ผมยังไม่มีแฟน

....หลังจากอาบน้ำเสร็จ เควิ่นก็นำ น้ำใสไปทานข้าวมื้อแรกของวันนี้ โดยชายหนุ่มซื้อมาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อเช้า เขาจัดแจงทุกอย่างไว้พร้อม ชายหนุ่มทำยังกับเป็นบ้านของตัวเขาเอง หยิบจับนู่นนี่นั่นได้อย่างคล่องตัว ดูจากการเลือกใช้ของ เขาเหมือนจะชอบทำอาหารนะ ซึ่งต่างกับหล่อนลิบลับ มีห้องครัวก็เหมือนมีห้องไว้สำหรับเก็บของ ทุกอย่างสำเร็จรูป แช่แข็ง ฟีตไว้อย่างเรียบร้อย จะกินอะไรก็เอาไปเข้าไมโครเวปก็เท่านั้น ....

เรานั่งทานข้าวกันอย่างเงียบๆ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา แต่ชายหนุ่มจะลอบแอบมองยายห้าวของเขาอยู่เนืองๆ สงสัยหล่อนจะหิวแฮะ นั่งก้มน่าก้มตากิน โดยไม่สนใจอะไรเลย เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ เงยหน้ามาคุยกันหน่อย เควิ่นนึกในใจ....

“เอ่อ...น้ำ..พรุ่งนี้ไปไหนหรือเปล่า..” เขาอดรนทนไม่ไหวแล้ว มันเงียบเกินไป จึงตัดสินใจเปล่งเสียงถามคำถาม โดยที่ต้องการคำตอบแบบจริงจัง

“เอ่อ..ฉัน...เอ่อ...” ร่างบางแสร้งกรอกตาไปทางอื่น หล่อนกำลังคิดว่าหล่อนจะบอกเขาดีไหมว่า พรุ่งนี้ ทีมงานของเรานัดเที่ยวที่หัวหิน โดยพวกนั้นจะไปพักบ้านหล่อน.......

“พะ พรุ่งนี้ ฉะ ฉันมีธุระหนะ..นายมีอะไรเหรอ.” น้ำใส ตัดสินใจโกหกชายหนุ่มไปคำโต ก็มันเป็นเรื่องส่วนตัวของหล่อนนี่

“อ่อ..แล้ววันนี้หล่ะ...” เควิ่น ถามหล่อนอีก เขาอยากรู้ว่ากิจวัตรประจำวันของหล่อนนะทำอะไรบ้าง อีกอย่าง เขาจะชวนหล่อนไปงานการ่าดินเนอร์ ในนาม แกรนด์เดร์สันกรุ๊ป สักหน่อย เพราะไอ้เจ้านายของเขาเพิ่งจะวางสายเอง คุณอาลัลเขาไม่ว่าง เพราะรายนั้นเห่อลูกชายและเห่อภรรยายังกับอะไร

“เอ่อ...วันนี้ฉันว่าง มีอะไรหรือเปล่าค่ะ” น้ำใสตอบไปตามตรง หล่อนสงสัยว่าชายหนุ่มสอบถามหล่อนไปทำไม

“ผมจะชวนคุณไปงานการ่าดินเนอร์กับผม แทนคุณอาลัล กับคุณริก้าหน่ะ,,,ผมไม่ค่อยถนัดเรื่องเข้าสังคมหรูๆ แบบนี้” เควิ่น บอกเหตุผลไปตามตรง

“อุ้ย..จะดีเหรอ ไม่ได้เตรียมตัวเลย อีกอย่างชุดก็ไม่มีด้วย” หญิงสาวรีบปฏิเสธทันที จะไปแบบนี้นะ โทรมก็โทรม เมื่อคืนก็แทบไม่ได้นอน แล้วก็เมื่อกี้นี้อีก เฮ้ออ...ไม่สวยใส อายเขาแย่แน่เลย หล่อนนึกในใจ

“อันนั้นไม่ใช่ปัญหา ผมเตรียมไว้ให้คุณแล้ว” เควิ่นตอบไปตามตรง หลังจากที่วางสาย เขาก็ต่อสายให้ห้องเสื้อเตรียมชุดราตรี ,รองเท้า, กระเป๋า ,เข้าชุดกันมาส่งยังห้องหล่อนทันที

“นี่..นาย..เอาอีกแล้วนะ..เจ้ากี้เจ้าการอีกแล้วนะ” น้ำใส นึกโมโหอิตาหน้าเฉยชานี่อีกแล้ว คอยเจ้ากี้เจ้าการหล่อนไปซะทุกเรื่อง

“ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่ ไซด์คุณ ขนาดของคุณ ผมก็รู้ ทำไมจะสั่งชุดมาให้ไม่ได้...” เควิ่นจงใจพูดให้หล่อนรู้ถึงเจตนาของเขา ซึ่งประโยคนี้ ทำเอายายห้าวของเขา อายหน้าแดงปลั่งเลย เขาทำแบบนี้ก็เชิงบังคับเจ้าหล่อนกรายๆ แหละ ยังไงหล่อนก็ต้องไปกับเขาอยู่ดี หล่อนไม่ไป เขาก็ลากหล่อนไปจนได้แหละ ...หึ..

