เลขาจอมตื๊อ

เลขาจอมตื๊อ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-11
Oleh:  ไรท์โสTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
59Bab
3.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

‘รังเกียจเดียดฉันท์อิฉันป่านนี้ อิฉันก็ลูกเจ้าของโรงงานผลไม้กระป๋องนะคะ’ 🖤เหนือ🖤 ลูกชายคนโตของโดส (ในเรื่อง พันธะหน้าที่)รับตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่ในบริษัท ฉลาด สุขุม หน้าตาหล่อเหลา เข้าถึงยาก "เธอตั้งใจจะมาเป็นเลขา หรือตั้งใจจะเป็นอย่างอื่น?" . . 💜จาร์ 💜 สวย เซ็กซี่ รักจริง รักปักใจ "เป็นแม่ของลูกพี่ค่ะ" . . . "ฉันไม่มีทางเอาผู้หญิงอย่างเธอมาเป็นแม่ของลูกฉันเด็ดขาด!" "นั้นเป็นเรื่องที่ท้าทาย"

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 ว่าที่พ่อของลูก

小林美夜(こばやし みや)の父である小林英夫(こばやし ひでお)は心臓病で危篤となってから七年、ようやく適合する心臓を見つけた。

手術の前夜、結婚七年目の夫である江口臨也(えぐち いざや)は、彼女に愛人である白石莉々(しらいし りり)のためにドナーの心臓を譲るよう要求した。

彼はそこに立っており、姿勢は端正だが、表情は美夜がこれまで見たことのない冷たさと疎外感に満ちていた。

「美夜」

彼は声を出したが、感情の起伏はまったく読み取れなかった。

「莉々の方が、状況が急変した」

美夜の心は、その冷たい「美夜」という声に、急に沈んだ。

彼女は無意識に半歩後ずさりし、嫌な予感が胸に湧いた。

「彼女は心臓移植が必要だ」

臨也の視線が彼女に鋭く注がれ、疑いの余地のない決断が伴っていた。

「すぐに」

一言一言が、氷で鍛えられた刃のように、彼女にようやく芽生えた希望の心を正確に突き刺した。

美夜の声は激しく震え、今にも掠れて消えてしまいそうだ。

「臨也……何を言っているの?父さん……父さんは七年間もドナーを待っていたのよ!

父さんは待ち続け、やっと手に入れたんだよ!」

彼は淡々と答えた。

「知ってる」

臨也の口調はあまりに冷静で、息が詰まるほどだった。

「だが状況が変わった。莉々は義父さんよりずっと若く、回復の見込みも高い。社会や未来への貢献の可能性も大きい。

理性的に利害を考えれば、ドナーの心臓は彼女に優先して使わせるべきだ」

美夜の声は突然、張り上がった。

「利害を考えるだって?

臨也!それは私の父の命よ!父さんはずっと機械に頼って、ドナーの心臓を待っているのよ!しかも……白石は一昨日、総合健康診断を受けたばかりよ!軽度の狭心症で、手術なんて必要ないのよ!」

美夜はくしゃくしゃに折れた紙を取り出し、全力で臨也に投げつけた。

「自分で見て!

彼女は温室育ちの花だから、ほんのかすり傷でも大げさに痛がるのね。『危篤』だと?臨也、あんたの良心は痛まないの?!」

臨也の視線は下に落ち、その薄い健康診断の紙をさらりと見たが、表情には驚きの色はなかった。

美夜の心は一瞬で奈落に突き落とされた。彼……彼は最初から知っていたのだ!

