า! หนูอยากได้น้อง!!” ลูกทั้งสองคนตาเป็นประกาย“เห็นไหมครับ ที่รัก ลูกเห็นด้วยกับฉัน” ไซรัสหัวเราะดังลั่นเหมือนชนะสงครามทำเอาเซเรน่ารีบปิดหน้าตัวเองทันที เมื่อรู้ว่ากลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ราบคาบให้ตายสิ แล้วฉันจะสู้พวกเขาสา

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สลับร่าง

    เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยแสงแดดอุ่น ๆ สาดผ่านผ้าม่านบางในห้องนอนใหญ่ กลิ่นหอมของดอกไม้จากแจกันข้างหัวเตียงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ บรรยากาศดูสงบสุขราวกับทุกอย่างยังเหมือนเดิมจนกระทั่งเสียงกรีดร้องหนึ่งดังขึ้น“กรี๊ดดดดดด!!”ไซรัสสะดุ้งตื่นแทบจะหล่นจากเตียง เขาหันไปตามต้นเสียงที่กรีดร้องปลุกเขาให้ตื่นเมื่อครู่ นัยน์ตาคมสีน้ำทะเลเบิกตากว้างราวกับเห็นผีหลังจากที่เห็นร่างของตัวเองนั่งค้างอยู่ตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง“ทำไมฉันถึงเห็นตัวเองนั่งตรงนั้น!” ไซรัสร้องออกมาเสียงหวานที่คุ้นเคยทำเขาหยุดชะงัก“ทำไมเสียงฉันมัน เดี๋ยวสิ”ไซรัสก้มมองเรือนร่างของตัวเองพบว่าเขาสวมชุดนอนผ้าซาตินสีครีม ก่อนจะหน้าเหวอ “เดี๋ยวนะ นี่มัน...ร่างของเธอเหรอ เซเรน่า?”“ใช่ พวกเราสลับร่างกัน” เซเรน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่าเพราะตอนนี้เธออยู่ในร่างของไซรัสมันเลยทำให้ทุกอย่างดูแปลกประหลาดไปหมด แต่ไซรัสที่อยู่ในร่างเซเรน่ากลับไม่รู้สึกเช่นนั้น เขาย่างกายเดินเข้าไปหาภรรยาก่อนจะโอบกอดเธอแผ่วเบาและพูดปลอมประโลม“ได้ยังไง บ้าน่า”“ไม่ต้องกลัวเซเรน่า ฉันจะหาทางทำให้เราสลับร่างกลับไปได้แน่นอน”ไซรัสยืนปลอบใจภรรยาที่ตื่นกลัวอยู

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [2/2]

    หลายวันต่อมาบ้านพักตากอากาศริมทะเลขนาดกลางตั้งอยู่บนเนินทรายต่ำ ล้อมรอบด้วยต้นมะพร้าวและเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะอันคุ้นหู ลมทะเลยามบ่ายพัดกลิ่นเค็มจาง ๆ ปะปนกลิ่นดอกลีลาวดีที่ปลิวจากสวนหน้าบ้าน ที่นี่เป็นบ้านตากอากาศริมทะเลบนเกาะส่วนตัวที่พวกเขาเคยมาด้วยกันในทุกปีแต่สำหรับไซรัสแล้วทุกอย่างกลับดูแปลกใหม่ เขามองภาพครอบครัวที่ติดอยู่บนผนัง ภาพถ่ายที่เขาอุ้มลูกฝาแฝดและหัวเราะอย่างมีความสุข ทว่าความทรงจำนั้นกลับกลายเป็นเพียงภาพเบลอในใจ“ที่นี่ดู...อบอุ่นดีจัง” เขาพูดเบา ๆ ขณะเดินช้า ๆ ไปตามโถงทางเดินเซเรน่ามองตามแผ่นหลังของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “คุณเคยชอบที่นี่มากค่ะ ทุกเช้าคุณจะตื่นก่อนใครเพื่อลงมาทำอาหารให้ฉันและเด็ก ๆ”“จริงเหรอ...” เขายิ้มบาง ๆ “อืม...ไม่รู้สิ ผมไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองจะมีฝีมือด้านการทำอาหาร”เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ “แต่เด็ก ๆ ชอบฝีมือการทำอาหารของคุณนะคะ”“เซเรน่า....คือผมมีคำถามหนึ่งครับ”“อะไรเหรอคะ?”“ผมดีกับคุณและลูกจริง ๆ ใช่ไหมครับ” “คะ?”“คือ...ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อในสิ่งที่คุณพูดนะครับ เพียงแต่เมื่อวานในหัวของผมก็มีความทรงจำไม่ดีโผล่ขึ้นมา ผมในต

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [1/2]

