ANMELDEN....หลังจากที่น้ำใส ตัดสินใจพูดอย่างเด็ดขาดเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปแล้ว หล่อนก็นั่งทอดอารมณ์อยู่สักพัก ก่อนที่จะมีรถเก๋งหรูคันสีเพลิง จอดเทียบ แล้วรับหล่อนไป
“เป็นอะไรหรือน้ำ แล้วนี่มานั่งทำไมอยู่แถวนี้ เหรอจะมาหาพี่ ...ฮ่าๆ ๆ ๆ” วินไทย แกล้งเย้าหญิงสาวเล่น เขาตกใจและก็ดีใจในคราวเดียวกันที่หญิงสาวคนที่เขาหมายปอง โทรหาเขา แต่ที่แปลกใจก็คือเวลาดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้หล่อนมีเรื่องเดือดร้อนอะไร หรือว่าหล่อนจะเมา แต่เขาก็รีบบึ่งรถมายังที่นี่ทันที ซึ่งบ้านของเขากับจุดที่หล่อนอยู่นั้นมันก็ไม่ไกลกันนัก......
“เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่วิน บังเอิญมางานเลี้ยงแถวนี้ แล้วเพื่อนมันรีบกลับไปทำธุระ น้ำก็เลยโทรหาพี่วินนั้นแหละค่ะ...อีกอย่างแท็กซี่ก็ไม่ผ่านมาสักคัน” น้ำใส โกหกคำโตให้คนที่เป็นเจ้านาย แล้วก็เป็นพี่ร่วมสถาบันเดียวกันฟัง หล่อนคิดอะไรไม่ออก หล่อนไม่อยากจะกลับคอนโด กลัวว่าคนตัวโตจะยังอยู่หล่อนไม่อยากเห็นหน้าเขาและคุยกับเขาในตอนนี้
“อ๋อ..แล้วให้พี่ไปส่งไหนหละ...” วินไทยถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้
“นอนบ้านพี่วินได้ไหมค่ะ..พรุ่งนี้เราก็ต้องเดินทางไปบ้านน้ำที่หัวหินกันไง” น้ำใส ออกความเห็น คำนั้นทำเอาชายหนุ่มยิ้มกว้างออกมา ด้วยความดีใจ
“งั้นตามนั้น...คุณพ่อกับคุณแม่เขาคงดีใจแย่ที่ตื่นมาแล้วเจอน้ำ....” วินไทยพูดไปยิ้มไป เขารู้สึกดีใจเป็นที่สุด ที่น้ำใส นึกถึงเขาเป็นคนแรกแล้วนี่ยอมนอนบ้านเขาอีกด้วย ..ซึ่งไม่ใช่ว่าหล่อนจะไม่เคยนอนนะ แต่สักสองสามปีมาเนี๊ยะหล่อนไม่มานอนบ้านเขาเลย..ตั้งแต่ที่เขาบอกความในใจกับเจ้าหล่อนไป....
***************************
....ทางด้านเควิ่นเขาขับรถยนต์คู่ใจวนหาน้ำใส อยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่มีวี่แววเลย หล่อนนี่หายตัวไวสมกับเป็นมือดีของสำนักงานตำรวจฯ จริงๆ เขาอยากเจอหล่อน เขาอยากพูดกับหล่อนให้รู้เรื่อง เมื่อที่นี่ไม่มี ชายหนุ่มจึงรีบขับกลับคอนโดหญิงสาวโดยเร็วที่สุดเผื่อเขาจะได้มาดักรอก่อน.....
เมื่อคีย์การ์ดทำหน้าที่เปิดห้องพักทำงาน เขารีบเปิดประตูเข้าไปภายใน แต่สิ่งที่เขาพบคือความว่างปล่าว มีเพียงความหอมของเครื่องหอม กลิ่นในแบบเฉพาะของเจ้าหล่อนคนเดียวเท่านั้น เธอไปอยู่ไหนนะ...
