Se connecterPartager
บทที่สิบสอง
Date de publication:
2025-11-20 18:33:11
Dernier chapitre
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สี่สิบเอ็ด
"เหยียนเอ๋อร์น้องตื่นนานหรือยังทานข้าวแล้วหรือพี่จะได้ไปบอกสาวใช้หาอะไรมาให้น้องทาน" เขากอดคนตัวเล็กแล้วยกนางขึ้นนั่งตักกอดหอมด้วยความคิดถึงแม้จะห่างไปไม่นานก็ตาม "อือท่านแม่ทัพอย่าทำตัวรุ่มร่ามสิเจ้าคะอายบ่าวไพร่บ้าง" นางเอามือปิดปากชายหนุ่มเอาไว้ก่อนเขาจะจูบต่อ"ไม่มีคนอยู่บนเรือนนี้หรอกพี่สั่งให้พวกเขาไปพักหมดแล้วนี้คือเรือนหอของเรานะวันนี้คือคืนเข้าหอของเราสองคน ว่าแต่น้องเรียกพี่ผิดนะไม่ใช่ท่านแม่ทัพต้องเรียกว่าท่านพี่ถึงจะถูก" ชายหนุ่มบอกภรรยาตัวน้อยในอ้อมแขนเขาซุกลงซอกคอของนางแทน"พูดใหม่สิน้องหญิง" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นบอกนางพร้อมทั้งหอมแก้มนวลทั้งสองข้าง "ไม่พูดพี่จูบแล้วนะ"แม่ทัพลู่ขู่นางให้เรียกเขาว่าพี่ให้ได้หลี่ซู่เหยียนเอามือปิดปากเขาไว้ก่อนจะพูด "อย่านะท่านพี่" หึชายหนุ่มหัวเราะเบาๆที่ได้แกล้งนางให้เรียกพี่ได้ "เอาล่ะพี่ไม่แกล้งเหยียนเอ๋อร์แล้วล่ะเรามาคุยกันหน่อยดีไหมว่าสิ่งที่พี่ทำมาทั้งหมดจนถึงวันนี้พี่รักน้องมากนะ ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มต้นไม่ดีเลยสักครั้งนับตั้งแต่พี่ได้เจ้าเป็นภรรยาพี่เองก็รู้ใจตัวเองว่ารักน้องหญิงมากจนพี่ไม่อาจขาดน้องไปได้ยิ่งเหยียนเอ๋อร์
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สี่สิบ
และก็ถึงงานแต่งของแม่ทัพลู่เทียนหรงกับคุณหนูหลี่ซูเหยียนจัดขึ้นทำพิธีเช้าในจวนของสองท่านแม่ทัพใหญ่ แต่ไปกินเลี้ยงนั้นเชิญแขกไปบ้านสวนค่าเฟ่มีการแสดงของวงดนตรีจากโรงน้ำชาทั้งคืน แล้วโปรโมทบ้านสวนคาเฟ่ไปด้วยในตัวเลยยิงนกทีเดียวได้สองอย่าง พักบ้านหลังเล็กน่ารักหลายแบบให้เช่าเหมือนโรงเตี๊ยมในเมืองหลวง มีอาหารเครื่องดื่มผลไม้ให้ทานแล้วคิดเป็นรายหัวกินได้ไม่อั้น แต่ห้ามห่อออกต้นกลับบ้านแต่มีบริการขายให้เท่าที่ลูกค้าต้องการซื้อไปฝากคนในจวนของตัวเองได้ไม่จำกัด เล่นเอาลูกค้าของนางจากโรงน้ำชาพากันแห่ไปจองบ้านพักจนเต็ม แถมนางยังใจดีเลี้ยงฟรีงานเลี้ยงตอนค่ำอีกด้วย ผู้คนหลั่งไหลมาก่อนวันงานสำหรับลูกค้ามันคือวันเปิดให้คนเข้าพัก เปิดตัวด้วยความยิ่งใหญ่ มีองค์รัชทายาทมาเป็นประทานในพิธีและค้างคืนในโซนพิเศษสำหรับแขกวีไอพี พี่ชายของนางทำเรือนพักให้พระองค์ไม่ไกลจากเรือนพักสี่หลังท้ายจวนด้านหลังที่ดินของพวกนาง แต่พระองค์เองก็สร้างบ้านพักตากอากาศในที่ดินส่วนพระองค์ใกล้กันกับที่ดินของแม่ทัพหลี่ซูหยางด้วยเช่นเดียวกัน"เหยียนเอ๋อร์เหนื่อยไหมทนเอาหน่อยนะใกล้จะเสร็จพิธีแล้วเราจะออกเดินทางไปบ้านสวนคาเฟ่ของน้องเ
