Masukน้ำใส ค่อยๆ ปรือขนตางอนขึ้นอย่างช้าๆ ...หล่อนรู้สึกมึนศีรษะเล็กน้อย มือเรียวค่อยๆ จับหน้าผากมนของเธอ แล้วส่ายมันไปมาเล็กน้อย นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วนะ..ยังดีที่วันนี้เป็นวันหยุด เธออยู่ในช่วงลาพักผ่อนพอดี หัวหน้างานอนุญาตให้ทีมงานของหล่อนหยุดพักเป็นเวลา สิบห้าวัน นี่เพิ่งจะเป็นวันเริ่มต้นของการพักผ่อนเอง ทำไมมันไม่ค่อยจะสู้ดีนักนะ ปวดหัวจัง.....
.....จ๊อกๆ ++ เสียงท้องเจ้ากรรมของเธอร้องเรียกอาหารให้ตกถึงมัน ทำให้หล่อนต้องเหลือบมองนาฬิกา... "โหนี่..สิบเอ็ดโมงแล้วเหรอ อุ๊ย..ว้าย!!! .ด้วยความที่หญิงสาวลืมตัวรีบร้อนลุกขึ้นพรวดพราด ทำให้เท้างามเหยียบสะดุดผ้าห่มที่พันร่างงามหลุดหล่นลงพื้น...ใบหน้าเรียวงามก็ปรากฏสีแดงระเรื่อบนพวงแก้มเนียนนั้น เมื่อหล่อนเงยหน้าไปเห็นใบหน้าหล่อคมของคนตัวโตที่ยืนอมยิ้ม หลังพิงผนังห้องแถวๆ ประตูห้องน้ำ...
“บะ บ้า...” น้ำใส อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หล่อนไม่รู้จะพูดอะไรออกไปแก้เขิน หล่อนสบทใส่คำนั้นออกมา พร้อมกับจะเดินผ่านหน้าชายหนุ่มเพื่อไปทำกิจธุระในห้องน้ำ
“ดะ..เดี๋ยวซิ...จะรีบไปไหนยายห้าว อายเหรอ” เควิ่น รีบพูดกับร่างบางที่กำลังจะเดินผ่านเขาเข้าห้องน้ำ โดยใช้ลำแขนแกร่งพาดกั้นประตูไว้...
“นายอย่าเล่นนะ...ฉันจะรีบอาบน้ำ ...ฉันหิว” น้ำใส พูดใส่ใบหน้าคมที่ตอนนี้ส่งสายตาและท่าทางแสนจะยียวนกวนประสาทหล่อนเป็นที่สุด
“อาบด้วยได้ป่าว.....” เควิ่นพูดตามที่ใจนึกคิด เขาจะอาบน้ำอยู่เหมือนกัน อาบเสร็จจะได้กินข้าวที่เขาจัดเตรียมไว้แล้วที่โซนห้องครัว
“นายจะบ้าเหรอ อาบเองเหอะ คนลามก...” น้ำใส หลับหูหลับตาต่อว่าชายหนุ่ม คนบ้าจะอาบน้ำด้วยกันได้ยังไง แค่เมื่อกี้ หล่อนยังอายเขาแทบแย่
“งั้นเธอก็พูดดีๆ ก่อน แล้วก็เอาแบบเพราะๆ ด้วย” เควิ่น แกร้งหยอกเย้าหล่อน เวลาเห็นหล่อนหัวฟัดหัวเหวี่ยงเขารู้สึกชอบใจ ในทุกกิริยาที่เป็นหล่อน
หญิงสาวใบหน้าแดง ด้วยความเขิน เขาจะให้หล่อนพูดเพราะ พูดดีๆ หล่อนพูดกับเขาเป็นซะที่ไหนหละ แต่เพื่อเป็นการตัดปัญหา...
