แชร์

ตอนที่ 8/2

ผู้เขียน: ตะวันใหม่
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-03-10 18:18:58

“แล้วไงคะ เขามีสิทธิ์มาต่อล้อต่อเถียงกับแพนเหรอ”

“เท่าที่พี่เห็นในกล้องวงจรปิด เขาทำตามหน้าที่ตัวเองทุกอย่าง” แพนนีญาร์เริ่มหน้าเสียลุกพรวดออกมาจากตัวคิมหันต์ทันที

“พี่คิมเข้าข้างลูกน้องเหรอคะ” คิมหันต์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“เขาเป็นลูกน้องพี่และพี่มีสิทธิ์ปกป้องเขา”

“แต่แพนเป็นคู่ค้า แพนจะให้คุณพ่อถอดสัญญาออก” เธอขู่ไปงั้นทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ง่าย คิมหันต์หัวเราะสั้นเป็นเชิงไม่กลัวต่อคำขู่นั้น

“ถ้าพี่กลัว พี่ไม่ยืนปฏิเสธแพนเท่าทุกวันนี้หรอก กลับไปสะก่อนที่พี่จะโมโหไปมากกว่านี้” แพนนีญาร์ยืนนิ่งเถียงต่อไม่เป็น เธอรับรู้ว่าเขาเอาจริงซึ่งถ้าเธอยอมแพ้ตอนนี้ทุกอย่างที่ตั้งใจไว้ก็พังลงหมดน่ะสิ

“แพนขอโทษค่ะ ตอนนั้นแพนแค่อารมณ์แปรปรวน” เธอยื่นมือไปกุมมือเขา แต่เขากลับแกะมือเธอออก

“มีอย่างหนึ่งที่พี่อยากจะบอก คือพี่ยังไม่ได้ไล่เขาออกและจะไม่มีทางไล่ออกด้วย” ในเมื่อมีข้อตกลงเรื่องหลับนอนกัน จากที่คิดอยากจะบีบให้ออก กลับกลายเป็นเขาเองที่นึกเสน่หาในตัวเธอ

“ค่ะ” แพนนีญาร์ทุ้มเสียงแสดงถึงความไม่พอใจ ไว้ถึงคราวของเธอก่อนเถอะจะจัดการกับมารหัวขนอย่างมันไปให้พ้นๆทางเลย เห็นหน้าตาใสซื่ออย่างนั้นสำหรับผู้หญิงด้วยกันย่อมดูออก

วินาทีต่อมา พัชสิกาที่พึ่งกลับมาจากห้องทำงานของกฤษเข้ามาเห็นคิมหันต์อยู่กับแพนนีญาร์พอดี จู่ๆก็พลันนึกไม่พอใจขึ้นมา แต่เธอก็พอมีสติย้ำกับตัวเองว่า ‘เธอก็แค่คนในความลับ’ อย่าคิดเกินเลยไปรู้สึกอะไรกับเขาเด็ดขาด

“ไว้มาหาใหม่นะคะ” แพนนีญาร์หมุนตัวไปหอมแก้มคิมหันต์ทีเผลอก่อนจะเดินผ่านตัวพัชสิกาโดยเบะปากใส่ก่อนไป ห้องทำงานในเวลานี้มีแค่เรา พัชสิกาก็ได้แต่เดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะทำงานโดยไม่สนใจเขาอีกต่อไป

“ว๊าย!” พัชสิการ้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆต้นแขนของเธอก็ถูกคว้าออกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว มารู้ตัวอีกทีก็ล้มลงไปนั่งที่โซฟาตัวใหญ่แล้ว

 “คุณ...” คิมหันต์โน้มใบหน้ามาซุกไซ้ที่ต้นคอซึ่งไม่แม้แต่จะขออนุญาตเธอก่อนเลย เธอไม่ลืมว่าที่ห้องนี้มีกล้องวงจรปิดอยู่ด้วย เดี๋ยวก็โดนแอบบันทึกภาพไว้หรอก “กล้องวงจรปิดมีนะคะ”

เขาเงยหน้าขึ้นมาบอกความจริง “ฉันให้ช่างมาถอดออกไปแล้ว”

“หะ” ถอดตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมเธอไม่รู้เรื่องเลย

“เอาน่า ยังไม่ครบสิบครั้งเลย อย่าดื้อสิคนดี” เขายกยิ้ม แปลกจริงตั้งแต่ได้ร่างกายเธอไปเขามีแต่ส่งยิ้มละมุนมาให้ราวกับเป็นคนละคน มีแค่ปากเท่านั้นแหละที่ยังเหมือนเดิม