臨也は落ち着いて高価なコートの内ポケットから、きちんと折りたたまれたA4用紙数枚を取り出した。

「署名しろ。

これは臓器譲渡協議書。心臓の優先使用権を莉々に譲る協議書だ」

衝撃に世界が反転したかのようにめまいがした美夜は、冷たい壁に縋りつき、崩れ落ちるのを必死に堪えた。

「そんなこと……させないわ!」

彼女は歯の間から震える声で言葉を絞り出した。

臨也は声を低くし、一言一言が氷柱のように彼女の耳に突き刺さった。

「美夜、現実を見ろ。義父さんは今、最後の一息をどうやって保ってる?ICUの高価な機器のおかげだ。

署名して、心臓を莉々に譲れ。そうすれば、次の心臓が見つかるまで、装置は動き続ける」

彼は一息置き、続けた。

「あるいは、拒否することもできる。だがその場合、十分後に俺が直接署名し、その維持装置を撤去する」

体の最後の力が抜け、美夜は冷たい壁に沿って無力に滑り落ちた。

膝が地面に触れる直前、臨也が手を差し伸べてきた。

助けるためなどではなく、冷たく硬直した彼女の手に、抗えぬようペンを押し込むためだ。

七年前、英夫が重度の心不全と診断された日に、英夫が20年以上共にしてきたペンを慎重に彼女の手のひらに置いた。

その後、彼女と臨也の関係が確定した日、そのペンは愛の証として臨也に渡された。

彼女は顔を上げ、彼の優しい目をじっと見つめた。

「これは父さんの最も大切なもの……今、私はあなたに渡すわ」

臨也はそれを受け取り、彼女の額に軽くキスした。

「美夜、俺はこの一生、お前とおじさんの信頼を裏切らない」

しかし今、彼女の純粋な愛を宿したペンは、愛した男によって鋭い先端を咽喉に押し付けられ、英夫を殺す協議書に署名させられようとしている。

美夜の唇はわずかに震え、口から出る一言一言に、かすかながらがら声が混じっていた。

「もし私がどうしても署名しなかったら?あなた、本当に……」

青白い照明の下で、臨也の顔は石像のように冷たかった。

「美夜、これはお前と相談しているわけじゃない」

美夜はペンを握る手が制御できずに痙攣した。

「臨也、結婚七年の情けに免じて……」

しかし臨也の視線は次第に冷たくなっていった。

「美夜、覚えとけ。お前の頑固さとわがままのせいで、義父さんを死なせたんだ」

言い終えるや否や、彼の手下がICUに駆け込み、英夫の生命維持装置を停止させた。

「あなたたちは誰ですか?やめて、患者が死にますよ!」

看護師の叫びが、美夜の最後の希望を打ち砕いた。

臨也は本当にそんなことをしてしまったのだ!

「うあああ!」

途方もない衝撃に、美夜は絶望の叫びを上げた。

彼女はよろめきながら臨也の袖を掴もうとしたが、彼は身をひるがえして避けた。

「署名する!」

美夜は臓器譲渡協議書を奪い取ったが、手が震えすぎて、ペンが何度も手から滑り落ちた。

彼女は涙と鼻水を垂れ流し、深呼吸で必死に冷静さを保とうとした。

そして、左手で右手首を固く握り、歪んだ字で署名欄に名前を書き入れた。

「臨也!署名したわ!早く止めて!」

臨也は低く笑い、長い指でタバコを持ちながら彼女に近づいた。

「おとなしくしていなかった罰だ。義父さんはあと10分ほど、我慢しろ」

英夫の微弱で苦しげな呼吸音が、厚い壁を突き抜けるかのように、美夜の耳に鮮明に響いた。

恐怖に押しつぶされ、彼女は抑えきれずに嘔吐した。

「臨也、正気なの!」

彼女は体を支えてICUへ向かおうとしたが、臨也に制され、横へ押しやられた。

「10分と言った。秒でも短くすることも許さない」

その後の時間、美夜が哀願したり罵ったりしても、臨也はずっと手首だけを見つめ、彼女に一瞥もくれなかった。

チリン!

