Home / เมือง / เลนส์รักในเงาไฟนีออน / บทที่ 19แรงดึงดูดและเดิมพัน

Share

บทที่ 19แรงดึงดูดและเดิมพัน

last update publish date: 2025-12-03 16:00:03

“ดูมีพิรุธ… ต้องตามไปดูให้รู้เรื่องสักหน่อย กำลังเล่นอะไรกันอยู่ ยัยอเล็กซี่”

แนนซี่พึมพำกับตัวเอง พอคิดได้ก็รีบยื่นมือออกไปโบกแท็กซี่

ล้อรถยังไม่ทันหยุดสนิท ร่างบางก็เปิดประตูพุ่งขึ้นไปบนเบาะ พลางสั่งเสียงชัด

“พี่! ตามรถคันนั้นไปเลยค่ะ เดี๋ยวให้พิเศษหลายเท่า”

คนขับรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนเร่งเครื่องตามรถหรูสีดำที่แล่นนำหน้าไป

ไม่นาน จากถนนกลางเมืองอึกทึก เส้นทางก็เริ่มเปลี่ยนไป แสงตึกสูงถูกแทนด้วยไฟนีออนและป้าย LED สีสันฉูดฉาดที่เรียงรายตลอดสองข้างทาง

ท้ายที่สุด รถหรูคันนั้นชะลอหยุดหน้าอาคารสูงโอ่อ่าที่ไร้ป้ายชื่อ

แต่เพียงเธอเหลือบมองไปด้านข้าง แสงจากป้ายไฟหนึ่งก็เผยตัวตนของสถานที่แห่งนี้อย่างเด่นชัด

“EVORA CLUB & CASINO  MEMBERS ONLY”

“คาสิโน… คลับ?” แนนซี่พึมพำในลำคอ สายตายังคงตรึงอยู่ที่ป้ายนั้นไม่ยอมละไปไหน

“พี่คะ จอดตรงมุมที่ลับ ๆ หน่อยนะ ขอดูอะไรแป๊บหนึ่ง”

แท็กซี่จอดอยู่ในมุมหนึ่ง มองเห็นประตูอาคารได้ชัดเจนแต่ไม่สะดุดตาใคร 

เจ้าหน้าที่สูทดำยืนตรึงอยู่หน้าอาคาร คอยตรวจสอบรถทุกคันที่เข้า ออก

กล้องวงจรปิดตามจุดต่าง ๆ หมุนไปมา ราวกับดวงตาที่ไร้ตัวตนคอยเฝ้าจับทุกความเคลื่อนไหว

แสงสีทองสะท้อนจากกระจกบานสูงที่ทอดขึ้นเหนือศีรษะ ดุจกำแพงแห่งความหรูหรา แบ่งโลกออกเป็นสองฟาก…ฟากของผู้ที่ ‘มีสิทธิ์ก้าวเข้าไป’ และฟากของคนที่ ทำได้เพียงเฝ้ามองจากภายนอก

ผู้คนที่เดินเข้าไป มีตั้งแต่ชายวัยกลางคนในสูทเนี๊ยบรองเท้าหนังเงาวับ ถือกระเป๋าหนังเรียบหรู ดูคลาสสิกมีรสนิยม

หญิงสาวแต่งตัวราวกับหลุดจากปกนิตยสารแฟชั่นสุดหรู แต่สีหน้าของพวกเขาเรียบเฉย เสมือนทำเป็นกิจวัตร

ที่นี่ไม่ใช่คาสิโนแสงวิบวับและพลุกพล่านแบบในหนังลาสเวกัส แต่เป็นคาสิโนเงียบหรู ที่ซ่อนอำนาจ เงิน และความลับไว้หลังประตูทึบ มากกว่าที่จะอวดความบันเทิงให้ใครเห็น

แนนซี่จับตาอเล็กซี่ก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าสง่างาม