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สามสิบเก้า
ตอนนี้จึงกลายเป็นว่านางกับครอบครัวเดินทางไปบ้านนาคาเฟ่พร้อมกับครอบครัวของคู่หมั้นเพื่อจะพาบิดาไปพักผ่อนด้วย รวมถึงต้องเตรียมงานแต่งของนางด้วยถ้าถึงวันแต่งงานของนางจริงๆโรงน้ำชาก็ต้องปิดคนงานนั้นจะมาร่วมงานของคุณหนูผู้เป็นที่รักของบ่าวไพร่ของจวนแม่ทัพผู้ชุบชีวิตของทาสจนถูกลือ เพราะนางช่วยมาอีกทั้งหมดลูกเล็กเด็กแดงมาทำงานให้นางที่บ้านสวนคาเฟ่ คือซื้อพวกเขามาแบบยกครอบครัวนางสงสารไม่อยากให้คนพลัดพรากจากกันเหมือนนางต้องห่างจากภพเดิมเพราะตายจากมาแบบทันตั้งตัวขบวนของท่านแม่ทัพใหญ่เดินทางออกจากเมืองหลวงด้วยหลายคันรถม้าและออกเดินทางไปพร้อมกันหลี่ซูเหยียนนั่งในรถพร้อมกับสาวใช้ข้างกายของนาง มีม้าของแม่ทัพลู่เทียนหรงขี่ประกบรถม้าของนางไม่ห่าง หลี่ซูเหยียนได้แต่กรอกตามองบนกับคนคลั่งตามนางแทบจะสิงร่างนาง ถ้าไม่ติดว่าเขาไปทำงานในค่ายทหารกับพี่ชายของ นางถ้าเลิกงานจะเห็นหน้าของเขาตัวลอยเดินนำหน้าพี่ชายของนางทุกวันในโรงน้ำชาเพราะนางต้องไปทำงานทุกวันเช่นเดียวกัน ยิ่งกลางคืนยิ่งคึกคักกลางวันจะมีอาหารของคนทำงาน กับพวกพ่อค้าหรือคนมาพักตามโรงเตี๊ยมแล้วมาตามข่าวลือเรื่องอาหารโรงน้ำชาของนางอร่อย มีเพลงให้ฟั
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สามสิบแปด
พอองค์รัชทายาทได้เข้าไปเห็นในบ้านสวนคาเฟ่ของสองพี่น้องถึงขั้นไม่ยอมกลับเมืองหลวงพระองค์ประทับค้างคืนด้วยกันกับแม่ทัพลู่เทียนหรงถึงสามวันทั้งขึ้นเขาหาอาหารป่าได้หมูป่าไก่ป่าแม้แต่กวางป่าลงมาทำอาหารทุกมื้อ ยิ่งได้ทานหมูกะทะของหลี่ซูเหยียนแล้วจนพระองค์ไม่อยากเสด็จกลับวังหลวงจนครบกำหนดวันหยุดของแม่ทัพหลี่ซูหยางกับหลี่ซูเหยียน ทุกคนจึงต้องกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองทุกคนมีหน้าที่ต้องทำจึงพากันกลับไปสะสางงานของตัวเอง แต่มีอีกคนคือแม่ทัพลู่เทียนหรงนั้นมีวันหยุดต่อแต่เขากับทำตัวตามติดคู่หมั้นตัวน้อยแทบจะสิงร่างกันกับนางไปแล้วหลี่ซูเหยียนนั้นจะด่าจะว่าอะไรไปชายหนุ่มนั้นไม่สนใจเดินหน้าเกี้ยวนางด้วยความหน้าด้านหน้าทน จนนางขี้เกียจจะด่าก็หยุดไปเองถ้าตัดนิสัยเสียเมื่อตอนเจ้าของร่างเดิมมีชีวิตอยู่เพราะเขาไม่เคยเห็นค่าของนางจึงทำให้นางในร่างใหม่เอาคืนชายหนุ่มกับคืนไปได้เยอะพอสมควรจนพี่ชายของนางบอก"เหยียนเอ๋อร์ให้สงสารแม่ทัพลู่เถอะพี่ว่าเราทำโทษเขาจนพอใจแล้วเลิกอาฆาตแม่ทัพลู่แล้วเปิดใจให้กันทำวันข้างหน้าให้มีความสุขดีกว่าไหมพี่ว่า"เพราะตอนนี้นางได้รับสมรสพระราชทานทำยังไงก็ไม่สามารถขัดราชโองการสวรรค์