เควิ่น นอนเอามือก่ายหน้าผากพลิกไปพลิกมาอยู่บนที่นอนกว้าง เขาร้อนใจเป็นที่สุด นี่มันจะตีห้าแล้วนะ เธอไปไหนของเธอไม่กลับมาอีก เข้าโทรไปก็ปิดเครื่อง หรือว่าจะไปนอนค้างกับไอ้หน้าไหน...คิดดังนั้น สันกรามของชายหนุ่มก็เกิดสันนูนขึ้นตามแรงกดระหว่างฟันด้วยกัน....ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจตัวเขาเอง ทำไมเขาไม่บอกหล่อนไปว่าเขาชอบหล่อน เขารู้สึกดีกับหล่อน ขอคบหล่อนเป็นแฟนไปเลยนะ..เควิ่นนะเควิ่น ปากแม่งอมอะไรอยู่วะ..เขานึกตำหนิตัวเองในใจ
ชายหนุ่มผุดลุกผุดนั่งระหว่างที่นอน โซฟา หน้าระเบียง แม้กระทั้งหน้าประตู เขาพยายามเปิดออกมันเกือบทุกๆ ชั่วโมง..นี่จะมากไปแล้วนะน้ำใส ปล่อยให้ฉันรอนานแบบนี้ได้ไง ฉันวุ่นวายใจจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วนะ...เขาเพิ่งเข้าใจเพื่อนรักของเขา (คุณอาลัล) ก็วันนี้เอง เวลาอยากเจอแล้วไม่ได้เจอหน้ามันเป็นแบบนี้เอง เขาก็ไม่ต่างกัน เขาเคยสงสัยว่าทำไมคุณอาลัลจะหลงรักคุณริก้าได้มากมายขนาดนี้ หัวใจของคุณอาลัลตอนนั้น มันก็คงเป็นแบบเขาตอนนี้สินะ....
ชายหนุ่มหลับไปตอนไหนไม่รู้ แต่รู้เพียงว่า ในมือเขากำมือถือเครื่องหรูนอนหลับด้วย เขาตื่นขึ้นมาตอนแปดโมงเช้า ชายหนุ่มรีบวิ่งสำรวจภายในห้องพักของคอนโดนั้น เผื่อว่ายายห้าวของเขาจะกลับมาแล้ว....เฮ้อ..ทำยังไงดีหล่ะ...ไม่มีแม้แต่เงาเลย......
คนแรกที่เขานึกถึงก็คือคุณริก้า...คุณริก้าต้องช่วยเขาได้แน่ๆ .. เมื่อคิดดังนั้น ชายหนุ่มก็รีบกดโทรศัพท์หาเจ้านายของเขาทันที....
“ฮัลโหล..ว่างัยวะไอ้เสือ...แกต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ แกไม่เคยโทรหาฉันเวลานี้เลยนิ” อาลัลกดรับสายโทรศัพท์ของเพื่อนรักคนสนิทของเขา รีบกรอกเสียงยียวนกวนประสาททันที
“เอ่อ..คุณริก้าอยู่ไหมครับ..ไอ้คุณเจ้านาย” เควิ่นรีบพูดเร็วปรือ เขาไม่มีอารมณ์มาพูดเล่นกับไอ้คุณเพื่อนเขาหรอก ตอนนี้หัวใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว...
“อ้าว..ไอ้นี่โทรหาเมียกูแต่เช้า..เดี๋ยวโดน..” อาลัล แสร้งกรอกเสียงเข้มใส่เพื่อนรักเขาไป ดูสิมันมีเรื่องร้อนใจอะไรนักหนา เหมือนมันจะอารมณ์ไม่ดี....
“เร็วดิครับไอ้คุณเจ้านาย...ผมรีบ...” เควิ่น กรอกน้ำเสียงเชิงขอร้อง บอกเจ้านายของเขาไปด้วยความร้อนรน..
