EP.3 ข้อเสนอ

"จะดื่มอะไรก่อนไหม"

คุณทิวเทพถามฉันหลังจาก นั่งเงียบมาสักพัก

'อะ เอาน้ำส้มก็ได้ค่ะ"

"มาผับแต่ดื่มน้ำส้ม?"

“ฉันคออ่อนค่ะ เลยไม่อยากดื่ม เดี๋ยวคุยไม่รู้เรื่อง”

ฉันบอกเขาไป

"โอเค ฉันสั่งเครื่องดื่มให้ก่อนแล้วกัน"

หลักจากเครื่องดื่มมาเสริฟ ฉัน จึงถามเขาถึงงานที่จะให้ทำ

"งานที่คุณอยากให้ทำคืองานอะไรคะ ฉันสนใจอยากสมัครทำงานค่ะ”

"ฉันต้องการคนมาแกล้งเป็นภรรยาปลอม ๆ เพื่อหลอกพ่อกับแม่ฉัน เพราะฉันไม่อยากโดนคลุมถุงชน"

ฉันแทบสำลักน้ำส้มที่กำลังยกดื่ม แกล้งเป็นภรรยา!? นี่เขาสติดีหรือเปล่าเนี่ย หนุ่มหล่อแบบเขาจะหาใครมาแต่งด้วยก็ได้แค่กระดิกปลายนิ้วเท่านั้น

นอกจากหน้าตาที่ดีแล้วฐานะของเขาเรียกได้ว่าเป็นมหาเศรษฐีคนนึ่งได้เลยนะ อีกอย่างยุคสมัยนี้ยังมีอีกเหรอที่จับคู่คลุมถุงชนเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย

"คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ”ทิชาพึมพัมเบา ๆ

"ไม่บ้า ฉันคิดมาดีแล้ว ถ้าเธอตกลงค่าตอบแทน 10 ล้าน แล้วหลังหย่าฉันมีค่าเสียเวลาค่าอื่น ๆ ให้อีกต่างหาก ระยะเวลาคือ 6 เดือน....”

ฉันนั่งอึ้งพูดไม่ออกเลยทีเดียว แต่งงาน? หย่า? เงิน 10 ล้าน? กับคนที่เจอหน้ากันแค่ 2 ครั้งเนี่ยนะ

"ฉันต้องการเวลาคิดค่ะ"

"1 วัน ฉันให้เวลาคิดแค่ 1 วัน"

1 วัน!!!! ให้ตายเถอะ ฉันควรทำไงดีเนี่ยย ชีวิตของยัยทิชาช่างบันเทิงจริง ๆ

"เก็บไปคิดนะ ยัยบ๊อง เธอมีแต่ได้กับได้ ถ้าเธอตกลงฉันจะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม”

เขากล่าวแล้วลุกขึ้นทันที พร้อมอมยิ้มที่มุมปาก

หล่ออ่ะ ยิ้มได้มีเสน่ห์มาก

"ไว้เจอกัน อีก 1 วันนะ ยัยบ๊อง"

ในตอนที่เขากำลังเดินออกไป เขาโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูฉัน ลมหายใจอุ่น ๆ รดต้นคอ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่เข้ากับตัวเขา

พาลทำให้ฉันขนลุกและใจเต้นแรง

มันทำให้ฉันแทบบ้า

"หวังว่าเธอจะตอบตกลงนะ”เขากระซิบ

ทิวเทพลุกออกไปแล้วเหลือแค่ทิชาที่ยังนั่งคิดไม่ตกไว้ที่โต๊ะ เธอนั่งเหม่อพลางคิดถึงสิ่งที่ทิวเทพเสนอ

เพราะเอาจริง ๆ เธอเองค่อนข้างชอบเค้าเลยล่ะ ถึงจะได้เจอกันแค่2ครั้งก็ตาม

เขามีเสน่ห์ดึงดูดเธอเข้าหาได้แบบง่ายดาย เธอใจเต้นแรงทุกครั้งที่มองตาเขา

เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร แต่การแต่งงานก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เช่นกัน ถึงแม้มันจะเป็นระยะเวลา แค่ 6 เดือนก็ตาม

เอาไงดี เอาไงดี

ทิชานั่งคิดไม่ตก แม้แต่น้ำชาเดินมาหา เธอก็ไม่ได้ยิน

"ทิชา"

"....."

"ทิชา"

....

"ยัยทิชาาาาาา!!!!!!"