臨也は手首のグリーンウォッチから目を離し、「罰は終わった」と言った。

ICUに再び「ピピッ」という機械音が響き、美夜には世界で最も美しい音楽のように聞こえた。

彼女は糸の切れた操り人形のように、支えきれず膝を冷たい床に打ち付けた。

だが、彼女は痛みを感じず、壁を頼りに一歩ずつ外へ移動した。

逆方向から、医師や看護師たちが駆け込んできた。

「早く救命を!」

美夜は突然振り返り、ちょうどICUのドアが開いた。

彼女の視線は英夫と交差し、英夫の唇は真っ青に引きつった。

美夜の涙は大粒で滴り落ちた。

臨也はスマホで、優しく愛人をあやすように囁いた。

「莉々、安心して。署名させた。

他人のものを奪っただと?彼女の父は元々長くは生きられない。彼に譲っても無駄だ!」

彼は焦った口調で、大股でエレベーターへ向かった。

「待っててくれ。すぐ行くから、絶対に大丈夫さ!」

美夜は泣きながら笑った。

これは、告白のとき「お前じゃなきゃダメなんだ」と言った人か?結婚のとき「一生裏切らない」と誓った人か?

救命処置は丸一時間続き、ようやく終わった。

美夜は疲れ果てた顔で救命室の外に立ち、連絡先にずっと登録されていた番号に電話をかけた。

「もしもし、父の人工心臓の交換をお願いします。

移民手続きには一週間かかります。一週間後に出発します」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
59 Bab
ตอนที่ 1 ว่าที่พ่อของลูก
ผับ KAI เหนือ"กูคิดว่าไอ้ทอร์ชยกผับให้มีงแล้ว..แม่งมาบ่อยกว่าเจ้าของอีก"ไอ้ไกด์เป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของผมเอ่ยขึ้น"อ้าว ผมก็คิดว่าพี่เหนือเป็นเจ้าของผับนะเนี่ย"นั้นไอ้เอกเพื่อนรุ่นน้อง"ก็แค่เบื่อ ๆ"ผมตอบกลับแล้วกระดกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม "ไม่หาเมียสักคน"ผมส่ายหน้าทันทีที่ไอ้ไกด์พูดจบ "ทำไมว่ะ น้อง ๆ มึงก็มีกันหมดแล้ว ยิ่งไอ้ทอร์ชลูกสามเข้าไปแล้ว""ยังไม่อยากมีภาระ"พูดจบผมก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม"พี่เหนือยังไม่มีแฟนจริง ๆ เหรอ"ไอ้เอกพูดขึ้นแล้วหันมาที่ผมก่อนที่จะหันไปขมวดคิ้วสงสัยกับไอ้ไกด์ "มันมีแต่วันไนท์..."ไอ้ไกด์ยังพูดไม่จบผมก็แทรกพูดขึ้น"กูไม่เคยทำแบบนั้น อย่างน้อยต้องสอง"แล้วยกยิ้มมุมปากใส่ "ร้ายจริง ๆ พี่ชายผม"ไอ้เอกเอ่ยจบก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด "หึ..มึงไม่รู้อะไรซะแล้ว ตอนเรียนมหาลัยสาว ๆ รุมตอมมันอย่างกับขี้ ฮ่า ๆ ๆ ๆ"ไอ้ไกด์พูดจบก็ระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดัง ผมจ้องหน้ามันแล้วส่ายหน้า "ขนาดนั้นเลยเหรอ"ไอ้เอกพูดพร้อมเบิกตาโต"มันระดับเดือนมหาลัย 4 ปีซ้อน ไม่มีใครเอามันลงได้ มีก็แค่ลิฟต์นั้นแหละที่เอามันลง"พูดจบทั้งไอ้ไกด์และไอ้เอกหัวเราะกันลั่น"หึ"ผมได้แต่แสยะยิ้ม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ผู้พิทักษ์
