โมโหหึง

หลังลงจากเครื่องบินส่วนตัว เควิ่นก็มาส่งน้ำใสยังคอนโดของเจ้าหล่อน จากนั้น ชายหนุ่มก็ตรงไปยังโรงพยาบาลที่คุณอาลัล กับคุณริก้า อยู่ทันที เขาตรงดิ่งไปยังห้องพิเศษนั้น เขาอยากเห็นหน้าน้อง แกรนด์เดร์ ใจจะขาด เขาอยากเห็นทายาทรุ่นที่สามใจจะขาด....

ชายหนุ่มเดินมาถึงห้อง ก็เคาะประตูตามมารยาท คุณอาลัลต้องแปลกใจแน่ๆ ที่เห็นเขา เราไม่ได้เจอหน้ากัน ห้า-หกเดือนแล้วมั๊ง มีแต่สั่งงานกันทางโทรศัพท์ เขาก็รายงานเรื่องของน้ำใสไปเป็นนักสืบให้คุณอาลัล แล้วก็คุณริก้าทราบด้วย แต่เรื่องที่นอนด้วยกันยังเป็นความลับอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าเราสองคนเคยนอนด้วยกัน และเขาหวังว่ามันก็คงจะไม่มีวันรู้เรื่องแน่นอน

ไอ้เควิ่น**!!!! ..**น้ำเสียงของเจ้านายหนุ่มส่งเสียงดังเรียกชื่อเขา จนเควิ่น เกรงว่าหลานชายจะตกใจตื่น เขาไม่ตอบโต้เจ้านายหนุ่มหรือเพื่อนรักของเขา เพียงแต่เดินไปดูหน้าหลานชาย และก็เดินเข้าไปทักทายนายหญิงของบ้าน เขารู้ดีว่าตอนนี้ คุณอาลัลก็คงไม่มีอะไรมากหรอก อีกเดี๋ยวค่อยนั่งคุยกันอย่างเป็นกิจลักษณะ

เควิ่น และคุณพ่อ คุณแม่มือใหม่ นั่งเล่นกับน้องแกรนด์เดร์ อยู่ครู่หนึ่ง เสียงดังจากหน้าประตูห้องก็ดังขึ้น บ่งบอกถึงว่ามีผู้มาเยือนคนใหม่ ชายหนุ่มพอที่จะเดาได้ว่าเป็นใคร เขารู้สึกดีใจลึกๆ ถึงผู้ที่มาใหม่นั้น จะต้องเป็นยายห้าวของเขาแน่ๆ เพราะก่อนแยกย้าย เขาให้เวลาหล่อน สองสามชั่วโมงในการทำธุระเรื่องงาน แล้วก็ให้มาเจอกันที่นี่.....

น้ำใส!!! ,,,,,." เอ้ามากับใครเอ่ย " เสียงคุณริก้า ร้องเรียกชื่อเพื่อนรักของเขาด้วยความดีใจ ทำให้ชายหนุ่มที่นั่งก้มหน้าก้มตาหยอกเย้าน้องแกรนด์เดร์ อยู่นั้นหยุดชะงักชั่วครู่ เขาไม่ต้องหันไปก็รู้ว่ายายห้าวมาแล้ว แต่ประโยคหลังที่คุณริก้า พูดนี่สิ หล่อนมากับใคร อาจเป็นเพื่อนที่ทำงานก็ได้....เควิ่นลอบชำเรืองมองไปยังผู้มาใหม่ เพื่อดูใบหน้าของอีกคนที่เขาไม่คุ้นเคย.

น้ำเสียงของชายหนุ่มผู้มาใหม่ กล่าวทักทายทุกคนด้วยน้ำเสียงหล่อ แบบเขิน ๆ ทำให้เควิ่น ต้องรีบหันไปมองทันที ร่างชายหนุ่ม รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมแบบชายไทย ที่ใส่ชุดเจ้าหน้าที่ตำรวจครึ่งท่อน...เดินเข้ามาทักทายทุกคนในห้อง ใบหน้าคมส่งยิ้มอย่างใจดีมายังทุกคน เควิ่นรีบหันหลังกลับทันที ตอนนี้ในใจเขาร้อนลุ่ม ไปหมด สายตาที่อ่อนโยนตอนแรก มันดูแข็งกร้าวอย่างบอกไม่ถูก หึ...เขายกยิ้มมุมปาก ใบหน้าเรียบเชียบเช่นเดิม......

