로그인น้ำใส ตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม ทำไมเขาดูเอาแต่ใจขนาดนี้นะ นี่อุ้มหล่อนมาแบบนี้ ได้ไง เธอไม่ยอมแน่ "อ้ายยย...นี่ๆ ๆ " หล่อนกระหน่ำกำปั้นน้อยลงบนลำแขนแกร่ง แต่ด้วยความที่หญิงสาวดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้หล่อนไม่มีแรงมากเท่าที่ควร.....ตุ๊บ!!! โอ้ยยยย” หญิงสาวส่งเสียงร้องลั่น เมื่อร่างบางของหล่อนถูกจับโยนลงบนเตียงกว้าง ทำให้หญิงสาวจุกเสียดภายในช่องท้อง....
“ว้าย นี่นาย....” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะผุดลุกขึ้น ร่างหนาอันบึกบึนของชายหนุ่มก็ตามมาทาบทับ เรือนร่างของหล่อน จนแทบจะขยับมันไม่ได้เลย...ข้อมือน้อยนิดทั้งสองข้างก็ถูกชายหนุ่มจับตรึงไว้กับที่นอนนุ่มนั้น ร่างบางยังคงดิ้นรนไปมา เพื่อให้ตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการนี้
เควิ่น จ้องมองใบหน้าสวยอันชุมเหงื่อ ดวงตาของหล่อนดูไหวระริก ด้วยความหวาดกลัว แล้วความรู้สึกอะไรบางอย่าง เขาก็ดูไม่ออก ทำไมนะน้ำใส ทำไมเขาจะต้องรู้สึกหวงแหนเธอ ทำไมฉันจะต้องอยากครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียวด้วย ตั้งแต่ที่เขานอนกับหล่อน เขาก็ไม่เคยคิดที่จะไปนอนกับสาวใน สต๊อกคนไหนเลยด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่ามันเป็นความรัก มันจะเป็นความรักได้ยังไงกัน เพิ่งรู้จักกันด้วยซ้ำ คนอย่างเขานี่นะเหรอจะมีความรัก เป็นไปได้ยังไง หัวใจเขาได้ปิดตายไปเมื่อเจ็ดปีก่อนแล้ว..คนเดียวที่เขารักก็มีแต่......ชายหนุ่มส่ายศีรษะไปมา เพื่อสลัดความคิดถึงอดีตอันแสนปวดร้าวของเขา
“นี่ เควิ่น ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ...นายจะเอาอะไรจากฉันอีก ฮะ..” น้ำใส ตะโกนเข้าใส่ใบหน้าหล่อคมเข้มบนร่างของหล่อน
“ก็จะย้ำให้เธอไม่ลืมไงว่าเธอนะเป็นเมียฉัน แล้วก็อย่าไปกับไอ้สารวัตรบ้านั่นอีก” เควิ่นพูดใส่หน้าหญิงสาวด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่แสนจะเรียบนิ่ง
“ถ้านายหมายความว่าการนอนด้วยกันคือคำที่เขาเรียกกันว่าผัว-เมียหล่ะก็ ฉันเป็นเมียนายได้ ฉันก็เป็นมะ..อุ๊บ!!! ..” ยังไม่ทันที่น้ำใสจะพูดประโยคต่อไปใส่หน้าชายหนุ่มเอาแต่ใจนี้ น้ำเสียงของหญิงสาวก็ขาดหายไปในลำคอระหงส์นั้นทันที เรียวปากบางถูกปิดด้วยเรียวปากหนา ด้วยความร้อนแรง เขาต้องการลงโทษหล่อน ต้องการให้หล่อน เลิกอวดดี แล้วก็เลิกพยศเขาสักที...อืมมม เสียงทุ้มครางออกมาจากลำคอหนาด้วยความขัดใจ เมื่อริมฝีปากบางของเจ้าหล่อนไม่ยินยอมให้เขาสอดเรียวลิ้นเข้าไปข้างใน....
