Masuk“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
“บ้าไปแล้วพูดเป็นเล่น ความรู้สึกอะไร อย่ามาทำเป็นเล่นนะ” “ความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอ ฉันกำลังพยายามหาคำตอบว่ามันคืออะไร ชัดเจนหรือยัง” “ฉันไม่เข้าใจ สัญญาระหว่างเรามันควรจบได้แล้ว ไม่มีอุ้มบุญ และคุณเองก็กำลังจะหมั้นหมายสัญญามันควรจะจบได้ไม่ใช่หรือคะ ฉันจะกลับเมืองไทยกลับไปด
“เป็นอะไร” น้ำเสียงห้วน ๆ ทำเอามุกรดามองค้อนไปหนึ่งกรุบ “ถามได้เป็นอะไรก็ว่าที่คู่หมั้นของคุณมาคุกคามฉันถึงที่นี่ แถมยังตบหน้าฉันอีก ดูถูกฉันสารพัด” มุกรดาพูดออกไปด้วยแรงโทสะ “แล้วไปพูดอะไรให้กู้หนิงอันโกรธล่ะ” หลี่จวิ้นหยางเดินมานั่งขอบเตียงตั้งใจจะฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้น
แก้มเนียนของมุกรดาเต็มแรงจนหน้าหันตามแรงพายุอารมณ์ที่คุกรุ่นจนห้ามไม่อยู่เพียะ!!!ซูเอ่อที่ยืนอยู่ข้างเพื่อนถึงกับตกตะลึงอ้าปากค้างไม่คิดว่าเพื่อนรักจะทำถึงขนาดนี้ กู้หนิงอันเป็นคุณหนูเรื่องมากคนหนึ่ง หยิ่งในศักดิ์ศรี ที่สำคัญกล้าได้กล้าเสีย เอาแต่ใจตามประสาลูกหลานคนรวย ถึงเธอจะไม่ได้เห็นด้วยที่
มุกรดาตื่นมาตอนสาย ๆ หลังจากบทรักอันเร่าร้อนผ่านพ้นไป เธอออกมานั่งตรงระเบียงจุดที่มองเห็นโรงเรือนกระจกที่ปลูกไม้ประดับจึงเดินเข้าไปสำรวจไม่น่าเชื่อว่ารองประธานหลี่จวิ้นหยางจะมีอารมณ์สุนทรีย์กับเขานึกว่าจะมีแต่ทำหน้าดุเสียอีกเธอเดินเล่นชมไม้ประดับหลากหลายพันธุ์บางต้นออกดอกเล็ก ๆ น่ารักหลากสีสันบรรยา







