11.

 เพลิงรัก เพลิงแค้น และหลบหนี

หลังจากที่ อีวา เปิดเผยว่าเธอรู้ความจริงเรื่องการฉ้อโกงที่ดินของตระกูล แบล็กเวลล์ ห้องแต่งตัวของดีแลนก็ตกอยู่ในความเงียบที่น่ากลัว ดีแลน แบล็กเวลล์ ยืนนิ่งราวกับถูกสาป ใบหน้าของเขาซีดเผือด แต่ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยความโกรธ ความอับอาย และ... ความหวาดกลัวที่ถูกเปิดโปง

“เธอไปค้นเรื่องนี้มาจากไหน!” ดีแลนถามเสียงต่ำจนแทบจะเป็นเสียงคำราม มือของเขากำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน

“คุณคิดว่าฉันจะใช้ชีวิตเป็น ทาส ของคุณไปตลอดชีวิตโดยไม่สืบหาความจริงที่ทำให้ฉันต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้อย่างนั้นหรือ?” อีวาตอบกลับด้วยความเยือกเย็นที่น่ากลัว เธอกำลังใช้ความกลัวของดีแลนเป็นอาวุธ “ฉันเจอทุกอย่างแล้ว ดีแลน... หลักฐานการโกง การร่วมมือกับทนายของฉัน... การที่พ่อคุณทำลายทุกสิ่งที่เรามี”

อีวา จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างต้องการคำตอบที่แท้จริง “คุณรู้เรื่องนี้มาตลอดใช่ไหม... คุณรู้ว่าที่ดินนั้นถูก ปล้น ไป... และคุณก็ยังใช้ความรักของฉันที่มีต่อคุณย่ามาบังคับให้ฉันต้องมาเป็น นางบำเรอ ของคุณ เพื่อปกปิดความผิดของครอบครัวคุณ!”

คำพูดของอีวาเหมือนมีดที่กรีดลึกเข้าไปในจิตใจที่ดีแลนพยายามสร้างเกราะป้องกันมาตลอด 20 ปี เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง ไม่ใช่เพราะความผิดของบิดา แต่เพราะคำกล่าวหาของอีวาได้สัมผัสถึงความจริงในใจเขา

ดีแลน ยอมรับว่าความรู้สึกที่เขามีต่ออีวาไม่ใช่แค่ความแค้นอีกต่อไป แต่มันคือ ความรัก ที่บ้าคลั่งและหวงแหนอย่างที่สุด ความคิดที่จะสูญเสียเธอไปทำให้เขาทนไม่ได้ แต่ศักดิ์ศรีและคำสอนของบิดาทำให้เขาไม่สามารถแสดงความอ่อนแอออกมาได้เลย

“ใช่!” ดีแลนตวาดเสียงดังลั่น เขาเดินเข้าหาอีวาอย่างรวดเร็วจนเธอต้องถอยหลังไปชนกับผนังห้องแต่งตัว “ฉันรู้! และถ้าคุณฉลาดพอ คุณก็ควรจะปล่อยให้เรื่องนี้มันจบไปพร้อมกับที่ดินนั่น!”

เขายกมือขึ้นบีบไหล่ของเธออย่างแรง “เธอคิดว่าเธอเป็นใครกัน อีวา? ผู้พิพากษาหรือไง? ฉันทำทุกอย่างเพื่อปกป้องสิ่งที่ตระกูลฉันสร้างมา! และทุกอย่างที่ฉันทำกับเธอ... มันก็ยุติธรรมแล้ว! มันเป็นราคาที่คุณต้องจ่าย!”

“ราคาอะไร! ราคาตัวฉันเหรอ!” อีวาตอบโต้ด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างช้า ๆ “คุณปฏิเสธไม่ได้แล้ว ดีแลน! คุณไม่ได้เกลียดฉันอีกต่อไปแล้ว! คุณหวงฉัน คุณห่วงฉัน คุณต้องการฉันอยู่ข้างกายคุณ! แต่คุณก็ยังคงปากแข็งและใช้ความแค้นโง่ ๆ ของคุณมาทำร้ายฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า!”

นี่คือจุดที่ความรู้สึกของดีแลนปะทุขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

“ใช่! ฉันต้องการเธอ! อีวา! ฉันต้องการเธอจนแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว!” ดีแลนสารภาพออกมาเป็นประโยคที่รุนแรงและป่าเถื่อนที่สุด “แต่ความต้องการของฉันก็มาพร้อมกับความเกลียดชัง! เธอคือความอ่อนแอเดียวที่ฉันมี! เธอคือตระกูลที่ฉันสาบานว่าจะทำลาย! ฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากสิ่งที่ฉันต้องการไปจากฉันได้! แม้แต่ตัวเธอเอง!”