“พี่เควิ่นขา ช่วยหลบน้ำใสหน่อยได้ไหมค่ะ น้ำใสกะ.....อื้ออ.” ประโยคสุดท้ายนี้มันไม่สามารถหลุดรอดออกมาได้ ก็ปากเรียวบางของหล่อนถูกปากหนาหยักของชายหนุ่มปะกบปิดกั้นมันไว้ทันที
เควิ่น อดใจไว้ไม่ไหว เมื่อใบหน้างามของยายห้าวของเขา ลอยหน้าลอยตาพูดประโยคนั้นออกมา โดยน้ำเสียงและกิริยาท่าทาง มันน่าหมั่นใส้เป็นที่สุด ,,,,,,อืมมมม.!!! .....เสียงครางอย่างชอบใจออกมาจากลำคอหนา เมื่อลิ้นร้ายของเขาเข้าไปดูดซับความหอมหวานภายในโพรงปากนั้นอย่างง่ายดาย ลิ้นทั้งสองมันเกี่ยวกวัดรัดรึงกันไปมาอย่างดูดดื่ม ร่างบางของน้ำใส ตอนนี้ถูกประคองด้วยลำแขนแกร่ง
....อื้ออ เสียงประท้วงจากลำคอของร่างบาง เมื่อร่างหนาออกแรงดึงร่างแน่งน้อยเข้าสู้อ้อมกอดของเขาอย่างง่ายดาย...แต่เดิมมือบางของหญิงสาวเกาะกุมปมผ้าห่มไว้มิให้มันเลื่อนหลุดออกมาอีก ตอนนี้ลำแขนเรียวของหญิงสาวเลื่อนไปโอบลอบลำคอแกร่งไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว....จู๊บบบ...อ่าส์ ชายหนุ่มถอดถอนริมฝีปากของเขาจากเรียวปากบางสีสวยนั้น อย่างน่าเสียดาย...
“แล้วสรุปผมอาบด้วยได้ไหม....ที่รัก” เควิ่น ก้มกระซิบเสียงแหบพร่า ชิดใบหน้างามแสนสวยตรงหน้าเขานี้ ชายหนุ่มโอบรอบเอวคอดกิ่วของร่างบางไว้แน่น เขาไม่ปล่อยให้ตัวเองรอคำตอบนาน
“อ๊ะ..นะ..นี่....นาย” ร่างบางตกใจพูดออกมาตะกุกตะกัก เมื่อเรือนร่างงามของหญิงสาวถูกกวัดขึ้นแนบอก แล้วพาร่างงามเดินเข้าห้องน้ำไปเสียดื้อๆ
เขามองใบหน้างามยายห้าวของเขาด้วยความเอ็นดู เพราะตอนนี้เจ้าหล่อนแสนจะว่าง่ายไปหมด เขาอุ้มร่างงามอันเปลือยเปล่ามายืนใต้ฝักบัว แล้วรีบปลดเสื้อผ้าตัวเองออกโดยเร็ว สายน้ำเย็นที่มันไหลออกมาปะทะร่างของทั้งสองร่างตอนนี้ มันเริ่มจะเป็นน้ำอุ่น แล้วก็เริ่มจะร้อนในที่สุด
น้ำใส ไม่กล้ามองต่ำลงไปกว่านั้น หล่อนอายแทนชายหนุ่มที่ตอนนี้ท่อนร่างของเขามันก็เปลือยเปล่าเช่นกัน หญิงสาวเงอะๆ เงิ่นๆ ไม่เป็นตัวของตัวเอง แล้วใครมันจะเป็นได้หละ หล่อนอายเขานะจะหยิบจับอะไรก็ไม่คล่องตัวไปหมด หล่อนจึงเลือกที่ยืนหันหลังให้เขามากกว่า...... ซ่า.ๆ .ซ่าๆ ........