“ห่ะ ว่าไงแก เรียกทำไมเสียงดัง อยู่ใกล้ ๆ กันเอง"

"ฉันเรียกแกตั้งนานแล้วนะ เหม่อไรเนี่ย สรุปว่าไง ได้งานไหม เขาให้แกทำอะไร”

"เอ่อ......เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังทีหลังนะ แกไปส่งฉันหน่อยสิ ฉันเพลีย ๆ อ่ะ เพิ่งออกโรงพยาบาลมาด้วย"

"แปลก ๆ นะ โอเค ๆ ฉันไปส่งแกก่อนก็ได้ แต่พรุ่งนี้แกต้องเล่าให้ฉันฟังนะ"

ฉันยกนิ้วทำท่าโอเค ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปรอที่รถ พร้อมกับยัยน้ำชาที่หันไปร่ำลาแฟนหนุ่มของเธอ

"รอด้วยยย ทิชาาาาา"

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ยัยดาวเข้าห้องนอนไปแล้ว ฉันยังไม่อยากเล่าให้เพื่อนฟังเลยย่องเข้าห้องไปอาบน้ำเตรียมเข้านอนพร้อมกับความคิดในหัวที่ตีกันยุ่งเหยิงไปหมด

ฉันนอนพลิกไปพลิกมา คิดถึงข้อเสนอของเขา แววตา กลิ่นน้ำหอมอ่อนของผู้ชาย ลมหายใจอุ่น ๆ ที่รดต้นคอ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันนะ เขาคิดอะไรของเขากันแน่ ไม่เข้าใจเลย

วันรุ่งขึ้นที่ มหาลัย G

"อะไรนะ!!!!! แต่งงานนน!!!!???”ยัยสามคนนั่นประสานเสียงกันตะโกนน

"ชู่วววว เบา ๆ สิ แค่แต่งงานเพื่อไม่ให้เขาโดนคลุมถุงชนเท่านั้น แถมค่าตอบแทนก็ดีด้วยนะ ระยะเวลา แค่ 6 เดือนเอง

แถมเค้ายังเป็นคนที่ช่วยฉันไว้เมื่อวานด้วย”

ฉันรีบปิดปากเพื่อน ๆ เพราะพวกนางตะโกนเสียงดังมาก

"ฉันว่าก็ดีนะ เขาไม่เคยมีข่าวกับสาว ๆ ที่ไหนเลยนะ แทบไม่มองหน้าใคร หล่อ รวย ด้วย”

นี่ยัยดาวบอก แกห่วงเพื่อนจริงไหมเนี่ย

"เอาเลย ๆ เขาหล่อนะแก ไม่เอาเสียดายแย่”นี่ยัยน้ำชาบอก

"แต่ฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นมาเฟียด้วยนะ จะปลอดภัยจริงหรอ ไว้ใจได้แค่ไหน"

“แต่พี่ไทบอกว่าเขาเป็นคนดีนะ”

น้ำชาพูดพลางยิ้มแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว

"ย่ะ ยัยคนติดแฟน แกนี่ซื่อเสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ”

ฉันประชดน้ำชา

"ซื่อสัตย์ใช่ม้าาา"

"ซื่อบื้อ”เพวกเราตอบโดยพร้อมเพรียงกัน

"พวกแกนี่มันนน..."

"โอ๊ย.....เลิกเถียงกันก่อนไหม ช่วยทิชาคิดก่อน มันเครียดจนคิ้วจะผูกกันแล้ว”ดาวบอก

ฉันนั่งฟังพวกมันเถียงกันและคิดตามไปด้วย

"เอางี้ไหมทิชา ถ้าแกอยากทำ ก็ทำ แต่ให้เขาร่างสัญญาชัดเจน ทำข้อตกลงอะไรก็ว่าไป ดีไหมว่ะ"

"นั่นสิ จำนวนเงินที่เขาเสนอ ไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะ มันพอให้แกอยู่ได้สบาย ๆ เลยนะ ถ้าแกกลัวไม่ปลอดภัยก็ทำอย่างที่ลดาบอก ร่างสัญญากันไปเลย วินวินทั้งคู่"

"ที่แกยังลังเลเนี่ย เพราะแกกลัวเค้าหรือแกกลัวหลงรักเค้ากันแน่ ทิชา?"