เขาผลักร่างเธอให้ชิดผนังอย่างรุนแรง และกักเธอไว้ด้วยร่างกายของเขา การยอมรับความรู้สึกรักของดีแลนไม่ได้มาพร้อมกับความอ่อนโยน แต่มาพร้อมกับการ ครอบครองที่บ้าคลั่ง

“เธอไม่มีสิทธิ์หนีไปไหน! เธอเซ็นสัญญาแล้ว! ร่างกายนี้เป็นของฉัน! และฉันจะเป็นคนตัดสินใจเองว่าเมื่อไหร่ที่เธอจะหมดประโยชน์!” ดีแลนกระซิบข้างหูของเธออย่างเผ็ดร้อน

คำพูดของดีแลนทำลายความหวังสุดท้ายของ อีวา เธอเข้าใจแล้วว่าชายคนนี้ไม่เคยรักเธออย่างบริสุทธิ์ใจ ความรักของเขาคือการครอบครองที่บิดเบือน เป็นความเห็นแก่ตัวที่น่ารังเกียจ และเธอไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่า เครื่องมือ ในเกมของเขาเครื่องมือแก้แค้นในตอนแรก และเครื่องมือบำเรอความใคร่เพื่อปกปิดความจริงในตอนนี้

ฉันยอมแพ้ไม่ได้! ฉันจะไม่ยอมให้ความรักของคุณย่าต้องถูกแลกด้วยความต่ำช้าแบบนี้!

อีวารวบรวมสติทั้งหมดและใช้ความเยือกเย็นของเธอสู้กลับ

“พอแล้ว ดีแลน” อีวาพูดเสียงเบา แต่เต็มไปด้วยอำนาจ “ฉันทนกับความเป็นปีศาจของคุณมานานพอแล้ว และฉันก็ไม่ได้โง่พอที่จะเชื่อในความรักที่เต็มไปด้วยความรังเกียจของคุณ”

เธอตวัดมือขึ้น ตบ ใบหน้าของดีแลนกลับไปอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นตบที่เต็มไปด้วยความเด็ดขาด ไม่ใช่การต่อต้านที่ไร้หนทางเหมือนครั้งแรก

ดีแลนชะงักไปจากแรงตบ แต่ก่อนที่เขาจะโกรธและตอบโต้ อีวาใช้จังหวะนั้นดึงสร้อยคอเพชรราคาแพงที่เขาเคยซื้อให้ขาดออก แล้วโยนมันลงบนพื้น

“คุณซื้อร่างกายฉันด้วยที่ดิน... และคุณซื้อความเงียบของฉันด้วยเพชรพวกนี้งั้นเหรอ?” อีวาพูดอย่างดูถูก “ทุกอย่างที่เป็นของตระกูลคุณมันสกปรก! และฉันจะไม่มีวันยอมให้ตัวเองสกปรกไปกับคุณอีกต่อไป!”

อีวาเบี่ยงตัวหลบจากร่างกำยำของดีแลนได้สำเร็จ เธอวิ่งตรงไปยังกระเป๋าถือของเธอซึ่งซ่อนกุญแจรถสำรองและโทรศัพท์ที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสัปดาห์

ดีแลนรู้ตัวว่าเธอจะหนี เขาพุ่งเข้าหาเธอด้วยความบ้าคลั่ง แต่สายเกินไป อีวา  คว้ากระเป๋าถือพร้อมทั้งหยิบ แฟ้มเอกสารหลักฐาน ที่ซ่อนไว้ออกมาด้วย

“ถ้าคุณก้าวเข้ามาหาฉันอีกก้าวเดียว...” อีวาพูดเสียงหนักแน่น มือของเธอชี้ไปยังแฟ้มเอกสารในมือ “...ฉันจะเปิดเผยหลักฐานการฉ้อโกงนี้ต่อสื่อทันที! และฉันจะทำให้ตระกูลแบล็กเวลล์พังพินาศอย่างที่ไม่เคยมีใครคิดมาก่อน!”

ดีแลนหยุดชะงัก สายตาของเขาจ้องมองที่แฟ้มเอกสารนั้นอย่างตื่นตระหนก เขากลัวการทำลายล้างที่อีวาถืออยู่ในมือมากกว่าการสูญเสียตัวเธอเสียอีก

“อย่า! อีวา!” ดีแลนตะโกนอย่างหมดท่าเป็นครั้งแรกในชีวิต “อย่านำเรื่องนี้ไปสู่สาธารณะ! ฉันขอร้อง!”

“ฉันไม่ใช่อีวาคนเดิมที่คุณเคยสั่งได้แล้ว ดีแลน” อีวาพูดด้วยรอยยิ้มที่เศร้าสร้อยแต่เด็ดขาด “คุณเลือกศักดิ์ศรีของครอบครัวคุณ... ฉันก็จะเลือกความยุติธรรมของครอบครัวฉัน”

อีวา คาร์เตอร์ หันหลังให้เขาโดยไม่ลังเล เธอวิ่งออกจากคฤหาสน์หรูหรานั้นโดยไม่เหลือบกลับไปมองแม้แต่วินาทีเดียว แม้ว่าหัวใจของเธอจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจากการตัดขาดความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้

ดีแลนตามเธอมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ เขาตะโกนชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เสียงของเขาก็ถูกกลืนหายไปในยามค่ำคืน เขาได้แต่ยืนมอง 'นางฟ้า' ของเขาที่จากไปพร้อมกับ เอกสารการทำลายล้าง ในมือ

การหลบหนีของอีวาในครั้งนี้มาพร้อมกับหลักฐานที่ใช้ในการฟ้องร้อง ซึ่งนำไปสู่การเผชิญหน้ากันครั้งสุดท้ายในศาลและชีวิตจริง