...อ๊ะ!!!! เสียงร้องสะดุ้งตกใจ เมื่อริมฝีปากบางของหญิงสาวถูกขบเม้มมันอย่างแรง จนหล่อนได้กลิ่นคาวเลือดนิดๆ ลิ้นเล็กของหญิงสาวถูกลิ้นหนาของชายหนุ่มไล่ต้อนเกี่ยวกวัดมันอย่างเอาเรื่อง ทันทีที่ร่างบางเผยอปากออกเพราะความเจ็บปวดจากการขบกัดเมื่อสักครู่
มือไม้ของชายหนุ่มตอนนี้มันเริ่มอยู่ไม่สุข จากเดิมที่เขาจับข้อมือน้อยไว้ตอนนี้เขาใช้มือหนาของเขาทำงานมันเพียงข้างเดียว แต่อีกหนึ่งข้าง เขาใช้มันสำรวจเรือนร่างอรชรของยายห้าวของเขา.... อือออ!!! ร่างบางครางออกมาอย่างขัดใจ เมื่อตอนนี้มันล้วงเข้าไปใต้ชุดเดรสเกาะอกสีขาวตัวสวยนี้ มันค่อยๆ ลูบไล้เนื้อเนียนแถวๆ นั้น เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว
ระหว่างที่มือหนามันทำหน้าที่ปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาจากหญิงสาว เรียวปากและลิ้นหนาของชายหนุ่ม มันก็ทำหน้าที่ดูดดึงวิญญาณจากร่างบาง เรี่ยวแรงที่หญิงสาวเคยมี ตอนนี้มันเริ่มอ่อนล้าลงทุกที มันเป็นเพราะอะไรกัน หรือจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ร่างบางนอนดิ้นทุรนทุรายเจียนใจจะขาด ภายในเนื้อกายสาวมันร้อนลุ่มไปหมด ทำไมดูเหมือนหล่อนจะต้องการเขามากขึ้น.. มากขึ้น... มากขึ้น
“อ่าส์......อ๊ะ.” .....เรียวปากสีสวยส่งเสียงครางระบายความร้อนระอุภายใน ตอนนี้เนื้อตัวของหล่อนเหมือนถูกไฟแห่งความปรารถนาเผาผลาญ จมูกโด่งสูดดมความหอมกรุ่นจากซอกคองามนั้น เขากดจุมพิตผิวเนียนตรงนั้น ด้วยความหวงแหน เขาจูบซับความหวานทุกอนุรูขุมขน ปากหนาตีตราจองบนเนื้อหน้าอกงามที่มันนูนดันเกาะอกขาวสร่างทั้งสองข้าง...อืมมมมม.....เสียงครางด้วยความชอบใจออกมาจากลำคอหนานั้น.....
"....อือออ.....อ่าส์ " ร่างแน่งน้อยดิ้นเร่าๆ ใต้ร่างหนา ภาพตรงหน้ามันแสนเย้ายวนตาชายหนุ่มเป็นที่สุด เต้างามสีสวยทั้งสองข้างตอนนี้มันดีดเด้งสู้สองมือและสองตาคมเข้มนั้น เขามองมันด้วยความหลงใหล แววตาปรารถนามันมากขึ้นทุกทีๆ
ชุดสวยของหญิงสาวหลุดออกไปยังปลายเท้าเมื่อไรก็ไม่รู้ ตอนนี้บนเรือนร่างแสนสวยนั้น มีเพียงชั้นในสีดำตัวบางปกปิดร่างบางไว้เพียงเท่านั้น เขายืนมองหญิงสาวอย่างตรึงตาตรึงใจ ร่างเล็กอรชรแสนบอบบาง ทำไมเจ้าหล่อนถึงไม่อ่อนหวานบ้างเลยนะ ดวงตาสวยหวานค่อยๆ ปรือตามองร่างหนาที่กึ่งยืนกึ่งนั่งอยู่ปลายเท้าของหล่อน ใบหน้าคมเข้มส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้หล่อนชวนหลงใหล ถ้าเขาชอบหล่อนซักนิดก็คงจะดี เธอจะได้ไม่รู้สึกผิด ยามที่เธอเผลอไผลเสียตัวให้เขาอยู่บ่อยครั้งนั้น