จาร์.พี่เหนือไม่ตอบ ฉันจึงหันไปขยิบตาให้กิ๊ก เพื่อให้ช่วยพูด เพราะถ้าพี่ไกด์ได้ไป เพื่อนฉันก็ต้องถูกชวนด้วยเหมือนกัน "พี่เหนือให้จาร์ไปเป็นเพื่อนกิ๊กได้ไหมคะ"นั่นไงเพื่อนฉันรู้ใจไปซะทุกอย่าง "อืม"พี่เหนือตอบกลับสั้น ๆ สีหน้าเหมือนเลี่ยงไม่ได้ แต่จะบอกเลยว่าฉันดีใจที่สุด ไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะได้พบกับรักแรกแบบนี้ เอ๊ะ ฉันรักเขาแล้วเหรอ "จาร์....จาร์..อีจาร์!"ฉันหลุดจากภวังหันไปที่เพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์เพราะกำลังนั่งมองคนหล่ออยู่ "มีอะไร""ไปห้องน้ำกับกูหน่อย""เออ"ฉันตอบรับแล้วหันไปที่พี่เหนือ "จาร์ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวจาร์จะรีบมา"เขาไม่ได้ถามหรอกแต่ฉันอยากบอก พูดจบฉันก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตูซึ่งกิ๊กยืนรออยู่ "เดินดี ๆ ระวังล้มอีกนะครับ"นั้นเป็นเสียงของพี่เอก"ขอบคุณค่ะ"ฉันตอบรับยิ้มหวานให้ ก่อนจะค่อย ๆ เดินออกมา "มึงนี่นะ จริง ๆ เลย"กิ๊กพึมพำแล้วส่ายหน้า"อะไรของมึง...""ออกตัวแรงไปป่ะ"ฉันยกยิ้มใส่เพื่อน "ไม่แรงเลยเพื่อน..เวลาเราเจอคนที่ใช่ต้องรีบคว้าไว้อย่าปล่อยให้หลุดมือ"ฉันพูดพร้อมกับทำสีหน้าเคลิบเคลิ้มนึกถึงใบหน้าหล่อ ๆ ของพี่เหนือ "เฮ้อ.."เสียงพ่นลมหายใจของกิ๊ก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 เขาไม่อ่าน
ไม่นานพี่จ้านก็เดินเข้าพร้อมกับยา พี่ชายฉันวางยาลงที่โต๊ะกระจก แล้วนั่งลงข้าง ๆ แล้วก้มมองดูที่เข่าฉัน "เดี๋ยวพี่ทาให้""อืม"ฉันตอบสั้น ๆ แล้วขยับขาไปใกล้ ๆ พี่ชายเพื่อให้เขาทาได้สะดวก ฉันอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่และพี่ชาย ครอบครัวฉันไม่ได้ร่ำรวยมากแค่พอมีพอกิน มีโรงงานผลิตผลไม้กระป๋องไม่ใหญ่มากขนาดกลาง ๆ ซึ่งพี่ชายฉันเป็นคนบริหารต่อจากพ่อ ส่วนฉันนะเหรอพอเรียนจบก็ไม่ได้ทำอะไร แต่มีบ้างบางครั้งที่เข้าไปช่วยงานพี่จ้านในโรงงาน"ตกลงแกจะว่างงานแบบนี้ไปตลอด?"พี่จ้านพูดขึ้นขณะที่ยังทายาให้ "กำลังดู ๆ อยู่"ฉันตอบปัด ๆ ไปเพราะความเป็นจริง ไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ได้ดูงานอะไรไว้เลย"บอกให้มาช่วยพี่ที่โรงงานก็ไม่มา""พี่จ้าน จาร์จบเลขามานะ"ฉันสวนขึ้นทันที"ก็มาเป็นเลขาพี่ไง"พี่จ้านพูดขึ้นแล้วเงยหน้ามาจ้องฉัน "พี่จะไล่ป้าแก้ว?"ป้าแก้วเป็นเลขามานานตั้งแต่พ่อเปิดโรงงานใหม่ ๆ ตอนนี้ก็มาเป็นเลขาพี่จ้านแล้ว เพราะพ่อให้อำลาตำแหน่งยกให้ลูกชายคนโตบริหารแทน "....."พี่จ้านนิ่งทำคิ้วขมวด "เอาเถอะ เดี๋ยวจาร์จะรีบหางาน พี่จ้านไม่ต้องห่วงว่าจาร์จะนั่งงอมืองอ....""พี่ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น..พี่ก็แค่อยากให้แกมีงาน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ให้จาร์เป็นเลขานะคะ