“นี่นาย......” น้ำใส เตรียมอ้าปากจะต่อว่าเขาอีก แต่สายตาคมเข้มที่ส่งมายังหล่อนนั้น มันรู้สึกน่ากลัว ทำให้หญิงสาวไม่อยากจะต่อกรกับชายหนุ่มเท่าใดนัก...

“แล้วเลิกเรียกนง เรียกนายได้แล้ว ฟังดูห่างเหิน ให้เรียกว่าคุณหรือพี่ก็ได้ ....อีกอย่างต้องแทนตัวเองว่าน้ำใสจะดีกว่า ฉันนะ....ฟังแล้วน่ารักกว่าเป็นไหนๆ” เควิ่นพูดไปตามตรง เขาอยากให้หล่อนเปลี่ยนสรรพนามคุยกัน ทุกวันนี้ที่หล่อนพูดออกมาฟังแล้วขัดๆ หู...

ปัง!!! นี่เควิ่น มันจะมากไปแล้วนะ...ทำไมชอบสั่ง หรือชอบจุ่นจ้านกับฉันอยู่เรื่อยเลย” น้ำใสนึกฉุนที่ชายหนุ่มชอบสั่งให้ทำนู่น ทำนี่ หล่อนลุกขึ้นยืน เอามือทุบโต๊ะแล้วเดินเข้าไปต่อว่าเขา.. เขานี่บ้าจริงๆ สั่งให้เธอทำอะไรต่อมิอะไร หล่อนไม่ใช่ลูกน้องเขานะ ....

“อุ้ย...ว้ายยยย” ยังไม่ทันที่หล่อนจะพูดประโยคต่อไป ทันทีที่หล่อนมาหยุดยืนข้างเขา ร่างบางของหล่อนก็ถูกตวัดให้ลงมานั่งตักของร่างหนาทันที หญิงสาวตกใจทำอะไรไม่ถูก ทีแรกนึกว่าตัวเองจะเสียหลักล้ม หล่อนจึงรีบโอบลอบคอชายหนุ่มทันที “...นะ.นี่,,,นาย ปะ...ปล่อยเลยนะ,,,” น้ำใส ตั้งสติได้ก่อน จึงสั่งชายหนุ่มเสียงแผ่วเบา หล่อนไม่กล้าเสียงดังกับเขาเหมือนเมื่อกี้ ก็หล่อนตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบนี่..

“ไม่ด่าผมอีกเหรอ...ด่าอีกสิ...อยากฟัง หึ” ชายหนุ่มก้มหน้าพูดใส่ใบหน้าสวยของคนในอ้อมกอดที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนตักเขา หึ น่าขันจริงเชียวดูสีหน้าหล่อนตื่นๆ ..หึ ....น้ำใส ผมรู้วิธีจัดการคุณแล้ว...ชายหนุ่มนึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ

“บ้าเหรอ คนโรคจิตหรือไร ชอบฟังคนอื่นเขาด่า แล้วนี่ก็ปล่อยฉันลงเลยนะ มันอึกอัด” น้ำใส ยังต่อว่าชายหนุ่ม แต่น้ำเสียงและกิริยาท่าทางที่แสดงออกหล่อนไม่ได้จัดเต็มตั้งแต่ตอนแรก หล่อนเงยหน้ามองชายหนุ่มที่ชอบถึงเนื้อถึงตัวหล่อนอยู่เรื่อย ตอนนี้ใบหน้าคมเข้มของเขาอยู่ใกล้หล่อนไม่กี่เซ็น ผู้ชายอะไร หล่อเป็นบ้าเลย ขนตานี่งอนมาก สาวคนไหนได้มองตาเขานี่ใจคงละลาย อย่าบอกนะว่าบรรดาสาวๆ พวกนั้นจะรวมเราอีกคน

