Home / โรแมนติก / เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก / บทที่ 47 ความสุขเปี่ยมล้น

Share

บทที่ 47 ความสุขเปี่ยมล้น

last update Last Updated: 2026-02-10 17:56:05

อุ๊บ อ้วก แหวะ

เสียงเอะอะดังสนั่นจากห้องน้ำ ปลุกร่างเล็กบนเตียงขนาดคิงไซซ์สะดุ้งจากการหลับใหล แก้มห
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก    บทส่งท้าย

    สายลมพัดพลิ้วกระทบผิวกายของคนกำลังยืนชมความสวยงามของคลื่นทะเลเบื้องหน้า นานแค่ไหนแล้วนะที่เหตุการณ์เลวร้ายในอดีตค่อย ๆ เลือนรางออกจากสมองถูกแทนที่ด้วยความรักของควินตันมอบให้ เธอแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำสิ่งเหล่านั้นเคยผ่านเข้ามาในชีวิตช่วงระยะหนึ่งหลายปีผ่านมานี้ เธอมีความสุขมากได้อยู่ร่วมกับควินตันและลูกสองคนซึ่งเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจ พวกเขาไม่เคยทำให้เธอเดียวดายสักนิด“เวย์ คาร่า”แก้มหวานหันมองลูกทั้งสองกำลังก่อทรายสร้างปราสาท เธอเคยเห็นภาพเหล่านั้นในห้วงความฝันตอนหลับใหลจากภาวะเจ้าหญิงนิทรา คาดไม่ถึงสิ่งนั้นจะเป็นเหมือนตัวบอกเหตุการณ์ในอนาคตตอนฟื้นหลังจากสลบเป็นเดือน สิ่งแรกที่เธอมองหาคือลูกทั้งสองคนแต่พอได้เห็นเวกัสในวัยหนึ่งขวบกว่า เธอแอบเศร้านิดหน่อย นั่นหมายความว่าเด็กผู้หญิงที่เธอเคยเห็นในความฝันดันไม่มีอยู่จริงเพราะเหตุนั้นจึงไม่ปฏิเสธการมีลูกคนที่สองอย่างควินตันขอร้อง เนื่องจากเธออยากเจอเด็กผู้หญิงคนนั้น เธอไม่เคยบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย“ทำอะไรตรงนี้ครับ” ควินตันเดินมาสวมกอดแก้มหวานจากด้านหลัง ริมฝีปากหยักประทับจูบหนัก ๆ ข้างพวงแก้มขาวเนียน“ไปไหนมาคะ” เอี้ยวคอมองหน้า

  • เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก    บทที่ 47 ความสุขเปี่ยมล้น

    อุ๊บ อ้วก แหวะเสียงเอะอะดังสนั่นจากห้องน้ำ ปลุกร่างเล็กบนเตียงขนาดคิงไซซ์สะดุ้งจากการหลับใหล แก้มหวานลืมตาขึ้นเชื่องช้าพลางวาดวงแขนข้างกายก่อนพบความว่างเปล่า“ไม่อยู่เหรอ”อ้วก อ้วก แหวะเสียงอาเจียนดังต่อเนื่องจากห้องน้ำ ทำให้แก้มหวานฉุกคิดขึ้นได้และเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงตรงไปยังที่มาของเสียง“เฮียควิน” เธอมองแผ่นหลังกว้างของสามีซึ่งเขากำลังโก่งคออาเจียนหน้าอ่างล้างหน้าที่มีกระจกบานใหญ่ ไม่รอช้าช่วยลูบแผ่นหลังแกร่ง“หวานครับ เฮียไม่ไหว” ควินตันหมุนตัวหันมาโอบกอดแก้มหวาน ซบหน้ากับไหล่บอบบาง เขารู้สึกวิงเวียนศีรษะราวกับรอบกายเคลื่อนไหว“ไปหาหมอดีไหมคะ” สองสามวันมานี้ควินตันอาเจียนทุกเช้า บางครั้งก็เหม็นกลิ่นอาหารจนเธอรู้สึกสงสารสามีเหลือเกิน“ไม่เป็นไรครับ เฮียพักนิดหน่อยคงดีขึ้น”“ออกไปข้างนอกกันเถอะ” เธอพยุงคนตัวโตออกจากห้องน้ำไปยังปลายเตียง“มานั่งตรงนี้สิครับ” เขาตบพื้นที่ว่างด้านข้างให้เธอนั่งลง“ไปหาหมอดีไหมคะ เฮียควินเป็นแบบนี้สองสามวันแล้ว หวานเป็นห่วง” พูดพลางหย่อนก้นนั่งลง“ไม่ดีกว่าแค่อยู่ใกล้หวานก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว” เอียงศีรษะซบหัวไหล่ภรรยาสาวก่อนกุมมือเรียว“หวานเป็นห่วงนี

  • เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก    บทที่ 46 เคลียร์หัวใจกัน

    ควินตันอุ้มคนตัวเล็กที่นอนขี้เซาออกจากห้องน้ำหลังจากพาไปชำระร่างกาย แล้ววางบนเตียงอย่างทะนุถนอมก่อนแต่งกายให้เธอเรียบร้อยจากนั้นตนเองไปแต่งตัวต่อและกลับมานอนตะแคงข้างมองหน้าแม่ของลูก“ขอบคุณที่กลับมานะครับ” จุมพิตหน้าผากเกลี้ยงเกลา หากเหตุการณ์ครั้งนั้นพรากเธอไปจากเขา หัวใจของเขาคงพังยับเยินไม่มีชิ้นดีแน่นอนและคงรู้สึกผิดกับเธอตลอดกาลสิ่งที่เขาทำตอนนี้แม้อาจจะไม่สามารถชดเชยในอดีตที่ผ่านมา ทว่าสิ่งเหล่านั้นเขาจะนำมาเป็นบทเรียนไว้คอยเตือนใจไม่ให้ทำผิดซ้ำกับเธออีกครั้งคนเราสามารถทำผิดกันได้อยู่ที่ว่าพร้อมปรับปรุงเพื่อคนรักหรือไม่“เฮียรักหวาน” ควินตันโอบกอดคนตัวเล็กก่อนเข้าสู่ห้วงนิทรา หลังจากเจ็บปวดมานานจากนี้ชีวิตเขาและเธอจะเต็มไปด้วยความสุข ขอแค่เธออยู่เคียงข้างไม่ว่าอุปสรรคใดพร้อมฝ่าฟันไปด้วยกันสองสัปดาห์ต่อมา เท้าเล็กบังเอิญเดินผ่านห้องทำงานของควินตันและเห็นว่าประตูเปิดแง้มไว้จึงหยุดชะงัก เธอเดินเข้าข้างในเพราะได้ยินเสียงของตกแรงมากเนื่องจากควินตันเปิดประตูหน้าต่างทิ้งไว้หญิงสาวมองไปยังภาพวาดที่คว่ำหน้าบนพื้น ไม่รอช้าจะหยิบขึ้นมาดูและเป็นอย่างเธอคาดเดาไว้ไม่ผิด ภาพนั้นคือภาพวาด

  • เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก    บทที่ 45 ค่ำคืนเร่าร้อน Nc+

    หลังจากแก้มหวานฟื้นจากภาวะเจ้าหญิงนิทรา เธอรักษาตัวอยู่ที่เกาะส่วนตัวระยะหนึ่ง ก่อนกลับอยู่เรือนหอตามเดิม ชายหนุ่มให้เธอย้ายมาอยู่ด้วยกันส่วนธุรกิจร้านดอกไม้เธอไปดูแลเป็นครั้งคราวคราแรกควินตันไม่อยากให้แก้มหวานทำงาน เพราะสามารถเลี้ยงเธอกับลูกได้อย่างสบาย แต่เธอปฏิเสธเนื่องจากการเปิดร้านดอกไม้คือสิ่งที่ใฝ่ฝันและรัก เขาเลยยอมตามใจแอ๊ด!ควินตันละสายตาจากแท็บเล็บในมือพลางช้อนตามองภรรยาที่เปิดประตูเข้ามาในห้องนอนด้วยหน้าตาแง่งอน เธอเดินมานั่งข้างเขา“ทำหน้าแบบนี้เพราะลูกชายตัวดีใช่ไหม” ว่าพลางวางของในมือและยกมือหนาแตะแก้มขาวเนียน“ใช่ค่ะ เหมือนลูกไม่ต้องการหวานแล้ว” ตั้งแต่เวกัสเริ่มมีห้องเป็นของตัวเอง เด็กน้อยไม่กลัวการนอนคนเดียว แถมยังไม่สนใจแม่อย่างแก้มหวาน คนติดลูกแบบเธออดน้อยใจไม่ได้“หวาน” เอ่ยเรียกด้วยเสียงสุดเซ็กซี่ สายตาหื่นกามชำเลืองมองลำคอระหงก่อนมองเนินอกคืนนี้เธอใส่ชุดนอนเดรสกระโปรงสายเดี่ยว ปลุกความดิบเถื่อนในตัวควินตันได้ดี คนอดอยากมานานอยากจะกลืนกินคนตัวเล็กเสียประเดี๋ยวนี้ ก่อนหน้านี้ต้องหักห้ามใจตัวเองไม่ให้รังแกเธอเพราะเพิ่งหาย แต่คืนนี้เขาต้องทบต้นทบดอกที่สำคัญเขาอยา

  • เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก    บทที่ 44 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ

    “คุณควินตันคะ กอดแน่นไปแล้ว” หมัดเล็กทุบแผ่นหลังกว้างแผ่วเบา“ขอโทษครับ เฮียดีใจไปหน่อย” ควินตันปล่อยคนตัวเล็กเป็นอิสระ ส่งยิ้มหวานโปรยเสน่ห์แก่แม่ของลูก คนกำลังมองถึงขั้นใจเต้นตึกตักเพราะเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเขายิ้มเช่นนั้นใบหน้าจิ้มลิ้มเบือนไปอีกทาง ก่อนหยุดชะงักกับลูกชายตัวน้อยกำลังนอนหลับปุ๋ยอย่างน่าเอ็นดู‘เขาคงรู้แล้วสิว่าเวย์เป็นลูกของเขา’ เธอพูดในใจพลางเหลือบมองเขานิดหน่อย“มีอะไรครับ ทำไมทำหน้าอย่างนั้น” ฝ่ามือใหญ่ประคองดวงหน้าสวยพร้อมประสานสายตาคมกับดวงตากลมโต“เรื่องเวย์ค่ะ คุณรู้แล้วใช่ไหม” เอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“เฮียรู้แล้วครับ ขอโทษที่เมื่อก่อนไม่เคยใส่ใจหวานเลย” ว่าพลางทาบริมฝีปากอุ่นลงบนหน้าผากกลมกลึง เขาจะไม่ขอย้อนเวลากลับไปอดีตแต่จะทำปัจจุบันให้ดีที่สุด“หวานผิดเองที่ไม่เคยบอกคุณ”“อย่าโทษตัวเองนะครับ” นิ้วเรียวแกร่งลูบปากอมชมพูอย่างหลงใหล เขาอยากชิมความหวานจากปากนุ่มนี้จังแต่ต้องหักห้ามใจเพราะเธอเพิ่งฟื้นขึ้น หนำซ้ำยังมีหลายเรื่องที่อยากพูดคุย“หวานหิว” อยู่ ๆ แก้มหวานบอกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย คนตัวโตทำหน้าเหวอก่อนเผยยิ้มเอ็นดูแก่ภรรยาสาว“เฮียไปเอาอาหารมาให้นะค

  • เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก    บทที่ 43 ในที่สุดเธอก็กลับมา

    เสียงคลื่นกระทบชายฝั่งทำให้ผ่อนคลายแก่คนได้ฟัง แสงแดดในช่วงสายสาดส่องเข้ามาในห้องนอนที่มีร่างอรชรของแก้มหวานหลับสนิทบนเตียงขนาดคิงไซซ์วันนี้ควินตันมีความจำเป็นต้องออกจากเกาะ จึงไม่ได้มานั่งเฝ้าคนตัวเล็กดั่งวันวาน นางพยาบาลเข้ามาเปลี่ยนถุงน้ำเกลือเสร็จก็จากไป ปล่อยให้แก้มหวานพักผ่อนตามสบายโดยทุกคนในบ้านต่างไม่มีใครล่วงรู้ ขณะนี้เปลือกตาบางของคนบนเตียงเริ่มขยับทีละนิด นาทีต่อมาตามด้วยนิ้วเรียว“อื้อ แสบตา” เธอรีบปิดตาอีกครั้งหลังจากลืมตาขึ้นพบกับแสงสว่างจ้าไม่คุ้นเคย พยายามเบิกขึ้นใหม่ซึ่งใช้เวลาค่อนข้างนานหลายนาทีเพราะยังไม่ชินกับบรรยากาศรอบกาย“นี่ที่ไหน” นัยน์ตาคู่หวานมองเพดานห้องแปลกตาอย่างไม่เคยเห็นมาก่อนความรู้สึกตอนนี้ราวกับตัวเองหลับใหลไปนาน ไม่รู้ระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำไมทุกอย่างถึงดูเปลี่ยนและเหตุการณ์ในสมองกลับเลือนราง“ทะเลเหรอ” ปรายตามองข้างนอกหน้าต่าง เธออยากพยุงกายลุกขึ้นนั่งทว่าร่างกายอ่อนล้าเหลือเกินเหมือนไม่ได้ขยับนานเธอกวาดสายตามองรอบห้องซึ่งมีแค่ความว่างเปล่า ไม่มีใครสักคนเลยพอจะสอบถามหรือพูดคุย ขณะนี้ทั้งสับสนและมึนงง“มี้” เสียงเล็กแสนคุ้นเคยเดินเข้ามาพร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status