ประตูลิฟต์เปิดออกยังที่ชั้น4 ก็เจอกับแม่บ้านที่กำลังเดินอยู่พอดี "มาพบคุณเทียนใช่ไหมคะ"เธอเดินมาหยุดตรงหน้าแล้วเอ่ยถามทันที "ใช่ค่ะ"คุณนายแม่ตอบในขณะที่ฉันใช้สายตาอันซุกซนกวาดมองไปรอบ ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น"เชิญค่ะ"แม่บ้านผายมือให้ฉันกับแม่เดินไปที่ห้อง ๆ หนึ่ง ระหว่างที่จะเข้าไปด้านในฉันก็ได้ยินเสียงเด็กเจี้ยวจ้าวดังออกมา "มีเด็กด้วยเหรอ"ฉันพึมพำเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องรับแขกที่กว้างขวางใหญ่โต และในห้องนี้ก็มีเด็กจริง ๆ ด้วย ไม่ใช่แค่คนเดียวด้วยนะแต่มีถึงสามคน และยังมีผู้หญิงสองคนนั่งดูเด็กอยู่ที่โซฟารับแขกคนหนึ่งวัยกลางคนอีกคนน่าจะอายุมากกว่าฉันปีสองปี "คุณเทียนค่ะ แขกที่คุณรอมาแล้วค่ะ"สิ้นเสียงแม่บ้านผู้หญิงทั้งสองก็หันมาที่พวกเราแล้วคลี่ยิ้มหวาน "สวัสดีค่ะคุณเทียน"หญิงวัยกลางคนนี่เองคือคุณเทียน ไม่รอช้าฉันรีบยกมือไหว้ตามแม่ "สวัสดีค่ะ เชิญนั่งค่ะ"คุณเทียนพูดขึ้นแล้วหันมาที่ฉัน "ลูกสาวเหรอคะ"แม่ฉันผงกหัวรับ "พอดีพามาเป็นเพื่อนน่ะค่ะ"แม่ว่า ในขณะที่ฉันหันไปยิ้มให้หญิงสาวที่นั่งอยู่อีกคนแล้วผงกหัวทักทายเธอก็ยิ้มกลับมา แล้วฉันก็หันไปมองที่เด็ก ๆ "ชื่ออะไรเหรอจ๊ะ"คุณน้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 อยากเป็นคนนั้น
เพียะ! ฝ่ามือคุณนายแม่ตีมาที่แขนฉันหลังจากพูดจบ"ยัยจาร์!"แล้วเอ็ดใส่ก่อนที่จะหันไปพูดกับคุณอาโดส "ต้องขอโทษแทนยัยจาร์ด้วยนะคะที่เสียมารยาท""หนูจาร์จบด้านเลขามาเหรอ"คุณอาโดสผงกหัวรับแล้วหันมาถามฉัน "ใช่ค่ะ จาร์จบมาด้านนี้เลย"ฉันตอบกลับไปแล้วคลี่ยิ้มก่อนที่จะหันมาที่พี่เหนือที่ทำสีหน้ารำคาญฉันอยู่ "เหนือลองให้น้องไปทำดูไหม"คุณอาโดสหันไปพูดกับลูกชายทำให้ฉันฉีกยิ้มกว้างทันที "เอ่อ..คือผม...""ให้จาร์ลองไปทำดูเถอะนะคะ จาร์สัญญาว่าจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด"ฉันแทรกพูดขึ้น "...."พี่เหนือมองหน้าฉันนิ่ง "ให้จาร์ไปเป็นเลขาให้พี่เถอะนะคะ"ฉันพูดพร้อมเอามือไปเขย่าแขนพี่เหนืออย่างวิสาสะ "ยัยจาร์!"