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สามสิบเจ็ด
วันนี้หลี่ซูเหยียนไม่ได้รีบร้อนตื่นมาแต่เช้านางนอนตื่นสายเพราะอยากพักผ่อนนอนเป็นปลาเค็มสักวันนางจึงไม่ได้รับรู้ว่าตอนนี้ขบวนขององค์รัชทายาทเดินทางมาถึงบ้านสวนคาเฟ่ของนางแล้วรวมถึงขันทีส่วนตัวของฝ่าบาทกำลังมาถึงไล่เรี่ยกัน แม่ทัพลู่เทียนหรงนั้นไม่คิดว่าองค์รัชทายาทจะนำขบวนเสด็จมาถึงแต่เช้าขนาดมากนี้คือยามเฉิน เพราะเมื่อคืนสองแม่ทัพนอนดึกด้วยกันทั้งคู่ตอนนี้กำลังจะพากันทานอาหารมื้อเช้าในศาลาริมแม่น้ำ หลี่ซูเหยียนมาถึงและนั่งหย่อนก้นลงยังไม่ติดพื้นเก้าอี้ดี เสียงคนของแม่ทัพลู่ขี่ม้ามาถึงแล้วรายงานว่า "ท่านแม่ทัพลู่ขอรับ" "ท่านแม่ทัพหลี่ด้วยขอรับตอนนี้ขบวนเสด็จขององค์รัชทายาทมาถึงบ้านสวนคาเฟ่แล้วขอรับ มีขันทีของฝ่าบาทตามขบวนมาด้วยเชิญคุณหนูหลี่ซูเหยียนกับท่านแม่ทัพหลี่ซูหยางออกไปรับราชโอการด่วนขอรับ"!!!"อะไรนะท่านบอกว่าองค์รัชทายาทเสด็จมาเยี่ยงนั้นหรือ " แม่ทัพหลี่ซูหยางรีบถามก่อนจะรีบลุกขึ้นเดินออกไปจากศาลา "เหยียนเอ๋อร์รีบไปรับขบวนเสด็จก่อนแม่ทัพลู่ด้วยไปกันเถอะอย่าให้พระองค์ทรงรอนานเลย"เขารีบเดินไปหาม้าของตัวเองเพื่อจะขี่พาน้องสาวออกไปทางหน้าจวนของบ้านนาคาเฟ่เพราะมันไกลมากคงจ
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สามสิบหก
ตัดมาทางหลี่ซูเหยียนนางไม่ได้รับรู้เลยว่าตอนนี้แม่ทัพลู่นั้นได้ทำการผูกมัดนางเพื่อแสดงความจริงใจว่าเขารักนางมากจนขอไปทูลขอสมรสราชทานยากต่อการหย่าร้างได้ นางนั้นดีใจมากเพราะจะไม่เห็นหน้าของชายหนุ่มกับมื้อค่ำแสนอร่อยกับพี่ใหญ่ของนางสองคน วันนี้จึงมีทั้งไก่ย่างและไก่ใต้น้ำแกงเห็ดป่าใส่ยอดผักหวานอีกเพียงพอต่อทุกคนให้ได้ทานจนอิ่มหนำสำราญกันทุกคนแต่ตอนนี้อีกคนกำลังควบม้ากลับมาให้ทันทานมื้อค่ำกับภรรยาตัวน้อย เหยียนเอ๋อร์พี่จะพิสูนจ์ให้น้องรู้วว่าพี่รักน้องเพียงคนเดียวเป็นฮูหยินของจวนแม่ทัพลู่คนเดียวแล้วและไม่มีวันหย่าร้างจากกันได้ง่ายๆ ป่านนี้นางคงจะกำลังทำอาหารด้วยความสนุกกับคนของนางสินะ พี่กำลังจะกลับไปหาน้องแล้วรอพี่ก่อนนะคนดี เขาคิดคนเดียวก่อนจะรีบควบม้ากลับมาบ้านนาคาเฟ่ของภรรยาสาวตัวน้อย"เหยียนเอ๋อร์มันอร่อยมากเลยพี่ไม่คิดเลยว่าอาหารจากป่านำมาปรุงเป็นอาหารมันจะอร่อยได้มากขนาดนี้" หลี่ซูหยางบอกน้องสาวด้วยรอยยิ้ม"มันยังมีหลายอย่างบนเขานั้นให้พวกเราได้เก็บมากินเยอะแยะมากมายมากเลยละเจ้าค่ะพี่ใหญ่" นางบอกกับพี่ชาย สองพี่น้องนั่งทางอาหารด้วยความอร่อยผ่านไปไม่ถึงเค่อนางต้องหุบยิ้มลง กั
