Mag-log in“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
จู่ ๆ ก็มีรถแท็กซี่คันหนึ่งมาจอดอยู่ตรงหน้า คนขับลดกระจกลงเอ่ยถามเป็นภาษาจีน มุกรดาเกิดอาการสตันไปหลายนาที อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เมื่อตั้งสติได้จึงรีบกดแอปแปลภาษาในโทรศัพท์แต่ก็ไร้ประโยชน์เพราะไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต “คือ...ฉัน...” มุกรดาพูดติดอ่างขึ้นมาทันทีทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษเป็นศูนย์ในเวลาเกิดเหตุฉุ
หลี่จวิ้นหยางลุกขึ้นเดินไปที่บาร์เล็ก ๆ ในห้องทำงาน ซึ่งเป็นห้องที่เขาจัดไว้สำหรับคลายเครียด คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อยคิดไม่ตกกับปัญหาที่คุณปู่ยื่นให้ จัดการเทน้ำสีอำพันลงไปประมาณเศษหนึ่งส่วนสามของแก้วก่อนจะยกขึ้นจรดริมฝีปากกระดกพรวดเดียวจนหมด ความขมเฝื่อนของมันไหลลงสู่ลำคอช่างอุ่นซ่านร้อนแรงพอ ๆ กับดีกร
สามสิบนาทีก่อนหน้านั้น... คุณชายใหญ่หลี่จวิ้นหยาง หรือ พงษ์ปกรณ์ วรนัยอัตถะวิกรม เป็นหลานชายบุญธรรมของตระกูลหลี่ ชายหนุ่มกำลังนั่งไขว่ห้างอ่านอะไรสักอย่างในไอแพดพลันเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูพร้อมกับร่างบุรุษหนุ่มบอดีการ์ดคนสนิทอย่างชุนไห่ “นายครับผมให้แดนนี่ไปรับผู้หญิงคนไทยที่ชื่อน้ำห
และนั่นเป็นสาเหตุที่เธอรับงานเอ็นฯ ระดับอินเตอร์ไกลถึงเกาะฮ่องกง รู้สึกตื่นเต้นและตกใจ ทำตัวไม่ถูกมันมีหลากหลายความรู้สึก ภาษาจีนที่เรียนก็ยังไม่ถึงครึ่งแต่ก็อุ่นใจเพราะมีแอปแปลภาษาน่าจะช่วยได้พอสมควร และยังพกหนังสือสนทนาชีวิตประจำวันไปด้วย ส่วนภาษาอังกฤษก็ได้บ้างประโยคง่าย ๆ ในเมื่อตัดสินใจแล้วก็ไป