เสียงคุณนายแม่เอ็ดฉันอีกแล้วจึงรีบปล่อยมือออก "เฮ้อ..."พี่เหนือหันไปที่พ่อกับแม่ของเขาที่มีสีหน้าเห็นด้วยที่จะให้ฉันเข้าไปเป็นเลขา ฉันได้ยินถอนหายใจแล้วหันมาที่ฉัน "วันจันทร์ก็เข้าไปที่บริษัท อย่าลืมเตรียมเอกสารมาให้พร้อมด้วย""เย้.. ขอบคุณนะคะพี่เหนือ จาร์สัญญาว่าจะตั้งใจทำงาน"ฉันพูดด้วยความดีใจแล้วหันไปยิ้มกับพี่เร เธอส่งสัญญาณมาให้ฉันสู้ ๆ หลังจากทานข้าวเสร็จพี่เหนือก็ขอตัวเข้าห้องไปเลย ไม่บอก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 เข้าบริษัทวันแรก
ฉันกับกิ๊กเดินกลับเข้ามาในห้องก็เจอกับพี่จ้านที่ยังคงนั่งดื่มอยู่ เขาสนใจแต่โทรศัพท์ในมือ ไม่รู้แซทหาใครนักหนา ไม่สนใจฉันเลย เอาจริง ๆ เมื่อกี้ที่ล้มก็เจ็บ ๆ อยู่เหมือนกัน ไม่เข้าใจตัวเองเลยทำไมซุ่มซ่ามขนาดนี้ ภาพพี่เหนือที่จูบนัวเนียกับผู้หญิงนั้น ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้สึกอะไรนะ ก็หวิว ๆ อยู่เหมือนกัน รู้สึกหวงเขาน่ะ ไม่รู้พอฉันออกไปแล้วเขากับหญิงสาวจะทำอะไรกันต่อไหม กลัว กังวลไปหมด แต่มันก็รู้สึกได้แค่ในใจ ฉันไม่สามารถแสดงอาการเหล่านั้นออกมาได้ เพราะฉันกับเขายังไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่สักวันเขาจะต้องเป็นของฉันให้ได้ "เมากันหรือยัง"เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายชั่วโมง พี่จ้านก็เอ่ยถามฉันกับกิ๊ก "อืม ก็มึน ๆ แล้ว"ฉันตอบแล้วสะบัดหัวเบา ๆ "งั้นกลับกันเลยไหม"พอพี่จ้านพูดจบ ฉันก็หันไปขอความคิดเห็นเพื่อนสนิท "กลับเลยก็ได้ กิ๊กก็ง่วงแล้ว"กิ๊กบอกกับพี่ชายฉัน จากนั้นทั้งหมดก็ออกมาจากผับ "มึงขับรถไหวใช่ไหม"ฉันเอ่ยถามเพื่อนด้วยความแน่ใจอีกครั้ง "อืม กูไม่ได้เมา กินไปนิดเดียวเอง""งั้นขับรถดี ๆ"พูดจบฉันก็เดินกลับไปที่รถตัวเองซึ่งมีพี่จ้านสตาร์ทรถรออยู่แล้ว กลับถึงบ้านฉันก็อาบน้ำล้มตัวนอนด้วยความเพลียแต
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 เลิกคิดซะ
พอชายวัยกลางคนทั้งสองเดินไป คุณรองประธานก็หันมาที่ฉัน "เป็นอะไรหรือเปล่า"ฉันเงยหน้าขึ้นมองชายร่างสูงด้วยความมึนงง "พวกนั้นไม่ได้ทำอะไรคุณใช่ไหม"เจ้าของใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ ดูมีความห่วงใยดีจัง "พวกเขาไม่ได้ทำอะไรจาร์ค่ะ เพราะคุณเข้ามาก่อน""จาร์?"