เอายังไงดี

เควิ่น ยืนรอ น้ำใส ที่แต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ที่ห้องแต่งตัวในร้านเสริมสวย ก่อนถึงสถานที่จัดงานไม่ไกลนัก ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ดูเรียบหรู ในแบบสไตล์ของชายหนุ่มชอบ เขายืนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เขาบังคับเจ้าหล่อนให้อาบน้ำ แล้วให้เตรียมตัวมากับเขาให้จงได้ เขาต้องขู่ยายห้าวของเขาว่าหากไม่รีบอาบน้ำ เขาจะไปอาบให้ เท่านั้นและหล่อนจัดการเสร็จภายใน สิบนาที........

“คุณเควิ่นคะ..คุณน้ำใส มาแล้วคะ...” ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น สิ้นเสียงหของญิงสาวเจ้าของร้านเสริมสวยนั้น ก็ปรากฏ หญิงสาวร่างระหงส์ ในชุดราตรีสีทองรัดรูปเปิดไหล่ เผยผิวสีเหลืองนวลละเอียด ผมยาวถูกรวบตึง เผยใบหน้าเรียวสวยหวานนั้น ....หญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นี่คือยายห้าวของเขาหรือเนี๊ยะ เขามีเมียสวยขนาดนี้เลยหรือเนี๊ยะ หล่อนดูสวยหวาน น่าถะนุถนอมเป็นที่สุด......

“คุณเควิ่นค่ะ ๆ คุณน้ำใสมายืนรอพร้อมแล้วคะ..” เสียงพนักงานเรียกเตือนสติชายหนุ่มให้หลุดออกจากผะวัง ชายหนุ่มแทบหยุดหายใจ เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ภาพหญิงสาวที่งามอย่างกับนางฟ้าตรงหน้าเขานี้.....

ชายหนุ่มพาหญิงสาวเข้ามาในงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้มในแบบที่เขาไม่เคยยิ้มแบบนี้มาก่อนนานสิบๆ ปี เขาลอบมองร่างระหงส์ที่ยอมควงแขนเขาอย่างว่าง่าย หล่อนดูดีไปหมด หล่อนเข้าสังคมชั้นสูงได้สบายๆ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยเห็นห้าวๆ แบบนี้ เป็นสาวสวยหวานก็เป็นด้วย แต่พอเขามองชุดเจ้าหล่อนก็นึกตำหนิตัวเอง ชุดแม่งยาวคลุมเข่าก็จริงอยู่...แต่ไหล่เนียนกับความยาวที่ผ่าขึ้นซะสูงนี่สิ...หมดกันมีแต่คนมองหล่อน..ทั้งผู้ชายแล้วก็ผู้หญิง..เฮ้อออ...ไม่อยากจะบอกหรอกว่าโคตรหวงเลย.....

น้ำใส รู้จักวางกริยามารยาท หล่อนมาเข้าสังคมผู้ดีนะ อีกอย่างมาร่วมงานในนาม แกรนด์เดร์สันกรุ๊ปด้วย หล่อนต้องรักษาหน้าของริก้าให้มากที่สุด..

“อุ้ย...แฟนคุณเควิ่นหรือค่ะ....สวยเฉิดฉายจังนะคะ” เสียงหญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาทักทายแล้วถามชายหนุ่มที่แอบอมยิ้มอยู่คนเดียว ทำให้เขาสะดุ้งกายแกร่งนั้นเล็กน้อย

“อ่อ...เอ่อครับ..สวยไหมครับ” เควิ่นแสร้งตอบไป ความจริงเรายังไม่ได้คุยกันถึงเรื่องนี้ด้วยซ้ำ

“สวยค่ะ..งามทั้งกาย งามทั้งกริยามารยาท สมกันจริงคะ...นี่เปิดตัวให้คุณพ่อดูหรือยังค่ะ...” หญิงสาวสอบถามด้วยความอยากรู้ ชายหนุ่มไม่ได้ตอบทันที เขาหันกลับไปมองร่างระหงส์นั้นก่อน

“เร็วๆ นี้หละครับ...” หลังจากที่หญิงวัยกลางคนนั้นไปแล้วเขาก็คิดถึงอนาคตต่อไปข้างหน้า เขาจะเอายังไงกับเจ้าหล่อนดี.......

*********

“เป็นอะไรของนาย..ยิ้มอยู่ได้” น้ำใส มองหน้าชายหนุ่มที่ทำหน้าที่ขับรถกลับที่พัก เขาขับรถไปก็มองหล่อนไป สายตาคมเข้มของเขาลอบมองหล่อนอยู่นั่นแหละ...จะขันก็ไม่ขัน จะพูดอะไรก็ไม่พูด...หึ

“เรียกนายอีกแล้วนะน้ำ....ผมบอกว่ายังไง....หืม” เควิ่น มองหน้าหญิงสาวที่ตอนนี้นั่งหน้างอ อยู่ข้างๆ เขานี้ ประโยคที่ชายหนุ่มพูดกับหล่อนมันเป็นอารมณ์ประมาณว่าตัดพ้อ