ไม่กี่อึดใจต่อมา ประตูฝั่งตรงข้ามก็เปิดออก เผยร่างชายหนุ่มในสูทเข้ม ผมเซ็ตทรงเรียบโดดเด่น

แม้เธอจะเห็นเพียงด้านข้างของใบหน้า ก็ยังไม่พอให้จำได้

ยังไม่ทันให้เธอมองลึก ทั้งคู่ก็เดินหายเข้าไปในอาคาร ราวกับเป็นสมาชิกพิเศษของคลับ

ประตูบานใหญ่ปิดลงอย่างนุ่มนวล แต่กลับทิ้งคำถามให้ดังก้องอยู่ในหัวแนนซี่

ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?

และทำไมนักข่าวที่ควรอยู่แต่ภายนอก ถึงเข้าออกคาสิโนปิดลับได้คล่องราวกับสมาชิกตัวจริง?

ความสงสัยอัดแน่นจนแทบล้นอก แนนซี่ยังคงจ้องประตูนั้นไม่ละสายตา

“คุณจะลงตรงนี้ไหมครับ?” เสียงคนขับแทรกขึ้น ทำลายความคิดของเธอ

“ไม่ค่ะ ออกไปจากที่นี่เลยค่ะ”

รถเคลื่อนออกไป แต่ในหัวเธอยังคงวนเวียนคำถามเดิมไม่หยุด

ผู้ชายคนนั้น… คือใครกันแน่?

แล้วทำไมอเล็กซี่ถึงต้องตามติดเขาแบบนั้น?

ยัยนี่… ติดพนันเหรอ?หรือกำลังวางแผนเปิดโปงใครอีก อเล็กซี่!

***

“วิสกี้สองแก้วค่ะ”

อเล็กซี่ถือแก้วน้ำสีอำพัน เดินกลับมาที่โต๊ะซึ่งอบอวลด้วยควันบุหรี่ แสงวอร์มโทนสะท้อนบนโต๊ะพนันเป็นเงาลายแตกพร่า ราวกับภาพลวงที่ซ่อนบางอย่างไว้ใต้ผิว

ตรงกลางโต๊ะ คริส ฟอร์ดก้มตัวเล็กน้อย สองตาจดจ่อไพ่ในมือ มือหนาเลื่อนชิปมูลค่าสูงไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ ท่าทางดุดันแบบคนที่ไม่ยอมแพ้  และคุ้นเคยกับการคว้าชัยชนะ

อเล็กซี่ยืนข้างเขา เหลือบมองรอบๆตัว มือเกาะขอบเก้าอี้แน่น เอียงหน้าเล็กน้อย เอ่ยด้วยเสียงนุ่มที่แฝงความท้าทายอย่างแนบเนียน

“คุณจะทุ่มหมดหน้าตัก… ทั้งที่รู้ว่ามันคือทางตันจริงเหรอ?”

คริสหยุดชั่วอึดใจ ขมวดมุมปากอย่างแน่วแน่ ยกวิสกี้ขึ้นดื่มรวดเดียว เสียงหนักแน่นเมื่อวางแก้วลง

“เกมยังไม่จบ… จนกว่าไพ่ใบสุดท้ายจะถูกเปิด”

อีกฝั่งของโต๊ะ นักธุรกิจใหญ่ที่ใคร ๆ ต่างเรียกเขาว่า ราชาแห่งความเสี่ยง โน้มตัวเข้ามา ยิ้มเย็นแผ่ว ๆ

“คุณจะเดิมพันด้วยอะไรล่ะ… คริส?”

เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กดดัน

“หรือว่า… หุ้นทั้งหมดที่คุณถืออยู่ ดีไหม?”