ชายหนุ่มเลิกคิ้วแล้วพึมพำเบา ๆ พอได้ยิน "ค่ะ ฉันชื่อจาร์ หรือจาริณี"ฉันพูดพร้อมกับคลี่ยิ้มบาง ๆ "คุณเพิ่งเข้ามาทำงานสินะ ทำตำแหน่งอะไรล่ะ"คุณรองประธานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพสุขุม "จาร์มาเป็นเลขาให้กับคุณเหนือค่ะ"ฉันตอบกลับไปแล้วก้มหน้ายิ้มกรุ่มกริ่มดีใจกับตำแหน่ง "เลขาไอ้..พี่เหนือ?"ฉันเงยหน้าขึ้นเมื่อคุณรองประธานหลุดคำว่าไอ้ อย่านะ อย่านะคะอย่ามาเรียกพ่อของลูกฉันว่าไอ้.."เหอะ ผมคงจะชินไปหน่อยปกติผมจะเรียกท่านประธานแบบนี้"เขากลั้วหัวเราะออกมาแล้วยกนิ้วขึ้นมาเขี่ยคิ้ว "...."ฉันจ้องมองเขานิ่งสังเกตว่าชายหนุ่มรูปหล่อตรงหน้าจะติดการเอานิ้วมาเขี่ยคิ้วตัวเอง."ไม่ยักรู้ว่าพี่เหนือจะรับเลขา..เห็นว่าจะรอน้องแอนนากลับมารับตำแหน่งนี้""แอนนา?"ฉันงึมงำออกมาเพราะได้ยินชื่อนี้มาสองครั้งแล้ว "น้องแอนน่าเป็นรุ่นน้องคนสนิทพี่เหนือ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 เขาเป่ากัน
ฉันเดินออกมาจากห้องของท่านประธานมาที่โต๊ะทำงานหน้าห้องซึ่งมันตั้งอยู่ไว้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ฉันนั่งลงบนเก้าอี้แล้วถอนหายใจออกมาเบา ๆ "คุณฟ้าเลขาคุณรองประธาน"ฉันพึมพำกับตัวเองแล้วหยิบแฟ้มเอกสารลุกขึ้นมุ่งหน้าไปหาคุณฟ้าทันที แน่นอนว่าคุณฟ้าเป็นเลขาคุณเดวินเพราะฉะนั้นเธอต้องอยู่ที่นั้น แต่ทว่าพอมาถึงก็พบกับความว่างเปล่า ฉันไม่เห็นคุณเลขาฟ้านั่งอยู่ที่โต๊ะประจำตำแหน่งของเธอ "เอ...หรือจะคุยงานอยู่ด้านในกับคุณเดวิน"ฉันพึมพำกับตัวเองแล้วจ้องมองไปที่ประตูห้องรองประธาน แล้วก้าวขาเดินไปหยุดตรงหน้าประตู "อื้ออออ.อ่า..."กำลังจะยกมือเคาะจู่ ๆ ก็มีเสียงจากด้านในดังเล็ดลอดเข้ามา.ผลั่บ ๆ "...แรงกว่านี้...อ่า"เสียงกระเส่าพร้อมกับเสียงครางต่ำดังแว่วเข้ามาในหู "สะ เสียว.อ๊ะ"ฉันเอียงหูฟังด้วยความอยากรู้ว่าเป็นเสียงอะไร แต่มันเบามากต่อมความอยากรู้และอยากเห็นก็เริ่มทำงาน ฉันค่อย ๆ แง้มประตูเล็กน้อยพอที่สายตาจะสอดส่งเข้าไปได้ "o.O"OMG! ฉันต้องยกมือปิดปากเมื่อเห็นภาพ18+ต่อหน้าแบบสด ๆ ฉันรีบปิดประตูแล้วเดินย่องออกมาเบา ๆ และให้เบาที่สุด กลับมาที่โต๊ะทำงานตัวเอง ฉันนั่งลงบนเก้าอี้แล้วหยิบแฟ้มมาพัดหน้าต
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 ชอบไม่ใช่เหรอ
