Mag-log inหญิงสาวมองบุรุษทั้งสองคน ถอดอาภรณ์ออกเผยให้เห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่เเละยาว
อวี้ฉีมองร่างงามบนกองผ้า หญิงสาวนอนถ่างขาให้พวกเขาทั้งสองคน หงเฟยความร่างบางมาจุมพิตให้หนำใจ
ลิ้นหนาของหงเฟยแหย่เข้าไปในร่องปากงามหาความหวานฉ่ำอย่างเร่าร้อน ด้านอวี้ฉีก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน
จับขาเรียวงามถ่างออกมาเเล้วโน้มใบหน้าเขาสูดดมกลิ่นหอมรัญจวนของบุปผางามที่มีสีราวกับดอกเบญจมาศสีชมพูที่บานสะพรั่งงดงาม
กลิ่นหอมหวานมีน้ำรักไหลเยิ้มเปรียบอวี้ฉีดั่งภูมรินทร์ดอมดมบุปผางามท่ามกลางเเสงสุริยัน
ลิ้นหนาสอดแทรกเลียเข้าไปที่กลีบนอกและกลีบในสีหวานคนตัวเล็กเกร็งออกมาอย่างเห็นได้ชัด
จวบ จวบ จวบ
จวบ จวบ จวบ
เสียงดูดร่องงามว่ามีความสุขเพียงใด
น้ำเมือกสีขาวไหลออกมาตลอด อวี้ใช้นิ้วผลิร่องงามออกเเล้วเลียตรงเมล็ดสีแดงอย่างช้า ๆ ปลายลิ้นตวัดขึ้นและตวัดลง
หงเฟยได้มอบลำดุ้นขนาดใหญ่ยัดเข้าปากงาม นางเลียหัวมันอีกทั้งใช้ลิ้นเลียไข่จนหงเฟยถึงกับขนลุกเลยทีเดียว
อวี้ฉีก็ยังคงก้ม ๆ เงย ๆ อยู่กับร่องงาม เลียหนา ๆ สอดเข้าไปในร่องงาม เข้า ๆ ออก ๆ จนนางเสียวจนเหยี่ยวพุ่งออกมา ชายหนุ่มกินน้ำเหยี่ยวหญิงสาว ยิ่งกระตุ้นความราคะในร่างกายของนาง ส่วนหงเฟยยังคงเล่นกับทรวงอกทั้งสองข้างอีกทั้งฝากรอยเคี่ยวไว้ให้ดูงดงาม
สองบุรุษต่างทำให้นางมีความสุข ในรถม้า เหล่าทหารองครักษ์ที่ตามขบวนเสด็จมานั้น ต่างก็รู้ว่าด้านในเกิดอะไรขึ้น ดวงหน้าของแต่ละคนพลันแดงก่ำขึ้นมา
ลำดุ้นของอวี้ฉีหมุนเป็นวงล้องกลีบบุปผางามที่แดงฉ่ำ ยิ่งทำให้นางอยากจนทนไม่ไหวเเล้ว ชายหนุ่มยกยิ้มมองดวงหน้างาม ที่อยากได้ลำดุ้นได้มิกล้าขอ
"คนงาม ขอข้าสิ แล้วข้าจะเสียบให้"
หงเฟยขบเคี่ยวเต้านมทั้งสองข้างกระตุ้นร่างบางให้ขนลุก
"ข้า อยากเพคะ" นางเอ่ยปากขึ้น อวี้ฉีค่อยแหย่ลำดุ้นเข้าไปในร่องงามอย่างช้า ๆ ความใหญ่และยาวของเขาทำให้นางมีความสุขไม่น้อย
พัน พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ข้างในนั้นชุ่มไปด้วยน้ำรัก จึงทำให้ชายหนุ่ม ขยับสะโพกได้สะดวก
"อ้า อื้อ พวกท่านทั้งสองกำลังจะฆ่าข้าตาย" การร่วมรักระหว่างพวกเขาทั้งสามคนมันช่างตื่นตาตื่นใจเสียจริง
อวี้ฉีโยกเรือนกายกระเเทกร่องรักจนบวมแดง รูของนางแทบจะขาดออกจากกัน มันขยายใหญ่ขึ้น หงเฟยไม่ยอมแพ้เช่นกัน เขาจับดุ้นยัดเข้าปากงาม
ลิ้นงามเลียที่หัวดุ้นหมุนไปหมุนมา หงเฟยทำใบหน้าอย่างเคลิบเคลิ้ม นางดูดอย่างเเรง