ฉันชะงัก คำพูดของลดา ทำให้ฉันฉุกคิด นั่นสิฉันกลัวอะไรกันแน่นะ กลัวตัวตนของเค้า หรือกลัวหัวใจตัวเอง

"เงียบแบบนี้ แสดงว่าใช่ ทิชา แกหวั่นไหวใช่ไหม"

"บะ..บ้าา ไม่ใช่หรอก"

"หราาาา ไม่ใช่ แล้วทำไมต้องหน้าแดงล่ะ"

"อากาศมันร้อนนน"

"เออ ร้อนก็ร้อน ฉันต้องไปแล้ว ค่อยคุยกันนะ"

"ฉันด้วย ๆ ได้เรื่องไงบอกน้าาาา รักแกน้าาาจุ๊บ ๆ ๆ”

ลดากับน้ำชาแยกออกไปเรียนแล้ว เหลือแค่ฉันกับดาวยังนั่งอยู่ พวกเราเข้าเรียนคณะเดียวกัน

"เอาไงต่อทิชา"

"คงต้องเหมือนลดาบอก ทำสัญญากับเค้าให้เรียบร้อย กันไว้ดีกว่าแก้"

"ถ้าแกว่าแบบนั้น ก็ดีแล้วล่ะ อย่าเครียดล่ะ ไปเถอะ ต้องไปเรียนแล้ว"

"อืมม"

ถึงฉันตกลงที่จะแต่งงานกับคุณทิวเทพ แต่ต้องคุยกับเขาเรื่องสัญญาให้เรียบร้อยก่อน

ฉันพิมพ์บอกลดากับน้ำชาไว้ในกลุ่มพร้อมขอคอนแทคติดต่อคุณทิวเทพจากน้ำชา

ซึ่งยัยนั่นก็ให้มาแบบง่าย ๆ สงสัยอยากให้เพื่อนมีผัวมาก

085889XXXX

"ฮัลโหล"

"สวัสดีค่ะ ใช่คุณทิวเทพไหมคะ ฉัน ทะ...ทิชาเอง"

"ครับ"

"ฉันรับข้อเสนอของคุณค่ะ แต่ฉันอยากทำข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร คุณสะดวกไหมคะ"

"ไวดีนี่ ตกลง เย็นนี้ผมจะไปรับคุณ คุณเลิกเรียนกี่โมง"

"15.00 ค่ะ"

"โอเค"

ติ๊ดด

พูดจบปุ๊บ เขาตัดสายฉันทันที

ฉัยยกโทรศัพท์ออกแบบงง ๆ มารับ ? ที่ไหน ยังไง เค้ารู้งั้นหรอว่าฉันเรียนที่ไหน ? นี่ฉันคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ย ที่รับข้อเสนอของเขา

LINE สี่สาวแสบทรวง

ทิชา :ฉันตกลงจะรับข้อเสนอคุณทิวเทพนะ เย็นนี้เค้าจะมารับไปคุยเรื่องสัญญา

ลดา :คิดดีแล้วนะ

ทิชา :อืม คงเป็นทางออกที่ดีที่สุดอ่ะ

น้ำชา: เยี่ยม ๆ สู้ ๆ น้าาาแก

ดาว :ยินดีด้วย เพื่อนจะมีผัวแล้ววว

ทิชา: -*-

⁕⁕⁕

special part

ผมรีบวางหูทิชาก่อนที่จะหลุดพิรุธออกไป ในที่สุดเธอก็ตกลง จริง ๆ แล้วพ่อกับแม่ผม ไม่ได้บังคับผมหรอก ท่านรู้ว่าบังคับผมไม่ได้

ผมแค่อยากจะจีบเธอ แต่ผมพูดไม่เก่งแถมไม่ชอบการรอคอย

ผมเป็นมาเฟียและไม่ใช่คนดีเท่าไหร่นัก ถ้าผมอยากได้ผมต้องได้เท่านั้น แม้วิธีการมันจะผิดก็ตาม!!!

ทิวเทพกดโทรศัพท์โทรหาแม่ของเขา พร้อมบอกข่าวดี

"แม่ครับ"

"ว่าไงลูกชาย วันนี้ฝนจะตกไหมเนี่ย ลูกชายคนโตโทรหาแม่เนี่ย"

"ผมหาสะใภ้ให้แม่ได้แล้วนะ แต่แม่ต้องเล่นตามน้ำผมไปก่อนนะครับ"

"ตายแล้ววว นี่ลูกไม่ได้ไปฉุดใครมาใช่ไหม"

"เปล่าครับ นี่แม่เห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ย"

"เอาแต่ใจไง ตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว"

"ไม่รู้ล่ะครับ ถ้าแม่อยากได้สะใภ้ แม่ต้องเล่นตามน้ำผมไปก่อนนะ บอกพ่อด้วยนะครับ สวัสดีครับ"

"เดี๋ยว ทิว....."

ติ๊ด........

ผมกดวางสายทันทีที่พูดจบ ผมบอกแล้วไง ถ้าผมอยากได้ ผมต้องได้เท่านั้น ไม่ว่าจะวิธีไหนก็ตาม

End special part