10.

 หลักฐานที่บาดลึก

อีวา คาร์เตอร์ ยืนอยู่กลางห้องสมุดของคฤหาสน์แบล็กเวลล์ มือของเธอสั่นเทาขณะที่เธอกำ กล่องเอกสารเก่า ไว้แน่น ความมืดมิดในมุมห้องไม่สามารถปกปิดความจริงที่สาดส่องออกมาจากกระดาษเหลือง ๆ เหล่านั้นได้เลย

จดหมายโต้ตอบระหว่าง ลูคัส แบล็กเวลล์กับทนายความที่ครอบครัวคาร์เตอร์ไว้ใจเมื่อยี่สิบปีก่อนนั้น ไม่ได้เป็นเพียงแค่บันทึกการซื้อขาย แต่คือ ใบเสร็จของการโจรกรรม

เธอเห็นหลักฐานการสมรู้ร่วมคิด การจงใจบิดเบือนมูลค่าหนี้ การกดดันเจ้าหน้าที่ธนาคาร และที่เจ็บปวดที่สุดคือการที่ทนายคนสนิทของตระกูลเธอเองถูกซื้อด้วยเงินก้อนใหญ่เพื่อ เร่งรัดการขายทอดตลาดอย่างลับๆ โดยที่ คุณย่าแคโรไลน์ไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

อีวาทรุดตัวลงนั่งกับพื้นเย็นเฉียบ ความรู้สึกในตอนนี้มันรุนแรงกว่าความเจ็บปวดทางกายที่เธอได้รับจากดีแลนเสียอีก เพราะนี่คือ การทำลายความศรัทธาที่แท้จริง

ตระกูลแบล็กเวลล์ไม่ได้แค่ฉวยโอกาสจากความอ่อนแอของคาร์เตอร์... พวกเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมที่สกปรกที่สุดในการปล้นชิงศักดิ์ศรีและบ้านของเราไป!

ความแค้นที่เคยมีต่อดีแลนในฐานะ 'เด็กชายขี้อิจฉา' พุ่งสูงขึ้นกลายเป็นความเกลียดชังต่อตระกูลนี้ทั้งหมด ความรุนแรงที่เธอต้องอดทนมาตลอดไม่ได้เป็นเพียงแค่เกมแค้นส่วนตัว แต่เป็นการย้ำรอยบาดแผลของอาชญากรรมที่ตระกูลนี้ได้ก่อไว้

อีวากลับไปยังห้องนอนใหญ่ของดีแลนด้วยดวงตาที่แข็งกร้าวและเย็นชา เธอมองไปที่เตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่เคยเป็นสนามรบทางกายของพวกเขา มองไปที่ตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าและเครื่องประดับราคาแพงที่เขาใช้ 'ซื้อ' เธอ

"ของเล่นลับ" ของดีแลน แบล็กเวลล์ ไม่ได้มีราคาแค่ที่ดิน แต่มีราคาเป็นความยุติธรรมของตระกูลคาร์เตอร์!

เธอตระหนักได้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอตกอยู่ในหลุมพรางที่บิดเบือนที่สุด ดีแลนไม่ได้เพียงแค่ทำร้ายร่างกายและจิตใจของเธอ แต่เขาใช้ร่างกายของเธอเพื่อแลกกับการปกปิดอาชญากรรมของบิดา

ความแค้นของฉันไม่ได้มีแค่ดีแลน แต่มีต่อความอำมหิตของตระกูลแบล็กเวลล์ทั้งหมด!

อีวาเริ่มวางแผนอย่างเงียบ ๆ เธอซ่อนเอกสารหลักฐานนั้นไว้ในจุดที่ปลอดภัยที่สุดและเริ่มรวบรวมข้อมูลอื่น ๆ อย่างระมัดระวัง เธอกลับมาใช้ความสามารถในการสังเกตที่ได้จากการเป็นแอร์โฮสเตสความเยือกเย็น ความละเอียดรอบคอบ และการปกปิดความรู้สึกอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์อันซับซ้อนที่ดำเนินมานานหลายเดือนก็สร้าง พันธนาการที่ร้ายกาจขึ้นในหัวใจของอีวาเอง

เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่าแม้ดีแลนจะปฏิบัติต่อเธออย่างรุนแรง ใช้คำพูดที่ดูถูกเหยียดหยาม แต่ในยามที่เขาสงบลง... โดยเฉพาะในยามที่เขาหลับไปแล้วหลังจากพายุอารมณ์ผ่านพ้นไป... ความอ่อนแอ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกที่เย็นชากลับปรากฏขึ้น

อีวาเคยเห็นความหวงแหนที่บ้าคลั่ง ดีแลนจะนอนกอดเธอแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป เขาจะตอบสนองด้วยความโกรธอย่างรุนแรงเมื่อมีผู้ชายคนอื่นมองเธอ หรือแม้แต่เมื่อบิดาของเขา (ลูคัส) พยายามทำร้ายเธอทางวาจา การปกป้องนั้นอาจจะบิดเบือน แต่ความรู้สึกของ การเป็นเจ้าของที่ไม่อยากสูญเสียก็ชัดเจน