“ไหน น้าขอดูหน้าสุดหล่อนแกรนด์เดร์ หน่อยสิ จะหล่อแค่ไหน....” เสียงของน้ำใส ดังมาจากข้างหลังของชายหนุ่มที่นั่งหน้าบูดอยู่กับหลานแกรนด์เดร์ โดยหญิงสาวไม่ทันสังเกตเห็นชายหนุ่มแผ่นหลังกว้างที่นั่งอยู่ก่อนแล้วว่าเป็นใคร

อุ๊ย!!!! ร่างบางสะดุ้งเมื่อสายตาหวาน ปะทะเข้ากับดวงตาคมเข้ม ที่ตอนนี้ เหมือนมีไฟอยู่ข้างในนั้น แต่น้ำใส เองก็ทำเป็นไม่สนใจหล่อนเข้ามานั่งตรงอีกฝั่งหนึ่ง เพื่อหล่อนจะได้เห็นหลานชายอย่างเต็มตา

“อ๊ะ...นี่นาย” น้ำใส สะดุ้งตกใจอีกครั้งเมื่อมือหนาคว้าหมับเข้าที่มือบางแสนนุ่มนิ่มของหล่อน ในขณะที่หล่อนนั่งเล่นกับน้องแกรนด์เดร์ แบบเพลินๆ หญิงสาวหันกลับไปมอง อาลัล ,ริก้า แล้วก็เพื่อนตำรวจที่มากับหล่อนด้วย เกรงว่าพวกเขาจะสังเกตเห็น

“มันเป็นใคร” เควิ่น เข้นเสียงถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้และต้องการคำตอบโดยเร็ว เขาร้อนใจจะแย่ เมื่อเห็นยายห้าวของเขาเดินมากับชายหนุ่มแบบกระหนุงกระหนิง มันจะสนิทกันมากเกินไปหรือเปล่า ขนาดผัวตัวเองที่นั่งอยู่นี่ หล่อนยังไม่ถึงขนาดนี้เลย เขาโอบนิดโอบหน่อยทำมาเป็นตาเขียว แต่ทีไอ้หน้าหล่อนี่ยอมให้มันประคองแขนมาเชียว

“เรื่องของฉัน....อย่ามาลุ่มล่าม” น้ำใส ตอบไปพร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มที่ใบหน้าแสนเฉยชานี้ไป แบบไม่ยี่ระ

“อย่ามาอวดดีได้ไหม ตกลงกันไว้ว่ายังไง” เควิ่นกระซิบเสียงเข้ม เขาพยายามข่มอารมณ์โกรธ

“ฉันก็เลิกสืบเรื่องนั้นแล้วไง ...แล้วนี่มันเรื่องส่วนตัวของฉัน เราไม่ได้เป็นอะไรกัน อย่ามายุ่ง” น้ำใสเข้นเสียงต่ำตอบกลับไปเช่นกัน บ่งบอกว่าเธอไม่พอใจเขาเช่นกัน เขาจะอะไรกับเธอนักหนา เธอก็ไม่ได้ทำงานสืบเรื่องนั้นแล้วนี่,,,,

“อะแฮ่ม!!!! เป็นไงบ้างครับคุณน้ำใส อยากได้สักคนไหมครับ” เสียงของอาลัล ดังขึ้นขัดจังหวะ เหมือนเขาจะรู้งาน ซึ่งเขามาห้ามทัพพอดิบพอดี ทั้งสองอาจจะไม่รู้ว่าทุกการกระทำของทั้งสองคน อยู่ในสายตาของอาลัล ตลอด เขานั่งมองอยู่นานแล้ว แต่ดูท่าไม่ค่อยดี จึงรีบเข้ามาห้ามทัพเสียก่อน...

