78

ช่วงเวลานี้รถม้างามวิจิตรของอวี้ฉีกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่เมืองหลวงคาดว่าใช่เวลาอีกไม่เกินหนึ่งครั่วยามคงถึงพระราชวังหลวง

ในตอนนี้พวกเขาทั้งสามคนสวมอาภรณ์กันเสร็จเรียบร้อยเเล้ว มู่หนานหนานนั่งอยู่ตรงกลาง มีบุรุษอย่างอวี้ฉีแนบด้านซ้าย ส่วนหงเฟยเเนบด้านขวา

ระหว่างนั้นเองรถม้าเกิดหยุดกะทันหัน สารถีได้ขึ้นว่า

"คุ้มกันฝ่าบาท ด้านนอกมีโจรภูเขา"

ด้านนอกที่เต็มไปด้วยป่าไผ่ บุรุษชุดดำนับสิบคนต่อสู้กับเหล่าทหารองครักษ์ เสียงกระบี่กระทบกันกังลั่น คนในรถม้าอย่างมู่หนานหนานอกสั่นขวัญผวาไปหมดเเล้ว

กระบี่ทะลุลงมาที่หลังคา นางกรีดร้องเข้าไปในอ้อมกอดของอวี้ฉี หงเฟยเห็นกระนั้นกระโดดออกไปทางหน้าต่าง ต่อสู้กับคนที่บนหลังคารถม้า

"ไม่ต้องกลัว ข้าจะไม่มีทางให้ผู้ใดมาทำร้ายเจ้าเป็นอันขาด" อวี้ฉีปลอบใจสาวงาม

หงเฟยปะมือกับคนบนหลังคาหลายกระบวนท่านัก สุดท้ายเจ้าคนชุดดำยอมแพ้ เพราะเสียเลือดมาก ดูจากการต่อสู้หงเฟยคิดว่า ไม่น่าจะใช่โจรภูเขา

กระบี่จ่อไปที่ลำคอของมัน

"ใครส่งเจ้ามา" มันไม่ยอมบอก มันกัดลิ้นตัวเองตาย และอีกสองคนกำลังจะกัดลิ้นตัวเองเช่นกัน แต่หงเฟยสั่งให้ทหารบีบแก้มมันไว้ 

"บอกมา"

"พระสนมเสิ่น" หนึ่งในสองเป็นบอก  แต่ทว่ามันไม่ได้กัดลิ้น มีมีดบินปักที่กลางหลังของมันทั้งสองคน

หลังจากจัดการกับศพคนร้ายเรียบร้อยแล้ว หงเฟยได้มากราบทูลฝ่าบาทว่า คนที่อยู่เบื้องหลังคือสนมเสิ่นส่งมา

มู่หนานหนานไม่คาดคิดว่า ความริษยาของเสิ่นเฟยจะน่ากลัวเพียงนี้ ถึงขนาดส่งคนมาทำร้ายนาง

"เจ้าไม่ต้องกลัว ข้าจะทวงความยุติธรรมให้เจ้าเอง" อวี้ฉีกุมมืองามเบา ๆ ดูท่าสนมเสิ่นส่งคนมากำจัดมู่หนานหนานจริง ๆ ด้วย

ขบวนเสร็จมาถึงวังหลวงยามพลบค่ำ มู่หนานหนานมาถึงตำหนักเฟยรีบให้เสี่ยวไหนเตรียมน้ำให้ทันที

หญิงสาวเเช่ในอ่างอย่างผ่อนคลาย การนอนบนรถม้ามีอะไรกับบุรุษสองคนทำให้ร่างกายของนางมีกลิ่น กระนั้นนางต้องทำความสะอาดร่างกาย หญิงสาวให้เสี่ยวไหนไปขอน้ำแกงห้ามครรภ์ จากโรงหมอหลวงมาเรียบร้อยเเล้ว

ถ้าจะนอนกับบุรุษสองคนนี้เป็นอันไร้ความกังวล

"พระสนมให้บ่าวถูหลังให้ไหมเพคะ" เสี่ยวไหนนั่นเอง

"มาสิ" มู่หนานหนานหลับตาตอบสาวใช้

เสี่ยวไหนย่างกรายเข้ามาเเล้วถูหลังให้เจ้านายอย่างช้า ๆ หญิงสาวเคลิ้มอย่างหนัก

"พระสนมตอนที่บ่าวไปเอายาให้ท่านที่โรงหมอ ได้ยินมาว่าฝ่าบาทมีรับสั่งให้พระสนมเสิ่นไปประทับที่ตำหนักเย็น ไม่มีกำหนดเพคะ"

ช่างดีเหลือเกิน อย่างน้อยอวี้ฉีก็รักนาง

"อือ เจ้าออกไปเถอะ ขอข้าแช่น้ำประเดี๋ยว"

"เพคะ"

นางได้ยินเสียงเสี่ยวไหนออกไปแล้ว แต่ทว่าไม่เกินหนึ่งถ้วยชาเสี่ยวไหนเดินเข้ามา

"ข้าจะแช่น้ำ เจ้าไม่ต้องเข้ามา"

"เราจะอาบน้ำกับเจ้า" อวี้ฉีตั้งใจจะมาบอกข่าวดีกับนาง