LOGIN“พี่โอ๋คะ...คือ”
“งั้นพี่กลับก่อนนะ มีอะไรโทร.หาพี่นะ เดี๋ยวโอ๋กลับก่อนนะคะคุณวิคเตอร์ยังไงฝากน้องด้วยนะคะ พอดีน้องไอเขายังใหม่กับวงการนี้” โอ๋หันมาบอกคนตัวโตที่มองกลับด้วยท่าทีนิ่งเฉยไม่ได้ตอบกลับอะไรเพียงแค่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น ตอนนี้วิคเตอร์คล้ายๆ กับผู้ชายแสนเย็นชาที่แทบไม่ได้พูดอะไร มีแค่การกระทำเท่านั้นที่เขาแสดงออกมา
เมื่อเสียงปิดประตูสงบลงไอลดาก็รู้สึกหนาวยะเยือกขึ้นมาทันที จากนั้นก็ทำการยกสะโพกงอนขึ้นแล้วเขยิบห่างออกไป ถ้าต้องนั่งแนบชิดกับผู้ชายอันตรายคนนี้มีหวังเธอได้หัวใจวายก่อนแน่นอน
“กลัวเหรอ” ขณะที่ถามคนตัวโตก็จัดการยกแก้วบรั่นดีแล้วดื่มน้ำสีอำพันในแก้วอย่างรวดเร็ว แต่สายตาคมก็มองคนตัวเล็กที่ตอนนี้หนีไปนั่งอยู่ที่มุมโซฟาแล้ว
“คะ...คือไอ”
“ถ้าคิดจะมาทำงานนี้ก็ใจกล้าๆ หน่อย ที่อยากทำเพราะอยากได้เงินไม่ใช่เหรอ” สิ่งที่ชายตรงหน้าบอกมันคือความจริงทุกประการ แต่จะให้ทำยังไงได้แม้แต่แฟนยังไม่เคยมีแต่กลับต้องมานั่งแนบชิดกับชายแปลกหน้าแบบนี้ไม่ให้กลัวได้ยังไง
“ค่ะ” ใบหน้าหวานก้มงุดๆ เพราะไม่กล้าเงยมองใบหน้าหล่อเหลาที่มีสายตาที่พร้อมจะเผาผลาญเธอให้เป็นจุณ
“มานั่งใกล้ๆ ฉันสินั่งไกลแบบนั้นจะคุยกันรู้เรื่องได้ยังไง” ในน้ำเสียงมันราบเรียบเหมือนไม่มีอะไร แต่ถ้าตั้งใจฟังดีๆ สิ่งที่เขากำลังบอกเหมือนการออกคำสั่งมากกว่า จนไอลดาต้องขยับเข้าไปใกล้ขึ้นนิดหนึ่งแต่ยังคงรักษาระยะห่างเอาไว้อย่างกล้าๆ กลัวๆ
“คิดจะเล่นตัวอัปเงินหรือไง” ว่าจบร่างสูงใหญ่ก็ตวัดเท้าที่ไขว่ห้างลงกับพื้นจากนั้นก็ยืนขึ้นเต็มความสูง และเป็นวินาทีแรกที่ไอลดาได้เห็นรูปร่างจริงๆ ของชายหนุ่ม เขาสูงใหญ่มาก ไหล่กว้างรับกับเอวคอดแข็งแรง ถ้าเธอยืนคงสูงได้แค่ไหล่ของเขาเท่านั้น
ร่างใหญ่เดินตรงเข้ามาหาสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ที่ขอบมนของโซฟา จากนั้นร่างใหญ่ก็โน้มตัวเอามือมายันกับโซฟาที่เธอนั่งทั้งสองข้างจนตอนนี้ไอลดาไม่มีทางหนีไปไหนได้
“คะ...คือ”