ร่างหนารีบโถมร่างบึกบึนเข้าหาร่างบางใต้ร่างทันที เขาครองครองเม็ดงามเต่งตึงทั้งสองข้างดูดดึงสลับกันไปมา.... จู๊บ...จ๊วบ...อ่าส์ เสียงเรียวปากสัมผัสกับเนื้ออกอันดีดเด้งอย่างเมามันส์อารมณ์...ลิ้นร้อนตวัดเลียตุ่มไตไปมา เขารู้สึกชอบมัน หลงไหลมัน....มันหวาน หวานอย่างไม่มีที่ติ มือหนาอีกข้างก็เคลื่อนตัวสำรวจเรือนร่างหล่อนไปทุกซอก ทุกมุม-เรือนร่าง
!!! อ๊ะ...ร่างบางครางออกมาเมื่อกุหลาบงามของหล่อน ถูกนิ้วยาวของชายหนุ่มลูบไล้มันขึ้นลงไปมา หล่อนรู้สึกเหมือนกลีบกุหลาบถูกลนด้วยไฟ มันร้อนไปหมดทุกเนื้อที่กลีบงามนั้น เพียงแค่เขาสัมผัสผ่านชั้นในตัวจิ๋วเท่านั้น ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงน้ำหวานจากกลีบกุหลาบงาม เขาสอดนิ้วร้ายผ่านขากางเกงชั้นในเข้าไปสัมผัสกลีบอวบอูมนั้นโดยตรง
“อืมมมม....มันแน่นหนัดเหลือเกิน” น้ำเสียงทุ้มสบทออกมาอย่างแหบพร่า ชายหนุ่มพูดชิดหน้าท้อเนียนอันไร้ไขมันนั้น
“อา...อือ” เรียวปากบางพ่นลมหายใจ และเสียงครางขึ้นสู่เพดานเพื่อระบายความเสียวซ่าน
ชายหนุ่มยืดกายเพื่อถอดบ๊อกเซอร์ ซึ่งเป็นปราการชิ้นสุดท้ายของเขาออก ร่างหนาก็ก้มสอดร่างแกร่งของเขาเข้าตรงกลางกายสาวทันที จกนั้น เขาค่อยๆ เล็มเลียอยู่บริเวณเนินเนื้อกลีบกุหลาบงาม ที่ตอนนี้ไม่มีสิ่งใดปิดกั้นส่วนนั้นแล้ว อืมมมม
“สวย สวยเหลือเกินน้ำ เป็นของฉันคนเดียวนะที่รัก” เควิ่น เปรยออกมาอย่างลืมตัว เมื่อสายตาคมจ้องมองกลีบกุหลาบงามนั้นอย่างหวงแหน สายตาเยิ้มบ่องบอกถึงความปรารถนามัน
“อุ้ย...อ๊ะ” เสียงหวานใสร้องอุทานออกมาเล็กน้อย เมื่อกลีบกุหลาบงามถูกสัมผัสด้วยเรียวลิ้นร้าย อันร้อนลุ่มนั้น ,,,,,, อืมมมม,,,,, เสียงทุ้มครางอย่างพอใจเมื่อเรียวขางามแยกออกอย่างอัตโนมัติ
“หวาน หวานเหลือเกินน้ำ” เควิ่นส่งเสียงเปรยออกมาชิดกุหลาบงามนั้นอย่างลืมตัว
เรียวขางามถูกตั้งชั้นขึ้นเพื่อสะดวกในการเชยชิมน้ำหวาน ที่หวานยิ่งกว่าอะไรเป็นที่สุด อื้อออ...กลีบกุหลาบงามถูกแหวกด้วยเรียวลิ้นร้าย มันถูขึ้นลงตรงกลางกลีบ เพื่อเปิดทางเข้าสู่ยอดเกสรอันหวานล้ำของมัน ยอดเกสรถูกนิ้วเรียวกดวนไปมาเพื่อกระตุ้นน้ำหวานให้ออกมาอีก ออกมาอีก.