ฮ่าๆ ๆ ๆ .....เออๆ แป็บๆ ” อาลัล หยุดขำเพื่อนรักของเขา สงสัยมันจะเดือดร้อนจริงๆ เขาไม่แกล้งมันแล้ว
“มีอะไรให้ริก้าช่วยหรือค่ะ...เควิ่น” ริก้า รีบพูดกับคนปรายสายทันที ที่สามีของหล่อนยื่นมือถือให้...
เควิ่น รีบเก็บข้าวของทันที ที่คุณริก้าโทรมาบอกตำแหน่งของหญิงสาวที่ทำให้เขาแทบคลั่งตาย เธอนี่ร้ายกาจจริงเชียว แป๊บเดียวไปโพล่ที่หัวหินซะแล้ว เขาให้คุณริก้าแสร้งโทรถามหล่อนว่าอยู่ไหน เพราะว่าเมื่อเช้าเขาลองโทรหาหล่อนอีก เขาดีใจที่หล่อนเปิดเครื่องแล้ว แต่เสียใจตรงที่หล่อนไม่รับสายเขา และไม่มีแม้เปิดอ่านไลน์ เขาต้องให้คุณริก้าช่วย โดยต้องยอมแลกกับข้อมูลของเขากับหล่อน อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เขาร้อนใจได้ขนาดนี้....หึ..ไมน่าเชื่อว่าหล่อนจะมีอิทธิพลกับเขามากมายถึงเพียงนี้......
รถยนต์คันหรูของเขามุ่งหน้ามายังเป้าหมาย ด้วยความเร็วสูง เขาใช้เวลาประมาณ สองชั่วโมง รถยนต์คู่ใจของเขาก็จอดหน้าโรงแรมในเครือ แกรนด์เดร์สันกรุ๊ปทันที ชายหนุ่มรีบเก็บข้าวของ เพื่อเตรียมตัวไปง้อยายห้าวของเขา เขาไม่กล้าไปบ้านหล่อนทันที เกรงว่าหญิงสาวจะไล่ตะเพิดเขาออกจากบ้านหล่อนแทบไม่ทัน
********************************
ทางด้านน้ำใส หล่อนอยู่ในอาการนอยๆ ไม่ค่อยร่าเริงเท่าที่ควร หล่อนจัดแจงแบ่งห้องพักให้กับทีมงานเพื่อนตำรวจห้าหกคน ที่มาใช้บ้านหล่อนเป็นที่พัก ตอนที่พวกเราพักร้อนกันอยู่ที่นี่ พี่วินเป็นเจ้านายนอนห้องเดี่ยว เพื่อนสาวของหล่อนอีกสองคนก็นอนด้วยกัน เพื่อนชายอีกสองคนก็นอนด้วยกัน ลงล็อคพอดี ส่วนหล่อนก็ห้องเดินที่เดิม ที่ๆ หล่อนนอนตั้งแต่เล็กจนโต....
“ผู้กอง...มาเล่นด้วยกันไหมฮะ..ข้างละสามพอดี ผู้กองอยู่กับน้องเดียร์ แล้วก็หัวหน้า ผมสองคนแล้วก็น้องมิ้น..” เสียงลูกน้องใต้บังคับบัญชาหล่อนเชิญชวนให้หล่อนเล่นวอลเล่บอลชายหาด โดยจัดแจงแบ่งข้างให้เสร็จสับ.....