ลมหายใจสาวติดขัดเมื่อรู้สึกว่าหายใจไม่ค่อยออก ก็ชายหนุ่มเล่นมาคร่อมเธอในท่ายืนเอาไว้ทั้งตัวแบบนี้
“คุณออกไปก่อนได้ไหมคะ พอดีฉันหายใจไม่ออกค่ะ” เสียงหวานบอกอย่างตะกุกตะกักแต่สายตาคมที่มองจ้องเขม็งมันช่างน่ากลัวเหลือเกิน
กลิ่นอาฟเตอร์เชฟ บวกกับกลิ่นบุหรี่และเหล้าจางๆ ส่งผลให้ชายตรงหน้าดูอันตรายแต่ก็น่าค้นหาในเวลาเดียวกัน กระทั่งใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้ามาใกล้จนเธอหลับตาปี๋ด้วยความกลัวและคิดว่าเขากำลังจะจูบ
แก้มเนียนรับรู้ถึงสัมผัสของปลายจมูกเขามาโดนแก้มของเธอแม้เพียงนิดเดียวแต่ทำให้ร่างกายสาวร้อนวูบวาบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทำไมนะเขาถึงได้มีเซ็กซ์แอพพีลที่รุนแรงขนาดนี้
“คิดว่าฉันจูบเธออย่างนั้นเหรอ” เสียงเข้มกระซิบบอกจนคนที่หลับตาอยู่ลืมตาโพลงขึ้นมาด้วยความตกใจ ภวังค์ในเบื้องลึกเมื่อครู่มันลอยหายไปแล้ว
“คะ...คือเปล่าค่ะ” ไอลดาบอกด้วยเสียงสั่นเมื่อดวงตาคมที่จ้องมองมามันช่างน่ากลัวอะไรอย่างนี้
“กฎของการอยู่ร่วมกันข้อแรก ฉันไม่จูบกับผู้หญิงคนไหนรวมทั้งเธอด้วย” ไอลดาคิดอย่างไม่เชื่อหูว่าเขาเนี่ยนะไม่เคยจูบกับผู้หญิงคนไหน
“ค่ะ”
“ข้อที่สอง อะไรที่ฉันสั่งถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องหรือต่อต้านมัน” วิคเตอร์สมกับเป็นเจ้าของกาสิโนจริงๆ เพราะชายหนุ่มเย็นชาและเลือดเย็นขนาดนี้
“หมายถึงทุกอย่างเลยเหรอคะ” ตอนนี้ไอลดาเริ่มมาคิดแล้วว่าเธอคิดถูกหรือคิดผิดที่ตัดสินใจมาทำงานนี้
“ใช่ ทุกอย่าง แต่ถ้าเธออยากได้อะไรก็บอก เพราะถ้าเป็นเรื่องเงินฉันมีให้เธอเสมอ แต่มันก็ต้องแลกมาด้วยการที่เธอต้องทำให้ฉันพึงพอใจ ฉันไม่ชอบผู้หญิงแข็งทื่อซังกะตาย”
“ค่ะ”
“ข้อที่สาม เธอจะต้องกินยาคุมทุกวันห้ามลืม เพราะถ้าเธอกลายมาเป็นเด็กฉัน ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ฉันจะต้องป้องกันเพราะมันน่ารำคาญ อีกอย่างฉันซื้อเธอมาเพราะไม่อยากไปมั่วกับผู้หญิงคนอื่นจนติดโรค”
สิ่งที่ชายตรงหน้าบอกมันทำให้หัวใจสาวเต้นแรงเมื่อมาเฟียหนุ่มกำลังพูดถึงเรื่องอย่างว่า
“ทำไมคุณไม่ป้องกันคะ คือมันจะ...”