“แต่นี่มันบริษัทนะคะ เกรงใจผีสางนางไม้บ้าง”

“ก็ให้มันดูไปสิ มีปัญญาอะไรมาทำร้ายเราได้” พัชสิกาถึงกับหายใจเร็วๆโดยที่คิมหันต์ก็ไม่ได้สนใจไปมากกว่าการมีเพศสัมพันธ์กับเธอ

หญิงสาวเอนตัวนอนเผยอปากรับสัมผัสจากปลายลิ้นที่เขาใช้เลียตั้งแต่คอมาจนถึงส่วนล่าง ขาของเธอถูกจับแยกออก กระโปรงทำงานถูกถลกขึ้นไปบนเอวเหลือไว้เพียงแค่กางเกงชั้นในลายลูกไม้สีขาว

คิมหันต์จุมพิตที่ต้นขาขาวเนียนมืออีกข้างก็ค่อยๆจับหัวกางเกงในดึงลงมาเล็กน้อยจากนั้นก็ค่อยๆสอดนิ้วชี้เข้าไปขยับเข้าออกเบาๆ

“อืมมม”

ชายหนุ่มเปลี่ยนปากมางับเข้ากับเม็ดขนมหวาน ดูด เลีย รัวลิ้นจนเธออยู่ไม่เป็นสุข

“อ๊า ทะ ท่านรองฯคะ” เขาเงยหน้าขึ้นมาขมวดคิ้วมอง

“ปะ เปล่าค่ะ” เธอไม่รู้ว่าจะเรียกเขาทำไม อารมณ์ค้างเลย

คิมหันต์ได้แต่ยกยิ้มเลื่อนใบหน้าขึ้นมาจูบปากเธอแทนซึ่งเธอก็จูบตอบเช่นกัน ทำไมการมีอะไรกับเขามันดีแบบนี้นะ ถ้าเธอมีกับคนอื่นจะสุขใจและชื่นใจได้เท่าเขาบ้างหรือเปล่า

ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่งคร่อมก่อนจะหยิบถุงยางเข้ามาสวมใส่ให้เรียบร้อย พัชสิกานึกแปลกใจว่าปกติเขาจะเตรียมมาไว้ในวันทำงานด้วยหรือ

“รีบๆนะคะ เผื่อมีคนมาติดต่องานจะเป็นเรื่องเข้า” เธอไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะทำกับเธอได้แม้กระทั่งเวลางาน ในเมื่อมันเลือกไม่ได้เธอก็ต้องยอมรับเงื่อนไขที่เขาเสนออยู่ดี

คิมหันต์ยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทีของเธอก่อนจะซ้อนขาทั้งสองข้างของเธอขึ้น จากนั้นก็ขยับให้เข้ามาใกล้ๆขาของเขา ชายหนุ่มสอดส่วนแข็งแกร่งเข้าไปช้าๆขยับเข้าออกเบาๆ เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นคอระหงด้วยอารมณ์เสียวซ่านไม่ต่างกัน

“อ๊า” พัชสิกาเผลอเปล่งเสียงออกมาดังพอควรจึงรีบเอามือมาปิดปากไว้แน่น ถ้ามีใครเดินผ่านไปผ่านมาได้ยินคงเป็นเรื่องแน่ๆ

เจ้านายกับลูกน้องแอบกินกันในห้อง

คิมหันต์เปลี่ยนมาปลดกระดุมเสื้อสูทเม็ดใหญ่ที่มีแค่เม็ดเดียวออกเผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวด้านในของเธอ เบื้องหน้าจะเป็นส่วนอกตูมใหญ่ถูกปกปิดด้วยกระดุมเรียงกันหลายเม็ดจนเขารู้สึกหงุดหงิด

ถ้ามัวแต่หงุดหงิดจะสนุกได้อย่างไร

คิดได้แค่นั้นคิมหันต์ก็จัดการแกะกระดุมเม็ดเล็กๆที่เสื้อเชิ้ตของเธอออกจนเผยให้เห็นเนินอกบีบอัดด้วยเสื้อในคัพใหญ่แต่ยังโชคดีที่มีตะขอหน้าพอให้เขาได้ถอดมันออกมาดูดดื่มให้หายอยากได้อยู่

วินาทีต่อมาเสื้อชั้นในที่สามารถถอดตะขอด้านหน้าได้ก็ถูกปลดออกจนเห็นยอดอกสีสวยอย่างที่ท่านรองฯต้องการ เห็นเป็นเช่นนั้นมีหรือที่เขาจะอดใจไหว โน้มใบหน้าลงไปครอบครองยอดอกสีสวยนั้นมาดูดดื่มเพื่อบำเรอความอยากในทันที

