Home / รักโบราณ / เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม / ตอนที่ 22: ค่ำคืนที่มีความหมาย (2)

Share

ตอนที่ 22: ค่ำคืนที่มีความหมาย (2)

last update publish date: 2026-11-17 11:11:19

ตื่นมาอีกหนก็ใกล้จะถึงเวลาที่นัดหมายกับหวังเจินซานเอาไว้แล้ว กัวอิ่งหรงจึงไม่อาจอ้อยอิ่งได้นางเรียกผู้อภิบาลโอรสน้อยให้รับตัวบุตรชายไปดูแลต่อ กำชับว่าอย่าให้ใครเข้ามายุ่งในตำหนักเพราะต้องการจะพักผ่อน หลังจากนั้นก็ผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เตรียมให้หวังเจินซานมารับเพื่อไปพบกับซีเฉิงตามสัญญา

การออกจากวังหลวงในค่ำคืนนี้ทำให้กัวอิ่งหรงได้ทราบว่าการเข้าออกวังหลวงแต่ละครั้งนั้นช่างยากลำบากเพียงใด แต่โชคดีที่หวังเจินซานมีวรยุทธ์มากพอที่จะจัดการเรื่องลำบากที่ว่านั่น หลังจากใช้เวลาครู่หนึ่งนางก็ออกจากวังหลวงโดยไร้ผู้ติดตามได้เป็นครั้งแรก และได้พบกับซีเฉิงที่ยิ้มร่ารอการมาของนางอยู่ก่อนแล้ว

กัวอิ่งหรงมองเด็กชายที่ตัวสูงเกือบจะเท่านางแล้วก็ได้แต่ปลงตก แล้วแบบนี้จะให้นางไม่แก่ได้อย่างไรกัน...นางเพิ่งรู้สึกว่าได้อุ้มซีเฉิงเมื่อไม่นานมานี้เอง แต่ตอนนี้นางกลับอุ้มเด็กคนนี้ไม่ไหวเสียแล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วจริง ๆ

การท่องเที่ยวในวันนี้ไม่ได้มีอะไรมากมายแต่สำหรับไท่จื่อที่เติบโตมาในวังหลวงห่างไกลจากสังคมภายนอกย่อมตื่นตากับทุกสิ่ง ซีเฉิงวิ่งไปมาจนทั่วและหวังเจินซานก็ไม่คิดห้ามเพราะตั้งใจให้บุตรบุญธรรมมาพบเจอความเป็นจริงด้านนอกกำแพงวังหลวงอยู่แล้ว เพราะนี่คือความเป็นจริงของชีวิตหาใช่ความสุขสบายในวังหลวง

“ทำไมเขานั่งอยู่ตรงนั้นเล่าขอรับ” เด็กน้อยที่กำลังเดินไปตามถนนชี้ไปยังชายชราเสื้อผ้ารุ่งริ่งนั่งอยู่ริมทางเดินด้วยความสนใจใคร่รู้ เพื่อให้บิดาได้ตอบให้คลายสงสัย

“ขอทาน”

“ขอทาน?”

“ใช่...ไม่มีบ้าน ไม่มีเงิน บางครั้งก็ไม่มีของกินเลยต้องมาอยู่ข้างทางแบบนี้”

“มีด้วยหรือขอรับ!” เด็กน้อยที่เพิ่งจะรับรู้ตกใจตาโต ส่วนคนที่เอ่ยอธิบายให้ฟังกลับสะท้อนใจ ซีเฉิงยังเยาว์วัยและไร้ประสบการณ์ในชีวิต ไท่จื่อน้อยยังต้องเรียนรู้อะไรอีกมากมายเหลือเกิน

