บทที่ 18.ข่าวลือพันล้าน

ในขณะที่ชื่อของ StrideX Group กำลังถูกสาดด้วยข่าวฉาวรายวัน  จู่ ๆ สื่อออนไลน์  ก็ถูกเขย่าด้วยบทความที่ไม่มีใครตั้งตัว

ชื่อบทความนั้นคือ

“StrideX: ความจริงที่ซ่อนอยู่หลังแบรนด์พันล้าน”

ชื่อที่ฟังดูเหมือนจะเป็นแค่การวิจารณ์เชิงธุรกิจ

แต่เนื้อหาภายในกลับพุ่งเป้าไปที่อารัญโดยตรง ทั้งตัวเขา และรองเท้าที่กำลังเป็นกระแสของบริษัทในตอนนี้

Quantum Prime

ประโยคเปิดที่ทำให้ทั้งวงการสะดุ้ง มีเพียงบรรทัดเดียว:

“ข่าวลือที่ว่าโครงการ Quantum Prime เป็นการต่อยอดจากโครงการที่ปิดตัวลงไปเมื่อ 20 ปี… และมีการฝังข้อมูลเอไอไว้ในรองเท้า”

คำพูดสั้น ๆ เหมือนใบมีด พุ่งตรงไปที่ อารัญ ประธานบริษัทและหัวเรือใหญ่ของสินค้าระดับโลก Quantum Prime

เกมที่เริ่มขึ้นเมื่อสองปีก่อน

อเล็กซี่ไม่ได้สนใจอารัญเพราะความหลงใหลอย่างที่ใครเข้าใจกัน  เธอเป็นนักข่าวที่เฉียบคม มีชื่อเสียงด้านการล้วงความลับเชิงองค์กร  และเขา คือเป้าหมายที่มีมูลค่าสูงที่สุดในชีวิตเธอ

ตอนที่เธอเริ่มเข้าใกล้อารัญ ทุกอย่างถูกวางแผนอย่างเยียบยล   ตั้งแต่การสร้าง ความบังเอิญ ในงานสัมมนาธุรกิจ  ไปจนถึงการแสดงภาพว่าเธอเป็นคนที่ สนใจในตัวเขา มากกว่างาน แต่ปัญหาคือ   อารัญไม่ใช่คนที่ตกหลุมพรางง่าย

เขารับรู้ตั้งแต่แรกว่าเธอกำลัง เข้าหา ด้วยแรงจูงใจบางอย่าง

แต่แทนที่จะผลักไส เขากลับปล่อยให้เธอคิดว่าเขาไม่รู้

เพราะบางครั้ง... การมองเห็นไพ่ของอีกฝ่าย โดยที่อีกฝ่ายคิดว่าเรามองไม่เห็น  เป็นประโยชน์มากกว่า

อเล็กซี่เชื่อว่าเธอกำลังค่อย ๆ ได้ความลับบางอย่างจากเขา

ในขณะที่อารัญ กลับใช้เธอเป็นเหมือน เครื่องมือ ดูทิศทางของคนที่กำลังจับตาเขาอยู่เช่นกัน

สุดท้าย เมื่ออเล็กซี่รู้ตัวว่าเธอ ไม่ได้เข้าใกล้เขา แต่กำลังถูกเขาอ่านเกมอยู่ตลอด ความหลงใหลแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นเงียบ

และความแค้น… กลายเป็นแรงผลักดันให้เธอเขียนบทความเปิดโปงทุกอย่าง

แต่ตอนนี้ ข่าววงในกลับแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว

ว่าอเล็กซี่ ไม่ได้วนเวียนอยู่ใกล้อารัญเหมือนในอดีตอีกต่อไป

เธอกำลังมีความสัมพันธ์กับ คริส ฟอร์ด

 เป็นหนึ่งในผู้บริหารของ StrideX Group

พี่ชายต่างมารดา ของ อารัญประธาน บริษัท

นั่นทำให้ข่าวลือนี้… ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องส่วนตัวอีกต่อไป

แต่มันกำลังกลายเป็น เกมแห่งผลประโยชน์ อำนาจ การหักหลังในเงามืดของบอร์ดบริหาร หรืออาจจะเป็นการแย่งชิงมรดกครั้งใหญ่ของตระกูลฟอร์ด

เพราะถ้าอเล็กซี่กำลัง คบหากับคริส  จริง

นั่นหมายความว่า ข้อมูลภายในบริษัทอาจไม่ได้รั่วออกไปจากศัตรูภายนอก… แต่จากคนใน

และบทความเปิดโปงที่เธอปล่อยออกมา

อาจไม่ใช่แค่การทำข่าว แต่เป็น หมาก ที่วางร่วมกัน 

“แม่งเอ้ย… ว่าแล้วเชียว กลิ่นมันตุ ๆ”

แนนซี่สบถเสียงต่ำทันทีที่อ่านจบบทความลับเกี่ยวกับอเล็กซี่

ผู้หญิงคนเดิมที่เคยปล่อยข่าวทำร้ายชื่อเสียง ลิลิน

บทความนี้ถูกส่งมาให้เธอจากแหล่งข่าวไร้ชื่อ  เหมือนใครสักคนอยากให้เธอ เห็นบางอย่าง ที่ปกติจะไม่มีวันรู้ได้เอง

ทั้งที่ความจริงแล้ว เธอไม่ใช่นักสืบ ไม่ได้ทำคดีอะไรเป็นเรื่องเป็นราว  แต่ทุกอย่างมันเริ่มจากเพื่อนของเธอ… ที่ถูกใส่ความโดยสื่อใหญ่และอุบัติเหตุโดยไม่คาดฝัน