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 11/2

    “ใช่แล้ว ว่าจะชวนไปกินหมูกระทะร้านลุงหนุ่ยแล้วไปเม้าท์มอยตามประสาเพื่อนสาวกัน” พัชสิกาชำเลืองมองสุวรรณรัตน์สลับกับมองคิมหันต์เพราะเธอมีนัดกับทั้งสองคนแล้ว ถึงแม้จะเกรงใจเพื่อนแต่ก็ต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง“พอดีฉันมีนัดทานข้าวกับเจ้านายฉันอยู่” สุวรรณรัตน์มองหลานสาวยิ้มๆก่อนจะพูดเหมือนชวนให้ไปด้วยกัน “หมูกระทะเราไม่ได้กินนานแล้วนะคิมหันต์ ไปกับพวกเขาสักวันดีไหม” คิมหันต์ขมวดคิ้วมองเพราะหมูกระทะที่ว่าเคยไปกินแค่ในห้างเท่านั้น ไม่แน่ใจว่าร้านลุงหนุ่ยอะไรนั่นจะเป็นแบบที่เขาและแม่ไปหรือเปล่า“ร้านอยู่ไหนครับ”*****************************************คิมหันต์และแม่ถูกพามาที่ร้านหมูกระทะลุงหนุ่ยที่เคยมาทานเป็นประจำ บริเวณร้านจะถูกประดับไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ มีที่นั่งด้านในและด้านนอก ซึ่งด้านในร้านไม่ได้เป็นห้องแอร์อย่างที่คิมหันต์เข้าใจแถมยังใช้พัดลมในการเปิดให้ลูกค้าใช้อีกต่างหาก คิมหันต์และสุวรรณรัตน์เลยเลือกมานั่งที่ด้านนอกกะว่าจะให้ลมพัดสักหน่อย แต่ก็ทำได้แค่ ‘ฝันไปเถอะ’เขาหน้ามุ่ยขยับเสื้อด้านหน้าขึ้นลงให้พอคลายร้อน พัชสิกาที่ถูกสุวรรณรัตน์สั่งให้มานั่งข้างๆรีบหยิบพัดลมเล็กแบบพกพามาเปิ

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/3 & 11/1

    หญิงสาวยืดตัวพลางเอี้ยวตัวไปมาอย่างเพลินๆ จากนั้นก็หยุดมาดื่มน้ำให้พอลดความกระหาย เพราะตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มจะเปลี่ยนสีแล้วการออกกำลังกายจึงพอแค่นี้ก่อนทว่าไม่นานสายตาเธอก็พลันไปเห็นภาคินวิ่งออกกำลังกายอยู่บริเวณสนามหญ้าผ่านหน้าผ่านตาไปพอดีบ้าจริง! ทำไมช่วงนี้เธอเจอเขาบ่อยจัง“คุณภาคินคะ” เปรมสิริตะโกนเรียกชื่อเขาซึ่งเขาก็หันมาตามเสียงนั้นเลย หญิงสาวยกมือขึ้นโบกไปมาเหมือนเป็นการเรียกให้เขามาหาเธอที่ตรงนี้“ปกติมาออกกำลังกายตรงนี้อยู่แล้วหรือเปล่า” ภาคินมาถึงก็ถามทันที“พึ่งมาวันนี้วันแรกค่ะ” เธอยิ้มเนือยๆ “แล้วคุณภาคินมาออกทุกวันเลยไหมคะ” “ผมนานๆทีถึงจะมา” เปรมสิริพยักหน้ายิ้มๆ “มาวิ่งวันแรกก็ไม่ชินเหมือนกันนะคะ ไม่มีเพื่อนวิ่งด้วย” เธอมองเขาเหมือนกำลังจะพูดอะไรต่อ ภาคินจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยปากถาม“คุณนิลกำลังอยากจะบอกอะไรผมหรือเปล่าครับ”เขาเลิกคิ้วมอง“กำลังคิดอยู่ค่ะว่าถ้าจะชวนคุณภาคินมาวิ่งด้วยกัน คุณภาคินจะสะดวกหรือเปล่า” เปรมสิริมุดหน้าลงเหมือนเขินเขาแต่ไม่รู้ตัว ภาคินเห็นท่าทางแบบนั้นก็ขำออกมาเบาๆ“เรื่องแค่นี้เองครับ เวลาผมเหลือๆ อยู่กับคุณนิลจนถึงสามทุ่มยังได้เลย” “งั้นเรา