ตอนนี้ฉันนั่งรถคันแพงของคุณรองประธานมายังร้านอาหารแห่งหนึ่ง. พอรถจอดสนิทฉันก็เปิดประตูลงทันที แล้วเดินตามคุณเดวินเข้าไปในร้าน "คุณดูเงียบ ๆ นะ ไม่เต็มใจมากับผม?"ใช่ ฉันไม่อยากมากับเขา ฉันอยากไปกับพี่เหนือมากกว่า "เปล่าค่ะ"แต่ฉันไม่ได้ตอบความจริงหรอก คุณรองประธานยกยิ้มแล้วขยับเก้าอี้ให้ฉันนั่งขณะที่พนักงานเดินมายื่นเมนูให้ "ไม่รู้ว่าคุณชอบทานอาหารแบบนี้หรือเปล่า"พอรับเมนูจากพนักงานคุณเดวินก็พูดขึ้น ซึ่งร้านที่เขาพามาเป็นร้านอาหารสไตล์อิตาเลี่ยน "เอ่อ...ก็พอทานได้ค่ะ"ฉันตอบกลับแล้วก้มดูเมนูรายการอาหาร แล้วสั่งอาหารง่าย ๆ พร้อมกับสลัด"ปาสตาซอสเนื้อ คาเปรเซ่สลัดค่ะ"ฉันบอกกับพนักงานเสิร์ฟแล้ววางเมนูลง ส่วนของคุณรองประธานก็เป็นสเต็กเนื้อ และคาเปรเซ่สลัดเหมือนกับฉัน ระหว่างรออาหาร "ทำงานกับไอ้...ท่านประธานเป็นยังไงบ้างครับ""ก็ดีค่ะ"ฉันตอบกลับไปแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วเบือนหน้าไปทางอื่น "สนใจมาทำงานกับผมไหม""....."ฉันกลับมาจ้องหน้าคุณรองประธานสุดหล่อ แต่น้อยกว่าพี่เหนือของฉันด้วยความมึนงง อะไรกัน บ้าน่าที่ฉันยอมมาทำงานก็เพื่อจะได้ใกล้ชิดกับว่าที่พ่อของลูกแล้วจะให้ฉันไปทำงานกับเขานี
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 วันรวมครอบครัว
ฉันวิ่งตามพี่เหนือมาจนถึงตรงหน้าลิฟต์ "บอสจะกลับบ้านเลยหรือเปล่าคะ"ฉันเอ่ยถามแล้วคลี่ยิ้มหวาน "....."เขาไม่ตอบแต่ทำสีหน้าไม่สบอารมณ์ส่งมา "คือว่า..จาร์กำลังจะไปที่บ้านบอสพอดีน่ะค่ะ แหะ ๆ"ฉันพูดแล้วยกมือเกาท้ายทอย "...."ไม่มีเสียงใด ๆ ตอบกลับมา "อ้าว คุณจาร์"ฉันหันไปที่เสียงจากด้านหลังก็พบว่าเป็นคุณเดวินและคุณฟ้าที่เดินก้มหน้าตามหลังมา ที่คอเธอยังมีพ้าพันอยู่ ตึก ตึก "กำลังจะกลับบ้านเหรอครับ"คุณรองประธานเดินมายืนตรงหน้าฉันแล้วสลับหันไปมองพี่เหนือ "ชะ ใช่ค่ะจาร์กำลังจะกลับบ้าน"ฉันโกหกไปเต็ม ๆ จริง ๆ แล้ววันนี้คุณนายแม่วานให้ฉันไปคุยงานกับคุณน้าเทียนเรื่องการตกแต่งผลไม้กระป๋องที่จะไว้เสิร์ฟแขกในงาน "อืม..."คุณเดวินขานรับสั้น ๆ แล้วเอามือล้วงกระเป๋าแล้วหันไปที่พี่เหนือ "แล้วท่านประธานล่ะครับ กลับบ้านเลยไหม""....."พี่เหนือไม่ตอบเขาเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วลอบหายใจเบา ๆ คุณรองประธานก้มหน้าเล็กน้อยแล้วเอามือเขี่ยคิ้วตัวเอง ก่อนที่จะขยับกายเข้าไปใกล้ ๆ พี่เหนือไปกระซิบเบา ๆ "อย่ารีบกลับเลย เดี๋ยวกูจะกินข้าวไม่ลง"ว่าจบก็แสยะยิ้มร้ายเป็นจังหวะที่ประตูลิฟต์เปิดพอดี "เชิญครับคุณจาร์"คุ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status