ตอนที่ 2

คนรอรับตาลุกวาวเมื่อเห็นเงินหลักหมื่น ไม่คิดเลยว่าการมอมยาแฟนสาวแค่ครั้งเดียว จะทำให้เขาได้เงินจำนวนนี้มาใช้ฟรีๆ

ก่อนหน้านี้ตอนนั่งดื่มเหล้าอยู่ในบาร์ จักรินสังเกตเห็นว่าเพื่อนสมัยเรียนที่นั่งอยู่อีกโต๊ะหนึ่งจ้องมองแฟนเขาอยู่ตลอด ดูจากสายตาก็เรียกได้ว่าแทบจะกลืนกิน เมื่อเขาเดาความคิดของเพื่อนได้ ก็เข้าไปทักทายอย่างไม่รีรอและหาที่เงียบๆ เพื่อคุยกัน

ทันทีที่จักรินรู้ว่าเหมันต์จ้องจะงาบผู้หญิงของเขาอยู่ ก็ไม่รอช้า รีบบอกว่าจะช่วยทันที โดยโกหกว่าผู้หญิงคนนี้คือลูกพี่ลูกน้องที่มาจากต่างจังหวัด ทั้งที่ความจริงคบกันแบบคู่รักได้เดือนกว่าแล้ว

เขาจะไม่ยกแฟนสาวให้เพื่อนเลย ถ้าไม่พบว่าตัวเองนั้นเป็นภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หรือที่เรียกว่ากามตายด้าน และเป็นมาก่อนที่จะเจอเธอเสียอีก แต่เขาลงทุนจีบผู้หญิงที่อยู่สูงกว่าตัวเองเพราะอะไรล่ะ? ถ้าไม่ใช่เพราะหวังเงิน

ครอบครัวของเธอร่ำรวยมาก ได้ยินว่ามีทรัพย์สินเป็นหมื่นล้าน ฉะนั้นการจะทำให้สาวเจ้าหนีไปไหนไม่ได้ก็คือต้องผูกมัดด้วยการมีอะไรกันนี่แหละ เวลาขอเงินจะได้ของ่ายๆ หน่อย

แต่ในเมื่อตนไม่สามารถทำเรื่องอย่างว่าได้ อีกทั้งยังกลัวหญิงสาวจะไม่ไปต่อถ้าเธอรู้ว่าอวัยวะเพศของเขาไม่แข็งตัว การให้เพื่อนมาช่วยก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ควรทำ

จักรินรู้จักผู้หญิงคนนี้เมื่อปีที่แล้ว ที่ผ่านมาเขาก็พยายามเข้าหาและหลอกเธอว่าทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เพื่อให้สาวเจ้ายอมลดตัวลงมาคุยด้วย ทว่าก็จีบยากเหลือเกิน กว่าจะสมหวังก็ต้องแสร้งทำดีเกือบปีกว่าเธอจะยอมตกลงเป็นแฟน

หญิงสาวเคยมีแฟนมาแล้วหนึ่งคนตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งแอบคบกันอย่างลับๆ เพราะมีสถานะเป็นพี่น้องบุญธรรม เมื่อรักไม่สมหวังจึงปิดใจตัวเองและไม่ยอมมีใครอีก เธอไม่ใช่ผู้หญิงไร้เดียงสา แต่แค่ยังไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายแค่นั้น

จักรินหวังว่าแฟนสาวคงจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนลักหลับเธอ เพราะเจอทั้งฤทธิ์ยาและของมึนเมาขนาดนี้ ถ้ารู้สึกตัวได้เหมือนคนปกติก็คงจะเก่งเกินไป

“ข้างนอกฝนตกหนัก แล้วตอนนี้ก็ดึกมากด้วย ฉันว่าแกควรจะนอนค้างคืนที่นี่นะ ฉันจะเปิดห้องไว้ให้”