คำพูดนั้นเหมือนปะทุไฟบางอย่างในตัวคริส เขาเหลือบมองไพ่ในมือเพียงเสี้ยววินาที ก่อนดันชิปทั้งหมดไปกลางโต๊ะอย่างเด็ดขาด

อเล็กซี่กระตุก ราวกับอยากขัด แต่ก็รู้ดีว่าไม่มีใครหยุดเขาได้ นี่แหละตัวตนของคริส คนที่เดินบนเส้นบาง ๆ ระหว่างคำว่า ชนะกับ พังทลาย

เมื่อไพ่ถูกเปิด ทุกอย่างก็ชัดเจนในพริบตา

ไพ่ของเขา… แพ้แบบสิ้นท่า

คริสชาไปทั่วร่าง ความพ่ายแพ้ทับถมในอก ความโกรธลุกโชนขึ้นในดวงตา

เขาลุกพรวด เก้าอี้กระแทกพื้นดังสะท้อน

เสียงหัวเราะกดต่ำตามหลังมา ราวกับเงาที่ตามติดทุกฝีก้าว

..

อารมณ์โกรธคั่งค้างจากคลับยังคงคุกรุ่นอยู่ในอก คริสทิ้งตัวลงบนโซฟา คลายเนกไทให้หลวม  แล้วเงยหน้ากระดกวิสกี้ แสงจากเมืองใหญ่สะท้อนผ่านกระจกสูงทาบลงบนหน้าเย็นชาและเดือดดาลของเขา

ความพ่ายแพ้บนโต๊ะพนันยังแขวนอยู่กลางอากาศ

อเล็กซี่ยืนกอดอก มองเขาเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง แววตาของเธอสว่างวาบ ราวประกายบางอย่างเพิ่งจุดติด

เธอก้าวเข้าใกล้ ทิ้งตัวลงข้าง ๆ  นิ้วเรียวลูบไล้อกเขาแผ่วเบา เลื่อนริมฝีปากแนบข้างใบหู กระซิบเสียงต่ำ

“เดี๋ยว ฉันจะปลดเปลื้องอารมณ์ของคุณเอง”

เสียงลมหายใจรดใบหู ทั้งอุ่นและเร้าร้อน 

“บางเกม…”

“ถ้าอยากชนะ ก็ต้องเล่นด้วยร่างกาย ไม่ใช่สมอง”

เพียงพริบตาเดียว ร่างของเธอถูกเขาดึงพาเข้าไปในห้อง

เตียงนุ่มด้านหลังต้อนรับพวกเขาเหมือนฉากที่ถูกเตรียมไว้อยู่แล้ว เสียงร่างกายกระทบผืนผ้า ความเร่าร้อนผสานกับอำนาจ และความลับที่ไม่มีใครรู้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่34.ในเฟรมเดียวกัน

    ในเช้าวันใหม่ที่สดใส หลังจากผ่านไปหลายเดือน ฉันได้กลับมาอยู่ตรงนี้อีกครั้ง บนดาดฟ้ากลางเมือง… เมืองยังคงงดงามอยู่รอบตัว พระอาทิตย์ยังคงเปล่งแสงจากตำแหน่งเดิม แทรกกลางระหว่างตึก เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ฉันหมุนเลนส์ซูม เพื่อบันทึกสิ่งที่ฉันรัก ภาพถ่ายคือการยืนยันว่าบางสิ่งเคยมีอยู่จริง เมื่อทุกอย่างเงียบลง ฉันยืนนิ่ง สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด แล้วหลับตาอธิษฐานถึงใครบางคนบนฟ้า ปล่อยให้พลังใจโอบล้อมชั่วขณะ ก่อนค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น และเมื่อหันกลับมา… เขา…ก็ยืนอยู่ตรงนั้น แสงเช้ากระทบชายหนุ่มในสูทสีครีม ใบหน้าเรียวคมโดดเด่นท่ามกลางแสงอ่อน ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของภาพนั้นเอง “คุณ…ตามหาฉันเจออีกแล้วนะ” ฉันเอ่ยเสียงเบา “รู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ตรงนี้” ฉันถามต่อ ทั้งที่ในใจเหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว ริมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด “รู้สิ” คำสั้น ๆ เพียงคำเดียว แต่กลับทำให้หัวใจของฉันสั่นไหว เพราะเขารู้จักฉัน รู้ว่าฉันจะมาอยู่ตรงไหน และรู้ดีว่าที่นี่คือที่ที่ฉันมักจะกลับมาเสมอ ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้ แล้