บ๊วม บ๊วม บ๊วม
บ่งบอกถึงความอร่อยมากเสียจริง น้ำเมือกสีขาวขุ่นซึมผ่านปลายดุ้น นางดูดกลืนจนหมด
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
อวี้ฉีกระแทกจนสำเร็จความใคร่ แล้วปล่อยน้ำรักลงที่ปากร่องงาม น้ำขาวขุ่นไหลเยิ้มเต็มเนินกองบุปผา ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอก ด้านหงเฟยแตกที่ปากงามเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว
คนราคะทั้งสองคนไม่หยุดเเค่นี้ จับร่างบางนอนคว่ำเเล้วโก่งสะโพกหันไปก้นมาทางหงเฟย ใบหน้านางไปทางอวี้ฉี
ปากงามคาบดุ้นอวี้ฉีที่เต็มไปด้วยน้ำเมือกคาวคลุ้ง
หงเฟยฟาดเข้าไปที่ก้นงอนงามอย่างเเรง จนนางเสียวไปทั่วเรือนกาย
ลิ้นหนาแหย่เข้าที่ร่องก้นอย่างไม่รังเกียจมู่หนานหนานเริ่มจะทนไม่ไหวอีกเเล้ว นางเพิ่งจะเสร็จไปตะกี้นี้
หงเฟยดูดร่องก้นกับรูสวาทสลับไปมาอย่างนานจากนั้น เสียบดุ้นยักษ์ เข้าไปร่องก้น มู่หนานหนานถึงกับตาโตทันที เจ็บเเสบเสียว มีทุกรสชาติ
"อ้า อ้า" หงเฟยร้องขึ้นเมื่อร่องหลังตอดลำดุ้นเขาอย่างเเรง
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ส่วนอวี้ฉีก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน กระแทกปากงามจนสำเร็จความใคร่ ชักดุ้นออกมา น้ำเมือกสีใสติดดวงหน้างาม
มู่หนานหนานจากที่ง่วง ดวงตาพลันกระจ่างใสขึ้นมาทันที
ชายหนุ่มทั้งสองไม่อิ่ม พวกเขาตัดตวงจากร่างงาม ให้นางนั่งทับลำดุ้นที่ใหญ่ของหงเฟย หันหน้าไปทางปลายเท้า
หญิงสาวโยกกายไปจนครึ่งถ้วยชา จึงหยุดลง หงเฟยให้นางยกกันขึ้น แล้วเปลี่ยนรูเสียบ ให้เสียบร่องหลัง หญิงสาวเสียวจนตาค้าง ปากงามส่งเสียงยั่วยวนบุรุษทั้งสอง นางค่อย ๆ โน้มหลังลงไปติดกับอกหงเฟย
มืองามทรงตัวไว้ อวี้ฉีมองหน้าที่ใหญ่ของนางเป็นรอยเเดงอย่างงดงาม มองร่องสวาทด้านหน้าที่ว่างรอให้เขาเสียบ
อวี้ฉีไม่รอช้า ค่อย ๆ เข้าไปเสียบรูสวาท ของนาง มู่หนานหนานรับทั้งบนเเละล่าง ความสุขนี้ควรจดจำไปตลอดชีวิตจริง ๆ สองบุรุษเสพสมร่างงามต่างครวญครางออกมา
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ลำดุ้นบนและล่างต่างกระแทกคนกลางพร้อมกัน ชายหนุ่มทั้งสองคนที่เสียบนางจะถึงสวรรค์แล้ว
ส่วนนางเสียวจนเยี่ยวราด ตอนที่อวี้ฉีดึงลำดุ้นออกมา พร้อมน้ำเมือกไหลเข้าไปที่ใบหน้างาม ร่องหลังเต็มไปด้วยน้ำเมือกของหงเฟยเช่นกัน พวกเขาทั้งสามคนต่างมีความสุขกับรสชาติสวาทราคะครั้งนี้
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