“อืม....ก็ดีเหมือนกัน บ่ายแล้วแดดไม่ค่อยร้อนเท่าไนนัก.....อีกสิบนาทีลงมาเจอกันนะ...” น้ำใสตกปากรับคำเชิญชวนลูกน้องของหล่อนทันที เพราะตอนนี้หล่อนเบื่อ หล่อนอยากหาอะไรทำให้มันไม่นึกถึงไอ้คนตัวโตนั้น ป่านนี้คงไปนอนกับใครต่อใครทั่วแล้ว...หึ...หล่อนหล่ะเกลียดขี้หน้าเขานัก หญิงสาวนึกในใจ
ร่างบางเปลี่ยนชุดเล่นวอลเล่บอลชายหาด โดยชุดของหญิงสาวก็เป็นแบบนักกีฬาวอลเล่บอลชายหาดเขาใส่หล่ะ..กางเกงกีฬาสีดำคล้ายชุดว่ายน้ำของหญิงสาว เผยขาเรียวยาวสีขาวเหลืองชวนมองเป็นที่สุด แต่เสื้อหล่อนจะเป็นเสื้อกีฬารัดรูปแขนยาวสีดำคาดขวาง เพราะหล่อนเกรงว่าแขนหล่อนจะช้ำเวลาลงเล่น แต่เพื่อนสาวของหล่อนนี่ซิจัดเต็มทูพีชไปเลย...ทำเอาหนุ่มๆ กลืนน้ำลายกันเป็นแถวๆ
วินไทย ยิ้มกว้างเมื่อเห็นร่างบางของน้ำใส แต่งชุดแบบนี้ เพราะปกติหล่อนจะใส่แต่กางเกงยีนส์ขายาวสไตล์เท่ห์ๆ แต่วันนี้หล่อนเป็นผู้หญิงสาวมั่นแหะ..ส่วนเพื่อนชายลูกน้องหล่อนอีกสองคนนี้ มันชินตาแล้ว หล่อนปลอมตัวทำงานที่ห้องกง ยิ่งกว่านี้อีก...
ทั้งหกคนเล่นวอลเล่บอลกันอย่างสนุกสนาน ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะ ทุกคนดูสนุกสนานและผ่อนคลายมาก สมกับคำว่ามาพักผ่อน แต่ทุกอิริยาบถของร่างบางนั้น มีชายหนุ่มที่ส่งสายตาคมร้อนผ่าวไปยังหล่อน โดยเจ้าหล่อนไม่รู้ตัว
เควิ่น นั่งมองน้ำใสอยู่นานแล้ว เขาจอดรถเทียบชายหาดก่อนถึงหน้าบ้านหล่อน แต่จากตรงนี้ มันสามารถมองเห็นภาพบาดตาบาดใจนั้นชัดเจนที่สุด เขาอยากจะอัดไอ้รูปหล่อคนนั้นจริงเชียว เมียกูยังไม่ทันล้มเลยมันก็รีบแจ่นไปประคองแล้ว มันจะเวอร์ไปไหม...ยายห้าวของเขาก็เหลือเกิน ไม่สะดีดสะดิ้งเลยสักนิด แล้วนี่มากับพวกมันตั้งแต่เมื่อไร แล้วเมื่อคืนเธอนอนกับใคร ที่ไหน ยังไง..น้ำใส...คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนเกือบไม่มีที่ว่างสันกรามขบกันแน่นจนเป็นเส้นนูน มือสากก็ทุบกับพวงมาลัยรถไปมา...เราคงต้องคุยเรื่องนี้กันยาวแน่...น้ำใส>>>>>>>>>>