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/3

    “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เพราะฉันมีงานใหม่จะมอบหมายเธอ”“อะไรคะ”“ต่อไปนี้เธอจะต้อง ‘ไปกลับ’ กับฉัน ช่วงเที่ยงก็ไปทานข้าวด้วยกัน ส่วนตอนกลางคืน....”“ไม่เอานะคะ” เธอรีบพูดแทรกแต่ดูเหมือนว่าเขาจะเอาให้ได้“อย่าขัดใจฉันสิ ไม่เห็นแก่เงินที่ฉันจะให้หรือไง” พัชสิกาถึงกับชะงักพลันครุ่นคิด โรคมะเร็งที่ป้าเธอกำลังเผชิญอยู่ยังไม่หายดีเกรงว่าจะมีค่าใช้จ่ายตามมาเรื่อยๆ ต่อให้จะถูกมองว่าหิวเงินเธอก็จะยอมทำตามที่เขาต้องการ“ค่ะ”“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ก็ดีหน่อยจะได้เลี้ยงนานๆ” คิมหันต์ฝังจมูกเข้าที่แก้มเธออีกครั้ง พัชสิกาเม้มปากกล้ำกลืนด้วยความชอกช้ำใจ เธอเจ็บที่ไม่สามารถรักเขาได้ เธอเจ็บที่เขาเห็นว่าเธอเป็นแค่เด็กเลี้ยงของเขาดูเป็นคนไม่มีค่าอะไรด้วยซ้ำ*************************************************** “จะว่าไป เราไม่คิดจะแวะไปหายัยพัชบ้างเลยเหรอ” เปรมสิริถามคิวมิกส์ในระหว่างเดินเล่นอยู่ในห้างด้วยกัน“ก็แกไม่ชวนนี่”“แกจะรอให้ฉันชวนอย่างเดียวเลยหรือไง” เธอพูดพลางดูดไอศกรีมโคนไปด้วย “ไม่ขนาดนั้นหรอก บริษัทมันอยู่ใกล้เราสะที่ไหนล่ะ” คิวมิกส์หน้าบึ้งบูดก่อนจะนึกไปถึงเรื่องของเจ้านายคนนั้น “จะว่าไปเจ้

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/2

    “วันนี้ไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยเหรอคะ” บ้านเขาอยู่ไกลจากเธอหลายสิบโล กว่าจะไปส่งเธอเสร็จก็น่าจะสายมากแล้ว “ไม่เป็นปัญหาหรอกครับ ผมเข้าสายเท่าไหร่ก็ได้” “งั้นก็ได้ค่ะ” เธอยิ้มเจื่อนๆก่อนจะกระชับสายกระเป๋าสะพายแล้วเดินนำเขาไป ทว่า....“พัชสิกา!” เสียงทุ้มเกรี้ยวกราดดังออกมาจากทางด้านหลังคนทั้งสองทำให้ต้องหมุนตัวกลับไปมองพร้อมกันปรากฎว่าเป็น ‘คิมหันต์’ นั่นเองเธอล่ะเหนื่อยใจจริงๆ ไม่คิดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเขาแต่เช้าและเมื่อมาเห็นเธออยู่กับภาคินแบบนี้ก็คงหาเรื่องมาต่อว่าเธออีกแน่ๆ“เธอไม่ได้บอกแฟนเธอหรือไง ว่าเธอจะต้องติดรถไปกับฉัน ‘ทุกวัน’” ยิ่งเห็นหน้าชายคนนั้นเขาก็ยิ่งมีอารมณ์เดือดดาล เหม็นขี้หน้าฉิบหายพัชสิกาขมวดคิ้วมอง เขาไม่ได้มาบอกเธอไว้นี่ จังหวะนั้นภาคินก็เริ่มมีอารมณ์ขุ่นเคืองที่มากล่าวหาว่าพัชสิกาเป็นแฟนเขาอย่างหน้าตาเฉยเขาชอบพัชสิกาก็จริง แต่เขาก็ไม่เคยเสนอตัวอยากจะเป็นแฟนปากเปล่าแบบนี้ “รบกวนให้เกียรติเธอด้วยครับ”“เกียรติ...แฟนคุณมีเกียรติตรงไหนบ้าง?” พัชสิกาได้ฟังก็รู้สึกเจ็บแปลบตรงกลางใจ แต่จะทำไงได้ เธอขายตัว ‘ให้เขา’ ไปแล้ว“คุณภาคินคะ ไว้วันหลังนะคะพัชต้องไปกับเจ้าน