“อื้ออออ....” ยังไม่ทันที่หล่อนจะหลบสายตาคม ดวงหน้าสวยก็ถูกชายหนุ่มจับล็อคไว้ แล้วมอบจุมพิต แสนหวานให้อย่างจงใจ... ให้หล่อนรับรู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับหล่อน... เควิ่น อาศัยช่วงที่หล่อนยังทำอะไรไม่ถูก เขาค่อยๆ ก้มลงปิดปากหล่อนโดยไม่ให้หล่อนได้ตั้งตัว อีกอย่างร่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดเขานี้มันยั่วยวนอารมณ์เขาเหลือเกิน เขาอยู่ใกล้หล่อนทีไร อารมณ์ขึ้นทุกที

“อืมมมมม....ร่างหนาครางชอบใจเมื่อร่างบางบนตักเขาจูบตอบเขา ลิ้นเล็กของหล่อนเกี่ยวรัดลิ้นร้ายของเขาตอบ ทั้งสองลิ้นดูดดึงกันอย่างเอิ่มเอม เขาดูดซับความหอมหวานทุกซอกทุกมุมภายในโพรงปากนั้นอย่างพอใจ มือหนาเริ่มเคลื่อนกรายเข้ามาครอบครองอกงาม บีบเค้นคลึงมันไปมาเบาๆ “อื้อออ....” ร่างบางร้องประท้วง “จู๊บบบบ...อ่าส์” ร่างหนาต้องถอดถอนริมฝีปากแสนหวานนั้นอย่างน่าเสียดาย เมื่อร่างบางบนตกของเขาเริ่มหายใจไม่ออก...

“หวานจังเลย...ที่รัก” เควิ่น กระซิบข้างหูขาว ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ประโยคนั้นทำให้หญิงสาวใบหน้าแดงปลั่งยังกับตำลึง

“ที่รักอะไรกัน..คุณเรียกฉันว่าที่รักอีกแล้วนะ...หรือว่าเวลานอนกับสาว คุณก็จะเรียกสาวทุกคนแบบนี้” น้ำใส ส่งเสียงถามชายหนุ่มไปด้วยสีหน้าแล้วก็แววตาที่ดูจริงจัง หล่อนต้องกานความชัดเจน ที่เขาทำกับหล่อนแบบนี้ หมายความว่าอะไร อยากคบกันก็บอกหล่อนมาตามตรง

“ก็อยากเรียกที่รัก ทำไมหละ แล้วผมก็ไม่เคยเรียกสาวคนไหนด้วย มีแต่คุณคนเดียว” น้ำเสียงที่ชายหนุ่มพูดออกมากับหล่อนนี้ เขาจริงจัง แล้วก็พูดจริงทุกคำ

“คุณกับฉันไม่ได้เป็นอะไรกัน หากเรียกแบบนี้ แฟนคุณไม่ว่าเหรอ” ประโยคนี้น้ำใส โพล่งถามออกไปด้วยความอยากรู้ เขาอาจมีแฟนอยู่แล้ว มานอนกับหล่อนแบบนี้ เดี๋ยวแฟนเขามาว่าหล่อน เป็นเรื่องแน่ๆ

“ผมโสดสนิท ยังไม่มีแฟน แต่กำลังจะมี.......” ชายหนุ่มจับใบหน้าหญิงสาวให้มองมายังเขา ด้วยสีหน้าแล้วก็แววตาที่จริงจัง ว่าที่เขาพูดกับเจ้าหล่อนนั้นเป็นเรื่องจริง

“อ่อ...เอ่อ ช่างเถอะ..ฉันไม่อยากจะรู้แล้ว แค่ฉันไม่ต้องเสี่ยงกับการที่บรรดาแฟนๆ คุณมาด่าฉันก็พอแล้ว” น้ำใส รีบลุกขึ้นยืน แล้วพูดโพล่งตัดบทไป หล่อนรู้สึกใจเต้นอย่างบอกไม่ถูก แอบดีใจลึกๆ หล่อนไม่ต้องการอยากรู้อะไรแล้ว อีกอย่างหล่อนก็ไม่อยากนั่งอยู่บนตักกว้างนี้นาน เพราะว่าเกรงว่าจะเกตุเหตุการณ์แบบเมื่อกี้นี้อีก....

เควิ่น แอบอมยิ้มกับความน่ารักของหล่อน หล่อนคงเขินเขาหละสิ ยังไม่ทันฟังที่เขาจะประโยคที่เขาจะพูดต่อเลย หึ......เขาจะบอกว่าเขากำลังจะมีเมีย..แล้วเมียของเขาก็เดินไปในห้องครัวนู้นแล้ว..หึ..เขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ยิ้มกว้างกับแผ่นหลังยายห้าวของเขา...>>>>>