“ถ้าเธอไม่ลืมมันก็ไม่ท้องหรอกจริงไหม เพราะฉันจะบอกอะไรให้ ต่อให้ท้องเธอก็ต้องเอามันออก เพราะฉันเกลียดเด็กและไม่อยากมีลูกมากที่สุด” คำพูดที่แสนอำมหิตทำให้หัวใจสาวเต้นไม่เป็นจังหวะ เพราะคนอย่างเขาคงไม่คิดจะรักเด็กต่อให้คนนั้นเป็นลูกตัวเองก็ตาม
“ข้อต่อไป ถ้าฉันไม่เบื่อเธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปหาใครทั้งนั้น เพราะถ้าฉันรู้ว่าเธอคิดแอบเล่นชู้ฉันจะฆ่าทั้งเธอและชายชู้ให้ตายไปแบบไม่มีใครรู้เลย” เสียงเข้มบอกลอดไรฟันซึ่งไอลดาคิดว่าเขาคงทำจริง จนแอบขนลุกขึ้นมาเลย
“และข้อสุดท้าย ห้ามรู้สึกอะไรกับฉัน เพราะสิ่งที่เธอจะได้จากฉันมีแค่เงินกับเซ็กซ์เท่านั้น ถ้ามากกว่านี้เธอไปหาเอาจากคนอื่น คนอย่างฉันไม่เคยคิดจะรักใคร สิ่งที่ฉันทำกับเธอมันก็แค่เซ็กซ์เท่านั้น”
ไอลดารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เป็นศูนย์รวมของความร้ายกาจทุกอย่างและเขาเลือดเย็นเกินกว่าที่จะรักใครเป็น ผู้ชายคนนี้คือคนที่เธอไม่ควรเอาใจลงไปเล่น เพราะสุดท้ายแล้วคนที่เจ็บก็คงไม่พ้นเธอเอง
“ค่ะ”
มือหนาจับเข่ามนของวารินดาโย้มาข้างหน้า จนแนบชิดติดกับอกอิ่ม ขณะที่วินเทอร์กำลังรัวความแข็งร้อนของตัวเองเข้าใส่ช่องทางรักของวารินดาอย่างรุนแรงจนเธอต้องขบเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่น “อ๊า...อื้อ...” วินเทอร์บีบเคล้นร่างบอบบางของวารินดาอย่างรุนแรง แต่กลับสร้างความเสียวซ่านให้กับคนทั้งคู่เป็นอย่างมาก ไม่อยากจะเชื่อว่าเซ็กซ์เมื่อรวมกับความรัก มันจะให้ความรู้สึกวิเศษมากกว่าสิ่งใด มันไม่ใช่แค่การปลดปล่อยความใคร่ให้จบ ๆ ไป แต่มันกลับเต็มไปด้วยคำบอกรักที่ทำเอาเธอและเขาอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน วินเทอร์มองช่องทางรักที่กำลังกลืนกินท่อนเนื้ออันยิ่งใหญ่ของเขาด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน ร่างกายที่แสนบอบบางของวารินดา แต่กลับรับความยิ่งใหญ่ของเขาได้จนมิดด้าม “จุกแล้ว...” “จุกแต่เสียวใช่ไหม” เขากระหยิ่มยิ้มเพราะต่อให้เธอบอกว่าจุก แต่ร่างกายสาวกลับดูดเขาแรงมาก จนเขาบ้าคลั่งไปหมด ร่างกายของวารินดาเหมือนยาเสพติดที่เขาแทบไม่อาจเลิกได้ “อื้อ...คนบ้า...เข้ามาแรงเกินไปแล้วนะ” วารินดาครางเสียงหลงเมื่อเขาถอดถอนกายแกร่งออกไปแล้วตอกอัดเข้ามา