...อ๊ะ...อื้อ....น้ำใส ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้งเมื่อสองเต้างามของหล่อนถูกฝ่ามือหนาเข้ากอบกุมโอบอุ้มมันจากทางด้านหลัง...หล่อนดิ้นรนขัดขืนเล็กน้อย
"อย่าดิ้นซิผมจะถูสบู่ให้....” เควิ่นก้มกระซิบตรงซอกคอขาวจากด้านหลัง ทำเอาหญิงสาวซ่านสยิวไปหมด สิ้นเสียงของชายหนุ่ม ปากหนาก็กดจุมพิตผิวผ่องตรงซอกคอทันที ฝ่ามือทั้งสองข้างก็ลูบไล้เค้นคลึงเต้างามไปมาจนเกิดเป็นฟองสบู่ขาวสะอาดตา.
“.....อืออออ....อา....” น้ำใส เงยใบหน้างามขึ้นพ่นเสียงครางขึ้นใส่เพดาน หล่อนรู้สึกเหมือนมันถูกปลุกอารมณ์ปรารถนาจากภายในอีกแล้ว ร่างกายงามตอนนี้มันร้อนระอุไปหมด แม้สายน้ำจากฝักบัวที่มันรินรดร่างงามของหล่อนก็ไม่สามารถดับความร้อนได้...
เควิ่น รู้สึกหลงใหลได้ปลื้มกับร่างบางตรงหน้านี้ที่สุด ไม่รู้ทำไมเวลาเขาอยู่ใกล้หล่อน เขาถึงอยากสัมผัสเรือนร่างอรชรของหล่อนเป็นที่สุด ทำไมกับผู้หญิงคนอื่นถึงไม่เป็นเช่นนี้ เขาหวงแหนร่างบางนี้ อย่าบอกนะว่าเขาหลงรักหล่อนเข้าแล้ว....
ชายหนุ่มค่อยๆ เลื่อนเรียวปากหยัก กดจุมพิตแผ่นหลังเนียนละเอียดอย่างหนักหน่วง เขาเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ ตามลำตัวขาวสร่าง เขาจูบซับความหอมหวานจากเรือนร่างงามนี้เรื่อยมา จนถึงแก้มก้นอันงามงอนนี้....อ่าส์...ร่างบางอ่อนระทวยไปหมดจนยืนแทบไม่อยู่ หล่อนใช้ข้อมืองามยึดกับผนังห้องไว้แน่น...
...อุ้ยยย....อื้อ...ร่างงามร้องอุทานอย่างตก เมื่อชายหนุ่มก้มแหวกกลีบกุลาบงามกลางกายสาวของหล่อน เขาใช้นิ้วร้ายแหวกกลีบกุหลาบงาม แล้วลูบไล้กลีบอันอวบอูมนั้นไปมา น้ำหวานกลางกลีบถูกผลิตออกมาย่างท่วมท้น เขารับรู้ได้ถึงความเหนียวหนืดของมัน....
...อืมมมม..อ่าส์...ชายหนุ่มครางออกมาในลำคอ เมื่อเขาส่งนิ้วร้ายที่ยาวที่สุดเข้าไปสำรวจร่องกุหลาบงามอันน่าหลงใหลนี้ ....ซู๊บบบ....จ๊วบบบ...ขณะที่นิ้วร้ายวิ่งเข้าออกตรงซอกกลางกลีบนั้น ริมฝีปากบางและเรียวลิ้นร้อนก็ทำหน้าที่ดูดดึงน้ำหวานจากภายใน..