“มีทุกที่นั่นแหละ แคว้นหานเองก็มีแค่เจ้ายังไม่เคยเห็นเท่านั้น” หวังเจินซานบอก “เวลาจะกินจะใช้อะไรในวังให้เจ้าตระหนักว่าข้างนอกวังยังมีคนอีกมากที่แม้แต่จะหาน้ำสะอาดดื่มสักถ้วยยังหาไม่ได้ ทุกครั้งที่เจ้าจะข่มตานอนให้เจ้าตระหนักว่าข้างนอกนั้นยังมีคนอีกมากที่ไร้ที่นอน และไม่มีแม้กระทั่งเสื้อผ้าอุ่น ๆ ให้ห่มกาย เป็นหวงตี้ต่อให้จะยิ่งใหญ่ปานใดเจ้าก็ต้องมองคนที่ตัวเล็กที่สุดในแผ่นดินให้เห็น อย่ามองข้ามใครไปเพียงเพราะเขาไม่ได้เกิดมายิ่งใหญ่ โตมาในตระกูลขุนนาง แต่มองเพราะเขาเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกันกับเจ้า เป็นราษฎรคนหนึ่งที่เจ้าต้องดูแล ไม่อย่างนั้นเจ้าก็จะไม่ต่างอะไรจากทรราชที่ผลาญเงินไปวัน ๆ”

หวังเจินซานไม่ทราบว่าซีเฉิงจะเข้าใจสักกี่มากน้อย แต่อย่างน้อย ๆ เขาก็ได้บอกในสิ่งที่ควรบอกไปแล้ว นอกนั้นก็แล้วแต่ไท่จื่อน้อยเถิดว่าจะได้อะไรจากสิ่งที่เขาบอกกล่าว

กัวอิ่งหรงที่ไม่เคยเห็นมุมนี้ของหวังเจินซานมาก่อนก็เผยยิ้มมุมปาก ซีเฉิงโชคดีที่มีบิดาบุญธรรมคอยสอนทุกอย่าง วันข้างหน้าคงพึ่งพาได้มากเอาการ

ค่ำคืนนั้นไม่มีสิ่งใดมากมายไปกว่าการหาร้านอาหารสักร้าน พูดคุยขณะกินอาหาร คุยกันเรื่องสัพเพเหระและกล่าวลาเด็กน้อยที่เพิ่งจะเห็นหน้ากันแค่วันเดียว

“กลับไปแล้วจะลืมอาหญิงไหม”

“ไม่ลืมแน่ขอรับ ท่านอาหญิงใจดี”

“เช่นนั้นอาขอให้ไท่จื่อน้อยเดินทางปลอดภัย”

“ขอรับ”

“พรุ่งนี้เช้าจะเดินทางกลับแล้ว ควรกลับไปพักผ่อนได้แล้วซีเฉิง”

“ขอรับ ลูกทูลลาเสด็จพ่อ หลานทูลลาท่านอาหญิง” ซีเฉิงถวายคำนับและจากไปพร้อมกับราชองครักษ์ของหวังรั่วหวงตี้ และหวงตี้ต่างแคว้นก็กลับเข้าหวังหลวงพร้อมกับหมิงจูหวงโฮ่วเพื่อเตรียมเดินทางกลับในอีกสองวันข้างหน้า

หมดเวลาแล้ว...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม   ตอนที่ 33: ศาลบรรพบุรุษตระกูลกัว

    ตอนที่ 33: ศาลบรรพบุรุษตระกูลกัวข่าวจากเจิ้งสือมาถึงตำหนักคุนหนิงในคืนวันเดียวกัน เป็นสารที่ถูกซ่อนมาในกล่องไข่มุกเหมือนทุก ๆ ครั้ง ข้อความที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้ารองเขียนโดยชุนอ๋องเมื่อกัวอิ่งหรงอ่านจนจบแล้วก็วางลงช้า ๆ ฉินอ๋อง ซ่งเหวิน และหลูเจิ้งถูกจับแล้ว คนที่ลอบทำร้ายขบวนเสด็จของหวังรั่วหวงตี้รับสารภาพแล้ว ส่วนข้อความท้ายสุดเขียนสั้น ๆ ว่า ฉินอ๋องกล่าวหานางว่าลักลอบเป็นชู้กับหวังรั่วหวงตี้ ไม่มีหลักฐาน และชุนอ๋องสั่งปิดปากทุกคนแล้วนางนั่งนิ่งอยู่นาน เพราะคำถามสำคัญไม่ใช่ข้อกล่าวหา แต่เป็นคำถามว่าฉินอ๋องรู้เรื่องนี้จากใคร คนที่รู้เรื่องของนางกับหวังเจินซานมีไม่กี่คน เว่ยอวี้เฉิงไม่พูดแน่ ส่วนหลินหลานอิงกับชุนอ๋องไม่มีเหตุให้บอกฉินอ๋อง เหลือเพียงคนที่เฝ้าดูนางมาตั้งแต่เด็ก และรู้ว่าหวังเจินซานเคยไปมาหาสู่ที่จวนตระกูลกัวนั่นคือบิดาของนางเอง...รุ่งเช้า ราชครูกัวให้คนมาเชิญนางไปที่ศาลบรรพบุรุษของตระกูล เขาบอกว่าต้องการหารือกับผู้อาวุโสประจำตระกูลเรื่องคุณชายสี่ นางไม่ถามว่าเขารู้เรื่องที่เจิ้งสือได้อย่

  • เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม   ตอนที่ 32: งานเลี้ยงขอโทษที่เจิ้งสือ

    ตอนที่ 32: งานเลี้ยงขอโทษที่เจิ้งสือชุนอ๋องใช้เวลาสามวันเตรียมของไว้ในโรงเก็บของหลังค่ายทหารเจิ้งสือ ของทั้งหมดได้มาจากที่นาของคุณชายสี่ตระกูลกัว หลังหมิงจูหวงโฮ่วส่งสารมาทางหลินหลานอิงให้เขารีบจับตัวคนก่อนที่ตระกูลกัวจะไหวตัวทันสิ่งที่เขามีอยู่ในมือมีสี่อย่าง อย่างแรกคือทหารเก่าจำนวนหนึ่งที่ถูกจับมาจากที่นา อย่างที่สองคือช่างเหล็กชราผู้หนึ่ง อย่างที่สามคือลังไม้ที่ใส่ดาบและหัวธนู ทุกชิ้นถูกขูดตราของกองสรรพาวุธออกอย่างร้อนรน อย่างที่สี่คือแผ่นไม้ไผ่ผ่าครึ่งที่หวังเจี่ยเล่อเก็บมาจากหัวหน้าโจร บนแผ่นไม้มีตราของร้านค้าผ้าฉางซิ่ง กับตราผ่านด่านชายแดนหานทหารเก่าให้การตรงกัน พวกเขาถูกจ้างให้ไปข่มขู่ขบวนเดินทางของพวกต่างแคว้น แต่คืนก่อนลงมือมีคนส่งเงินมาเพิ่มอีกเท่าตัว พร้อมคำสั่งให้ฆ่าไม่เหลือ ส่วนช่างเหล็กบอกว่าคนที่จ้างตนให้ขูดตราเป็นพ่อบ้านของซ่งเหวิน ขุนนางเยี่ยนชุนอ๋องมีหลักฐานเพียงพอจะจับคนได้ทันที แต่เขาไม่ทำ เพราะผู้บงการยังไม่ครบ เหตุผลนี้อยู่ในแผนที่เจินซานเขียนไว้ใต้ผ้ารองกล่องไข่มุก ให้ฉินอ๋องผู้เป็นทูตมาขอโทษที่ค่ายเจิ้งสือ ซึ่งเป็นเขตของชุนอ๋อง เมื่อคนทั้งหมดมาอยู่ในค่ายเด

  • เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม   ตอนที่ 31: ตาเฒ่าแซ่เซียว