และตอนที่เธอแค่ ตั้งใจจะช่วย เรื่องมันกลับพาเธอเข้ามาลึกกว่าที่คิดไว้มาก  เธอพยายามเชื่อมโยงข้อมูลทุกชิ้นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับลิลิน  แต่ยิ่งค้น… ยิ่งรู้สึกว่าความจริงมันไม่ได้อยู่ตรงหน้าที่เห็น  มีบางอย่างถูกปิดบังไว้  บางอย่างที่ ไม่ถูกต้อง ตั้งแต่ต้นเรื่อง

และตอนนี้ เส้นทางทั้งหมดที่เธอพยายามสืบสาว

กลับชี้ไปที่ชื่อเดิมซ้ำ ๆ

“อเล็กซี่”

แนนซี่จ้องหน้าจออยู่เงียบ ๆ

พลางพึมพำกับตัวเองราวกับต้องการถอนความคิดออกมาดัง ๆ

“หรือว่า… อารัญไม่ใช่คนที่ทุกคนเข้าใจกันเลย?”

“ผู้ชายที่ดูหล่อเนี้ยบ มีภาพลักษณ์มืออาชีพ สุภาพ ฉลาด...

บางทีเขาอาจไม่ได้เป็น ‘คนดี’ อย่างที่เขายายามสร้างภาพก็ได้”

“ไม่ๆ แนนซี่ เธอบ้าไปแล้ว อารัญเป็นคดี  ”ฉันพึมพำกับตัวเอง

หัวใจเธอเต้นแรงขึ้น ไม่ใช่ เพราะความหวาดกลัว

แต่เพราะความรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังก้าวเข้าใกล้ ขอบเหวของอะไรสักอย่าง  บางอย่างที่ใหญ่เกินคนธรรมดาจะเข้าไปยุ่งแล้วเดินออกมาได้ง่าย ๆ แต่ยิ่งคิด เธอยิ่งมั่นใจว่าเส้นทางของคำตอบอยู่ไม่ไกล

ถ้าจะรู้ว่าบทความที่หลุดออกมา มีของจริงแค่ไหน

ก็ต้องเริ่มจากคนที่เขียนมันขึ้นมา

อเล็กซี่  ตัวแปรเดียวที่ยังไม่มีใครแตะต้องตรง ๆ

และตอนนี้… ถึงเวลาที่เธอต้องเป็นคนเริ่มก่อนแล้ว

ไม่รอช้า แนนซี่ลุกพรวด คว้ากระเป๋าสะพาย

ถึงเธอจะไม่ใช่นักสืบ แต่คนธรรมดาก็ สะกดรอย ได้เหมือนกัน ถ้ามีแรงจูงใจมากพอ

“เอาล่ะ… ได้เวลาไปดูยัยอเล็กซี่ตัวเป็น ๆ กันหน่อย”

แล้วประตูห้องก็ถูกปิดลง ทิ้งความเงียบไว้เบื้องหลัง

พร้อมกับเกมใหม่… ที่เธอไม่รู้เลยว่ากำลังเสี่ยงเข้าไปในอะไร

หน้าสำนักงาน Bangkok Insight  แนนซี่ไม่ได้ยืนดักหรือเดินวนไปมาแบบในหนังสายลับ  เธอเลือกนั่งที่ร้านกาแฟตรงข้ามอาคาร แก้วลาเต้ตรงหน้าเย็นจนเกือบละลาย แต่เธอแทบไม่ได้ดื่มแม้แต่ครึ่ง

แว่นกันแดดสีดำยังคงสวมอยู่ แม้จะนั่งในร้านที่ไม่ได้มีแดดส่อง

เพราะหน้าต่างกระจกบานใหญ่ทำให้เธอยังมองเห็นประตูบริษัทได้เต็มตา

และในตอนนี้… เธอเฝ้าจับตาอเล็กซี่ อยู่เงียบ ๆ

เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาเป็นรอบที่สิบกว่า  บ่ายคล้อยกลายเป็นเย็น แสงอาทิตย์เริ่มเอียง เปลี่ยนสีเมืองเป็นโทนทองหม่น

อีกนิดเดียวเธอก็จะถอดใจแล้ว เพราะอเล็กซี่ยังไม่ออกมา

เพื่อนที่ช่วยก็ยังไม่ตอบข้อความ และกาแฟก็เริ่มขมขึ้นเรื่อย ๆ ตามอารมณ์ที่เริ่มไม่ดีของเธอ

แต่แล้ว เหมือนฟ้าจะยังไม่ปล่อยให้วันนี้เสียเปล่า

เธอเห็นอเล็กซี่ก้าวออกมาจากหน้าสำนักงาน   ในช่วงนาทีก่อนที่ร้านจะเปิดไฟตอนพลบค่ำ และทันทีที่หญิงสาวคนนั้นเดินออกมา

รถหรูสีดำสนิทก็เคลื่อนมาจอดพอดี  ไม่มีสัญลักษณ์บริษัท ไม่มีสติกเกอร์สื่อ เหมือนรถเงาที่ไร้ตัวตน

อเล็กซี่ไม่ลังเลแม้ครึ่งวินาที  เปิดประตู ก้าวขึ้นไปอย่างเคยชินแนนซี่วางแก้วกาแฟลงทันที  หัวใจเต้นแรงกว่าเดิม  เพราะเธอรู้ว่า ตอนนี้เรื่องมันไม่ใช่แค่ข่าว หรือบทความแฉอีกต่อไปแล้ว