ช่วงเวลาแห่งความเปราะบาง มีบางครั้งที่อีวาเห็นความเหนื่อยล้าและความโดดเดี่ยวในดวงตาของดีแลน เขาเติบโตมาในความกดดันของบิดา ถูกหล่อหลอมให้เกลียดชังและแข่งขัน จนกระทั่งเขาลืมไปแล้วว่าความรู้สึก 'รัก' หรือ 'ห่วงใย' ที่แท้จริงเป็นอย่างไรเสน่หาทางกายที่เกินต้านทาน แม้เธอจะเกลียดเขา แต่ร่างกายของเธอก็ยอมจำนนต่อเขาอย่างสมบูรณ์ ความสัมพันธ์ทางกายระหว่างพวกเขานั้นเผ็ดร้อนและลงตัวจนน่าตกใจ ความรุนแรงของดีแลนดูเหมือนจะเป็นวิธีเดียวที่เขารู้วิธีแสดงความรู้สึกที่ซับซ้อนต่อเธอ

ฉันเกลียดเขา... แต่ทำไมฉันถึงยังคงรู้สึกถึงความโหยหาในสัมผัสของเขา?

ความลังเลนี้สร้างความทรมานให้กับอีวาอย่างแสนสาหัส หากเธอเปิดเผยหลักฐานนี้ ดีแลนและตระกูลของเขาจะต้องถูกทำลายอย่างไม่มีทางกลับมา แต่การทำลายดีแลน... ชายที่เคยเป็นศัตรูที่เกลียดชังและกำลังจะกลายเป็น... บางอย่างที่มากกว่านั้น.. ทำให้เธอต้องหยุดคิด

อีวาตัดสินใจว่าเธอจะต้องเผชิญหน้ากับดีแลนด้วยความจริงที่เธอค้นพบ เพื่อดูว่าหัวใจของปีศาจคนนี้ยังคงมีเศษเสี้ยวของมนุษย์หลงเหลืออยู่หรือไม่

ในคืนนั้นเอง ขณะที่ดีแลนกำลังเตรียมตัวไปงานเลี้ยงธุรกิจที่สำคัญ อีวาก็เผชิญหน้ากับเขาในห้องแต่งตัว

“คุณกำลังจะไปงานกับพ่อคุณใช่ไหม ดีแลน” อีวาถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งจนดีแลนต้องหันมามองด้วยความแปลกใจ

“ใช่... เธอไม่เกี่ยว” ดีแลนตอบอย่างห้วน ๆ พลางผูกเนคไท

“มันเกี่ยวสิคะ” อีวาเดินเข้าไปหาเขาอย่างช้า ๆ มือของเธอวางอยู่บนเนคไทของเขา “มันเกี่ยวกับการที่ฉันต้องเป็น ของเล่นลับ ที่คุณใช้เพื่อปกปิด อาชญากรรม ของพ่อคุณ”

ดีแลนชะงัก สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันที

“เธอพูดเรื่องอะไร” เสียงของดีแลนต่ำลงจนน่ากลัว เขากำข้อมือของอีวาไว้แน่น

“ฉันรู้แล้ว ดีแลน” อีวาสบตากลับไปอย่างไม่เกรงกลัว "ฉันรู้ว่าพ่อคุณ โกงครอบครัวฉันอย่างไร... ฉันรู้ว่าตระกูลแบล็กเวลล์ไม่ได้แค่ซื้อ... แต่ ปล้น ที่ดินของย่าฉันไปได้อย่างไร"

อีวาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและแรงแค้นที่ถูกปลดปล่อยออกมา

ความแค้นของฉันไม่ได้มีแค่คุณอีกต่อไป... แต่ความรักที่คุณกำลังปลูกฝังลงในหัวใจของฉัน... คุณจะยอมให้ความรักนั้นถูกทำลายด้วยความจริงอันต่ำช้าของครอบครัวคุณอย่างนั้นหรือ?

นี่คือคำถามสุดท้ายที่อีวาโยนใส่หน้าดีแลน เธอเดิมพันทุกสิ่งทุกอย่างบนความสับสนในใจของเขา ความรักที่ซ่อนเร้นกับความภักดีต่อครอบครัว

ดีแลนปล่อยมือจากข้อมือของอีวาอย่างช้า ๆ ใบหน้าของเขาซีดเผือด เขาไม่ได้โกรธแค้น แต่ตกใจอย่างรุนแรง อีวารู้ดีว่าเธอแตะต้องความลับที่ใหญ่ที่สุดของเขาแล้ว และไม่ว่าเขาจะตอบสนองอย่างไรต่อจากนี้... เกมนี้ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกต่อไป

ความจริงที่เปิดเผยได้เปลี่ยนเกมทั้งหมด อีวาพร้อมแล้วที่จะใช้หลักฐานที่ค้นพบ ส่วนดีแลนต้องเผชิญหน้ากับความจริ

งที่ว่าความรักของเขากับอีวาถูกสร้างอยู่บนฐานรากของการฉ้อโกง