    ตอนที่ 31: ตาเฒ่าแซ่เซียวผู้เฒ่าเซียวลงจากเขาเร็วกว่าที่บอกบุตรสาวไว้สองเดือน ข่าวนี้มาถึงหวังเจินซานหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่เซียวลี่หงบอกเอาไว้ ขบวนของตระกูลเซียวเข้าเมืองหลวงในตอนเช้า ก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษาของหวงตี้ และหลังเหตุการณ์ลอบทำร้ายไม่กี่วัน ช่างเป็นจังหวะที่ประจวบเหมาะอะไรเช่นนี้หวังเจินซานทอดมองชายชราที่ผมขาวทั้งศีรษะก้าวเข้ามาด้วยท่าทางมั่นคง ผู้เฒ่าเซียวอายุหกสิบกว่าแล้วแต่ก็ยังแข็งแรง ในตอนนี้ก็กำลังคำนับก่อนจะทูลว่าในยามที่บ้านเมืองมีเหตุไม่ปลอดภัย หวงตี้ควรมีผู้อาวุโสช่วยดูแล และเอ่ยขอให้แต่งตั้งตนเป็นมหาอัครเสนาบดีอย่างหน้าด้าน ๆแต่หน้าบางหน้าหนาก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะหวังเจินซานทราบดี ว่าท่าทีโอหังอวดดีของผู้เฒ่าเซียวนั้นเหมือนคนที่กำลังบอกเป็นนัย ว่าตนถือไพ่ที่เหนือกว่าเอาไว้ในมือ ไหนจะท่าทีของผู้คนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ขุนนางหลายคนก้มศีรษะสนับสนุนคำขอของผู้เฒ่าเซียวกันเป็นแถว ๆ ไม่มีใครเสียกระบวน ไหนจะยังมีขุนนางอีกสามคนที่ก้าวออกมาสนับสนุนอย่างออกนอกหน้า ซึ่งทั้งสามคนนี้เป็นขุนนางที่หวังเจินซานรู้อยู่แล้วว่าครั้งหนึ่งเคยเป็นศิษย์ของท่านราชครูกัว...“เกรงว่าฝ่า

  • เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม   ตอนที่ 30: คำสาบานของชายาชุนอ๋อง (2)

    ข้อมูลนี้หลินหลานอิงคิดมาหลายวันว่าควรบอกใคร คราแรกชุนอ๋องผู้เป็นสามียั้งนางเอาไว้ เพราะคนที่เกี่ยวข้องเป็นญาติของหวงโฮ่ว และชุนอ๋องเองก็ไม่รู้ว่าควรไว้ใจใครในราชสำนักบ้าง แต่เมื่อข่าวลอบทำร้ายหวงตี้แห่งแคว้นหานมาถึงหู จึงมาทบทวนอีกครั้ง แล้วจึงได้ข้อสรุปว่าเรื่องนี้มิอาจเก็บงำไว้ได้อีกแล้วกัวอิ่งหรงเปิดผ้าม่านออกมาเอง นางแต่งตัวเป็นหญิงที่ป่วยอยู่จริง ใบหน้าซีด ไร้เครื่องประทินโฉม ต่อให้บอกว่าเป็นเพียงการแสร้งว่าป่วยก็มิอาจพูดได้เต็มปาก เพราะหลายวันมานี้นางก็อ่อนล้าสะสมทั้งจากการเดินทางและการสืบหาความจริงมากมายที่ถูกซ่อนเอาไว้“ชายาชุนอ๋อง เชิญนั่ง”“ขอบพระทัยเพคะ” หลินหลานอิงวางห่อผ้าใบหนึ่งลงบนโต๊ะ “วันนี้หม่อมฉันมาเพราะของในห่อผ้านี้เพคะ”ในห่อผ้ามีบัญชีหลายเล่ม หลินหลานอิงอธิบายช้า ๆ ว่าผ้าไหมในนามร้านค้าผ้าฉางซิ่ง ถูกส่งผ่านร้านค้าชายแดนไปถึงเรือนของคุณชายสี่ แล้วแยกอีกสายไปจวนของฉินอ๋อง ไม่มีสายใดไหลเข้าคลังหลวง และทุกสายเกิดขึ้นหลังสิบกว่าวันก่อนเหตุลอบทำร้ายทั้งสิ้น“หม่อมฉันทราบเรื่องนี้มาสักพักหนึ่งแล้ว แต่ไม่กล้าบอกใคร เพราะคนที่เกี่ยว

  • เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม   ตอนที่ 30: คำสาบานของชายาชุนอ๋อง (1)