!!!! ..สู๊บบบ....จ๊วบบบ!!! เสียงเรียวลิ้นเส่นสนุกกับกลีบกุหลาบงามอย่างเมามันส์อารมณ์
ตอนนี้เขารอไม่ไหวแล้ว ลำกายแกร่งของเขามันปวดหนึบไปหมด ชายหนุ่มรีบดึงมันออกมาทักทายส่วนนั้นของหญิงสาวสองสามครั้ง
“อ๊ะ อา” ร่างบางบิดเร้าไปมา ใบหน้าหวานเหงเก เมื่อเนื้อกายแกร่งของชายหนุ่มดุนดันเข้าไปภายในร่างงามนั้น ทีละนิด ทีละนิด
“อืมมม......” ร่างหนาหยุดการกระทำของเขาไว้ชั่วครู่ เนื่องจากปากทางรักของหล่อนบีบรัดเนื้อกายแกร่งของเขาเหลือเกิน
“ยะ อย่าเกร็งน้ำ อย่าเกร็งนะที่รัก ปล่อยตัวตามสบายนะครับ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงแหบพร่า ชิดใบหน้าสวยนั้น แววตาดูอ่อนโยน คำนั้นทำให้หญิงสาวใต้ร่างผ่อนคลายอารมณ์ลง หล่อนรู้สึกถึงความอบอุ่น ความผูกพันธุ์ที่ชายหนุ่มมอบให้หล่อน หล่อนไม่รู้หรอกว่ามันจริงใจ แค่ไหน แต่คำนี้ทำให้หล่อนรู้สึกอิ่มเอมเป็นที่สุด ** “คำว่าที่รัก” ** คำนี้คำเดียว ทุกครั้งที่เขาพูดกับหล่อน แล้วหล่อนก็เต็มใจมอบสิ่งนี้ให้เขา
“อืมมมมม.....” เสียงชายหนุ่มครางกระเส่าเมื่อสะโพกสอบของเขาดันไปจนสุดทางรักนี้...... ตับ..... ตับ..... ตับ..... สะโพกแกร่งเร่งจังหวะรักไปตามลำดับของอารมณ์ภายใน ทั้งสองร่างส่งเสียงร้องครางออกมาลั่นห้องก็ว่าได้..... อ่าส์.......โอ้ว......ซีสส......บทรักอันเร่าร้อนแต่เดิมนั้น บัดนี้มันเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวล แสนที่จะนุ่มนวลเป็นที่สุด ร่างสองร่างผลัดกันขึ้นลงสวรรค์เป็นว่าเล่น ซึ่งกว่าทั้งสองคนจะได้นอนก็เกือบเช้าเลยก็ว่าได้,,
เควิ่น ตื่นนานแล้ว เขาลืมตาตื่นขึ้นมาเนื่องจากความเย็นของเครื่องปรับอากาศ และแสงทองจากแสงแดงที่สาดส่องมายังห้องของหญิงสาว ซึ่งร่างบางของเขาตอนนี้ยังคงหลับปุ๋ยด้วยความเพลียจากศึกรักของเขาเมื่อคืน บวกกับน้ำเมาที่หล่อนดื่มเข้าไปด้วย หล่อนคงเพลียไม่น้อย ตื่นมาคงจะหิวแย่...เควิ่นตะแคงมองใบหน้างามสวยใส ที่ตอนนี้หลับตาพริ้มยังกับเด็กน้อย
...จุ๊บ!!! เดี๋ยวฉันไปหาอะไรมาให้กินนะ...” ชายหนุ่มกดจุมพิตแสนหวานไปบนหน้าผากมน ด้วยความห่วงใย เขาอมยิ้มในความน่ารักของหล่อนที่ตอนนี้ยิ้มออกมาโดยที่หล่อนยังหลับอยู่..เขาเปลี่ยนชุดลำลอง เตรียมออกไปซื้ออาหารมาให้ยายห้าวของเขา โดยไม่วายหวนกลับไปกดจมูกโด่งกับพวงแก้มนวลนั้นอีกครั้งก่อนออกจากห้องไป....ยามหลับก็ดีหรอก แต่ยามตื่นขึ้นมานี่ซิ..หึ..เขาไม่อยากจะคิดเลย...ชายหนุ่มคิดในใจส่ายศีรษะตัวเองไปมา แล้วปากหยักก็ยิ้มกว้างกับตัวเองโดยไม่รู้ตัว....>>>>>>