“...อา อ่าส์...” น้ำใส ครางออกมาอย่างสุขสม หล่อนมีความสุขทุกครั้งที่เขาปรนเปรอรักให้กับหล่อน ไม่รู้ว่าอาจเป็นเพราะอารมณ์หลงใหลชั่วครู่หรืออะไรก็ตาม ร่างงามบิดเร้าไปมาตามแรงส่งที่ชายหนุ่มส่งผ่านปลายน้ำร้ายนั้น
...อ๊า..อ้ายย...เสียงกรีดร้องจากร่างบางส่งออกมาเรียวปากบางนั้น เมื่อซอกกลีบกุหลาบงามของหล่อนถูกแทนที่ด้วยเนื้อกายแกร่งกำยำนั้นแทนนิ้วแสนร้ายกาจ เขาค่อยๆ กดสะโพกสอบเข้าหาบั้นท้ายงอนงามนั้นอย่างเบามือ.... เชื่องช้า.... แสนจะเนิบนาบ
“อืมมมม...ซีสสส....โอ้ววว.....” ร่างหนาครางออกมา เสียงแหบพร่า เมื่อสะโพกหนากระทบเข้ากับสะโพกผายนั้นตามจังหวะและอารมณ์ปรารถนาจากภายในกายแกร่งของเขา เขาเหมือนถูกมนต์สะกดให้หลงใหลในร่างบางนี้
**...ยายห้าว....**เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว...น้ำใส!!!! เขานึกในใจ...ตับ ตับ ตับ.+++...เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องน้ำ ความร้อนจากอารมณ์รักของทั้งสองมันแทรกผ่านความเย็นของสายน้ำจากฝักบัวที่ชื่นฉ่ำนั้น.!!! .อ้ายยย...โอ้ววว..!!! ..เสียงครางของหนุ่มสาวครางออกมาพร้อมกัน ร่างทั้งสองร่างก็เกร็งกระตุกออกมาพร้อมกัน เป็นสัญญาณบอกว่าทั้งสองไปถึงฝั่งฝันแล้ว...
ชายหนุ่มถอดถอนกายแกร่งออกมาอย่างแผ่วเบา เขาตะกองจับร่างบางให้หันมามองหน้าเขา มือหนาทั้งสองข้างตะกองใบหน้าสวยของหญิงสาวให้หยุดมองตรงหน้าเขานี้ ฝักบัวหยุดไหลตอนไหนไม่มีใครรู้ อาจเป็นเพราะมือของร่างบางไปถูกหรือเผลอปิดมันหล่อนไม่รู้ แต่หล่อนรู้เพียงว่า ชายหนุ่มหล่อตรงหน้าหล่อนนี้ทำให้หัวใจหล่อนเต้นไม่เป็นจังหวะอีกแล้ว....
“เจ็บไหม...ฮึม” น้ำเสียงอ่อนโยนและดวงตาที่ไหวระริกมันฟังดูแปลกๆ ชอบกล ร่างบางไม่ตอบ เพียงแต่ส่ายศีรษะมนเบาๆ ไปมา หล่อนหลบตาไม่กล้ามองดวงตาสีเข้มนั้น ทำไมเขาถึงดูอ่อนโยนกับหล่อนถึงเพียงนี้หละ หรือเขาจะหลอกเราให้หลงใหลได้ปลื้มไปกับเขา
จุ๊บ!!! ปากหนากดจุมพิต ปลอบหญิงสาวบนหน้าผากมนนั้นด้วยความหวงแหน
“อาบน้ำเสร็จแล้วไปกินข้าวกันนะ..ผมเตรียมไว้แล้ว” ประโยคนี้น้ำเสียงของเขาก็เช่นกัน หล่อนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลย..ผู้ชายเฉยชาคนนี้มีโมเม้นแบบนี้ด้วย......>>>>>