“ก็นาย..เอ่อ ก็คุณนั่นแหละ...มองฉันอยู่นั้นหละ แอบยิ้มด้วย ขำอะไรฉันนักหนา” น้ำใส ไม่อยากต่อกรกับชายหนุ่มมากเท่าไรนัก ทุกครั้งที่มีปากเสียงกันหล่อนก็ถูกเขารังแกทุกที

“ผมไม่ได้ขำ ผมกำลังยิ้มอย่างภูมิใจหรอกว่า ผมมีเมียสวยกับเขาเหมือนกัน” ประโยคนี้ทำให้ใบหน้าสาวหวานของร่างเล็กบางนี้ ขึ้นสีแดงระเรื่อ

“บ้าเหรอ....ใครเป็นเมียคุณไม่ทราบ เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ” น้ำใส ต่อว่าชายหนุ่มรูปหล่อคนนี้กรายๆ หล่อนตกลงเป็นเมียเขาตั้งแต่เมื่อไร เขายังไม่เคยเอ่ยเรื่องนี้กับหล่อนเลยด้วยซ้ำ ทีนี้ยังมาตู่หาว่าหล่อนเป็นเมียเขาอีก....

เอี๊ยดดดดดด!!!!! ว้ายยย สิ้นประโยคนั้น ทำให้คนขับหักพวงมาลัยลงข้างทางอย่างกะทันหัน เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของหญิงสาวสวยที่นั่งข้างคนขับก็ดังลั่นรถ

“นี่..คุณจะบ้าไปแล้วหรือไง เกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะทำยังไงกันฮะ....” น้ำใส ตะโกนใส่หน้าคนขับไปด้วยความโมโห เอาอีกแล้ว ทำอะไรเอาแต่ใจตัวเอง นึกอยากจะหักพวงมาลัยก็หักทันที ยังดีนะตอนนี้มันดึกแล้วไม่ใช่ช่วงเย็นที่มันเป็นชั่วโมงเร่งด่วน ไม่อย่างนั้น ได้ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มแล้วหละ

“นี่เควิ่น ฉันพูดกับคุณอยู่นะ..เป็นบะ.....ว้ายยย” ยังไม่ทันที่น้ำใสจะพูดจบร่างเล็กของหล่อนก็ถูกร่างหนาดึงลอยละลิ่ว ให้ขึ้นไปนั่งอยู่บนตักแก่งที่หล่อนแสนจะคุ้นเคยนั้น

“พูดอีกซิ๊....ด่าอีกซิ..ฮืมม” เควิ่น พูดใส่ใบหน้างามด้วยสีหน้าและแววตาที่แสนจะเรียบเฉย ไร้อารมณ์ที่สุด แต่ภายในใจเขาอยากจะจับกดยายห้าวของเขาซะเหลือเกิน พูดไปได้ยังไงว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน พูดไปได้ยังไงว่าเธอไม่ได้เป็นเมียเขา เขานอนกอดหล่อนเกือบทุกคืน แถมจับกดเกือบทุกคืนอีกต่างหาก...หึ...

น้ำใส ยังไม่กล้าเงยหน้ามองใบหน้าคมเข้มนั้น หล่อนพอที่จะเดาได้ว่าอารมณ์นี้ หน้าตาเขาจะประมาณไหน สายตาคมหวานนั้นอีก คงจะลุกเป็นไฟหละซิ

“น้ำ..ผมจะบอกคุณให้นะ...คุณเป็นเมียผม ผมเป็นผัวคุณ...ห้ามมีชู้เป็นอันขาด หากขัดคำสั่งเรามีเรื่องกันแน่...” เควิ่น ก้มหน้าคมมอง ใบหน้าสวยของยายห้าวของเขา แล้วพูดสิ่งที่เขาอยากจะพูดออกไปใจจะขาด ด้วยสีหน้า แววตา และน้ำเสียงที่แสนจะจริงจัง....

“เอ่อ...คุณกับฉันไม่ได้รักกัน กับอีกแค่นอนด้วยกันไม่จำเป็นต้องเป็นผัวเมียกันหรอกคะ” น้ำใส ตัดสินใจเงยใบหน้าสวยหวานนั้นขึ้นมองใบหน้าหล่อคมของคนตัวโตที่มองหล่อนอยู่ก่อนแล้ว พูดให้เขาได้ฟังไปตามความรู้สึกจริงๆ ซึ่งประโยคนี้ มันจะทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นแรง เพราะกลัวคำตอบนั้นก็ตาม

“ตอนนี้เราไม่ได้รักกันก็จริง แต่เรานอนด้วยกันแล้ว คุณก็รู้สึกดีไม่ต่างกันไม่ใช่เหรอเวลาเรามีความสุขด้วยกันหน่ะ” เควิ่น พูดกับหญิงสาวไปด้วยความรู้สึกที่แสนจะสับสน เขาไม่รู้จะใช้คำพูดยังไง ความจริงเขาหลงใหลและหวงแหนหล่อนเป็นที่สุด แต่เขายังไม่แน่ใจว่ามันเป็นความรักหรือเปล่า คนเราจะรักกันได้ในช่วงระยะเวลาไม่กี่เดือนรึงัยกัน.....