    แสงแดดอ่อนสีทองลอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยส่วนตัว กลิ่นยาผสมกลิ่นสะอาดของผ้าปูเตียงใหม่ลอยอยู่ในอากาศ เครื่องวัดชีพจรส่งเสียงแผ่วเบาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พื้นที่เงียบสงบนี้มีเพียงเสียงลมหายใจของชายหนุ่มบนเตียงที่เพิ่งฟื้นจากความมืดมิดยาวนานไซรัสขยับเปลือกตาอย่างเชื่องช้าดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลลืมขึ้น สายตาเขายังพร่าเลือนอยู่แต่ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียง มือเล็กของเธอกุมมือเขาไว้แน่นราวกับกลัวว่าหากปล่อยไปเขาจะหายลับจากโลกนี้อีกครั้งแววตาของเธอแดงช้ำ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาขยับตัว เธอเรียกชื่อเขาด้วยเสียงเบาเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความกลัวในเวลาเดียวกัน“ไซรัส... คุณตื่นแล้ว...” เสียงนั้นสั่น แต่แฝงด้วยความอบอุ่นลึกซึ้งชายหนุ่มกระพริบตาถี่ ๆ พยายามรวบรวมความทรงจำ แต่ในหัวกลับว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกบางอย่างที่แน่นอยู่ในอก เหมือนเขาควรจะรู้จักเธอ เหมือนเธอคือคนสำคัญที่สุดในชีวิต แต่เขากลับจำไม่ได้เลย“ผม...” เขาขมวดคิ้ว มือที่ถูกเธอกุมไว้เริ่มขยับเล็กน้อย “คุณ...เป็นใคร....แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่”คำพูดนั้นเหมือนมีดบาง ๆ ที่กรีดผ

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [5/5]

    ห้าวันต่อมาเมื่อเข้าเขตเมืองอาร์เทน เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ ดังมาจากทิศเหนือ ไซรัสหยุดเดินหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นดู“เป็นรถหุ้มเกราะ...มีสัญลักษณ์ของกองทัพ”ไม่นานรถคันนั้นก็หยุดลงตรงหน้า ชายในชุดทหารสามคนลงมาคนหนึ่งถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มและแววตาที่คุ้นเคย“ผู้พันไซรัสจริง ๆ ด้วย!”ไซรัสเบิกตากว้าง “ศรัน!”ศรันยิ้มกว้าง รีบเดินเข้ามากอดเขาแน่น “ผมคิดว่าท่านตายไปแล้ว!”“ฉันไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก” ไซรัสหัวเราะก่อนจะหันไปมองเซเรน่า “เซเรน่านี่ศรันครับ เขาเป็นทหารที่คุ้มกันศูนย์อพยพ ส่วนนี่เซเรนะ....”ศรันมองเธอด้วยสายตาอบอุ่น “สวัสดีครับดีครับคุณเซเรน่า ผมได้ยินชื่อมานานแล้วไม่คิดเลยว่าตัวจริงจะสวยขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ผู้พันจะหลบหนีจากศูยน์อพยพแล้วไปช่วยคุณที่นั่น”“คะ?”“อะ...อ้าว...ผู้พันอย่าบอกนะว่าไม่ได้บอกเธอ” ศรันหันไปถามไซรัสที่ตอนนี้กำลังยืนมองเขาอย่างคาดโทษ ไซรัสภายในใจรู้สึกกระวนกระวายเพราะตอนนี้ความจริงที่เขาหลบหนีออกจากศูนย์อพยพเพื่อไปช่วยหญิงสาวที่ตนแอบรักมาตลอดหลายปีกำลังถูกเปิดเผย“ไซรัส....ที่คุณศรันพูดหมายความว่ายังไง”“เซเรน่าเรื่องนี้พวกเราค่อยคุยกันทีหลังดีไ

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [4/5]

    ไซรัสมอบต่ำใช้รถที่จอดอยู่บนถนนเป็นที่กำบัง เขาจับปืนไรเฟิลที่สะพายไว้บนหลังขึ้นช้า ๆ ก่อนจะเริ่มเล็งจุดตายที่หัวของซอมบี้เซเรน่าไม่ยืนมองเหตุการณ์จากอีกฝั่งหนึ่งของถนนหัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างของซอมบี้ก็ล้มลงไปนอนกับพื้นทีละตัว “เรียบร้อยแล้ว” เขาพูดเสียงเรียบ“คุณ...ไม่เป็นไรใช่ไหม?”“ผมไม่เป็นอะไร”เซเรน่ามองเขาอย่างตะลึงทั้งความกลัวและความชื่นชมปะปนกันอยู่ในใจ “คุณเป็นใครกันแน่…คือฉันสังเกตว่าปืนที่คุณมีกับฝีมือการยิงของคุณมัน....ดูไม่ธรรมดา”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบ ๆ “ฉันทหารหน่วยพิเศษ”เธอเบิกตากว้าง “จริงเหรอ?”“อืม...แต่ว่าตอนนี้พวกเราควรออกเดินทางได้แล้ว”เซเรน่ามองแผ่นหลังของไซรัสที่กำลังเดินนำไป แม้จะมีความสงสัยอยู่ในใจเกี่ยวกับตัวตนของเขาแต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกที่จะความคิดสงสัยนั้นไป...ระหว่างวันทั้งคู่เดินข้ามสะพานที่มีรถหลายสิบคันจอดทิ้งไว้ เสียงน้ำจากแม่น้ำด้านล่างดังคลื่นซัด เสียงฝีเท้าทั้งสองสะท้อนก้องไปทั่วสะพานเมื่อมาถึงอีกฟากหนึ่งก็พบว่าพระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว พวกเขาจึงเลือกหยุดพักค้างคืนในร้านอาหารร้างที่มีประตูปิดแน่นหนา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status