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 9/4 & 10/1

    “ถอดแล้วจับมันสิ” เขากระซิบบอกเบาๆก่อนจะจูบเธอต่อ หญิงสาวค่อยๆเลื่อนมือลงต่ำมาสัมผัสส่วนล่างตั้งชันในเนื้อผ้า รสสวาทที่เขาได้มอบให้ทำให้เธออดใจไม่ไหวจึงค่อยๆรูดซิปกางเกงออก จากนั้นก็เลื่อนเข้าไปกอบกุมมันบีบเล่นไปมาอย่างชอบใจ “อื้ม ลงไปชิมมันดูสิคนดี”ไม่พูดเปล่า คิมหันต์ยังจับศีรษะเธอให้ลงไปจ่อบริเวณนั้น พัชสิกาไม่ได้ฝืนใจแต่กลับยอมด้วยความเต็มใจ เมื่อปากของเธองับตรงส่วนนั้นเขาก็เปล่งเสียงครางออกมาเงยหน้าขึ้นรับรสสวาทด้วยความชอบใจ“ดูดมันสิคะคนดี” พัชสิกาจากที่ดูดอยู่แล้วได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็ดูดหนักขึ้นกว่าเดิม “อ๊า เก่งจังเลย เดี๋ยวฉันจะเพิ่มค่าเลี้ยงดูให้อีกเยอะๆเลย”พัชสิการู้ว่าเธอทำให้เขาพึงพอใจ ความรู้สึกเริ่มมาเหนือเหตุผลทั้งปวง จึงทำให้เธอดูดส่วนนั้นราวกับว่ามันเป็นน้ำหวาน กระทั่งคิมหันต์ต้องขอให้เธอพอ “มันจะเสร็จแล้ว พอก่อนได้ไหมคนดี”พัชสิกาชอบใจและไม่คิดที่จะพอง่ายๆ ยิ่งเขามีอาการเสียวซ่านใกล้ถึงฝั่งฝันเธอก็ยิ่งบำเรอความต้องการให้เขามากเป็นเท่าตัว“อ๊า อ๊า ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จแล้ว อีกนิดเดียว” คิมหันต์เงยหน้าเม้มปาก อีกทั้งใบหน้าเบี้ยวเบ้ไปด้วยความเสียวเพราะจุดสูงสุดกำลังก่อต

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 9/3

    “อ้าวไอ้คิม ทำไมวันนี้ได้มานอนที่บ้านล่ะ” พัชสิกาหรี่ตามองเขาขณะยืนอยู่ด้านหลังกฤษ เธอเตรียมใจมาแล้วว่ายังไงก็ต้องเจอเขาอยู่ดี แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเขาชอบไปนอนที่คอนโดเป็นส่วนมากก็ตาม“ผมแค่เปลี่ยนบรรยากาศ” ไม่รู้อะไรดลใจให้เขามานอนที่บ้านและมาเจอพัชสิกาที่นี่ แต่ก็ดีเหมือนกันเพราะเขารู้สึกเหมือนมีอะไรมากมายที่อยากจะคุยกับเธอ“เหรอ วันนี้ฉันไปรับหนูพัชมาทานข้าวด้วยเพราะแม่เขาอยากเจอ ทานเสร็จเดี๋ยวจะไปส่ง” กฤษพูดพลางหันไปทางพัชสิกา “หรือจะนอนอยู่ที่นี่สักคืนแล้วพรุ่งนี้ไปทำงานพร้อมพี่เขา”“กลับดีกว่าค่ะ พัชไม่ได้เตรียมชุดทำงานมาเผื่อ” เธอไม่อยากนอนร่วมชายคากับเขาต่างหากล่ะ“เดี๋ยวผมไปส่งเองครับ”“นอนก็ได้ค่ะ”“ถ้าจะนอน ก็ต้องนอนห้องเดียวกับฉัน” เขาเลิกคิ้วมองส่งยิ้มกวนประสาท เกลียดจริงๆเลย“จริงๆนะครับคุณพ่อ ตอนนี้ก็มืดมากแล้วอีกอย่างคุณพ่อไม่ได้แจ้งซ่อนกลิ่นกับป้าไพรล่วงหน้าด้วย ปุ๊บปั๊บแบบนี้แม่บ้านก็เหนื่อยเป็นนะครับ” ซ่อนกลิ่นที่เดินผ่านกะจะเข้าครัวพลันสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมรู้สึกแปลกใจที่วันนี้คิมหันต์นึกเห็นใจเธอ ปกติดึกกว่านี้ก็ยังปลุกมาสั่งงาน อย่างเอาแต่ใจ“กลับก็ได้ค่ะ” ใครเขาอย

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status