“แต่ต่อให้พี่วินปิดวาริน วารินก็รู้อยู่แล้วว่าพี่กลัวผี” เธอมองหน้าสามีแล้วอมยิ้มออกมาเมื่อได้แกล้งเขา “วาริน...แสดงว่าที่ลากพี่เข้ามาในนี้เพราะอยากแกล้งพี่เหรอครับ” ชายหนุ่มทำหน้ามุ่ยใส่วารินดาเมื่อโดยเมียรักแกล้งเข้าให้แล้ว “ค่ะ...ก็พี่วินชอบปากแข็ง กลัวอะไรไม่เห็นต้องอายเลย” “ก็พี่ไม่อยากอ่อนแอให้ใครเห็นนี่ครับ” ชายหนุ่มบอกกับคนรัก จากนั้นเขาก็โอบเอวบอบบางของคนตัวเล็กแล้วรั้งร่างกายของเธอเข้ามาใกล้ “ไม่เห็นต้องอายเลย ใคร ๆ ก็ต้องมีเรื่องที่กลัวทั้งนั้น วารินเป็นเมียพี่นะคะ อยากให้พี่รู้ว่าวารินพร้อมจะยอมรับทุกอย่างในตัวของพี่ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตาม” “วาริน...” “พี่วินพยายามเข้มแข็งมาตลอด แต่กับวารินถ้าพี่ไม่ไหว ถ้าพี่อยากอ่อนแอ ขอให้บอกวารินได้ไหม วารินอยากอยู่ทุกช่วงเวลาของพี่ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เราสองคนคือคนคนเดียวกันนะคะ จะปิดบังกันไปทำไมคะ” “พี่ขอโทษครับ...” “แค่นี้พี่วินก็เก่งมากสำหรับวารินแล้วนะคะ พี่วินเก่งทุกอย่างเลย ถ้ามีเรื่องอะไรที่พี่ทำไม่ได้สักอย่างมันก็ไม่แปลกสักนิดเลยค่ะ”
“งั้นผมต้องสอดส่องไว้รอน้องโตก่อนก็ได้ ผมจะรอจนกว่า ‘เดมี่’ จะโตกว่านี้” วินเทอร์ไม่ได้ยินสิ่งที่ลูกชายบอก เนื่องจากลมมันตีเข้ามาจนไม่ได้ยินอะไรอีกเลย “อะไรนะเว...แด๊ดไม่ได้ยิน...” “ไม่มีอะไรครับแด๊ด” เวกัสไม่กล้าเล่าต่อเพราะเขินอายในสิ่งที่ตัวเองคิด และเขาก็ได้แต่คิดในใจกับตัวเอง และคิดว่าจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เสียของที่ตัวเองอยากได้ไป หลังจากครบรอบของของเครื่องเล่น วินเทอร์และเวกัสก็ลงมาข้างล่าง โดยที่มีเมียรักรออยู่แล้ว “พี่วินไม่เคยกลัวอะไรบ้างเลยหรือไง” วารินดาเอาทิชชูเช็ดเหงื่อที่ขมับของสามีเบา ๆ ก่อนจะยิ้มให้เขา และอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมวินเทอร์ถึงไม่กลัวอะไรเลย เขาเดินลงจากเครื่องเล่นด้วยสีหน้าที่ไม่สะทกสะท้าน “ไม่กลัวอะไรเลยครับ” “งั้นไปเข้าบ้านผีสิงกันไหมคะ” วารินดาแอบยิ้มออกมาพร้อมมองคนรัก “อะ...อะไรนะครับ” วินเทอร์ถึงกับเหงื่อตกอีกรอบเมื่อได้ยินสิ่งที่วารินดาพูดออกมา “เราไปเล่นบ้านผีสิงกันไหมคะ” “คือจะดีเหรอวาริน พี่ว่าอย่าเข้าไปเลยดีกว่า มันไม่มีอะไรน่าด
ตอนพิเศษ 3บ้านผีสิง วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่วินเทอร์และวารินดาได้พาลูก ๆ มาเที่ยวที่สวนสนุก และเป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะได้มาที่นี่ โดยวารินดาได้พาพี่เลี้ยงมาช่วยเลี้ยงลูกด้วย “แด๊ดครับ...เวอยากเล่นอันนั้น” ลูกชายวัย 13 ปีอย่างเวกัสบอกพ่อกับแม่ ก่อนที่วารินดาจะมองเครื่องเล่นที่น่าหวาดเสียว และคิดว่ามันอันตรายเกินไปสำหรับลูกชายที่อายุเพียงแค่นี้ “ไปสิครับ” “เวยังเด็กอยู่นะ ไว้โตก่อนไหมลูก...” วารินดาเงยหน้ามองความสูงของรถไฟเหาะที่กำลังเคลื่อนตัวไปด้วยความเร็วจนน่าหวาดเสียว “เวโตแล้วนะครับมัม ตัวจะสูงกว่ามัมแล้ว...” วารินดามองลูกชายที่ส่วนสูงเกือบจะเท่าเธออยู่แล้ว