....หลังจากที่น้ำใส ตัดสินใจพูดอย่างเด็ดขาดเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปแล้ว หล่อนก็นั่งทอดอารมณ์อยู่สักพัก ก่อนที่จะมีรถเก๋งหรูคันสีเพลิง จอดเทียบ แล้วรับหล่อนไป“เป็นอะไรหรือน้ำ แล้วนี่มานั่งทำไมอยู่แถวนี้ เหรอจะมาหาพี่ ...ฮ่าๆ ๆ ๆ” วินไทย แกล้งเย้าหญิงสาวเล่น เขาตกใจและก็ดีใจในคราวเดียวกันที่หญิงสาวคนที่เขาหมายปอง โทรหาเขา แต่ที่แปลกใจก็คือเวลาดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้หล่อนมีเรื่องเดือดร้อนอะไร หรือว่าหล่อนจะเมา แต่เขาก็รีบบึ่งรถมายังที่นี่ทันที ซึ่งบ้านของเขากับจุดที่หล่อนอยู่นั้นมันก็ไม่ไกลกันนัก......“เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่วิน บังเอิญมางานเลี้ยงแถวนี้ แล้วเพื่อนมันรีบกลับไปทำธุระ น้ำก็เลยโทรหาพี่วินนั้นแหละค่ะ...อีกอย่างแท็กซี่ก็ไม่ผ่านมาสักคัน” น้ำใส โกหกคำโตให้คนที่เป็นเจ้านาย แล้วก็เป็นพี่ร่วมสถาบันเดียวกันฟัง หล่อนคิดอะไรไม่ออก หล่อนไม่อยากจะกลับคอนโด กลัวว่าคนตัวโตจะยังอยู่หล่อนไม่อยากเห็นหน้าเขาและคุยกับเขาในตอนนี้“อ๋อ..แล้วให้พี่ไปส่งไหนหละ...” วินไทยถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้“นอนบ้านพี่วินได้ไหมค่ะ..พรุ่งนี้เราก็ต้องเดินทางไปบ้านน้ำที่หัวหินกันไง” น้ำใส ออกความเห็น คำนั้นทำเอาชายห
เควิ่น ยืนรอ น้ำใส ที่แต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ที่ห้องแต่งตัวในร้านเสริมสวย ก่อนถึงสถานที่จัดงานไม่ไกลนัก ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ดูเรียบหรู ในแบบสไตล์ของชายหนุ่มชอบ เขายืนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เขาบังคับเจ้าหล่อนให้อาบน้ำ แล้วให้เตรียมตัวมากับเขาให้จงได้ เขาต้องขู่ยายห้าวของเขาว่าหากไม่รีบอาบน้ำ เขาจะไปอาบให้ เท่านั้นและหล่อนจัดการเสร็จภายใน สิบนาที........“คุณเควิ่นคะ..คุณน้ำใส มาแล้วคะ...” ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น สิ้นเสียงหของญิงสาวเจ้าของร้านเสริมสวยนั้น ก็ปรากฏ หญิงสาวร่างระหงส์ ในชุดราตรีสีทองรัดรูปเปิดไหล่ เผยผิวสีเหลืองนวลละเอียด ผมยาวถูกรวบตึง เผยใบหน้าเรียวสวยหวานนั้น ....หญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นี่คือยายห้าวของเขาหรือเนี๊ยะ เขามีเมียสวยขนาดนี้เลยหรือเนี๊ยะ หล่อนดูสวยหวาน น่าถะนุถนอมเป็นที่สุด......“คุณเควิ่นค่ะ ๆ คุณน้ำใสมายืนรอพร้อมแล้วคะ..” เสียงพนักงานเรียกเตือนสติชายหนุ่มให้หลุดออกจากผะวัง ชายหนุ่มแทบหยุดหายใจ เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ภาพหญิงสาวที่งามอย่างกับนางฟ้าตรงหน้าเขานี้....