....หลังจากที่น้ำใส ตัดสินใจพูดอย่างเด็ดขาดเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปแล้ว หล่อนก็นั่งทอดอารมณ์อยู่สักพัก ก่อนที่จะมีรถเก๋งหรูคันสีเพลิง จอดเทียบ แล้วรับหล่อนไป“เป็นอะไรหรือน้ำ แล้วนี่มานั่งทำไมอยู่แถวนี้ เหรอจะมาหาพี่ ...ฮ่าๆ ๆ ๆ” วินไทย แกล้งเย้าหญิงสาวเล่น เขาตกใจและก็ดีใจในคราวเดียวกันที่หญิงสาวคนที่เขาหมายปอง โทรหาเขา แต่ที่แปลกใจก็คือเวลาดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้หล่อนมีเรื่องเดือดร้อนอะไร หรือว่าหล่อนจะเมา แต่เขาก็รีบบึ่งรถมายังที่นี่ทันที ซึ่งบ้านของเขากับจุดที่หล่อนอยู่นั้นมันก็ไม่ไกลกันนัก......“เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่วิน บังเอิญมางานเลี้ยงแถวนี้ แล้วเพื่อนมันรีบกลับไปทำธุระ น้ำก็เลยโทรหาพี่วินนั้นแหละค่ะ...อีกอย่างแท็กซี่ก็ไม่ผ่านมาสักคัน” น้ำใส โกหกคำโตให้คนที่เป็นเจ้านาย แล้วก็เป็นพี่ร่วมสถาบันเดียวกันฟัง หล่อนคิดอะไรไม่ออก หล่อนไม่อยากจะกลับคอนโด กลัวว่าคนตัวโตจะยังอยู่หล่อนไม่อยากเห็นหน้าเขาและคุยกับเขาในตอนนี้“อ๋อ..แล้วให้พี่ไปส่งไหนหละ...” วินไทยถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้“นอนบ้านพี่วินได้ไหมค่ะ..พรุ่งนี้เราก็ต้องเดินทางไปบ้านน้ำที่หัวหินกันไง” น้ำใส ออกความเห็น คำนั้นทำเอาชายห
เควิ่น ยืนรอ น้ำใส ที่แต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ที่ห้องแต่งตัวในร้านเสริมสวย ก่อนถึงสถานที่จัดงานไม่ไกลนัก ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ดูเรียบหรู ในแบบสไตล์ของชายหนุ่มชอบ เขายืนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เขาบังคับเจ้าหล่อนให้อาบน้ำ แล้วให้เตรียมตัวมากับเขาให้จงได้ เขาต้องขู่ยายห้าวของเขาว่าหากไม่รีบอาบน้ำ เขาจะไปอาบให้ เท่านั้นและหล่อนจัดการเสร็จภายใน สิบนาที........“คุณเควิ่นคะ..คุณน้ำใส มาแล้วคะ...” ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น สิ้นเสียงหของญิงสาวเจ้าของร้านเสริมสวยนั้น ก็ปรากฏ หญิงสาวร่างระหงส์ ในชุดราตรีสีทองรัดรูปเปิดไหล่ เผยผิวสีเหลืองนวลละเอียด ผมยาวถูกรวบตึง เผยใบหน้าเรียวสวยหวานนั้น ....หญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นี่คือยายห้าวของเขาหรือเนี๊ยะ เขามีเมียสวยขนาดนี้เลยหรือเนี๊ยะ หล่อนดูสวยหวาน น่าถะนุถนอมเป็นที่สุด......“คุณเควิ่นค่ะ ๆ คุณน้ำใสมายืนรอพร้อมแล้วคะ..” เสียงพนักงานเรียกเตือนสติชายหนุ่มให้หลุดออกจากผะวัง ชายหนุ่มแทบหยุดหายใจ เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ภาพหญิงสาวที่งามอย่างกับนางฟ้าตรงหน้าเขานี้....