“หึ...ถ้าเป็นแบบนี้ คนเราจะนอนกับใครก็ได้โดยปราศจากความรักงั้นซิ เพียงแค่รู้สึกดีก็หลับนอนด้วยกันแล้วเหรอ” ประโยคของชายหนุ่ม ทำให้หญิงสาวอึ้งและนึกโมโหคนตัวโตใต้ร่างหล่อนเป็นที่สุด เขามองเรื่องนอนด้วยกันเป็นเรื่องเล่นๆ นี่คงเป็นนิสัยของพวกผู้ชายซินะ หรือไม่ก็เป็นนิสัยส่วนตัวของเขา ซึ่งต่างกับผู้หญิงแบบเราๆ ยิ่งเสียตัวให้กับใครคนแรกแล้ว คนๆ นั้นก็จะติดตรึงในหัวใจของพวกหล่อนไปจนวันตาย แล้วก็ต่างจากตัวเธอเองเป็นไหนๆ เธอนอนกับใครโดยปราศจากความรักแล้ว เธอทำใจไม่ได้จริงๆ

"ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่ดีกับคุณ ต่อแต่นี้ไป ก็ไม่ต้องมาวุ่นวายกับฉันอีก แล้วถ้าฉันไปรู้สึกดีกับคนอื่น..ไปนอนกับคนอื่น..มันกะ...........อื้อออ....อ่อยอ๊ะ....” เสียงพูดฉอดๆ ๆ ของหญิงสาวหายไปจากลำคอ เพราะว่ามันถูกเรียวปากหนาหยักปิดมันซะสนิท ไม่มีแม้ช่องว่างให้ลมเล็ดลอดผ่านมา เขาไม่ต้องการได้ยินคำพูดประโยคนี้ และไม่ต้องการได้ยินคำพูดประโยคต่อไปอีกแล้ว ฟังแล้วมันทำให้หัวใจของเขามันหดหู่ เหมือนถูกทำให้มันเหน็บชาไปทั้งดวง

เรียวปากบางยู่ยี่ไปตามแรงอารมณ์ของคนที่ต้องการให้มันเป็นแบบนี้ เขากดมัน บดเบียดมันอย่างแรง เพื่อทำโทษเจ้าของๆ มันให้หลาบจำ ชายหนุ่มจงใจทำให้ริมฝีปากบางนั้นเปิดออกด้วยการขบริมฝีปากล่างเบาๆ ....อ๊ะ..!!! มันได้ผล เมื่อร่างบางสะดุ้งตกใจแล้วอุทานออกมา คำนั้นคำให้รอยแยกของมันเปิดออก ส่งผลให้เขาสอดลิ้นร้ายของเขาได้อย่างง่ายดาย ร่างบางดิ้นขลุกขลักบนตักเขา หล่อนคงขยับตัวไปไหนไม่ได้ เพราะเขาได้จำกัดพื้นที่สำหรับหล่อนไว้แล้ว

"อื้ออออ...."ร่างบางครางประท้วงเมื่อลิ้นร้อนในอุ้งปากของหล่อนสุดแสนจะอันธพาลเป็นที่สุด มันไล่ต้อนลิ้นเล็กของหล่อนซะจนมุม มันเกี่ยวกวัดรัดแน่นเป็นที่สุด!!! สู๊ดดด......เสียงเจ้าลิ้นร้ายมันสูบวิญญาณหญิงสาว ดังเสียจนคิดว่าลิ้นเล็กของหญิงสาวจะหลุดติดมันออกมาด้วย

เพี๊ยะ....!!!!! เสียงกระทบจากฝ่ามือกับใบหน้าคมเข้มทันทีที่เรียวปากปางเป็นอิสระ มันดังลั่นห้องโดยสารรถยนต์คันหรู ความแรงของมันทำให้ใบหน้าคมสะบัดไปอีกทาง

“คุณทำแบบนี้เหมือนคุณดูถูกฉัน ฉันไม่ใช่ของเล่นของใคร...แล้วก็ถ้ายังไม่ชัดเจนคุณก็อย่ามายุ่งกับฉันอีก..ปัง!!!!” สิ้นเสียงของหญิงสาว ประตูฝั่งของคนนั่งก็ถูกปิดมันลงอย่างแรง หล่อนวิ่งไปน้ำอุ่นๆ มันก็เอ่อล้นกรอบตาของหล่อนไป จนตอนนี้มันไหลอาบแก้มนวลไปหมด ผู้ชายบ้า...จะเอายังไงก็บอกมา หล่อนจะไม่ยอมให้มันเป็นแบบนี้อีกแล้ว

ร่างบางวิ่งหนีหายไปทางไหน ชายหนุ่มไม่รู้ เขารู้แต่เพียงว่า ตอนนี้หัวใจของเขาเหมือนถูกบีบให้มันแตก..ชายหนุ่มทำอะไรไม่ถูก เขายังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม สายตาคมไหวระริกไปด้วยความสับสน...เขาพูดไปเขาไม่ได้หมายความอย่างที่พูดทั้งหมด แล้วตอนนี้เขาจะเอายังไงกับหล่อนดี.....>>>>>>