“น่ารักน่าชังจังค่ะ....” น้ำใส รีบปรับน้ำเสียงและสีหน้าให้เป็นปกติ หลังจากที่หล่อน รีบดึงมือออกจากการเกาะกุมของอิตาหน้าเฉยชานี้

“ถ้าอยากได้แบบนี้ พ่อพันธ์ต้องเป็นฝรั่งนะเว้ย.. อาลัล.” เควิ่น โพล่งออกมาโดยที่ทุกคนไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มจะมีอารมณ์ขันด้วย แท้จริงแล้วเขาประชดประชันหล่อนต่างหาก เพราะไอ้หนุ่มตำรวจที่มาด้วย หนะไทยแท้ คนที่หน้าเจื่อนก็คือวินไทย (พี่วิน) ของน้ำใส นั่นเอง

วินไทย อาสาไปส่งน้ำใสที่คอนโด โดยทั้งสองคนกลับไปได้สักครู่ เควิ่น ก็ขอตัวเจ้านายหรือเพื่อนรักของเขากลับไปพักผ่อนบ้าง..แท้จริงแล้วเขารีบกลับไปดูยายห้าวของเขาซะมากกว่า

น้ำใส กับ วินไทย นั่งรถไปคุยเรื่องงานไป ทั้งสองแวะทานข้าวที่ร้านอาหารข้างทางก่อนถึงคอนโด ...ซึ่งก็มีเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ตามมาสมทบด้วย หลังจากทานข้าวเสร็จ ทุกคนก็ชวนกันไปฉลองเรื่องงานสำเร็จที่ผับแห่งหนึ่ง ซึ่งมันก็ไม่ใกล้ไม่ไกลจากนั้นเท่าไรนัก

,,,เควิ่น ยืนมองลานจอดรถหน้าคอนโด...มีรถแท็กซี่คันหนึ่งขับเคลื่อนจอดที่หน้าคอนโด ประตูด้านหลังก็เปิดออกปรากฏร่างบางที่แสนคุ้นเคย หญิงสาวเดินแบบไม่ค่อยตรงทางเท่าไรนัก หญิงสาวพาร่างตนเองขึ้นมายังชั้นบน ชั้นที่เป็นห้องพักของหล่อน หล่อนไม่อยากให้วินไทยมาส่ง เพราะเกรงว่าชายหนุ่มจะคิดไปไกลมากกว่านี้ อีกอย่างคอนโดกับผับมันก็อยู่ไกล้แค่นี้เอง....

อุ๊ยย!!!! นี่นาย เข้ามาห้องฉันได้ยังไงกัน” เสียงหวานร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อทันทีที่หญิงสาวเปิดไฟในห้อง ก็ปรากฏร่างของชายหนุ่มหล่อร่างกายบึกบึนแสนจะคุ้นตา

“ไปไหนมา ทำไมกลับเอาป่านนี้” หญิงสาวเงยหน้ามองนาฬิกาที่บอกเวลาว่าตีหนึ่งนิดๆ นี่หล่อนอยู่กับพวกนั้นนานขนาดนี้เลยเหรอ

“ไปกินข้าว แล้วก็ต่อที่ผับแถวนี้นิดหน่อย” น้ำใส ไม่อยากมีปัญหา จึงตอบชายหนุ่มไปตามตรง หล่อนยังยืนอยู่ที่เดิม หล่อนไม่กล้าก้าวเข้าห้องพัก ทั้งๆ ที่เป็นห้องของตัวเองด้วยซ้ำ หล่อนเกรงสายตาคมกร้าวที่มองมายังหล่อน ปานจะกินเลือดกินเนื้อ

“แล้วทำไมไม่โทรมาบอก แล้วไม่เห็นโทรศัพท์หรือไง ดูสิ มันกี่สายกัน” เควิ่นค่อยๆ พูดเสียงเรียบต่ำ ใบหน้าไม่ปรากฏอารมณ์ใดๆ แต่ในใจเขาอยากจะฉีกเนื้อนวลนั้นเป็นชิ้นๆ เขาโทรไปเป็นสิบๆ สาย หล่อนไม่รับ ไม่โทรกลับอีก นี่คงจะเริงร่าอยู่กับไอ้สารวัตรรูปหล่อนะสิ หึ มันน่านัก....