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สามสิบ
"เหยียนเอ๋อร์พี่กลับมาแล้วได้น้ำผึ้งมาฝากน้องเยอะมากเลยล่ะแต่พี่ว่าเราลงเขาก่อนดีกว่าวันนี้ก่อนตะวันมันจะลับขอบฟ้า""พี่ใหญ่มาแล้วข้าเองก็ได้เห็ดเยอะมากเลยเจ้าค่ะดอกกำลังตูมๆอยู่เลยข้าล้างเสร็จแล้วตอนมารอพี่ใหญ่กลับมาเจ้าค่ะ" นางลุกขึ้นแล้วบอกพี่ชายใบหน้าของนางเต็มไปด้วยรอยยิ้มให้พี่ชาย"ถ้าเช่นนั
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่ยี่สิบเก้า
แม่ทัพหลี่ซูหยางแยกแม่ทัพลู่เทียนหรงออกจากน้องสาว "ไปตีผึ้งดีกว่าให้น้องสาวข้าเก็บเห็ดดีแล้วน้ำผึ้งมีประโยนช์มากมายเลยนะเหยียนเอ๋อร์ชอบมาก" เขาจะมาตีเดือนละครั้งไปใช้ทำเครื่องดื่มในโรงน้ำชาด้วย ทำได้หลากหลายอย่าง "ทำไมต้องตีผึ้งวันนี้ด้วยละท่านแม่ทัพหลี่ข้าอยากจะช่วยเหยียนเอ๋อร์เก็บเห็ดไปท
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่ยี่สิบห้า
หลี่ซูเหยียนนำหน้าทุกคนมาจนถึงแปลงของแตงโมตอนนี้คนงานของนางนำกองเอาไว้เป็นจุดแล้วมีรถม้าเข้าไปใส่ขนออกไปขาย นี้มันลูกใหญ่ได้ใจนางมากเพราะเป็นดินดี แล้วคนใส่ใจดูแลตลอดนางยังมีปุ๋ยชีวะภาพให้ใส่เสริมเข้าไปอีกจึงทำให้แปลงผักผลไม้ของนางนั้นต้นใหญ่ออกดอกออกผลมีแต่ลูกใหญ่ๆกันทั้งนั้น"พี่สาวพวกท่านดูสิแต
เมื่อหลี่ซูเหยียนหมดรัก บทที่สิบเอ็ด
หลังจากจบอาหารมื้อค่ำสองพี่น้องนั่งคุยกันเรื่องจะหาคนมาช่วยลุงจี้จงฉาง นางอยากได้คนมาช่วยงานสวนแล้วมาแบบครอบครัวทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากกองทัพตอนเกิดสงคราม พี่ชายนางรับปากจะหาให้คนของบิดาถ้าบาดเจ็บจนออกจากทหารท่านแม่ทัพจะไม่ทอดทิ้งหางานให้ทำในโรงน้ำชาจะมีอยู่หลังร้าน ช่วยงานในครัวล้างถ้วยจานหั่นผั
Vous vous intéresseriez aussi à
สามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม29.0K Vuesชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน27.4K Vuesหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่193.6K Vuesยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น275.0K Vuesหอบมิติวัตถุดิบอาหารมาเป็นเด็กกำพร้าในค่ายลี้ภัย
ภัสสพิชชา1.9K Vuesหนูน้อยจอมตะกละถูกทิ้ง？ทั้งจวนโหวตามเลี้ยง
เสี่ยวเป่าเย่258 Vuesทะลุมิติมาเป็นสะใภ้แสนร้ายพร้อมระบบแลกสินค้า
ภัสสพิชชา2.2K VuesGodly chef เกิดใหม่เป็นแม่ (เคย) ใจร้ายในยุคจีน 80
หม่าไห่เจิน126 Vues