....หลังจากอาบน้ำเสร็จ เควิ่นก็นำ น้ำใสไปทานข้าวมื้อแรกของวันนี้ โดยชายหนุ่มซื้อมาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อเช้า เขาจัดแจงทุกอย่างไว้พร้อม ชายหนุ่มทำยังกับเป็นบ้านของตัวเขาเอง หยิบจับนู่นนี่นั่นได้อย่างคล่องตัว ดูจากการเลือกใช้ของ เขาเหมือนจะชอบทำอาหารนะ ซึ่งต่างกับหล่อนลิบลับ มีห้องครัวก็เหมือนมีห้องไว้สำหรับเก็บของ ทุกอย่างสำเร็จรูป แช่แข็ง ฟีตไว้อย่างเรียบร้อย จะกินอะไรก็เอาไปเข้าไมโครเวปก็เท่านั้น ....เรานั่งทานข้าวกันอย่างเงียบๆ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา แต่ชายหนุ่มจะลอบแอบมองยายห้าวของเขาอยู่เนืองๆ สงสัยหล่อนจะหิวแฮะ นั่งก้มน่าก้มตากิน โดยไม่สนใจอะไรเลย เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ เงยหน้ามาคุยกันหน่อย เควิ่นนึกในใจ....“เอ่อ...น้ำ..พรุ่งนี้ไปไหนหรือเปล่า..” เขาอดรนทนไม่ไหวแล้ว มันเงียบเกินไป จึงตัดสินใจเปล่งเสียงถามคำถาม โดยที่ต้องการคำตอบแบบจริงจัง“เอ่อ..ฉัน...เอ่อ...” ร่างบางแสร้งกรอกตาไปทางอื่น หล่อนกำลังคิดว่าหล่อนจะบอกเขาดีไหมว่า พรุ่งนี้ ทีมงานของเรานัดเที่ยวที่หัวหิน โดยพวกนั้นจะไปพักบ้านหล่อน.......“พะ พรุ่งนี้ ฉะ ฉันมีธุระหนะ..นายมีอะไรเหรอ.” น้ำใส ตัดสินใจโกหกชายหนุ่มไปคำโต ก็ม
น้ำใส ค่อยๆ ปรือขนตางอนขึ้นอย่างช้าๆ ...หล่อนรู้สึกมึนศีรษะเล็กน้อย มือเรียวค่อยๆ จับหน้าผากมนของเธอ แล้วส่ายมันไปมาเล็กน้อย นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วนะ..ยังดีที่วันนี้เป็นวันหยุด เธออยู่ในช่วงลาพักผ่อนพอดี หัวหน้างานอนุญาตให้ทีมงานของหล่อนหยุดพักเป็นเวลา สิบห้าวัน นี่เพิ่งจะเป็นวันเริ่มต้นของการพักผ่อนเอง ทำไมมันไม่ค่อยจะสู้ดีนักนะ ปวดหัวจัง..........จ๊อกๆ ++ เสียงท้องเจ้ากรรมของเธอร้องเรียกอาหารให้ตกถึงมัน ทำให้หล่อนต้องเหลือบมองนาฬิกา... "โหนี่..สิบเอ็ดโมงแล้วเหรอ อุ๊ย..ว้าย!!! .ด้วยความที่หญิงสาวลืมตัวรีบร้อนลุกขึ้นพรวดพราด ทำให้เท้างามเหยียบสะดุดผ้าห่มที่พันร่างงามหลุดหล่นลงพื้น...ใบหน้าเรียวงามก็ปรากฏสีแดงระเรื่อบนพวงแก้มเนียนนั้น เมื่อหล่อนเงยหน้าไปเห็นใบหน้าหล่อคมของคนตัวโตที่ยืนอมยิ้ม หลังพิงผนังห้องแถวๆ ประตูห้องน้ำ...“บะ บ้า...” น้ำใส อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หล่อนไม่รู้จะพูดอะไรออกไปแก้เขิน หล่อนสบทใส่คำนั้นออกมา พร้อมกับจะเดินผ่านหน้าชายหนุ่มเพื่อไปทำกิจธุระในห้องน้ำ“ดะ..เดี๋ยวซิ...จะรีบไปไหนยายห้าว อายเหรอ” เควิ่น รีบพูดกับร่างบางที่กำลังจะเดินผ่านเขาเข้าห้องน้ำ โดยใช้ล