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที33.คำตอบของหัวใจ

    เสียงปืนก้องสนั่นกรีดอากาศ ก่อนที่ทุกสิ่งจะหยุดนิ่งราวกับโลกทั้งใบหยุดหายใจ ร่างสูงใหญ่ที่บังฉันไว้ค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น ราวกับแรงทั้งหมดถูกดึงหายไปในพริบตา “อารัญ!” เสียงของฉันสั่นพร่าไปด้วยความหวาดหวั่นก่อนทิ้งตัวลงข้างเขา มือสั่นเทารีบประคองศีรษะไว้บนตัก เลือดซึมออกจากแผ่นอก เปื้อนปลายนิ้วฉันจนเย็นเฉียบ หัวใจเต้นแรงจนเสียงนั้นกลบทุกสิ่งรอบตัว ก่อนเสียงส้นรองเท้าจะกระทบพื้นดังถอยห่าง น้ำเสียงเย็นชาไร้ปรานี เปล่งออกมา “ฉันจะปล่อยแกไป ไอ้เด็กเนรคุณ วันนี้แค่สั่งสอนให้แกได้รู้ว่า ความเจ็บปวดและการเฉียดตายมันเป็นอย่างไร” คำพูดนั้นคือคำประกาศชัดเจนว่า เขายังคงอยู่ใต้เงาของเธอ ชื่อหนึ่งหลุดจากปากการ์ดทั้งสองที่กำลังจะขยับตามก่อนหญิงในสูทเข้ม ใต้หมวกปีกกว้าง จะหันหลังเดินจากไป “มาดามโซเฟีย” ฉันปรายตามองเธอเพียงเล็กน้อย แม้จะได้ยินชื่อนั้นเป็นครั้งที่สอง ทว่าหัวใจยังคงจดจ่ออยู่กับชายในอ้อมตัก อารัญส่ายหน้าช้า ๆ ลมหายใจจะเริ่มขาดเป็นห้วง เขาหันไปมองลูกน้อง ก่อนส่งสัญญาณสั้น ๆ แต่ชัดเจน “ปล่อยเธอไป” เขาเลือกจบเรื่องนี้ “

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่32 จุดอ่อนของอารัญ

    หลังจากลิลินออกจากห้องไปหลายชั่วโมง ความเงียบค่อย ๆ กดทับ ความกังวลค่อยๆก่อตัวขึ้นในอกของอารัญ ชายหนุ่มที่มีเพียงผ้าขนหนูคลุมกาย ฝืนลุกจากโซฟา เดินวนไปมาอย่างกระสับกระส่าย แต่ไม่ว่าขยับตัวเพียงใด ความร้อนรุ่มภายในกลับยิ่งทวีขึ้น สายตาเหลือบไปเห็นนาฬิกาบนผนัง การเคลื่อนไหวของเขาสะดุด หัวใจเต้นแรงเมื่อรับรู้ว่าเวลาที่ผ่านไปยาวนานเกินกว่าจะเป็นแค่การออกไปเก็บเสื้อผ้า ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นมา ดึงให้เขาเดินเข้าใกล้หน้าต่าง ก่อนแทรกสายตามองผ่านม่านที่แง้มอยู่ และในวินาทีนั้น ความผิดปกติก็ปรากฏตรงหน้า ชายชุดดำคนหนึ่งท่าทางมีพิรุธ สายตาคมกริบจับจ้องมายัง…ตรงตำแหน่งที่เขายืนอยู่ ยังไม่ทันที่อารัญจะผละออกจากจุดนั้น เสียงของโทรศัพท์มือถือก็สะกิดความเงียบงันของห้อง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ก่อนจะก้าวไปหยิบโทรศัพท์ หน้าจอสว่างวาบ ข้อความสั้น ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเย็นชา “ฉันรู้ว่าจุดอ่อนของแกคืออะไร และมันจะเจ็บ… มาหาฉัน ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” เพียงอ่านจบ มือของเขาก็กำแน่นจนสั่น ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเดือดดาล ทว่าในอึดใจถัดมา เขาฝืนคว