    ตอนที่ 30: คำสาบานของชายาชุนอ๋องตลอดสามวันที่หมิงจูหวงโฮ่วไม่อยู่ในวัง คนทั้งตำหนักคุนหนิงรู้เพียงว่านางประชวนหนัก เดิมทีข้ารับใช้ในตำหนักที่นางเรียกใช้ก็น้อยอยู่แล้ว การปิดข่าวเรื่องนี้จึงหาใช่เรื่องใหญ่ใด...นี่คือเรื่องที่นางจัดไว้ก่อนออกจากวัง กระนั้น การหายไปจากตำหนักสามวันนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก ช่วงที่ข่าวลอบทำร้ายหวังรั่วหวงตี้ยังร้อน การที่หวงโฮ่วไม่ปรากฏตัวเพียงวันเดียวก็ทำให้คนสงสัยได้ นางจึงต้องใช้อุบายสองอย่างอย่างแรกคือเรื่องปิดบังคนในวัง นางสั่งให้ประกาศตั้งแต่ก่อนออกจากวังว่านางเป็นไข้หนัก เพราะอดนอนดูแลเลี่ยงรุ่ยและคร่ำเครียดเรื่องสถานการณ์ชายแดน จึงงดว่าราชการจนกว่าอาการจะดีขึ้น ซึ่งทำให้ขุนนางส่งของเยี่ยมมาไม่ขาด แต่ทุกชิ้นถูกขันทีในตำหนักทำหน้าที่รับเอาไว้ ห้ามผู้ใดเข้าไปเยี่ยม หลังม่านในห้องบรรทมมีสาวใช้ที่มีตัวพอ ๆ กับนางนอนอยู่ แสร้งว่าหวงโฮ่วอยู่ในตำหนักจริง ๆ ตบตาทั้งคนในและคนนอกในเวลาเดียวกันอย่างที่สองคือเหตุผลที่ใช้ออกประตูวัง หวงโฮ่วออกไม่ได้ แต่นางกำนัลคนหนึ่งออกได้ ถางเป้ยและนางกำนัลอีกคนได้รับอนุญาตจากหวงโฮ่วให้กลับไปเยี่ยมญาติที่ป่วยอยู่นอกเมืองได้ ธรร

  • เล่ห์ร้าย รักต้องห้าม   ตอนที่ 29: พรมที่ถูกรื้อ

    ตอนที่ 29: พรมที่ถูกรื้อก่อนฟ้าสางของวันหนึ่ง สตรีสองคนและบุรุษสองคนในชุดชาวบ้านธรรมดาออกจากประตูเมืองหลวงแคว้นเยี่ยนโดยไม่มีผู้ใดสังเกตความจริงตั้งแต่ออกจากวังมาก็ไม่มีใครสังเกตเห็นนางแม้แต่คนเดียว...ความจริงหมิงจูหวงโฮ่วเช่นนางไม่ควรออกมานอกวังตามอำเภอใจ ทว่าในยามนี้นางมีเรื่องที่ต้องจัดการด้วยตัวเอง หากไม่ออกมาก็เกรงว่าจะไม่สำเร็จ จึงต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นให้มาช่วยนางปกปิดตัวตนในครั้งนี้ ซึ่งก็หาใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นคนที่รู้เห็นเรื่องของนางมาตั้งแต่ต้น ทว่าแสร้งไม่เห็นมาโดยตลอดคนที่นำหน้าคือกัวอิ่งหรง นางเปลี่ยนชุดเป็นผ้าฝ้ายหยาบสีน้ำตาล รวบผมด้วยปิ่นไม้ ใบหน้าที่เคยดูสง่างามแปรเปลี่ยนเป็นภรรยาพ่อค้าที่กำลังเดินทางไปเยี่ยมญาติ ผู้ที่เดินตามหลังคือเว่ยอวี้เฉิงลูกพี่ลูกน้องฝั่งมารดาของนางซึ่งเติบโตมาในตระกูลกัว เห็นทั้งนางและหวังเจินซานมาตั้งแต่ยังเยาว์ อีกทั้งยังเป็นผู้บัญชาการราชองครักษ์ที่ถูกหวังรั่วหวงตี้ซื้อตัวเอาไว้ จึงเป็นเหตุให้หวงตี้ต่างแคว้นเข้าออกวังหลวงของเยี่ยนได้ง่ายดายราวกับป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status