....หลังจากอาบน้ำเสร็จ เควิ่นก็นำ น้ำใสไปทานข้าวมื้อแรกของวันนี้ โดยชายหนุ่มซื้อมาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อเช้า เขาจัดแจงทุกอย่างไว้พร้อม ชายหนุ่มทำยังกับเป็นบ้านของตัวเขาเอง หยิบจับนู่นนี่นั่นได้อย่างคล่องตัว ดูจากการเลือกใช้ของ เขาเหมือนจะชอบทำอาหารนะ ซึ่งต่างกับหล่อนลิบลับ มีห้องครัวก็เหมือนมีห้องไว้สำหรับเก็บของ ทุกอย่างสำเร็จรูป แช่แข็ง ฟีตไว้อย่างเรียบร้อย จะกินอะไรก็เอาไปเข้าไมโครเวปก็เท่านั้น ....เรานั่งทานข้าวกันอย่างเงียบๆ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา แต่ชายหนุ่มจะลอบแอบมองยายห้าวของเขาอยู่เนืองๆ สงสัยหล่อนจะหิวแฮะ นั่งก้มน่าก้มตากิน โดยไม่สนใจอะไรเลย เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ เงยหน้ามาคุยกันหน่อย เควิ่นนึกในใจ....“เอ่อ...น้ำ..พรุ่งนี้ไปไหนหรือเปล่า..” เขาอดรนทนไม่ไหวแล้ว มันเงียบเกินไป จึงตัดสินใจเปล่งเสียงถามคำถาม โดยที่ต้องการคำตอบแบบจริงจัง“เอ่อ..ฉัน...เอ่อ...” ร่างบางแสร้งกรอกตาไปทางอื่น หล่อนกำลังคิดว่าหล่อนจะบอกเขาดีไหมว่า พรุ่งนี้ ทีมงานของเรานัดเที่ยวที่หัวหิน โดยพวกนั้นจะไปพักบ้านหล่อน.......“พะ พรุ่งนี้ ฉะ ฉันมีธุระหนะ..นายมีอะไรเหรอ.” น้ำใส ตัดสินใจโกหกชายหนุ่มไปคำโต ก็ม
น้ำใส ค่อยๆ ปรือขนตางอนขึ้นอย่างช้าๆ ...หล่อนรู้สึกมึนศีรษะเล็กน้อย มือเรียวค่อยๆ จับหน้าผากมนของเธอ แล้วส่ายมันไปมาเล็กน้อย นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วนะ..ยังดีที่วันนี้เป็นวันหยุด เธออยู่ในช่วงลาพักผ่อนพอดี หัวหน้างานอนุญาตให้ทีมงานของหล่อนหยุดพักเป็นเวลา สิบห้าวัน นี่เพิ่งจะเป็นวันเริ่มต้นของการพักผ่อนเอง ทำไมมันไม่ค่อยจะสู้ดีนักนะ ปวดหัวจัง..........จ๊อกๆ ++ เสียงท้องเจ้ากรรมของเธอร้องเรียกอาหารให้ตกถึงมัน ทำให้หล่อนต้องเหลือบมองนาฬิกา... "โหนี่..สิบเอ็ดโมงแล้วเหรอ อุ๊ย..ว้าย!!! .ด้วยความที่หญิงสาวลืมตัวรีบร้อนลุกขึ้นพรวดพราด ทำให้เท้างามเหยียบสะดุดผ้าห่มที่พันร่างงามหลุดหล่นลงพื้น...ใบหน้าเรียวงามก็ปรากฏสีแดงระเรื่อบนพวงแก้มเนียนนั้น เมื่อหล่อนเงยหน้าไปเห็นใบหน้าหล่อคมของคนตัวโตที่ยืนอมยิ้ม หลังพิงผนังห้องแถวๆ ประตูห้องน้ำ...“บะ บ้า...” น้ำใส อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หล่อนไม่รู้จะพูดอะไรออกไปแก้เขิน หล่อนสบทใส่คำนั้นออกมา พร้อมกับจะเดินผ่านหน้าชายหนุ่มเพื่อไปทำกิจธุระในห้องน้ำ“ดะ..เดี๋ยวซิ...จะรีบไปไหนยายห้าว อายเหรอ” เควิ่น รีบพูดกับร่างบางที่กำลังจะเดินผ่านเขาเข้าห้องน้ำ โดยใช้ล