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่31.เพียงลำพังกับหัวใจ

    เสียงตะโกนของเขายังคงก้องอยู่ในหัวฉัน ไม่ยอมจางหายลากยาวผ่านครึ่งคืน ราวกับตั้งใจย้ำเตือนว่าฉันไม่มีทางหนีความรู้สึกนี้ได้ด้านนอกฝนเทกระหน่ำ ฟ้าร้องคำรามก้อง ฉันนอน พลิกตัวไปมาบนเตียงอย่างกระสับกระส่าย ไม่อาจข่มตาหลับ เสียงหยาดฝนที่กระทบพื้นดึงความทรงจำให้ย้อนกลับไปยังวันหนึ่ง วันที่ฉันเคยถูกไล่ล่าท่ามกลางม่านฝนสีเทาและเขาเข้ามาช่วย โดยไม่ห่วงชีวิตของตัวเองฉันสูดลมหายใจลึก ราวกับพยายามขับไล่ความอึดอัดในอก ก่อนดันตัวลุกจากเตียง เดินไปยังหน้าต่าง แหวกม่านออกเพียงเล็กน้อย แล้วมองลงไปจากชั้นสอง ดวงตากลมต้องหยุดนิ่ง ลมหายใจติดขัดเมื่อเห็นภาพตรงหน้าเขายังคงอยู่ตรงนั้น คุกเข่าท่ามกลางม่านฝนที่ซัดกระหน่ำ ราวกับกำลังวิงวอน และไถ่บาปไปพร้อมกัน ภาพนั้นทำให้หัวใจฉันสั่นไหว ทั้งที่ไม่ควรเลย แสงไฟจากหน้าต่างสาดผ่าน เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เผยริมฝีปากที่คลี่ยิ้ม ราวกับบอกว่า ทุกอย่างไม่เป็นไร แต่รอยยิ้มนั้นอยู่ได้เพียงครู่เดียว ร่างสูงก็โอนเอนไปด้านข้าง ก่อนจะทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรงหัวใจฉันหล่นวูบ เสียงเรียกแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปาก “อารัญ…”วินาทีนั้นเอง ฉันก็รู้ว่าตัวเองยังมีหัวใจมากพอ ที่

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่30.ระยะห่าง

    หนึ่งเดือนผ่านไป…ฉันหลบมาอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ กลางเมือง ห้องแคบในตึกเก่า 4 ชั้น ใช้แต่ละวันฟื้นฟูหัวใจ และใช้ความเงียบงันค่อย ๆ ประคองตัวเองให้ยืนอยู่ได้ ท่ามกลางความวุ่นวายรอบข้างเขียนบทความเล็ก ๆ ในนามแฝงที่ไม่มีใครจับสังเกต รับงานถ่ายภาพเป็นครั้งคราว ใช้ชีวิตแบบปากกัดตีนถีบ เพื่อเลี้ยงดูตัวเองแต่ในขณะที่อีกฟากหนึ่งของโลกชื่อของบริษัท Stride X กลับดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับไม่เคยมีช่วงเวลาที่มันเงียบหายไปจากความสนใจของผู้คนรองเท้ารุ่นใหม่ที่สานต่อความสำเร็จจาก Quantum Prime ถูกเปิดตัวภายใต้ชื่อQuantum Prime Fluxกระแสตอบรับถาโถม ยอดสั่งจองพุ่งสูง สื่อทุกสำนักพร้อมใจกันกล่าวถึงมันในฐานะ“ก้าวถัดไปของเทคโนโลยีการเคลื่อนไหว”งานประกาศความสำเร็จถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ชื่อของอารัญถูกกล่าวถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในฐานะผู้อยู่เบื้องหลังเทคโนโลยีล้ำสมัย ที่มีเพียง Stride X เท่านั้นที่ครอบครองลิขสิทธิ์เขาทำสำเร็จ อย่างถูกต้อง และไม่ผิดศีลธรรมอารัญไม่เคยแตะต้อง Quantum X อ