เวกัสเป็นเด็กที่โตไวมาก “มัม ๆ เวสอยากเล่นด้วย...” ลูกชายคนที่สองร้องงอแงเพราะอยากเล่น แต่เวสตันเด็กเกินไป จนเธอให้แค่เวกัสกับวินเทอร์ไปเล่นกันสองคน “ให้แด๊ดกับพี่เวไปเล่นกันสองคนก่อนนะเวส ไว้เวสโตกว่านี้มัมจะให้เวสเล่นทุกเครื่องเล่นเลยดีไหม” “ดีครับมัม เวสชอบเล่นอะไรที่เสียว ๆ” เวสตันเงยหน้ามองเครื่องเล่นที่อยู่บนฟ้าด้วยความตื่นตา แ
“พี่วิน...กระแทกแรงจังค่ะ” มือบางทาบกับผนังสีขาว ขณะที่สะโพกผายถูกมือใหญ่ของวินเทอร์จับเอาไว้เพื่อที่จะได้รองรับความต้องการของเขาอย่างรุนแรง “อ๊า...ซี้ด...” วินเทอร์มองเอ็นร้อนที่ขยับเข้าออกในกายสาวด้วยความเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจ ร่างกายของวารินดาเหมือนยาเสพติดที่เขากินได้อย่างไม่มีเบื่อ และไม่อยากจะเชื่อว่าร่างกายของเธอจะทำให้เขามีความสุขมากขนาดนี้ ชนิดที่ว่าชาตินี้เขาก็โหยหาแต่ร่างกายของเธอ ความแข็งกร้าวที่เข้ามาอยู่ในกายสาวมันเสียดสีกับโพรงสาวจนเธอเสียววูบวาบไปหมด ความใหญ่ยาวกระแทกเข้าไปในร่างกายสาวจนสุดความยาว ก่อนที่เขาจะถอดถอนออกมาแล้วผลักดันเข้าไปใหม่อย่างรุนแรง “อ๊า...” “แน่นฉิบ” เหงื่อของวินเทอร์ไหลออกมาเมื่อเขาขยับโยกในร่างกายสาวจนร้อนเป็นไฟ “อ๊า...ไม่ไหวแล้วค่ะ” “อย่าเพิ่งแตกครับวาริน พี่อยากให้วารินเสียวกว่านี้” เขาว่าจบก็ยกเรียวขาเล็กของหญิงสาวขึ้นแล้วไสกายหนาของตัวเองเข้าไปในโพรงสาวที่กำลังโอบรัดร่างกายของเขาแน่นไปหมด “อ๊า...” ใบหน้าหวานแดงก่ำและเห่อร้อนขึ้นมา เมื่อค
“อย่าทำอะไรเขาเลยนะคะ เขาเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว สงสารเอล่าด้วย” วารินดามองด้วยดวงตาสั่นระริกเพราะกลัววินเทอร์คลุ้มคลั่งทำอย่างที่ปากบอก “ช่างหัวสิ ไว้พ่อตายเดี๋ยวพี่เลี้ยงลูกมันต่อเอง” “พี่วิน...อย่าไร้เหตุผลสิคะ วารินไม่มองใครหรอก ผัววารินหล่อจะตายไป ใครจะกล้าไปมองคนอื่นล่ะ” มือน้อย ๆ ยกขึ้นลูบที่แผงอกกว้างพร้อมส่งสายตาเย้ายวน เพราะอยากให้วินเทอร์สงบสติอารมณ์ของตัวเองลงมาบ้าง “หึ...พูดแบบนี้ต้องโดนเอาแรง ๆ ด้วยรู้ไหม โทษฐานที่ไปยืนคุยกับผู้ชายคนอื่น” ว่าจบวินเทอร์ก็กระชากหลังคอของวารินดา จากนั้นก็ประกบปากจูบลงมาที่ปากอวบอิ่มของเธอทันที “อื้อ...ยะ...อย่า” วารินดากำลังร้องห้าม เพราะไม่ต้องการให้ชายหนุ่มจูบเธอตอนนี้ เพราะกลัวลูก ๆ จะเห็นว่าหายไปนานแล้วอาจจะมาตามได้ แต่นั่นกลับทำให้มาเฟียหนุ่มสามารถแทรกลิ้นหนาของตัวเองเข้าใส่โพรงปากของเธอได้มากกว่าเดิม จ๊วบ!! ปากหยักของวินเทอร์จูบเข้ากับปากอวบอิ่มของเมียรัก แล้วตวัดเรียวลิ้นไปทั่วโพรงปาก เธอดูดซับความหวานเอาไว้ด้วยความปรารถนา “อื้อ...”