น้ำใส ตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม ทำไมเขาดูเอาแต่ใจขนาดนี้นะ นี่อุ้มหล่อนมาแบบนี้ ได้ไง เธอไม่ยอมแน่ "อ้ายยย...นี่ๆ ๆ " หล่อนกระหน่ำกำปั้นน้อยลงบนลำแขนแกร่ง แต่ด้วยความที่หญิงสาวดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้หล่อนไม่มีแรงมากเท่าที่ควร.....ตุ๊บ!!! โอ้ยยยย” หญิงสาวส่งเสียงร้องลั่น เมื่อร่างบางของหล่อนถูกจับโยนลงบนเตียงกว้าง ทำให้หญิงสาวจุกเสียดภายในช่องท้อง....“ว้าย นี่นาย....” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะผุดลุกขึ้น ร่างหนาอันบึกบึนของชายหนุ่มก็ตามมาทาบทับ เรือนร่างของหล่อน จนแทบจะขยับมันไม่ได้เลย...ข้อมือน้อยนิดทั้งสองข้างก็ถูกชายหนุ่มจับตรึงไว้กับที่นอนนุ่มนั้น ร่างบางยังคงดิ้นรนไปมา เพื่อให้ตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการนี้เควิ่น จ้องมองใบหน้าสวยอันชุมเหงื่อ ดวงตาของหล่อนดูไหวระริก ด้วยความหวาดกลัว แล้วความรู้สึกอะไรบางอย่าง เขาก็ดูไม่ออก ทำไมนะน้ำใส ทำไมเขาจะต้องรู้สึกหวงแหนเธอ ทำไมฉันจะต้องอยากครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียวด้วย ตั้งแต่ที่เขานอนกับหล่อน เขาก็ไม่เคยคิดที่จะไปนอนกับสาวใน สต๊อกคนไหนเลยด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่ามันเป็นความรัก มันจะเป็นความรักได้ยังไงกัน เพิ่งรู้จักกันด้วยซ้ำ คนอย่างเขานี่นะเหรอจะมีควา
หลังลงจากเครื่องบินส่วนตัว เควิ่นก็มาส่งน้ำใสยังคอนโดของเจ้าหล่อน จากนั้น ชายหนุ่มก็ตรงไปยังโรงพยาบาลที่คุณอาลัล กับคุณริก้า อยู่ทันที เขาตรงดิ่งไปยังห้องพิเศษนั้น เขาอยากเห็นหน้าน้อง แกรนด์เดร์ ใจจะขาด เขาอยากเห็นทายาทรุ่นที่สามใจจะขาด....ชายหนุ่มเดินมาถึงห้อง ก็เคาะประตูตามมารยาท คุณอาลัลต้องแปลกใจแน่ๆ ที่เห็นเขา เราไม่ได้เจอหน้ากัน ห้า-หกเดือนแล้วมั๊ง มีแต่สั่งงานกันทางโทรศัพท์ เขาก็รายงานเรื่องของน้ำใสไปเป็นนักสืบให้คุณอาลัล แล้วก็คุณริก้าทราบด้วย แต่เรื่องที่นอนด้วยกันยังเป็นความลับอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าเราสองคนเคยนอนด้วยกัน และเขาหวังว่ามันก็คงจะไม่มีวันรู้เรื่องแน่นอนไอ้เควิ่น**!!!! ..**น้ำเสียงของเจ้านายหนุ่มส่งเสียงดังเรียกชื่อเขา จนเควิ่น เกรงว่าหลานชายจะตกใจตื่น เขาไม่ตอบโต้เจ้านายหนุ่มหรือเพื่อนรักของเขา เพียงแต่เดินไปดูหน้าหลานชาย และก็เดินเข้าไปทักทายนายหญิงของบ้าน เขารู้ดีว่าตอนนี้ คุณอาลัลก็คงไม่มีอะไรมากหรอก อีกเดี๋ยวค่อยนั่งคุยกันอย่างเป็นกิจลักษณะเควิ่น และคุณพ่อ คุณแม่มือใหม่ นั่งเล่นกับน้องแกรนด์เดร์ อยู่ครู่หนึ่ง เสียงดังจากหน้าประตูห้องก็ดังขึ้น บ่งบอกถึงว่ามีผู