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่29.ปิดเกม

    บนระเบียงสูงเหนือมหานครอารัญยืนต้านแรงลม ดวงตาเย็นชามองแสงไฟที่เคลื่อนไหวใต้ท้องฟ้าซึ่งกำลังเปลี่ยนสี เขาสูดลมหายใจลึก กำมือแน่นก่อนหมุนตัวออกและเอ่ยคำสั่งเข้ม“ถึงเวลาแล้ว ”ปลายทาง คือ…วิลล่าหรูริมหาดส่วนตัวของคริส ฟอร์ดแสงไฟระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำในสระ เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์กระหน่ำไม่หยุด สาวหุ่นนางแบบในบิกินี่ สวมหน้ากากผีเสื้อ เดินเสิร์ฟเครื่องดื่มพร้อมรอยยิ้มหวาน ปลายนิ้วลูบไล้ แขกชายเพียงไม่กี่คน ซึ่งล้วนสวม หน้ากากซาตานหลากรูปแบบ ที่แต่ละคนเลือกปิดบังตัวตนไว้นี่ไม่ใช่งานธุรกิจ ไม่ใช่การพบหุ้นส่วน หากคือปาร์ตี้ที่มีไว้ตอบสนองกิเลสของเขาเท่านั้น ทุกอย่างกำลังอยู่ในโหมดลุ่มหลงทันใดนั้น เสียงเรือสปีดโบ๊ทคำรามใกล้เข้ามา ก่อนจะหยุดนิ่งหน้าวิลล่าอารัญในสูทสีเข้มก้าวนำลงจากเรือ พร้อมบอดี้การ์ดและนักสืบ มุ่งตรงไปยังสระว่ายน้ำที่ปาร์ตี้กำลังคลุ้มคลั่งแสงไฟสีฉูดฉาดติดเตียงนอนขาวนวล ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่ง ร่างเปลือยเปล่ากึ่งเมามายเคลื่อนไหวไร้การยั้งคิด นักสืบคนหนึ่งพึมพำเสียงต่ำ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า “แม่ง… นี่มันงานบ้าอะไร ปาร์ตี้เซ็กหมู่รึไง”สายตาทุกคู่หันขวับมาทางอารัญ

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่28.รอยร้าวระหว่างเรา

    ฉันเงยหน้าขึ้น สบตาคู่นั้นตรง ๆ แววตาฉันว่างเปล่า ไร้ซึ่งความเชื่อใจ มีเพียงคำถามที่ค้างคา“คุณเป็นใครกันแน่…

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่27.แผ่นฟีล์มที่หายไป

    ฉันเคยเชื่อว่าภาพถ่ายไม่เคยโกหก แสงและเงาอาจทำให้ภาพบิดเบือนได้

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่26.ราคาของอเล็กซี่

    ราตรีถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟหลากสีที่ส่องประกายระยิบ หน้าอาคารคาสิโนสุดหรู“EVORA CLUB & CASINO MEMBERS ONLY”

  • เลนส์รักในเงาไฟนีออน   บทที่25.ซองสีน้ำตาล

    มือใหญ่และอบอุ่นของอารัญกอบกุมมือฉันไว้แน่น ราวกับไม่คิดจะปล่อยไปตลอดชีวิตเราเดินเคียงกันบนฟุตบาทกลางเมืองที่ค่อย ๆ เปลี่ยนสี เสียงรถที่แล่นผ่านเพิ่มความวุ่นวายให้บรรยากาศ แต่สำหรับฉัน… โลกทั้งใบเหมือนหยุด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status