“นี่ลงทุนเอาเงินฉันเปิดห้องให้ฉันเลยเหรอ”

คำพูดที่ไม่รักษาน้ำใจกันทำให้จักรินหน้าเจื่อน แต่ก็ไม่กล้าโต้เถียงเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายใจร้อนมากแค่ไหน แค่พูดไม่เข้าหูคำเดียว คนอย่างเหมันต์ก็สามารถตัดเพื่อนได้เลย

“เอาน่า ฉันก็แค่ไม่อยากให้แกขับรถตอนฝนตกหนัก”

“อืม” ชายหนุ่มไม่อยากพูดให้มากความ ตอนนี้ร่างกายเขากำลังผ่อนคลาย ต้องการพักผ่อน ต่อให้เพื่อนไม่บอก ถึงอย่างไรก็คงได้นอนในโรงแรมแห่งนี้เหมือนเดิม

หลังจากรู้ว่าต้องพักอยู่ห้องไหน ทั้งสองก็แยกย้ายกัน จักรินเข้าไปหาแฟนสาวที่ยังนอนสะลึมสะลืออยู่ในห้อง เขาถอดเสื้อก่อนจะเปิดไฟให้สว่าง พบว่าเธอใช้ผ้าห่มคลุมร่างที่เปลือยเปล่าไว้หมดแล้ว จึงเข้าไปดูและแสร้งกระซิบถามข้างหูด้วยความห่วงใย

“ยังเจ็บอยู่ไหม เมื่อกี้ผมทำรุนแรงไปหน่อย ขอโทษนะ”

หญิงสาวลืมตาขึ้นมองคนพูดอย่างช้าๆ เมื่อเห็นแฟนหนุ่มอยู่ข้างกาย น้ำตาก็ไหลออกมาด้วยความเสียใจ

จักรินเพิ่งสังเกตเห็นรอยจ้ำแดงตามซอกคอของคนตัวเล็ก เหมันต์คงจะเก็บกดมากจริงๆ ถึงได้สร้างรอยจูบไว้เยอะขนาดนี้ มันตัดกับผิวขาวๆ ของเธอจนเด่นชัดไปหมด

ถามว่าหึงไหม? เขาไม่หึงหรอก ต่อให้แฟนจะสวยมากแค่ไหนก็ตาม แต่เขาตั้งใจมาหลอกเอาเงินจึงไม่อยากทำให้ตัวเองเป็นฝ่ายหลงรัก เดี๋ยวจะทำไม่สำเร็จ เพราะถ้าเผลอใจเมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหละที่เขาจะไม่กล้าเอาเงินจากเธอเลยสักบาท ตรงกันข้ามคงต้องหาสินสอดไปแต่ง ดูจากฐานะคาดว่าต้องเป็นหลักสิบล้านขึ้นไปแน่ แล้วใครจะมีเงินมากมายขนาดนั้น

“เป็นคุณจริงๆ เหรอ ทำแบบนี้กับฉันทำไม” เธอเอ่ยถามทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่าเขาเปลือยท่อนบน

“เป็นแฟนกัน ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็ต้องมีอะไรกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องห่วงหรอก ผมไม่ทิ้งคุณแน่นอน แต่ว่าตอนนี้กินยาคุมฉุกเฉินก่อนนะ ผมรู้ว่าคุณยังไม่พร้อมมีลูก แต่ผมเอาออกไม่ทัน”

คนที่นอนเหงื่อซึมมองกล่องยาทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่อยู่ในมือของแฟนหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆ หยิบมาดู เธอมองหน้าเขาอีกครั้งแล้วพูดเสียงแผ่วอย่างไม่มั่นใจ

“เมื่อกี้เรา…”

“คุณเมามากก็เลยจำไม่ค่อยได้ งั้นนอนพักนะ” เขาดึงขยับผ้าห่มให้หญิงสาวก่อนจะลูบศีรษะของเธอเพื่อกล่อมให้นอนหลับ