....หลังจากที่น้ำใส ตัดสินใจพูดอย่างเด็ดขาดเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปแล้ว หล่อนก็นั่งทอดอารมณ์อยู่สักพัก ก่อนที่จะมีรถเก๋งหรูคันสีเพลิง จอดเทียบ แล้วรับหล่อนไป“เป็นอะไรหรือน้ำ แล้วนี่มานั่งทำไมอยู่แถวนี้ เหรอจะมาหาพี่ ...ฮ่าๆ ๆ ๆ” วินไทย แกล้งเย้าหญิงสาวเล่น เขาตกใจและก็ดีใจในคราวเดียวกันที่หญิงสาวคนที่เขาหมายปอง โทรหาเขา แต่ที่แปลกใจก็คือเวลาดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้หล่อนมีเรื่องเดือดร้อนอะไร หรือว่าหล่อนจะเมา แต่เขาก็รีบบึ่งรถมายังที่นี่ทันที ซึ่งบ้านของเขากับจุดที่หล่อนอยู่นั้นมันก็ไม่ไกลกันนัก......“เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่วิน บังเอิญมางานเลี้ยงแถวนี้ แล้วเพื่อนมันรีบกลับไปทำธุระ น้ำก็เลยโทรหาพี่วินนั้นแหละค่ะ...อีกอย่างแท็กซี่ก็ไม่ผ่านมาสักคัน” น้ำใส โกหกคำโตให้คนที่เป็นเจ้านาย แล้วก็เป็นพี่ร่วมสถาบันเดียวกันฟัง หล่อนคิดอะไรไม่ออก หล่อนไม่อยากจะกลับคอนโด กลัวว่าคนตัวโตจะยังอยู่หล่อนไม่อยากเห็นหน้าเขาและคุยกับเขาในตอนนี้“อ๋อ..แล้วให้พี่ไปส่งไหนหละ...” วินไทยถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้“นอนบ้านพี่วินได้ไหมค่ะ..พรุ่งนี้เราก็ต้องเดินทางไปบ้านน้ำที่หัวหินกันไง” น้ำใส ออกความเห็น คำนั้นทำเอาชายห
เควิ่น ยืนรอ น้ำใส ที่แต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ที่ห้องแต่งตัวในร้านเสริมสวย ก่อนถึงสถานที่จัดงานไม่ไกลนัก ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ดูเรียบหรู ในแบบสไตล์ของชายหนุ่มชอบ เขายืนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เขาบังคับเจ้าหล่อนให้อาบน้ำ แล้วให้เตรียมตัวมากับเขาให้จงได้ เขาต้องขู่ยายห้าวของเขาว่าหากไม่รีบอาบน้ำ เขาจะไปอาบให้ เท่านั้นและหล่อนจัดการเสร็จภายใน สิบนาที........“คุณเควิ่นคะ..คุณน้ำใส มาแล้วคะ...” ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น สิ้นเสียงหของญิงสาวเจ้าของร้านเสริมสวยนั้น ก็ปรากฏ หญิงสาวร่างระหงส์ ในชุดราตรีสีทองรัดรูปเปิดไหล่ เผยผิวสีเหลืองนวลละเอียด ผมยาวถูกรวบตึง เผยใบหน้าเรียวสวยหวานนั้น ....หญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นี่คือยายห้าวของเขาหรือเนี๊ยะ เขามีเมียสวยขนาดนี้เลยหรือเนี๊ยะ หล่อนดูสวยหวาน น่าถะนุถนอมเป็นที่สุด......“คุณเควิ่นค่ะ ๆ คุณน้ำใสมายืนรอพร้อมแล้วคะ..” เสียงพนักงานเรียกเตือนสติชายหนุ่มให้หลุดออกจากผะวัง ชายหนุ่มแทบหยุดหายใจ เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ภาพหญิงสาวที่งามอย่างกับนางฟ้าตรงหน้าเขานี้....
