บทที่ 9

เคราะห์ดีที่หลังจากนั้นไม่นานพ่อบ้านก็ประกาศชื่อขุนนางอีกคนที่ทำให้เกิดเสียงฮือฮา ช่วยดึงให้พ่อค้าหนุ่มละสายตาจากแววตาแสนลึกล้ำได้สำเร็จ

“ท่านเลขานุการกรมการคลัง คาร์ล วิลส์ตัน”

เสียงประกาศนั้น ทำให้ ‘ท่านเจ้ากรมการคลัง’ ข้างกายเขาหลุดจากภวังค์

เจ้าของงานรีบชี้ชวนไซรัสให้ทักทายผู้มาใหม่ทันที

“ไซรัส รู้จักกันไว้สิ นี่คาร์ล ญาติผม คาร์ลเพิ่งย้ายมาจากต่างเมืองได้ไม่นาน แต่ทำงานคล่องแคล่วนัก” แนะนำแล้ว ท่านเจ้ากรมการคลังก็หันไปบอกอีกฝ่ายบ้าง “นี่ไซรัส พ่อค้าหนุ่มใหม่ไฟแรงที่น่าจับตา ตอนนี้ตึกสี่ชั้นหลังใหญ่ใจกลางย่านร้านค้าเป็นของเขา”

ไซรัสมองดวงตารีเรียวสีเขียวเข้มตัดกับเส้นผมสีน้ำตาลหยักศกระต้นคอแล้วรู้สึกแปลกๆ สัญชาตญาณบางอย่างบอกเขาว่าชายคนนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากลและเป็นตัวอันตราย แต่เพราะนี่เป็นงานสังคม และเขาเองก็ต้องการเส้นสาย ไซรัสจึงเลือกเก็บซ่อนความรู้สึกนั้นไว้ แล้วทักทายอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรที่สุด

“ท่านเลขานุการกรมการคลัง”

“ยินดีที่ได้พบ ไซรัส” ยิ่งฟังน้ำเสียงชายคนนี้ตอนเอ่ยชื่อเขา ไซรัสก็ยิ่งรู้สึกคุ้นหู “ผมได้ยินข่าวคุณมาไม่น้อย วันนี้ได้พบตัวจริงเสียที นับว่าโชคดีนัก” คาร์ลยังคงเอ่ยต่อไป “ได้ข่าวว่าคุณมาจากอัสกันด์”

“ครับ” ไซรัสบอกด้วยสีหน้าอาบรอยยิ้มเช่นเคย “แต่จะพูดอย่างนั้นก็คงไม่ถูกเสียทีเดียว เพราะตลอดหลายปีมานี้ ผมเดินทางไปนั่นมานี่จนทั่ว ช่วงสองปีที่ผ่านมาก็ไปขลุกอยู่ที่อาณาจักรหมู่เกาะทางใต้เสียนาน”

“ผมเองก็มีเพื่อนชาวอัสกันด์ไม่น้อยนะ...ก็ตระกูลพ่อค้าทั้งหลายที่มีอยู่น้อยนิดในอาณาจักรสงบๆ นั้นนั่นล่ะ แปลกนะ พวกเขาไม่ยักรู้จักคนมีความสามารถอย่างคุณ”

“คงเพราะผมชอบผจญภัย ชอบเดินทางไปนั่นมานี่มากกว่าเข้าสังคม”

“ช่างน่าเสียดายแทนคนพวกนั้น ที่ไม่มีโอกาสได้รู้จักคนเก่งๆ อย่างคุณ” คาร์ลเอ่ยยิ้มๆ “แต่ก็อย่างว่านั่นล่ะครับ พวกอัสกันด์น่ะ เก็บตัวนัก ขนาดเวเนเซียเป็นอาณาจักรข้างเคียงแท้ๆ เรายังไม่เคยพบหน้าค่าตาคนทางนั้นกันสักเท่าไหร่ นอกเหนือไปจากพวกคนที่เกิดในตระกูลพ่อค้าที่มีอยู่น้อยนิดแล้ว ดูทุกคนในอาณาจักรนั้นจะชอบทำตัวลึกลับ ไม่พบปะคนแปลกหน้า...เรื่องออกจากอาณาจักรไปนั่นมานี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ถ้าไม่จำเป็นพวกเขาไม่ค่อยจะออกเดินทางกันนักหรอก” ถึงจะดูคล้ายคำพูดชวนคุยธรรมดา แต่คำพูดจากปากคาร์ล กำลังเลื้อยรัด ตีกรอบล้อมให้เขาบอกเล่าถึงตัวตนที่แท้จริง

แต่ไซรัสก็ไม่ยอมให้จับได้ไล่ทันง่ายๆ

อารีพูดถูก เขาจำเป็นต้องซ่อนตัวตนที่แท้จริงเอาไว้