น้ำใส ตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม ทำไมเขาดูเอาแต่ใจขนาดนี้นะ นี่อุ้มหล่อนมาแบบนี้ ได้ไง เธอไม่ยอมแน่ "อ้ายยย...นี่ๆ ๆ " หล่อนกระหน่ำกำปั้นน้อยลงบนลำแขนแกร่ง แต่ด้วยความที่หญิงสาวดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้หล่อนไม่มีแรงมากเท่าที่ควร.....ตุ๊บ!!! โอ้ยยยย” หญิงสาวส่งเสียงร้องลั่น เมื่อร่างบางของหล่อนถูกจับโยนลงบนเตียงกว้าง ทำให้หญิงสาวจุกเสียดภายในช่องท้อง....“ว้าย นี่นาย....” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะผุดลุกขึ้น ร่างหนาอันบึกบึนของชายหนุ่มก็ตามมาทาบทับ เรือนร่างของหล่อน จนแทบจะขยับมันไม่ได้เลย...ข้อมือน้อยนิดทั้งสองข้างก็ถูกชายหนุ่มจับตรึงไว้กับที่นอนนุ่มนั้น ร่างบางยังคงดิ้นรนไปมา เพื่อให้ตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการนี้เควิ่น จ้องมองใบหน้าสวยอันชุมเหงื่อ ดวงตาของหล่อนดูไหวระริก ด้วยความหวาดกลัว แล้วความรู้สึกอะไรบางอย่าง เขาก็ดูไม่ออก ทำไมนะน้ำใส ทำไมเขาจะต้องรู้สึกหวงแหนเธอ ทำไมฉันจะต้องอยากครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียวด้วย ตั้งแต่ที่เขานอนกับหล่อน เขาก็ไม่เคยคิดที่จะไปนอนกับสาวใน สต๊อกคนไหนเลยด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่ามันเป็นความรัก มันจะเป็นความรักได้ยังไงกัน เพิ่งรู้จักกันด้วยซ้ำ คนอย่างเขานี่นะเหรอจะมีควา
หลังลงจากเครื่องบินส่วนตัว เควิ่นก็มาส่งน้ำใสยังคอนโดของเจ้าหล่อน จากนั้น ชายหนุ่มก็ตรงไปยังโรงพยาบาลที่คุณอาลัล กับคุณริก้า อยู่ทันที เขาตรงดิ่งไปยังห้องพิเศษนั้น เขาอยากเห็นหน้าน้อง แกรนด์เดร์ ใจจะขาด เขาอยากเห็นทายาทรุ่นที่สามใจจะขาด....ชายหนุ่มเดินมาถึงห้อง ก็เคาะประตูตามมารยาท คุณอาลัลต้องแปลกใจแน่ๆ ที่เห็นเขา เราไม่ได้เจอหน้ากัน ห้า-หกเดือนแล้วมั๊ง มีแต่สั่งงานกันทางโทรศัพท์ เขาก็รายงานเรื่องของน้ำใสไปเป็นนักสืบให้คุณอาลัล แล้วก็คุณริก้าทราบด้วย แต่เรื่องที่นอนด้วยกันยังเป็นความลับอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าเราสองคนเคยนอนด้วยกัน และเขาหวังว่ามันก็คงจะไม่มีวันรู้เรื่องแน่นอนไอ้เควิ่น**!!!! ..**น้ำเสียงของเจ้านายหนุ่มส่งเสียงดังเรียกชื่อเขา จนเควิ่น เกรงว่าหลานชายจะตกใจตื่น เขาไม่ตอบโต้เจ้านายหนุ่มหรือเพื่อนรักของเขา เพียงแต่เดินไปดูหน้าหลานชาย และก็เดินเข้าไปทักทายนายหญิงของบ้าน เขารู้ดีว่าตอนนี้ คุณอาลัลก็คงไม่มีอะไรมากหรอก อีกเดี๋ยวค่อยนั่งคุยกันอย่างเป็นกิจลักษณะเควิ่น และคุณพ่อ คุณแม่มือใหม่ นั่งเล่นกับน้องแกรนด์เดร์ อยู่ครู่หนึ่ง เสียงดังจากหน้าประตูห้องก็ดังขึ้น บ่งบอกถึงว่ามีผู