....หลังจากอาบน้ำเสร็จ เควิ่นก็นำ น้ำใสไปทานข้าวมื้อแรกของวันนี้ โดยชายหนุ่มซื้อมาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อเช้า เขาจัดแจงทุกอย่างไว้พร้อม ชายหนุ่มทำยังกับเป็นบ้านของตัวเขาเอง หยิบจับนู่นนี่นั่นได้อย่างคล่องตัว ดูจากการเลือกใช้ของ เขาเหมือนจะชอบทำอาหารนะ ซึ่งต่างกับหล่อนลิบลับ มีห้องครัวก็เหมือนมีห้องไว้สำหรับเก็บของ ทุกอย่างสำเร็จรูป แช่แข็ง ฟีตไว้อย่างเรียบร้อย จะกินอะไรก็เอาไปเข้าไมโครเวปก็เท่านั้น ....เรานั่งทานข้าวกันอย่างเงียบๆ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา แต่ชายหนุ่มจะลอบแอบมองยายห้าวของเขาอยู่เนืองๆ สงสัยหล่อนจะหิวแฮะ นั่งก้มน่าก้มตากิน โดยไม่สนใจอะไรเลย เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ เงยหน้ามาคุยกันหน่อย เควิ่นนึกในใจ....“เอ่อ...น้ำ..พรุ่งนี้ไปไหนหรือเปล่า..” เขาอดรนทนไม่ไหวแล้ว มันเงียบเกินไป จึงตัดสินใจเปล่งเสียงถามคำถาม โดยที่ต้องการคำตอบแบบจริงจัง“เอ่อ..ฉัน...เอ่อ...” ร่างบางแสร้งกรอกตาไปทางอื่น หล่อนกำลังคิดว่าหล่อนจะบอกเขาดีไหมว่า พรุ่งนี้ ทีมงานของเรานัดเที่ยวที่หัวหิน โดยพวกนั้นจะไปพักบ้านหล่อน.......“พะ พรุ่งนี้ ฉะ ฉันมีธุระหนะ..นายมีอะไรเหรอ.” น้ำใส ตัดสินใจโกหกชายหนุ่มไปคำโต ก็ม
น้ำใส ค่อยๆ ปรือขนตางอนขึ้นอย่างช้าๆ ...หล่อนรู้สึกมึนศีรษะเล็กน้อย มือเรียวค่อยๆ จับหน้าผากมนของเธอ แล้วส่ายมันไปมาเล็กน้อย นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วนะ..ยังดีที่วันนี้เป็นวันหยุด เธออยู่ในช่วงลาพักผ่อนพอดี หัวหน้างานอนุญาตให้ทีมงานของหล่อนหยุดพักเป็นเวลา สิบห้าวัน นี่เพิ่งจะเป็นวันเริ่มต้นของการพักผ่อนเอง ทำไมมันไม่ค่อยจะสู้ดีนักนะ ปวดหัวจัง..........จ๊อกๆ ++ เสียงท้องเจ้ากรรมของเธอร้องเรียกอาหารให้ตกถึงมัน ทำให้หล่อนต้องเหลือบมองนาฬิกา... "โหนี่..สิบเอ็ดโมงแล้วเหรอ อุ๊ย..ว้าย!!! .ด้วยความที่หญิงสาวลืมตัวรีบร้อนลุกขึ้นพรวดพราด ทำให้เท้างามเหยียบสะดุดผ้าห่มที่พันร่างงามหลุดหล่นลงพื้น...ใบหน้าเรียวงามก็ปรากฏสีแดงระเรื่อบนพวงแก้มเนียนนั้น เมื่อหล่อนเงยหน้าไปเห็นใบหน้าหล่อคมของคนตัวโตที่ยืนอมยิ้ม หลังพิงผนังห้องแถวๆ ประตูห้องน้ำ...“บะ บ้า...” น้ำใส อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หล่อนไม่รู้จะพูดอะไรออกไปแก้เขิน หล่อนสบทใส่คำนั้นออกมา พร้อมกับจะเดินผ่านหน้าชายหนุ่มเพื่อไปทำกิจธุระในห้องน้ำ“ดะ..เดี๋ยวซิ...จะรีบไปไหนยายห้าว อายเหรอ” เควิ่น รีบพูดกับร่างบางที่กำลังจะเดินผ่านเขาเข้าห้องน้ำ โดยใช้ล