“แล้วนายจะอะไรกับชั้นนักหนา เป็นพ่อก็ไม่ใช่...อย่ามาวุ่นวายนักนะ” น้ำใส ตะโกนใส่หน้า ผู้ชายหน้าเฉยชาที่กำลังเดินอย่างช้าๆ มายังหล่อน เขาจะอะไรกับหล่อนนักหนา

“ช่าย ฉันไม่ใช่พ่อ แต่ฉันเป็น....ผัวเธอ” ประโยคหลังเขาพูดเน้นๆ โดยก้มไปกระซิบใกล้ใบหูขาว ซอกคอหอมกรุ่น ทำให้เขาเกือบอดใจไม่ไหว ไหล่เนียนนี่อีก หล่อนไปเที่ยวผับ หล่อนถอดเจ๊กเก็ตออกด้วย อย่างนี้ ก็เกาะอกล้วนซิ มันน่านักนะ...หึ..คอยดูพ่อจะจับกด ให้ลุกไม่ขึ้นเลย...

“ผัวบ้า ผัวบออะไร ...ฉันไม่เต็มใจซะหน่อย แล้วเรื่องมันก็จบลงตั้งแต่ที่นู่นแล้ว” น้ำใส ตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มไป มันก็จริง หลังจากคืนที่เรานอนด้วยกันคืนแรก หล่อนกับเขาก็มีอะไรกันอีก เขาไม่เคยชัดเจนกับหล่อน เขาไม่เคยพูดคุยเรื่องนี้ด้วยซ้ำ ไอ้ลำพังเราก็อยากจะให้มันจบๆ แหละ ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ่งอยู่ใกล้กันมันก็ยิ่งผูกพัน หล่อนพยายามจะทำตัวเป็นสาวหัวสมัยใหม่...ถือว่าเรื่องหลับนอนกับผู้ชายเป็นเรื่องปกติ...แต่ใจหล่อนคิด ถ้านอกจากเขาแล้ว หล่อนก็คงไม่นอนกับชายใดอีก หล่อนไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นผู้หญิงมั่ว.......

“หึ!!! เรื่องมันจบไปที่นู้น แต่ที่นี่มันกำลังจะเริ่ม..” เควิ่น ส่งสายตาคมเข้มไปยังหญิงสาว แล้วพูดออกมาอย่างช้าๆ เพื่อเน้นคำที่เขาต้องการจะบอกหญิงสาวออกไปให้รู้

“...ว้ายยยย....นี่ปล่อยนะไอ้คนบ้านี่” สิ้นเสียงของชายหนุ่มก็เป็นเสียงของหญิงสาวที่ร้องดิ้นอยู่ในอ้อมอกของชายหนุ่ม เรียวขางามที่มันลอยอยู่กลางอากาศตีขึ้นลงไปมา หญิงสาวรัวมือน้อยนั้น ทุบตีอกแกร่งอย่างแรงเพื่อให้ชายหนุ่มรู้สึกเจ็บแล้วปล่อยหล่อนลง,,,แต่มันก็ไม่เป็นผล ชายหนุ่มยิ่งกอดรกระชับร่างบางแน่นแนบอก แล้วเดินไปยังเตียงกว้างภายในห้องนั้นทันที

เควิ่น ไม่สนใจหรอกว่าหล่อนจะทุบตี หรือทำร้ายเขามากน้อยแค่ไหน เขาสนใจเพียงว่าบัดนี้ เขาต้องสั่งสอนยายห้าวของเขาให้รู้เรื่อง ให้หล่อนเลิกพยศกับเขาเด็ดขาด เขาต้องทำให้หล่อนรู้ว่า การเป็นเมียของเขาต้องทำตัวยังไง แล้วใครที่มีผัวอย่างเขา ก็ห้ามให้ชายอื่นมาทับรอยเขาอีก เรื่องทั้งหมดที่ฮ่องกงมันจบแล้ว แต่เรื่องของหล่อนกับเขามันเพิ่งจะเริ่มต้น ....>>>>>