Mag-log inขางามถูกยกขึ้นมาเผยให้เห็นร่องงามที่แดงก่ำอาบไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นหยดลงมา ลำท่อนเอ็นขนาดใหญ่เเละยาวปลายหัวโค้งงอนงาม ค่อย ๆ แหวกเข้าไปในรูราวกับมัจฉาแหวกว่ายในน้ำ
มู่หนานหนานรับรู้ได้ถึงความใหญ่เเละยาวเข้ามาในเรือนหายของนาง ดวงตาหงส์คู่นั้นแทบจะถลนออกมา เรียวปากงามอ้าอย่างกว้างขึ้น หงเฟยจับลำเอ็นยักษ์ที่ชุ่มด้วยน้ำเมือก เข้าปากงามทำให้นางได้ลิ้มรสชาติขมฝาดในปาก
อวี้ฉีรับรู้ถึงร่องงามกำลังตอดรัดแน่น ที่ลำดุ้นของเขา กระนั้นอวี้ฉีส่งเสียงครวญครางออกมาดังลั่นตำหนัก
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น
คนตรงกลางแทบจะยืนไม่ไหวเเล้ว
นางจะเป็นลม ปากงามอัดกระเเทกไปด้วยลำดุ้น หงเฟยยอมรับว่า การให้หญิงสาวอมดุ้นนั้น ทำให้เขาได้ขึ้นสวรรค์ไปหาเง็กเซียนอย่างรวดเร็ว น้ำขาวขุ่นแตกเข้าไปในปาก มู่หนานหนานจำต้องกลืนมันลงไป หงเฟยไม่มีโอกาสให้นางได้คายลำดุ้น เขากระแทกมันเข้าปากงามครั้งเเล้วครั้งเล่า
อ๊อก อ๊อก อ๊อก
อ๊อก อ๊อก อ๊อก
สรุปแล้วเทพธิดามู่ เป็นเทพธิดาเเห่งการช่วยเหลือ หรือการสนองราคะกันเเน่
อวี้ฉีมีความสุขมากในที่สุดเขาได้อัดฉีดน้ำขาวขุ่นลงในมดลูกของมู่หนานหนานจนสำเร็จ เวลาผ่านไปหนึ่งถ้วยชา สองบุรุษพาร่างงามมาที่แท่นบรรทม
หงเฟยจุมพิตที่เรียวปากงามอย่างเร่าร้อน สองมือขยำทรวงอกที่งดงามเต่งตึง มู่หนานหนานที่เคลิบเคลิ้มไปกับพวกเขาทั้งสองคนเผลอครางออกมา ลิ้นหนาทั้งสองคนแทบจะพันกัน รสชาติการจุมพิตครั้งนี้หวานมาก อวี้ฉีถ่างขางามออก ร่องงามผลิกลีบเบ่งบานออกมา กลีบนอกสีแดงสดงดงาม อาบไปด้วยน้ำเมือก กลีบข้างในเป็นกลีบสีชมพูชุ่มไปด้วยโลหิตเเละน้ำเมือกที่ผสมกัน
มือหนาใหญ่พลันเขี่ยเล่นเล็กน้อย ทำให้คนงามถึงกับร้องเสียงหลงเลยทีเดียวล่ะ
"อือ อือ" เสียงครางในลำคอเล็กน้อย
อวี้ฉียิ่งมองความงามในร่องรัก เขายิ่งอยากกลืนกินมันมาก ลิ้นหนาแตะที่น้ำเมือกตรงกลางความสาว
รสชาติหวานมาก ชายหนุ่มดูดกินอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ร่างงามพลันชักกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย
ร่างกายของเทพธิดามู่ ไม่บริสุทธิ์เเล้ว ชายทั้งสองคนยังคงตักตวงความหอมหวานจากร่างกายของมู่หนานหนาน
น้ำรักสีขาวเป็นสิ่งที่อวี้ฉีดูดกลืนอย่างมีความสุข แม้เขาจะมีสนมนับร้อยคนก็ยังสู้เทพธิดามู่หนานหนานไม่ได้
ปากหนาควานหาความในร่องงามจนหนำใจ จากนั้นให้หงเฟยจับนางพลิกคว่ำโก่งสะโพกขึ้นเล็กน้อย อวี้ฉียังมีท่วงท่าที่พิสดารจะมอบให้มู่หนานหนาน ครบร้อยกระบวนท่า
ลิ้นหนาใหญ่เลียเข้าที่ร่องหลังอย่างช้า ๆ จนทำให้นางเสียวไปถึงทรวงอก
ปากงามของนางคาบเกี่ยวลำดุ้นของหงเฟย ด้านหงเฟยส่งเสียงร้องอย่างมีความสุข