น้ำใส ตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม ทำไมเขาดูเอาแต่ใจขนาดนี้นะ นี่อุ้มหล่อนมาแบบนี้ ได้ไง เธอไม่ยอมแน่ "อ้ายยย...นี่ๆ ๆ " หล่อนกระหน่ำกำปั้นน้อยลงบนลำแขนแกร่ง แต่ด้วยความที่หญิงสาวดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้หล่อนไม่มีแรงมากเท่าที่ควร.....ตุ๊บ!!! โอ้ยยยย” หญิงสาวส่งเสียงร้องลั่น เมื่อร่างบางของหล่อนถูกจับโยนลงบนเตียงกว้าง ทำให้หญิงสาวจุกเสียดภายในช่องท้อง....“ว้าย นี่นาย....” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะผุดลุกขึ้น ร่างหนาอันบึกบึนของชายหนุ่มก็ตามมาทาบทับ เรือนร่างของหล่อน จนแทบจะขยับมันไม่ได้เลย...ข้อมือน้อยนิดทั้งสองข้างก็ถูกชายหนุ่มจับตรึงไว้กับที่นอนนุ่มนั้น ร่างบางยังคงดิ้นรนไปมา เพื่อให้ตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการนี้เควิ่น จ้องมองใบหน้าสวยอันชุมเหงื่อ ดวงตาของหล่อนดูไหวระริก ด้วยความหวาดกลัว แล้วความรู้สึกอะไรบางอย่าง เขาก็ดูไม่ออก ทำไมนะน้ำใส ทำไมเขาจะต้องรู้สึกหวงแหนเธอ ทำไมฉันจะต้องอยากครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียวด้วย ตั้งแต่ที่เขานอนกับหล่อน เขาก็ไม่เคยคิดที่จะไปนอนกับสาวใน สต๊อกคนไหนเลยด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่ามันเป็นความรัก มันจะเป็นความรักได้ยังไงกัน เพิ่งรู้จักกันด้วยซ้ำ คนอย่างเขานี่นะเหรอจะมีควา
หลังลงจากเครื่องบินส่วนตัว เควิ่นก็มาส่งน้ำใสยังคอนโดของเจ้าหล่อน จากนั้น ชายหนุ่มก็ตรงไปยังโรงพยาบาลที่คุณอาลัล กับคุณริก้า อยู่ทันที เขาตรงดิ่งไปยังห้องพิเศษนั้น เขาอยากเห็นหน้าน้อง แกรนด์เดร์ ใจจะขาด เขาอยากเห็นทายาทรุ่นที่สามใจจะขาด....ชายหนุ่มเดินมาถึงห้อง ก็เคาะประตูตามมารยาท คุณอาลัลต้องแปลกใจแน่ๆ ที่เห็นเขา เราไม่ได้เจอหน้ากัน ห้า-หกเดือนแล้วมั๊ง มีแต่สั่งงานกันทางโทรศัพท์ เขาก็รายงานเรื่องของน้ำใสไปเป็นนักสืบให้คุณอาลัล แล้วก็คุณริก้าทราบด้วย แต่เรื่องที่นอนด้วยกันยังเป็นความลับอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าเราสองคนเคยนอนด้วยกัน และเขาหวังว่ามันก็คงจะไม่มีวันรู้เรื่องแน่นอนไอ้เควิ่น**!!!! ..**น้ำเสียงของเจ้านายหนุ่มส่งเสียงดังเรียกชื่อเขา จนเควิ่น เกรงว่าหลานชายจะตกใจตื่น เขาไม่ตอบโต้เจ้านายหนุ่มหรือเพื่อนรักของเขา เพียงแต่เดินไปดูหน้าหลานชาย และก็เดินเข้าไปทักทายนายหญิงของบ้าน เขารู้ดีว่าตอนนี้ คุณอาลัลก็คงไม่มีอะไรมากหรอก อีกเดี๋ยวค่อยนั่งคุยกันอย่างเป็นกิจลักษณะเควิ่น และคุณพ่อ คุณแม่มือใหม่ นั่งเล่นกับน้องแกรนด์เดร์ อยู่ครู่หนึ่ง เสียงดังจากหน้าประตูห้องก็ดังขึ้น บ่งบอกถึงว่ามีผู