มันทั้งใหญ่เเละยาวคับปากมาก น้ำเมือกค่อย ๆ ไหลออกจากท่อนเอ็นทีละหยดลงในปากงาม
อวี้ฉียังคงหื่นกระหายกับร่องหลัง ลิ้นหนาเลียผ่านร่องหลังเเละร่องหนาตวัดไปมา มือหนาใหญ่จังก้นอย่างแน่น เเล้วดูร่องทั้งสองไปมาพร้อมกัน เทพธิดามู่อดที่จะฉี่ราดไม่ได้เสียจริง ๆ
นางเผลอฉี่ออกมาใส่ปากอวี้ฉีจนได้ เพราะเจ้าคนชั่วนั้นดูดร่องหน้าเเละหลังของนางจนเสียวไปหมดจะโทษนางได้อย่างไร
อวี้ฉียังเลียกินฉีของนางอย่างไม่รังเกียจ
"รสชาติไม่เลว" อวี้ฉีผู้ราคะเอ่ยหัวเราะ ปากหนาดูดร่องหน้า จนมู่หนานหนานเสียวไปถึงท้องน้อย ทำไมสมองของนางได้เบลอถึงเพียงนี้
ไม่นานนักลำดุ้นรอวี้ฉีขนาดใหญ่แหย่เข้าไปที่ร่องหลังอย่างช้า ๆ มันมุดเข้าไป ความรู้สึกที่มู่หนานหนานได้รับคือความเสียวเเละความเจ็บปวด
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ร่องหลังของมู่หนานหนานอัดแน่นไปด้วยลำดุ้นใหญ่ ดวงตางามเบิกกว้างขึ้น ปากงามยังคงรองรับดุ้นของหงเฟย
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
สองบุรุษพลันแข่งกันกระเเทกอย่างแรง คนหนึ่งกระแทกเจ้าที่ปาก ส่วนอีกคนกระแทกเข้าที่ร่องก้น คนตรงการเยี่ยงนาง จะเจ็บปวดก็ไม่เจ็บปวด จะเสียวก็ไม่เสียว
มันเป็นความรู้สึกที่อยากจะอธิบายเสียจริง
"อ่า อ้า"
"อ้า อ่า หงเฟย"
"พ่ะย่ะค่ะ" หงเฟยที่กระแทกท่อนเอ็นใส่ปากงามขานรับ
"เจ้ากับเราผู้ใดจะเสร็จก่อนกัน"
"รับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ"
อวี้ฉีเเละหงเฟยแข่งกันแทกลำดุ้นเข้าไปในเรือนกายของมู่หนานหนานอย่างเเรง พวกเขาสองคนเร่งจังหวะจนคนกลางปากชา ขาชาไปหมดเเล้ว
นางไม่ไหวจริง ๆ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ไม่นานนักสองบุรุษพลันครวญครางออกมา อีกทั้งหงเฟยดึงลำดุ้นออกมา น้ำสีขาวขุ่นพุ่งใส่ดวงหน้างาม นางได้รับความคาวเต็มใบหน้า หงเฟยถอนหายใจล้มตัวนอนลง
อวี้ฉีร้องลั่น ในที่สุดเขาก็ถึงที่หมายจนได้ น้ำรักสีขาวไหลออกมาจากร่องหลังอย่างเเรง มู่หนานหนานถึงกับสลบคาเตียงทันที
เช้าวันถัดมามู่หนานหนานพลันรู้สึกตัวขึ้นพบว่านางสวมอาภรณ์เรียบร้อยเเล้ว อีกอย่างห้องนี้เป็นห้องที่เรียบง่ายจัดแต่งอย่างเป็นระเบียบ
"เทพธิดามู่ตื่นเเล้วหรือเจ้าคะ" สตรีนางหนึ่งสวมชุดนางกำนัลเอ่ยถามมู่หนานหนานอย่างเป็นมิตร
"เจ้าเป็นใคร"
"บ่าว เสี่ยวไหนเจ้า ต่อไปนี้คือข้ารับใช้ของเทพธิดามู่เจ้าค่ะ นี่คือตำหนักเฟยของท่านเจ้าค่ะ" เสี่ยวไหนเอ่ยอย่างเป็นมิตร
มู่หนานหนานพอจะนึกออกเเล้ว หลังจากที่สิ้นสุดสงครามราคะ ฮ่องเต้สมองสุนัขให้คนอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์นางจากนั้นนำตัวนางมาที่ตำหนักเฟยสินะ
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







